ब्रूहि तात कुरुश्रेष्ठ वर्णानां त्वं पृथक् पृथक् ।
कीदृश्यां कीदृशाश्चापि पुत्राः कस्य च के च ते
brūhi tāta kuruśreṣṭha varṇānāṃ tvaṃ pṛthak pṛthak |
kīdṛśyāṃ kīdṛśāścāpi putrāḥ kasya ca ke ca te
इति श्रीमन्महाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि चतुरशीतितमोऽध्यायः ॥
48 श्लोक · 84 में से 274
मतभेदों से उलझे युधिष्ठिर पूछते हैं कि कौन-सा पुत्र किसका होता है। भीष्म एक-एक कर नाम गिनाते हैं: अपनी विवाहिता से उत्पन्न औरस, पुत्रिका का पुत्र, नियोग से उत्पन्न क्षेत्रज, संकट में माता-पिता द्वारा दिया दत्तक, स्वयं बनाया कृत्रिम, गुप्त रूप से जन्मा गूढ़ज, त्यागा हुआ और अपनाया अपविद्ध, अविवाहिता कन्या का कानीन, विवाह के समय गर्भ के साथ आया सहोढ़, क्रीत, पुनर्विवाहिता का पौनर्भव और स्वयंदत्त। जब क्रिया का लोप होने लगे तब ये ग्यारह पुत्र के प्रतिनिधि माने जाते हैं। मनु कहते हैं कि एक भाई का पुत्र सब भाइयों को पुत्रवान बना देता है। भीष्म बताते हैं कि कब बीज और कब क्षेत्र पुत्र का कुल तय करता है, और त्यागा हुआ बालक पालने वाले का वर्ण और गोत्र पाता है।
युधिष्ठिर उवाच
ब्रूहि तात कुरुश्रेष्ठ वर्णानां त्वं पृथक् पृथक् ।
कीदृश्यां कीदृशाश्चापि पुत्राः कस्य च के च ते
brūhi tāta kuruśreṣṭha varṇānāṃ tvaṃ pṛthak pṛthak |
kīdṛśyāṃ kīdṛśāścāpi putrāḥ kasya ca ke ca te
विप्रवादाः सुबहवः श्रूयन्ते पुत्रकारिणाम् ।
अत्र नो मुह्यतां राजन्संशयं छेत्तुमर्हसि
vipravādāḥ subahavaḥ śrūyante putrakāriṇām |
atra no muhyatāṃ rājansaṃśayaṃ chettumarhasi
भीष्म उवाच
आत्मा पुत्रस्तु विज्ञेयः प्रथमो बहुधा परे
ātmā putrastu vijñeyaḥ prathamo bahudhā pare
स्वे क्षेत्रे संस्कृते यस्तु पुत्रमुत्पादयेत्स्वयम् ।
तमौरसं विजानीयात्पुत्रं प्रथमकल्पितम्
sve kṣetre saṃskṛte yastu putramutpādayetsvayam |
tamaurasaṃ vijānīyātputraṃ prathamakalpitam
अग्निं प्रजापतिं चेष्ट्वा वराय प्रतिपादिता ।
पुत्रिका स्याद्दुहितरि सङ्कल्पे वाऽपि वा सुतः
agniṃ prajāpatiṃ ceṣṭvā varāya pratipāditā |
putrikā syādduhitari saṅkalpe vā'pi vā sutaḥ
तल्पे जातः प्रमीतस्य क्लीबस्य पतितस्य वा ।
स्वधर्मेण नियुक्तो यः स पुत्रः क्षेत्रजः स्मृतः
talpe jātaḥ pramītasya klībasya patitasya vā |
svadharmeṇa niyukto yaḥ sa putraḥ kṣetrajaḥ smṛtaḥ
माता पिता च दद्यातां यमद्भिः पुत्रमापदि ।
सदृशप्रीतिसंयुक्तो विज्ञेयो दत्रिमः सुतः
mātā pitā ca dadyātāṃ yamadbhiḥ putramāpadi |
sadṛśaprītisaṃyukto vijñeyo datrimaḥ sutaḥ
सदृशं तु प्रकुर्याद्यं गुणदोषविचक्षणम् ।
पुत्रं पुत्रगुणैर्युक्तं विज्ञेयः स तु कृत्रिमः
sadṛśaṃ tu prakuryādyaṃ guṇadoṣavicakṣaṇam |
putraṃ putraguṇairyuktaṃ vijñeyaḥ sa tu kṛtrimaḥ
उत्पद्यते यस्य गूढं न च ज्ञायेत कस्यचित् ।
स भवेद्गूढजो नाम तस्य स्याद्यस्य तल्पतः
utpadyate yasya gūḍhaṃ na ca jñāyeta kasyacit |
sa bhavedgūḍhajo nāma tasya syādyasya talpataḥ
मातापितृभ्यामुत्सृष्टस्तयोरन्यतरेण वा ।
यं पुत्रं प्रतिगृह्णीयादपविद्धः स उच्यते
mātāpitṛbhyāmutsṛṣṭastayoranyatareṇa vā |
yaṃ putraṃ pratigṛhṇīyādapaviddhaḥ sa ucyate
पितृवेश्मनि कन्या तु यं पुत्रं जनयेद्रहः ।
तं कानीनं वदन्नाम्ना वोढुः कन्यासमुद्भवे
pitṛveśmani kanyā tu yaṃ putraṃ janayedrahaḥ |
taṃ kānīnaṃ vadannāmnā voḍhuḥ kanyāsamudbhave
या गर्भिणी संस्क्रियते ज्ञाताऽज्ञातापि वा सती ।
वोढुः स गर्भो भवति सहोढ इति उच्यते
yā garbhiṇī saṃskriyate jñātā'jñātāpi vā satī |
voḍhuḥ sa garbho bhavati sahoḍha iti ucyate
क्रीणीयाद्यस्त्वपर्यार्थं मातापित्रोर्यमन्तिकात् ।
स क्रीतकः सुतस्तस्य सदृशोऽसदृशोपि वा
krīṇīyādyastvaparyārthaṃ mātāpitroryamantikāt |
sa krītakaḥ sutastasya sadṛśo'sadṛśopi vā
या पत्या वा परित्यक्ता विधवा वा स्वकेच्छया ।
उत्पादयति पुनर्भूत्वा स पौनर्भव उच्यते
yā patyā vā parityaktā vidhavā vā svakecchayā |
utpādayati punarbhūtvā sa paunarbhava ucyate
सा चेदक्षतयोनिः स्याद्गतप्रत्याङ्गताऽपि वा ।
पौनर्भवेन भर्त्रा सा पुनसंस्कारमर्हति
sā cedakṣatayoniḥ syādgatapratyāṅgatā'pi vā |
paunarbhavena bhartrā sā punasaṃskāramarhati
मातापितृहनो यः स्यात्त्यक्तो वा स्यादकारणम् ।
आत्मानं स्पर्शयेद्यस्तु स्वयंदत्तस्तु स स्मृतः
mātāpitṛhano yaḥ syāttyakto vā syādakāraṇam |
ātmānaṃ sparśayedyastu svayaṃdattastu sa smṛtaḥ
यं ब्राह्मणस्तु शूद्रायां कामादुत्पादयेत्सुतम् ।
स पावयन्नेव शवस्तस्मात्पारशवः स्मृतः
yaṃ brāhmaṇastu śūdrāyāṃ kāmādutpādayetsutam |
sa pāvayanneva śavastasmātpāraśavaḥ smṛtaḥ
दास्यां वा दासदास्यां वा यः शूद्रस्य सुतो भवेत् ।
सोऽनुज्ञातो हरेदंशमिति धर्मो व्यवस्थितः
dāsyāṃ vā dāsadāsyāṃ vā yaḥ śūdrasya suto bhavet |
so'nujñāto haredaṃśamiti dharmo vyavasthitaḥ
क्षेत्रजादीन्सुतानेतानेकादश यथोदितान् ।
पुत्रप्रतिनिधीनाहुः क्रियालोपान्मनीषिणः
kṣetrajādīnsutānetānekādaśa yathoditān |
putrapratinidhīnāhuḥ kriyālopānmanīṣiṇaḥ
प्रातॄणामेकजातानामेकश्चेत्पुत्रवान्भवेत् ।
सर्वांस्तांस्तेन पुत्रेण पुत्रिणो मनुरब्रवीत्
prātṝṇāmekajātānāmekaścetputravānbhavet |
sarvāṃstāṃstena putreṇa putriṇo manurabravīt
सर्वासामेकपत्नीनामेका चेत्पुत्रिणी भवेत् ।
सर्वास्तास्तेन पुत्रेण प्राह पुत्रवतीर्मनुः
sarvāsāmekapatnīnāmekā cetputriṇī bhavet |
sarvāstāstena putreṇa prāha putravatīrmanuḥ
आत्मा पुत्रश्च विज्ञेयस्तस्यानन्तरजश्च यः ।
निरुक्तजश्च विज्ञेयः सुतः प्रसृतजस्तथा
ātmā putraśca vijñeyastasyānantarajaśca yaḥ |
niruktajaśca vijñeyaḥ sutaḥ prasṛtajastathā
पतितस्य तु भार्याया भर्त्रा सुसमवेतया ।
तथा दत्तकृतौ पुत्रावध्यूढश्च तथाऽपरः
patitasya tu bhāryāyā bhartrā susamavetayā |
tathā dattakṛtau putrāvadhyūḍhaśca tathā'paraḥ
षडपध्वंसजाश्चापि कानीनापसदास्तथा ।
इत्येते वै समाख्यातास्तान्विजानीहि भारत
ṣaḍapadhvaṃsajāścāpi kānīnāpasadāstathā |
ityete vai samākhyātāstānvijānīhi bhārata
युधिष्ठिर उवाच
षडपध्वंसजाः के स्युः के वाऽप्यपसदास्तथा ।
एतत्सर्वं यथातत्त्वं व्याख्यातुं मे त्वमर्हसि
ṣaḍapadhvaṃsajāḥ ke syuḥ ke vā'pyapasadāstathā |
etatsarvaṃ yathātattvaṃ vyākhyātuṃ me tvamarhasi
भीष्म उवाच
त्रिषु वर्णेषु ये पुत्रा ब्राह्मणस्य युधिष्ठिर ।
वर्णयोश्च द्वयोः स्यातां यौ राजन्यस्य भारत
triṣu varṇeṣu ye putrā brāhmaṇasya yudhiṣṭhira |
varṇayośca dvayoḥ syātāṃ yau rājanyasya bhārata
एको द्विवर्ण एवाथ तथाऽत्रैवोपलक्षितः ।
षडपध्वंसजास्ते हि तथैवापसदाञ्शृणु
eko dvivarṇa evātha tathā'traivopalakṣitaḥ |
ṣaḍapadhvaṃsajāste hi tathaivāpasadāñśṛṇu
चाण्डालो व्रात्यवर्णौ तु ब्राह्मण्यां क्षत्रियासु च ।
वैश्यायां चैव शूद्रस्य लक्ष्यास्तेऽपसदास्त्रयः
cāṇḍālo vrātyavarṇau tu brāhmaṇyāṃ kṣatriyāsu ca |
vaiśyāyāṃ caiva śūdrasya lakṣyāste'pasadāstrayaḥ
मागधो वामकश्चैव द्वौ वैश्यस्योपलक्षितौ ।
ब्राह्मण्यां क्षत्रियायां च क्षत्रियस्यैक एव तु
māgadho vāmakaścaiva dvau vaiśyasyopalakṣitau |
brāhmaṇyāṃ kṣatriyāyāṃ ca kṣatriyasyaika eva tu
ब्राह्मण्यां लक्ष्यते सूत इत्येतेऽपसदाः स्मृताः ।
पुत्रा ह्येते न शक्यन्ते मिथ्या कर्तुं नराधिप
brāhmaṇyāṃ lakṣyate sūta ityete'pasadāḥ smṛtāḥ |
putrā hyete na śakyante mithyā kartuṃ narādhipa
युधिष्ठिर उवाच
क्षेत्रजं केचिदेवाहुः सुतं केचित्तु शुक्रजम् ।
तुल्यावेतौ सुतौ कस्य तन्मे ब्रूहि पितामह
kṣetrajaṃ kecidevāhuḥ sutaṃ kecittu śukrajam |
tulyāvetau sutau kasya tanme brūhi pitāmaha
भीष्म उवाच
रेतजो वा भवेत्पुत्रः पुत्रो वा क्षत्रेजो भवेत् ।
अध्यूढः समयं भित्त्वेत्येतदेव निबोध मे
retajo vā bhavetputraḥ putro vā kṣatrejo bhavet |
adhyūḍhaḥ samayaṃ bhittvetyetadeva nibodha me
युधिष्ठिर उवाच
रेतजं विद्म वै पुत्रं क्षत्रेजस्यागमः कथम् ।
अध्यूढं विद्म वै पुत्रं भित्त्वा तु समयं कथम्
retajaṃ vidma vai putraṃ kṣatrejasyāgamaḥ katham |
adhyūḍhaṃ vidma vai putraṃ bhittvā tu samayaṃ katham
भीष्म उवाच
आत्मजं पुत्रमुत्पाद्य यस्त्यजेत्कारणान्तरे ।
न तत्र कारणं रेतः स क्षेत्रस्वामिनो भवेत्
ātmajaṃ putramutpādya yastyajetkāraṇāntare |
na tatra kāraṇaṃ retaḥ sa kṣetrasvāmino bhavet
पुत्रकामो हि पुत्रार्थे यां वृणीते विशाम्पते ।
तत्र क्षेत्रं प्रमाणं स्यान्न वै तत्रात्मजः सुतः
putrakāmo hi putrārthe yāṃ vṛṇīte viśāmpate |
tatra kṣetraṃ pramāṇaṃ syānna vai tatrātmajaḥ sutaḥ
अन्यत्र क्षेत्रजः पुत्रो लक्ष्यते भरतर्षभ ।
न ह्यात्मा शक्यते हन्तुं दृष्टान्तोपगतो ह्यसौ
anyatra kṣetrajaḥ putro lakṣyate bharatarṣabha |
na hyātmā śakyate hantuṃ dṛṣṭāntopagato hyasau
क्वचिच्च कुतकः पुत्रः सङ्ग्रहादेव लक्ष्यते ।
न तत्र रेतः क्षेत्रं वा प्रमाणं स्याद्युधिष्ठिर
kvacicca kutakaḥ putraḥ saṅgrahādeva lakṣyate |
na tatra retaḥ kṣetraṃ vā pramāṇaṃ syādyudhiṣṭhira
युधिष्ठिर उवाच
कीदृशः कृतकः पुत्रः सङ्ग्रहादेव लक्ष्यते ।
शुक्रं क्षेत्रं प्रमाणं वा यत्र लक्ष्यं न भारत
kīdṛśaḥ kṛtakaḥ putraḥ saṅgrahādeva lakṣyate |
śukraṃ kṣetraṃ pramāṇaṃ vā yatra lakṣyaṃ na bhārata
भीष्म उवाच
मातापितृभ्यां यस्त्यक्तः पथि यस्तं प्रकल्पयेत् ।
न चास्य मातापितरौ ज्ञायेतां स हि कृत्रिमः
mātāpitṛbhyāṃ yastyaktaḥ pathi yastaṃ prakalpayet |
na cāsya mātāpitarau jñāyetāṃ sa hi kṛtrimaḥ
अस्वामिकस्य स्वामित्वं यस्मिन्सम्प्रतिलक्ष्यते ।
यो वर्णः पोषयेत्तं च तद्वर्णस्तस्य जायते
asvāmikasya svāmitvaṃ yasminsampratilakṣyate |
yo varṇaḥ poṣayettaṃ ca tadvarṇastasya jāyate
युधिष्ठिर उवाच
कथमस्य प्रयोक्तव्यः संस्कारः कस्य वा कथम् ।
देया कन्या कथं चेति तन्मे ब्रूहि पितामह
kathamasya prayoktavyaḥ saṃskāraḥ kasya vā katham |
deyā kanyā kathaṃ ceti tanme brūhi pitāmaha
भीष्म उवाच
आत्मवत्तस्य कुर्वीत संस्कारं स्वामिवत्तथा ।
त्यक्तो मातापितृभ्यां यः सवर्णं प्रतिपद्यते
ātmavattasya kurvīta saṃskāraṃ svāmivattathā |
tyakto mātāpitṛbhyāṃ yaḥ savarṇaṃ pratipadyate
तद्गोत्रबन्धुजं तस्य कुर्यात्संस्कारमच्युत ।
अथ देया तु कन्या स्यात्तद्वर्णस्य युधिष्ठिर
tadgotrabandhujaṃ tasya kuryātsaṃskāramacyuta |
atha deyā tu kanyā syāttadvarṇasya yudhiṣṭhira
संस्कर्तुं वर्णगोत्रं च मातृवर्णविनिश्चये ।
कानीनाध्यूढजौ वाऽपि विज्ञेयौ पुत्रकिल्बिषौ
saṃskartuṃ varṇagotraṃ ca mātṛvarṇaviniścaye |
kānīnādhyūḍhajau vā'pi vijñeyau putrakilbiṣau
कानीनाध्यूढजौ वाऽपि विज्ञेयौ पुत्रकिल्बिषौ ॥
तावपि स्वाविव सुतौ संस्कार्याविति निश्चयः ।
kānīnādhyūḍhajau vā'pi vijñeyau putrakilbiṣau ||
tāvapi svāviva sutau saṃskāryāviti niścayaḥ |
क्षेत्रजो वाऽप्यपसदो येऽध्यूढास्तेषु चाप्युत ॥
आत्मवद्वै प्रयुञ्जीरन्संस्कारान्ब्राह्मणादयः ।
kṣetrajo vā'pyapasado ye'dhyūḍhāsteṣu cāpyuta ||
ātmavadvai prayuñjīransaṃskārānbrāhmaṇādayaḥ |
स्वं जन्मे मातृगोत्रेण संस्कारं ब्राह्मणादयः ॥
धर्मशास्त्रेषु वर्णानां निश्चयोऽयं पदृश्यते ।
svaṃ janme mātṛgotreṇa saṃskāraṃ brāhmaṇādayaḥ ||
dharmaśāstreṣu varṇānāṃ niścayo'yaṃ padṛśyate |
एतत्ते सर्वमाख्यातं किं भूयः श्रोतुमिच्छसि
etatte sarvamākhyātaṃ kiṃ bhūyaḥ śrotumicchasi
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)