दर्शने कीदृशः स्नेहः संवासे च पितामह ।
महाभाग्यं गवां चैव तन्मे व्याख्यातुमर्हसि
darśane kīdṛśaḥ snehaḥ saṃvāse ca pitāmaha |
mahābhāgyaṃ gavāṃ caiva tanme vyākhyātumarhasi
इति श्रीमन्महाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि पश्चाशीतितमोऽध्यायः ॥
26 श्लोक · 85 में से 274
युधिष्ठिर पूछते हैं कि दर्शन और साथ रहने से कैसा स्नेह उपजता है, और गौओं की महिमा क्या है। भीष्म नहुष और च्यवन का संवाद सुनाते हैं। भृगुवंशी महर्षि च्यवन मान, क्रोध, हर्ष और शोक को जीतकर बारह वर्ष के जलवास के व्रत में गंगा-यमुना के संगम में उतरे। नदियाँ उनकी प्रदक्षिणा करती रहीं। काठ की भाँति निश्चल वे जलचरों के प्रिय हो गए, मछलियाँ प्रसन्न होकर उन्हें सूँघतीं। एक दिन मछुआरों ने नया मज़बूत जाल डाला और मछलियों के साथ शैवाल से ढके मुनि को खींच निकाला। तट पर मछलियों को मरते देख च्यवन करुणा से भर गए और बोले कि जिनके साथ रहा, उन्हीं के साथ जिऊँगा या मरूँगा। मछुआरे राजा नहुष को बताने दौड़े।
युधिष्ठिर उवाच
दर्शने कीदृशः स्नेहः संवासे च पितामह ।
महाभाग्यं गवां चैव तन्मे व्याख्यातुमर्हसि
darśane kīdṛśaḥ snehaḥ saṃvāse ca pitāmaha |
mahābhāgyaṃ gavāṃ caiva tanme vyākhyātumarhasi
भीष्म उवाच
हन्त ते कथयिष्यामि पुरावृत्तं महाद्युते ।
नहुषस्य च संवादं महर्षेश्च्यवनस्य च
hanta te kathayiṣyāmi purāvṛttaṃ mahādyute |
nahuṣasya ca saṃvādaṃ maharṣeścyavanasya ca
पुरा महर्षिश्च्यवनो भार्गवो भरतर्षभ ।
उदवासकृतारम्भो बभूव स महाव्रतः
purā maharṣiścyavano bhārgavo bharatarṣabha |
udavāsakṛtārambho babhūva sa mahāvrataḥ
निहत्य मानं क्रोधं च प्रहर्षं शोकमेव च ।
वर्षाणि द्वादश मुनिर्जलवासे धृतव्रतः
nihatya mānaṃ krodhaṃ ca praharṣaṃ śokameva ca |
varṣāṇi dvādaśa munirjalavāse dhṛtavrataḥ
आदधत्सर्वभूतेषु विस्रम्यं परमं शुभम् ।
जलेचरेषु सर्वेषु शीतरश्मिरिव प्रभुः
ādadhatsarvabhūteṣu visramyaṃ paramaṃ śubham |
jalecareṣu sarveṣu śītaraśmiriva prabhuḥ
स्थाणुभूतः शुचिर्भूत्वा दैवतेभ्यः प्रणम्य च ।
गङ्गायमुनयोर्मध्ये जलं सम्प्रविवेश ह
sthāṇubhūtaḥ śucirbhūtvā daivatebhyaḥ praṇamya ca |
gaṅgāyamunayormadhye jalaṃ sampraviveśa ha
गङ्गायमुनयोर्वेगं सुभीमं भीमनिःस्वनम् ।
प्रतिजग्राह शिरसा वातवेगसमं जवे
gaṅgāyamunayorvegaṃ subhīmaṃ bhīmaniḥsvanam |
pratijagrāha śirasā vātavegasamaṃ jave
गङ्गा च यमुना चैव सरितश्च सरांसि च ।
प्रदक्षिणमृषिं चक्रुर्न चैनं पर्यपीडयन्
gaṅgā ca yamunā caiva saritaśca sarāṃsi ca |
pradakṣiṇamṛṣiṃ cakrurna cainaṃ paryapīḍayan
अन्तर्जलेषु सुष्वाप काष्ठभूतो महामुनिः ।
ततश्चोर्ध्वस्थितो धीमानभवद्भरतर्षभ
antarjaleṣu suṣvāpa kāṣṭhabhūto mahāmuniḥ |
tataścordhvasthito dhīmānabhavadbharatarṣabha
जलौकसां ससत्वानां बभूव प्रियदर्शनः ।
उपाजिघ्नन्त च तदा मत्स्यास्तं हृष्टमानसाः ।
तत्र तस्यासतः कालः समतीतोऽभवन्महान्
jalaukasāṃ sasatvānāṃ babhūva priyadarśanaḥ |
upājighnanta ca tadā matsyāstaṃ hṛṣṭamānasāḥ |
tatra tasyāsataḥ kālaḥ samatīto'bhavanmahān
ततः कदाचित्समये कस्मिंश्चिन्मत्स्यजीविनः ।
तं देशं समुपाजग्मुर्जालहस्ता महाद्युते
tataḥ kadācitsamaye kasmiṃścinmatsyajīvinaḥ |
taṃ deśaṃ samupājagmurjālahastā mahādyute
निषादा बहवस्तत्र मत्स्योद्धरणनिश्चयाः ।
व्यायता बलिनः शूराः सलिलेष्वनुवर्तिनः ।
अभ्याययुश्च तं देशं निश्चिता जालकर्म्णि
niṣādā bahavastatra matsyoddharaṇaniścayāḥ |
vyāyatā balinaḥ śūrāḥ salileṣvanuvartinaḥ |
abhyāyayuśca taṃ deśaṃ niścitā jālakarmṇi
जालं ते योजयामासुर्नवसूत्रकृतं दृढम् ।
मत्स्योद्धरणमाकर्षस्तदा भरतसत्तम
jālaṃ te yojayāmāsurnavasūtrakṛtaṃ dṛḍham |
matsyoddharaṇamākarṣastadā bharatasattama
ततस्ते बहुभिर्योगैः कैवर्ता मत्स्यकाङ्क्षिणः ।
गङ्गायमुनयोर्वारि जालेनावकिरन्ति ते
tataste bahubhiryogaiḥ kaivartā matsyakāṅkṣiṇaḥ |
gaṅgāyamunayorvāri jālenāvakiranti te
जालं सुविततं तेषां नवसूत्रकृतं तथा ।
विस्तारायामसम्पन्नं यत्तत्र सलिले क्षमम्
jālaṃ suvitataṃ teṣāṃ navasūtrakṛtaṃ tathā |
vistārāyāmasampannaṃ yattatra salile kṣamam
ततस्ते सुमहच्चैव बलवच्च सुवर्तितम् ।
अवतीर्य ततः सर्वे जालं चकृषिरे तदा
tataste sumahaccaiva balavacca suvartitam |
avatīrya tataḥ sarve jālaṃ cakṛṣire tadā
अभीतरूपाः संहृष्टा अन्योन्यवशवर्तिनः ।
बबन्धुस्तत्र मत्स्यांश्च तथाऽन्याञ्जलचारिणः
abhītarūpāḥ saṃhṛṣṭā anyonyavaśavartinaḥ |
babandhustatra matsyāṃśca tathā'nyāñjalacāriṇaḥ
तथा मत्स्यैः परिवृतं च्यवनं भृगुनन्दनम् ।
आकर्षयन्महाराज जालेनाथ यदृच्छया
tathā matsyaiḥ parivṛtaṃ cyavanaṃ bhṛgunandanam |
ākarṣayanmahārāja jālenātha yadṛcchayā
नदीशैवलदिग्धाङ्गं हरिश्मश्रुजटाधरम् ।
लग्नैः शङ्खनखैर्गात्रे क्रोडैश्चित्रैरिवार्पितम् ।
nadīśaivaladigdhāṅgaṃ hariśmaśrujaṭādharam |
lagnaiḥ śaṅkhanakhairgātre kroḍaiścitrairivārpitam |
तं जालेनोद्धृतं दृष्ट्वा ते तदा वेदपारगम् ।
सर्वे प्राञ्जलयो दाशाः शिरोभिः प्रापतन्भुवि
taṃ jālenoddhṛtaṃ dṛṣṭvā te tadā vedapāragam |
sarve prāñjalayo dāśāḥ śirobhiḥ prāpatanbhuvi
परिखेदपरित्रासाज्जालस्याकर्षणेन च ।
मत्स्या बभूवुर्व्यापन्नाः स्थलसंस्पर्शनेन च
parikhedaparitrāsājjālasyākarṣaṇena ca |
matsyā babhūvurvyāpannāḥ sthalasaṃsparśanena ca
स मुनिस्तत्तदा दृष्ट्वा मत्स्यानां कदनं कृतम् ।
बभूव कृपयाविष्टो निःश्वसंश्च पुनःपनः
sa munistattadā dṛṣṭvā matsyānāṃ kadanaṃ kṛtam |
babhūva kṛpayāviṣṭo niḥśvasaṃśca punaḥpanaḥ
निषादा ऊचुः
अज्ञानाद्यत्कृतं पापं प्रसादं तत्र नः कुरु ।
करवाम प्रिय किं ते तन्नो ब्रूहि महामुने
ajñānādyatkṛtaṃ pāpaṃ prasādaṃ tatra naḥ kuru |
karavāma priya kiṃ te tanno brūhi mahāmune
इत्युक्तो मत्स्यमध्यस्थश्च्यवनो वाक्यमब्रवीत् ।
यो मेऽद्य परमः कामस्तं शृणुध्वं मसाहिताः
ityukto matsyamadhyasthaścyavano vākyamabravīt |
yo me'dya paramaḥ kāmastaṃ śṛṇudhvaṃ masāhitāḥ
प्राणोत्सर्गं विसर्गं वा मत्स्यैर्यास्याम्यहं सह ।
संवासान्नोत्सहे त्यक्तुं सलिलेऽध्युपितानहम्
prāṇotsargaṃ visargaṃ vā matsyairyāsyāmyahaṃ saha |
saṃvāsānnotsahe tyaktuṃ salile'dhyupitānaham
इत्युक्तास्ते निषादास्तु सुभृशं भयकम्पिताः ।
सर्वे विवर्णवदना नहुषाय न्यवेदयन्
ityuktāste niṣādāstu subhṛśaṃ bhayakampitāḥ |
sarve vivarṇavadanā nahuṣāya nyavedayan
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)