यानीमानि बहिर्वेद्यां दानानि परिचक्षते ।
तेभ्यो विशिष्टं किं दानं मतं ते कुरुपुङ्गव
yānīmāni bahirvedyāṃ dānāni paricakṣate |
tebhyo viśiṣṭaṃ kiṃ dānaṃ mataṃ te kurupuṅgava
इति श्रीमन्महाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि चतुर्नवतितमोऽध्यायः ॥
40 श्लोक · 94 में से 274
युधिष्ठिर पूछते हैं कि वेदी के बाहर दिए दानों में कौन-सा श्रेष्ठ है जो दाता के पीछे चलता है। भीष्म बताते हैं: सब प्राणियों को अभय, संकट में सहायता, प्यासे को उसकी माँगी वस्तु, और पत्नी-पुत्रों का भरण। जो निरभिमानी, अनासक्त याचक का यथाशक्ति आदर नहीं करता, वह क्रूर है; जो शरण आए दीन शत्रु पर भी कृपा करे, वह पुरुषों में श्रेष्ठ है। न माँगने वाले विद्वान, संयमी ब्राह्मणों को खोजकर उनका भरण करो; यह दान सब यज्ञों से बढ़कर है। राजा बल के घमण्ड में ब्राह्मणों की उपेक्षा न करे। भीष्म कहते हैं कि पिता या युधिष्ठिर भी उन्हें ब्राह्मणों से अधिक प्रिय नहीं, और इसी सत्य से वे शान्तनु के लोक जाने की आशा रखते हैं।
युधिष्ठिर उवाच
यानीमानि बहिर्वेद्यां दानानि परिचक्षते ।
तेभ्यो विशिष्टं किं दानं मतं ते कुरुपुङ्गव
yānīmāni bahirvedyāṃ dānāni paricakṣate |
tebhyo viśiṣṭaṃ kiṃ dānaṃ mataṃ te kurupuṅgava
कौतूहलं हि परमं तत्र मे विद्यते प्रभो ।
दातारं दत्तमन्वेति यद्दानं तत्प्रचक्ष्व मे
kautūhalaṃ hi paramaṃ tatra me vidyate prabho |
dātāraṃ dattamanveti yaddānaṃ tatpracakṣva me
भीष्म उवाच
अभयं सर्वभूतेभ्यो व्यसने चाप्यनुग्रहः ।
यच्चाभिलषितं दद्यात्तृषितायाभियाचते
abhayaṃ sarvabhūtebhyo vyasane cāpyanugrahaḥ |
yaccābhilaṣitaṃ dadyāttṛṣitāyābhiyācate
भरणे पुत्रदाराणां तद्दानं श्रेष्ठमुच्यते ।
दत्तं दातारमन्वेति तद्दानं भरतर्षभ
bharaṇe putradārāṇāṃ taddānaṃ śreṣṭhamucyate |
dattaṃ dātāramanveti taddānaṃ bharatarṣabha
हिरण्यदानं गोदानं पृथिवीदानमेव च ।
एतानि वै पवित्राणि तारयन्त्यपि दुष्कृतात्
hiraṇyadānaṃ godānaṃ pṛthivīdānameva ca |
etāni vai pavitrāṇi tārayantyapi duṣkṛtāt
एतानि पुरुषव्याघ्र साधुभ्यो देहि नित्यदा ।
दानानि हि नरं पापान्मोक्षयन्ति न संशयः
etāni puruṣavyāghra sādhubhyo dehi nityadā |
dānāni hi naraṃ pāpānmokṣayanti na saṃśayaḥ
यद्यदिष्टतमं लोके यच्चास्य दयितं गृहे ।
तत्तद्गुणवते देयं तदेवाक्षयमिच्छता
yadyadiṣṭatamaṃ loke yaccāsya dayitaṃ gṛhe |
tattadguṇavate deyaṃ tadevākṣayamicchatā
प्रियाणि लभते नित्यं प्रियदः प्रियकृत्तथा ।
प्रियो भवति भूतानामिह चैव परत्र च
priyāṇi labhate nityaṃ priyadaḥ priyakṛttathā |
priyo bhavati bhūtānāmiha caiva paratra ca
याचमानमभीमानादनासक्तमकिञ्चनम् ।
यो नार्चति यथाशक्ति स नृशंसो युधिष्ठिर
yācamānamabhīmānādanāsaktamakiñcanam |
yo nārcati yathāśakti sa nṛśaṃso yudhiṣṭhira
अमित्रमपि चेद्दीनं शरणैषिणमागतम् ।
व्यसने योऽनुगृह्णाति स वै पुरुषसत्तमः
amitramapi ceddīnaṃ śaraṇaiṣiṇamāgatam |
vyasane yo'nugṛhṇāti sa vai puruṣasattamaḥ
कृशाय कृतविद्याय वृत्तिक्षीणाय सीदते ।
अपहन्यात्क्षुधां यस्तु न तेन पुरुषः समः
kṛśāya kṛtavidyāya vṛttikṣīṇāya sīdate |
apahanyātkṣudhāṃ yastu na tena puruṣaḥ samaḥ
क्रियानियमितान्साधुन्पुत्रदारैश्च कर्शितान् ।
अयाचमानान्कौन्तेय सर्वोपायैर्निमन्त्रयेत्
kriyāniyamitānsādhunputradāraiśca karśitān |
ayācamānānkaunteya sarvopāyairnimantrayet
आशिषं ये न देवेषु न च मर्त्येषु कुर्वते ।
अर्हन्तो नित्यसत्वस्था यथालब्धोपजीविनः
āśiṣaṃ ye na deveṣu na ca martyeṣu kurvate |
arhanto nityasatvasthā yathālabdhopajīvinaḥ
आशीविषसमेभ्यश्च तेभ्यो रक्षस्व भारत ।
तान्युक्तैरुपजिज्ञास्य भोगैर्निर्वप रक्ष च
āśīviṣasamebhyaśca tebhyo rakṣasva bhārata |
tānyuktairupajijñāsya bhogairnirvapa rakṣa ca
कृतैरावसथैर्नित्यं सप्रेष्यैः सपरिच्छदैः ।
निमन्त्रयेथाः कौरव्य सर्वभूतसुखावहैः
kṛtairāvasathairnityaṃ sapreṣyaiḥ saparicchadaiḥ |
nimantrayethāḥ kauravya sarvabhūtasukhāvahaiḥ
यदि ते प्रतिगृह्णीयुः श्रद्धापूतं युधिष्ठिर ।
कार्यमित्येव मन्वाना धार्मिकाः पुण्यकर्मिणः
yadi te pratigṛhṇīyuḥ śraddhāpūtaṃ yudhiṣṭhira |
kāryamityeva manvānā dhārmikāḥ puṇyakarmiṇaḥ
विद्यास्नाता व्रतस्नाता धर्ममाश्रित्य जीविनः ।
गूढस्वाध्यायतपसो ब्राह्म्णाः संशितव्रताः
vidyāsnātā vratasnātā dharmamāśritya jīvinaḥ |
gūḍhasvādhyāyatapaso brāhmṇāḥ saṃśitavratāḥ
तेषु शुद्धेषु दान्तेषु स्वदारनिरतेषु च ।
यत्करिष्यसि कल्याणं तत्ते लोके युधाम्पते
teṣu śuddheṣu dānteṣu svadāranirateṣu ca |
yatkariṣyasi kalyāṇaṃ tatte loke yudhāmpate
यथाऽग्निहोत्रं सुहुतं सायम्प्रातर्द्विजातिना ।
तथा भवति दत्तं वै विद्वद्भ्यो यत्कृतात्मना
yathā'gnihotraṃ suhutaṃ sāyamprātardvijātinā |
tathā bhavati dattaṃ vai vidvadbhyo yatkṛtātmanā
एष ते विततो यज्ञः श्रद्धापूतः सदक्षिणः ।
विशिष्टः सर्वयज्ञेभ्यो ददतस्तात वर्तताम्
eṣa te vitato yajñaḥ śraddhāpūtaḥ sadakṣiṇaḥ |
viśiṣṭaḥ sarvayajñebhyo dadatastāta vartatām
निवापो दानसदृशः सदृशेषु युधिष्ठिर ।
निवेदयन्पूजयन्वै तेष्वानृण्यं निगच्छति
nivāpo dānasadṛśaḥ sadṛśeṣu yudhiṣṭhira |
nivedayanpūjayanvai teṣvānṛṇyaṃ nigacchati
य एवं नैव कुप्यन्ते न लुभ्यन्ति तृणेष्वपि ।
त एव नः पूज्यतमा ये चापि प्रियवादिनः
ya evaṃ naiva kupyante na lubhyanti tṛṇeṣvapi |
ta eva naḥ pūjyatamā ye cāpi priyavādinaḥ
ये नो न बहुमन्यन्ते न प्रवर्तन्ति याचने ।
पुत्रवत्परिपाल्यास्ते नमस्तेभ्यस्तथाऽभयम्
ye no na bahumanyante na pravartanti yācane |
putravatparipālyāste namastebhyastathā'bhayam
ऋत्विक्पुरोहिताचार्या मृदुधर्मपरा हि ये ।
क्षात्रेणापि हि संसृष्टं तेजः शाम्यति तेष्वपि
ṛtvikpurohitācāryā mṛdudharmaparā hi ye |
kṣātreṇāpi hi saṃsṛṣṭaṃ tejaḥ śāmyati teṣvapi
ईश्वरो बलवानस्मि राजाऽस्मीति युधिष्ठिर ।
ब्राह्मणान्मास्म पर्यासीर्वासोभिरशनेन च
īśvaro balavānasmi rājā'smīti yudhiṣṭhira |
brāhmaṇānmāsma paryāsīrvāsobhiraśanena ca
यच्छोभार्थं बलार्तं वा वित्तमस्ति तवानघ ।
तेन ते ब्राह्मणाः पूज्याः स्वधर्ममनुतिष्ठता
yacchobhārthaṃ balārtaṃ vā vittamasti tavānagha |
tena te brāhmaṇāḥ pūjyāḥ svadharmamanutiṣṭhatā
नमस्कार्यास्तथा विप्रा वर्तमाना यथातथम् ।
यथासुखं यथोत्साहं ललन्तु त्वयि पुत्रवत्
namaskāryāstathā viprā vartamānā yathātatham |
yathāsukhaṃ yathotsāhaṃ lalantu tvayi putravat
को ह्यक्षयप्रसादानां सुहृदामल्पतोषिणाम् ।
वृत्तिमर्हत्युपक्षेप्तुं त्वदन्यः कुरुसत्तम
ko hyakṣayaprasādānāṃ suhṛdāmalpatoṣiṇām |
vṛttimarhatyupakṣeptuṃ tvadanyaḥ kurusattama
यथाऽपत्याश्रयो धर्मः स्त्रीणां लोके सनातनः ।
सदैव सा गतिर्नान्या तथाऽस्माकं द्विजातयः
yathā'patyāśrayo dharmaḥ strīṇāṃ loke sanātanaḥ |
sadaiva sā gatirnānyā tathā'smākaṃ dvijātayaḥ
यदि नो ब्राह्मणास्तात संत्यजेयुरपूजिताः ।
पश्यन्तो दारुणं कर्म सततं क्षत्रिये स्थितम्
yadi no brāhmaṇāstāta saṃtyajeyurapūjitāḥ |
paśyanto dāruṇaṃ karma satataṃ kṣatriye sthitam
अवेदानामकीर्तीनामलोकानामयज्विनाम् ।
कोनु स्याज्जीवितेनार्थस्तद्धिनो ब्राह्मणाश्रयम्
avedānāmakīrtīnāmalokānāmayajvinām |
konu syājjīvitenārthastaddhino brāhmaṇāśrayam
अत्र ते वर्तयिष्यामि यथा धर्मं सनातनम् ।
राजन्यो ब्राह्मणान्राजन्पुरा परिचचार ह ।
वैश्यो राजन्यमित्येव शूद्रो वैश्यमिति श्रुतिः
atra te vartayiṣyāmi yathā dharmaṃ sanātanam |
rājanyo brāhmaṇānrājanpurā paricacāra ha |
vaiśyo rājanyamityeva śūdro vaiśyamiti śrutiḥ
दूराच्छूद्रेणोपचर्यो ब्राह्मणोऽग्निरिव ज्वलन् ।
संस्पर्शपरिचर्यसल्तु वैश्येन क्षत्रियेण च
dūrācchūdreṇopacaryo brāhmaṇo'gniriva jvalan |
saṃsparśaparicaryasaltu vaiśyena kṣatriyeṇa ca
मृदुभावान्सत्यशीलान्सत्यधर्मानुपालकान् ।
आशीविषानिव क्रुद्धांस्तानुपाचरत द्विजान्
mṛdubhāvānsatyaśīlānsatyadharmānupālakān |
āśīviṣāniva kruddhāṃstānupācarata dvijān
अपरेषां परेषां च परेभ्यश्चापि ये परे ।
क्षत्रियाणां प्रतपतां तेजसा च बलेन च ।
ब्राह्मणेष्वेव शाम्यन्ति तेजांसि च तपांसि च
apareṣāṃ pareṣāṃ ca parebhyaścāpi ye pare |
kṣatriyāṇāṃ pratapatāṃ tejasā ca balena ca |
brāhmaṇeṣveva śāmyanti tejāṃsi ca tapāṃsi ca
न मे पिता प्रियतरो न त्वं तात तथा प्रियः ।
न मे पितुः पिता राजन्न चात्मा न च जीवितम्
na me pitā priyataro na tvaṃ tāta tathā priyaḥ |
na me pituḥ pitā rājanna cātmā na ca jīvitam
त्वत्तश्च मे प्रियतरः पृथिव्यां नास्ति कश्चन ।
त्वत्तोऽपि मे प्रियतरा ब्राह्मणा भरतर्षभ
tvattaśca me priyataraḥ pṛthivyāṃ nāsti kaścana |
tvatto'pi me priyatarā brāhmaṇā bharatarṣabha
ब्रवीमि सत्यमेतच्च यथाऽहं पाण्डुनन्दन ।
तेन सत्येन गच्छेयं लोकान्यत्र स शान्तनुः
bravīmi satyametacca yathā'haṃ pāṇḍunandana |
tena satyena gaccheyaṃ lokānyatra sa śāntanuḥ
पश्येयं च सतां लोकाञ्छुचीन्ब्रह्मपुरस्कृतान् ।
तत्र मे तात गन्तव्यमह्नाय च चिराय च
paśyeyaṃ ca satāṃ lokāñchucīnbrahmapuraskṛtān |
tatra me tāta gantavyamahnāya ca cirāya ca
सोहमेतादृशान्लोकान्दृष्ट्वा भरतसत्तम ।
यन्मे कृतं ब्राह्मणेषु न तप्ये तेन पार्थिव
sohametādṛśānlokāndṛṣṭvā bharatasattama |
yanme kṛtaṃ brāhmaṇeṣu na tapye tena pārthiva
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)