वन पर्व

अध्याय 147: घटोत्कच पाण्डवों को बदरी ले जाते हैं

इति श्रीमन्महाभारते अरण्यपर्वणि तीर्थयात्रापर्वणि सप्तचत्वारिंशदधिकशततमोऽध्यायः ॥

50 श्लोक · 147 में से 315

इस अध्याय में क्या होता है

घटोत्कच पाण्डवों को बदरी ले जाते हैं

युधिष्ठिर के कहने पर भीम घटोत्कच का स्मरण करते हैं, और वह तुरन्त हाथ जोड़े प्रकट होता है। भीम कहते हैं कि अपनी थकी माता को कन्धे पर बिठाकर नीचे नीचे उड़ो। घटोत्कच कहता है कि मैं अकेला सबको ले जा सकता हूँ, पर मेरे राक्षस साथी बाकी सबको ले चलेंगे। लोमश दूसरे सूर्य की भाँति सिद्धों के मार्ग से चलते हैं। वे म्लेच्छों के देश और उत्तर कुरु पार करके कैलास देखते हैं, और मधु टपकाने वाले विशाल बदरी वृक्ष के नीचे नर नारायण के आश्रम में उतरते हैं। ऋषि जल, पुष्प और फलों से युधिष्ठिर का सत्कार करते हैं। पाण्डव भागीरथी में स्नान करके देवों, ऋषियों और पितरों का तर्पण करते हैं और आनन्द से वहाँ रहते हैं।

युधिष्ठिर उवाच

147.1

धर्मज्ञो बलवाञ्शूरः सद्यो राक्षसपुङ्गवः ।
भक्तोऽस्मानौरसः पुत्रो नेतुमर्हति मातरम्

dharmajño balavāñśūraḥ sadyo rākṣasapuṅgavaḥ |
bhakto'smānaurasaḥ putro netumarhati mātaram

147.2

तव भीम सुतेनाहं नीतो भीमपराक्रम ।
अक्षतः सह पाञ्चाल्या गच्छेयं गन्धमादनम्

tava bhīma sutenāhaṃ nīto bhīmaparākrama |
akṣataḥ saha pāñcālyā gaccheyaṃ gandhamādanam

वैशंपायन उवाच

147.3

भ्रातुर्वचनमाज्ञाय भीमसेनो घटोत्कचम् ।
चिन्तयामास बलवान्महाबलपराक्रमम्

bhrāturvacanamājñāya bhīmaseno ghaṭotkacam |
cintayāmāsa balavānmahābalaparākramam

147.4

घटोत्कचश्च धर्मात्मा स्मृतमात्रः पितुस्तदा ।
कृताञ्जलिरुषातिष्ठदभिवाद्याथ पाण्डवान् ।
ब्राह्मणांश्च महाबाहुः स च तैरमिनन्दितः

ghaṭotkacaśca dharmātmā smṛtamātraḥ pitustadā |
kṛtāñjaliruṣātiṣṭhadabhivādyātha pāṇḍavān |
brāhmaṇāṃśca mahābāhuḥ sa ca tairaminanditaḥ

147.5

उवाच भीमसेनं स पितरं सत्यविक्रमः

uvāca bhīmasenaṃ sa pitaraṃ satyavikramaḥ

147.6

स्मृतोऽस्मि भवता शीघ्रं शुश्रूषुरहमागतः ।
आज्ञापय महाबाहो सर्वं कर्ताऽस्म्यसंशयम्

smṛto'smi bhavatā śīghraṃ śuśrūṣurahamāgataḥ |
ājñāpaya mahābāho sarvaṃ kartā'smyasaṃśayam

147.7

तच्छ्रुत्वा भीमसेनस्तु राक्षसं परिषस्वजे ।
चिन्ताया समनप्राप्तमित्युवाच वृकोदरः

tacchrutvā bhīmasenastu rākṣasaṃ pariṣasvaje |
cintāyā samanaprāptamityuvāca vṛkodaraḥ

147.8

हैडिम्बेय परिश्रान्ता तव माताऽपराजिता ।
त्वं कच कामगमस्तात बलवान्वह तां खग

haiḍimbeya pariśrāntā tava mātā'parājitā |
tvaṃ kaca kāmagamastāta balavānvaha tāṃ khaga

147.9

स्कन्धमारोप्य भद्रं ते मध्येऽस्माकं विहायसा ।
गच्छ नीचिकया गत्या यथा चैनां न पीडयेः

skandhamāropya bhadraṃ te madhye'smākaṃ vihāyasā |
gaccha nīcikayā gatyā yathā caināṃ na pīḍayeḥ

घटोत्कच उवाच

147.10

धर्मराजं च धौम्यं च कृष्णां च यमजौ तथा ।
एकोप्यहमलं वोढुं किमुताद्य सहायवान्

dharmarājaṃ ca dhaumyaṃ ca kṛṣṇāṃ ca yamajau tathā |
ekopyahamalaṃ voḍhuṃ kimutādya sahāyavān

147.11

[अन्ये च शतशः शूरा विहङ्गाः कामरूपिणः ।
सर्वान्वो ब्राह्मणैः सार्धं वक्ष्यन्ति सहिताऽनघ ।
मन्दंमन्दं गमिष्यामि वहन्द्रुपदनन्दिनीम्

[anye ca śataśaḥ śūrā vihaṅgāḥ kāmarūpiṇaḥ |
sarvānvo brāhmaṇaiḥ sārdhaṃ vakṣyanti sahitā'nagha |
mandaṃmandaṃ gamiṣyāmi vahandrupadanandinīm

वैश्पायन उवाच

147.12

एवमुक्त्वा ततः कृष्णामुवाह स घटोत्कचः ।
पाण्डूनां मध्यगो वीरः पाण्डवानपि चापरे

evamuktvā tataḥ kṛṣṇāmuvāha sa ghaṭotkacaḥ |
pāṇḍūnāṃ madhyago vīraḥ pāṇḍavānapi cāpare

147.13

लोमशः सिद्धमार्गेण जगामानुपमद्युतिः ।
स्वेनैव स प्रभावेण द्वीतीय इव भास्करः

lomaśaḥ siddhamārgeṇa jagāmānupamadyutiḥ |
svenaiva sa prabhāveṇa dvītīya iva bhāskaraḥ

147.14

ब्राह्मणांश्चापि तान्सर्वान्समुपादाय राक्षसाः ।
नियोगाद्राक्षसेनद्रस्य जग्मुर्भीमपराक्रमाः

brāhmaṇāṃścāpi tānsarvānsamupādāya rākṣasāḥ |
niyogādrākṣasenadrasya jagmurbhīmaparākramāḥ

147.15

एवं सुरमणीयानि वनान्युपवनानि च ।
आलोकयन्तस्ते जग्मुर्विशालां बदरीमनु

evaṃ suramaṇīyāni vanānyupavanāni ca |
ālokayantaste jagmurviśālāṃ badarīmanu

147.16

ते त्वाशुगतिभिर्वीरा राक्षसैस्तैर्महाजवैः ।
उह्यमाना ययुः शीघ्रं महदध्वानमल्पवत्

te tvāśugatibhirvīrā rākṣasaistairmahājavaiḥ |
uhyamānā yayuḥ śīghraṃ mahadadhvānamalpavat

147.17

देशान्म्लेच्छजनाकीर्णान्नानारत्नाकरायुतान् ।
ददृशुर्गिरिपादांश्च नानाधातुसमाचितान्

deśānmlecchajanākīrṇānnānāratnākarāyutān |
dadṛśurgiripādāṃśca nānādhātusamācitān

147.18

विद्याघरमाकीर्णआन्युतान्वानरकिन्नरैः ।
तथा किंपुरुषैश्चैव गन्धर्वैश्चसमन्ततः

vidyāgharamākīrṇaānyutānvānarakinnaraiḥ |
tathā kiṃpuruṣaiścaiva gandharvaiścasamantataḥ

147.19

मयूरैश्चभरैश्चैव हरिणै रुरुभिस्तथा ।
वराहैर्गवयैश्चैव महिषैश्च समावृतान्

mayūraiścabharaiścaiva hariṇai rurubhistathā |
varāhairgavayaiścaiva mahiṣaiśca samāvṛtān

147.20

नदीजालसमाकीर्णान्नानापक्षियुतान्बहून् ।
नानाविधमृगैर्जुष्टांश्चारणैश्चोपशोभितान् ।
समदैश्च्यशि विहगैः उपैरन्वितांस्तथा

nadījālasamākīrṇānnānāpakṣiyutānbahūn |
nānāvidhamṛgairjuṣṭāṃścāraṇaiścopaśobhitān |
samadaiścyaśi vihagaiḥ upairanvitāṃstathā

147.21

तेऽवतीर्य बहून्देशानुत्तरांश्च कुरूनपि ।
ददृशुर्विविधाश्चर्यं कैलासं पर्वतोत्तमम्

te'vatīrya bahūndeśānuttarāṃśca kurūnapi |
dadṛśurvividhāścaryaṃ kailāsaṃ parvatottamam

147.22

तस्याभ्याशे तु ददृशुर्नरनारायणाश्रमम् ।
उपेतं पादपैर्दिव्यैः सदापुष्पफलोपगैः

tasyābhyāśe tu dadṛśurnaranārāyaṇāśramam |
upetaṃ pādapairdivyaiḥ sadāpuṣpaphalopagaiḥ

147.23

ददृशुस्तां च बदरीं वृत्तस्कन्धां मनोरमाम् ।
स्निग्धामविरलच्छायां श्रिया परमया युताम्

dadṛśustāṃ ca badarīṃ vṛttaskandhāṃ manoramām |
snigdhāmaviralacchāyāṃ śriyā paramayā yutām

147.24

पत्रैः स्निग्धैरविरलैरुपेतां मृदुभिः शुभाम् ।
विशालशाखां विस्तीर्णामतिद्युतिसमन्विताम्

patraiḥ snigdhairaviralairupetāṃ mṛdubhiḥ śubhām |
viśālaśākhāṃ vistīrṇāmatidyutisamanvitām

147.25

फलैरुपचितैर्दिव्यैराचितां स्वादुभिर्भृशम् ।
मधुस्रवैः सदा दिव्यां महर्षिगणसेविताम् ।
मदप्रमुदितैर्नित्यं नानाद्विजगणैर्युताम्

phalairupacitairdivyairācitāṃ svādubhirbhṛśam |
madhusravaiḥ sadā divyāṃ maharṣigaṇasevitām |
madapramuditairnityaṃ nānādvijagaṇairyutām

147.26

अदंशमशके देशे बहुमूलफलोदके ।
नीलशाद्वलसंछन्ने देवगन्धर्वसेविते

adaṃśamaśake deśe bahumūlaphalodake |
nīlaśādvalasaṃchanne devagandharvasevite

147.27

सुभूमिभागविशदे स्वभावविदिते शुभे ।
जातां हिममृदुस्पर्शे देशेऽपहतकण्टके

subhūmibhāgaviśade svabhāvavidite śubhe |
jātāṃ himamṛdusparśe deśe'pahatakaṇṭake

147.28

तामुपेत्य महात्मानः सह तैर्ब्राह्मणर्षभैः ।
अवतेरुस्ततः सर्वे राक्षसस्कन्धतः शनैः

tāmupetya mahātmānaḥ saha tairbrāhmaṇarṣabhaiḥ |
avaterustataḥ sarve rākṣasaskandhataḥ śanaiḥ

147.29

ततस्तमाश्रमं पुण्यं नरनारायणाश्रितम् ।
ददृशुः पाण्डवा राजन्सहिता द्विजपुङ्गवैः

tatastamāśramaṃ puṇyaṃ naranārāyaṇāśritam |
dadṛśuḥ pāṇḍavā rājansahitā dvijapuṅgavaiḥ

147.30

तमसा रहितं पुण्यमनामृष्टं रवेः करैः ।
क्षुत्तृट्शीतोष्णदोषैश्च वर्जितं शोकनाशनम्

tamasā rahitaṃ puṇyamanāmṛṣṭaṃ raveḥ karaiḥ |
kṣuttṛṭśītoṣṇadoṣaiśca varjitaṃ śokanāśanam

147.31

महर्षिगणसंबाधं ब्राह्म्या लक्ष्म्या समन्वितम् ।
दुष्प्रवेशं महाराज नरैर्धर्मबहिष्कृतैः

maharṣigaṇasaṃbādhaṃ brāhmyā lakṣmyā samanvitam |
duṣpraveśaṃ mahārāja narairdharmabahiṣkṛtaiḥ

147.32

बलिहोमार्चितं दिव्यं सुसंमृष्टानुलेपनम् ।
दिव्यपुष्पोपहारैश्च सर्वतोऽभिविराजितम्

balihomārcitaṃ divyaṃ susaṃmṛṣṭānulepanam |
divyapuṣpopahāraiśca sarvato'bhivirājitam

147.33

विशालैरग्निशरणैः स्रुग्भाण्डैराचितं शुभैः ।
महद्भिस्तोयकलशैः कठिनैश्चोपशोभितम्

viśālairagniśaraṇaiḥ srugbhāṇḍairācitaṃ śubhaiḥ |
mahadbhistoyakalaśaiḥ kaṭhinaiścopaśobhitam

147.34

शरण्यं सर्वभूतानां ब्रह्मघोपनिनादितम् ।
दिव्यमाश्रयणीयं तमाश्रमं श्रमनाशनम् ।
श्रिया युतमनिर्देश्यं देववर्योपशोभितम्

śaraṇyaṃ sarvabhūtānāṃ brahmaghopanināditam |
divyamāśrayaṇīyaṃ tamāśramaṃ śramanāśanam |
śriyā yutamanirdeśyaṃ devavaryopaśobhitam

147.35

फलमूलाशनैर्दान्तैश्चारुकृष्णाजिनाम्बरैः ।
सूर्यवैश्वानरसमैस्तपसा भावितात्मभिः

phalamūlāśanairdāntaiścārukṛṣṇājināmbaraiḥ |
sūryavaiśvānarasamaistapasā bhāvitātmabhiḥ

147.36

महर्षिभिर्मोक्षपरैर्यतिभिर्नियतेन्द्रियैः ।
ब्रह्मभूतैर्महाभागैरुपेतं ब्रह्मवादिभिः

maharṣibhirmokṣaparairyatibhirniyatendriyaiḥ |
brahmabhūtairmahābhāgairupetaṃ brahmavādibhiḥ

147.37

सोऽभ्यगच्छन्महातेजास्तानृषीन्नियतः शुचिः ।
भ्रातृभिः सहितो धीमान्धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः

so'bhyagacchanmahātejāstānṛṣīnniyataḥ śuciḥ |
bhrātṛbhiḥ sahito dhīmāndharmaputro yudhiṣṭhiraḥ

147.38

दिव्यज्ञानोपपन्नास्ते दृष्ट्वा प्राप्तं युधिष्ठिरम् ।
अभ्यगच्छन्त सुप्रीता दिव्या देवमहर्षयः ।

divyajñānopapannāste dṛṣṭvā prāptaṃ yudhiṣṭhiram |
abhyagacchanta suprītā divyā devamaharṣayaḥ |

147.39

प्रीतास्ते तस्य सत्कारं विधिना पावकापमाः ।
उपाजह्रुश्च सलिलं पुष्पमूलफलं शुचि

prītāste tasya satkāraṃ vidhinā pāvakāpamāḥ |
upājahruśca salilaṃ puṣpamūlaphalaṃ śuci

147.40

स तैः प्रीत्याऽथ सत्कारमुपनीतं महर्षिभिः ।
प्रयतः प्रतिगृह्याथ धर्मराजो युधिष्ठिरः

sa taiḥ prītyā'tha satkāramupanītaṃ maharṣibhiḥ |
prayataḥ pratigṛhyātha dharmarājo yudhiṣṭhiraḥ

147.41

तं शक्रसदनप्रख्यं दिव्यगन्धं मनोरमम् ।
प्रीतः स्वर्गोपमं पुण्यं पाण्डवः सह कृष्णया

taṃ śakrasadanaprakhyaṃ divyagandhaṃ manoramam |
prītaḥ svargopamaṃ puṇyaṃ pāṇḍavaḥ saha kṛṣṇayā

147.42

रविवेश शोभया युक्तं भ्रातृभिश्च सहानघ ।
ब्राह्मणैर्वेदवेदाङ्गपारगैश्च सहार्चितः

raviveśa śobhayā yuktaṃ bhrātṛbhiśca sahānagha |
brāhmaṇairvedavedāṅgapāragaiśca sahārcitaḥ

147.43

तत्रापश्यत्स धर्मात्मा देवदेवर्पिपूजितम् ।
नरनारायणस्थानं भागीरथ्योपशोभितम्

tatrāpaśyatsa dharmātmā devadevarpipūjitam |
naranārāyaṇasthānaṃ bhāgīrathyopaśobhitam

147.44

तस्मिन्मधृस्रवफलां ब्रह्मर्षिगणभाविनीम् ।
वदरीं तामुपाश्रित्य पाण्डवो भ्रातृभिः सह

tasminmadhṛsravaphalāṃ brahmarṣigaṇabhāvinīm |
vadarīṃ tāmupāśritya pāṇḍavo bhrātṛbhiḥ saha

147.45

मुदा युक्ता महात्मानो रेमिरे तत्र ते तदा ।
आलोकयन्तो मैनाकं नानाद्विजगणायुतम् ।
हिरण्यशिखरं चैव मध्ये विन्दुसरः शिवम्

mudā yuktā mahātmāno remire tatra te tadā |
ālokayanto mainākaṃ nānādvijagaṇāyutam |
hiraṇyaśikharaṃ caiva madhye vindusaraḥ śivam

147.46

भागीरथीं सुतीर्थां च शीतामलजलां शिवाम् ।
मणिप्रवालप्रस्तारां पादपैरुषशोभिताम्

bhāgīrathīṃ sutīrthāṃ ca śītāmalajalāṃ śivām |
maṇipravālaprastārāṃ pādapairuṣaśobhitām

147.47

दिव्यपुष्पसमाकीर्णां मनःप्रीतिविवर्धनीम् ।
वीक्षमाणा महात्मानो विजह्रुस्तत्र पाण्डवाः

divyapuṣpasamākīrṇāṃ manaḥprītivivardhanīm |
vīkṣamāṇā mahātmāno vijahrustatra pāṇḍavāḥ

147.48

तस्मिन्देवर्षिचरिते देशे परमदुर्गमे ।
भागीरथीपुण्यजलेतर्पयांचक्रिरे पितॄन् ।
देवानृषींश्च कौन्तेयाः परमं शौचमास्थिताः

tasmindevarṣicarite deśe paramadurgame |
bhāgīrathīpuṇyajaletarpayāṃcakrire pitṝn |
devānṛṣīṃśca kaunteyāḥ paramaṃ śaucamāsthitāḥ

147.49

तत्र ते तर्पयन्तश्च जपन्तश्च कुरूद्वहाः ।
ब्राह्मणैः सहिता वीरा ह्यवसन्पुरुपर्षभाः

tatra te tarpayantaśca japantaśca kurūdvahāḥ |
brāhmaṇaiḥ sahitā vīrā hyavasanpuruparṣabhāḥ

147.50

कृष्णायास्तत्रपशय्न्तः क्रीडितान्यमरप्रभाः ।
विचित्राणि नरव्याघ्रा रेमिरे तत्र पाण्डवाः

kṛṣṇāyāstatrapaśayntaḥ krīḍitānyamaraprabhāḥ |
vicitrāṇi naravyāghrā remire tatra pāṇḍavāḥ

पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)