यन्मूलं सर्वधर्माणां प्रजनस्य गृहस्य च ।
पितृदेवातिथीनां च तन्मे ब्रूहि पितामह
yanmūlaṃ sarvadharmāṇāṃ prajanasya gṛhasya ca |
pitṛdevātithīnāṃ ca tanme brūhi pitāmaha
इति श्रीमन्महाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि एकोनाशीतितमोऽध्यायः ॥
57 श्लोक · 79 में से 274
युधिष्ठिर पूछते हैं कि कन्या किसे दी जाए। भीष्म विवाह के प्रकार बताते हैं। ब्राह्म: शीलवान और विद्वान वर को जल से कन्या देना। क्षात्र: राजाओं की रीति। गान्धर्व: जिसे कन्या चाहे उसे देना। आसुर: धन से खरीदना। राक्षस: रोते परिजनों के बीच बलपूर्वक हरना। पैशाच, सबसे अधम: सोई या मदमत्त कन्या के पास जाना। पहले तीन धर्मसम्मत हैं; आसुर और पैशाच कभी न किए जाएँ। वे विभिन्न वर्णों में विवाह और विवाह की आयु बताते हैं, और कहते हैं कि ऋतुमती होने के तीन वर्ष बाद तक अविवाहित कन्या स्वयं पति चुन ले। शुल्क एक दे और पाणिग्रहण दूसरा करे तो कन्या किसकी? भीष्म कहते हैं कि पत्नी न खरीदी जाती है न बेची; विवाह सातवें पग पर पूरा होता है।
युधिष्ठिर उवाच
यन्मूलं सर्वधर्माणां प्रजनस्य गृहस्य च ।
पितृदेवातिथीनां च तन्मे ब्रूहि पितामह
yanmūlaṃ sarvadharmāṇāṃ prajanasya gṛhasya ca |
pitṛdevātithīnāṃ ca tanme brūhi pitāmaha
अयं हि सर्वधर्माणां धर्मश्चिन्त्यतमो मतः ।
कीदृशाय प्रदेया स्यात्कन्येति वसुधाधिप
ayaṃ hi sarvadharmāṇāṃ dharmaścintyatamo mataḥ |
kīdṛśāya pradeyā syātkanyeti vasudhādhipa
भीष्म उवाच
शीलवृत्ते समाज्ञाय विद्यां योनिं च कर्म च ।
अद्भिरेव प्रदातव्या कन्या गुणवते भवेत् ।
ब्राह्मणानां सतामेष नित्यं धर्मो युधिष्ठिर
śīlavṛtte samājñāya vidyāṃ yoniṃ ca karma ca |
adbhireva pradātavyā kanyā guṇavate bhavet |
brāhmaṇānāṃ satāmeṣa nityaṃ dharmo yudhiṣṭhira
आवाह्यमावहेदेवं यो दद्यादनुकूलतः ।
शिष्टानां क्षत्रियाणां च धर्म एष सनातनः
āvāhyamāvahedevaṃ yo dadyādanukūlataḥ |
śiṣṭānāṃ kṣatriyāṇāṃ ca dharma eṣa sanātanaḥ
आत्माभिप्रेतमुत्सृज्य कन्याभिप्रेत एष यः ।
अभिप्रेता च या यस्य तस्मै देया युधिष्ठिर ।
गान्धर्वमिति तं धर्मं प्राहुर्वेदविदो जनाः
ātmābhipretamutsṛjya kanyābhipreta eṣa yaḥ |
abhipretā ca yā yasya tasmai deyā yudhiṣṭhira |
gāndharvamiti taṃ dharmaṃ prāhurvedavido janāḥ
धनेन बहुधा क्रीत्वा सम्प्रलोभ्य च बान्धवान् ।
असुराणां नृपैतं वै धर्ममाहुर्मनीषिणः
dhanena bahudhā krītvā sampralobhya ca bāndhavān |
asurāṇāṃ nṛpaitaṃ vai dharmamāhurmanīṣiṇaḥ
हत्वा छित्त्वा च शीर्षाणि रुदतां रुदतीं गृहात् ।
प्रसह्य हरणं तात राक्षसो विधिरुच्यते
hatvā chittvā ca śīrṣāṇi rudatāṃ rudatīṃ gṛhāt |
prasahya haraṇaṃ tāta rākṣaso vidhirucyate
सुसां मत्तां प्रमत्तां वा रहो रात्रौ च गच्छति ।
स पापिष्ठो विवाहानां पैशाचः कथितोऽधमः
susāṃ mattāṃ pramattāṃ vā raho rātrau ca gacchati |
sa pāpiṣṭho vivāhānāṃ paiśācaḥ kathito'dhamaḥ
पञ्चानां तु त्रयो धर्म्या द्वावधर्म्यौ युधिष्ठिर ।
पैशाचश्चासुरश्चैव न कर्तव्यौ कथञ्चन
pañcānāṃ tu trayo dharmyā dvāvadharmyau yudhiṣṭhira |
paiśācaścāsuraścaiva na kartavyau kathañcana
ब्राह्मः क्षात्रोऽथ गान्धर्व एते धर्म्या नरर्षभ ।
पृथग्वा यदि वा मिश्राः कर्तव्या नात्र संशयः
brāhmaḥ kṣātro'tha gāndharva ete dharmyā nararṣabha |
pṛthagvā yadi vā miśrāḥ kartavyā nātra saṃśayaḥ
तिस्त्रो भार्या ब्राह्मणस्य द्वे भार्ये क्षत्रियस्य तु ।
वैश्यः स्वजात्यां विन्देत तास्वपत्यं हिताय हि
tistro bhāryā brāhmaṇasya dve bhārye kṣatriyasya tu |
vaiśyaḥ svajātyāṃ vindeta tāsvapatyaṃ hitāya hi
द्विजस्य ब्राह्म्णी श्रेष्ठा क्षत्रिया क्षत्रियस्य तु ।
रत्यर्थमपि शूद्रा स्यान्नेत्याहुरपरे जनाः
dvijasya brāhmṇī śreṣṭhā kṣatriyā kṣatriyasya tu |
ratyarthamapi śūdrā syānnetyāhurapare janāḥ
अपत्यजन्म शूद्रायां न प्रशंसन्ति साधवः ।
शूद्रायां जनयविन्प्रः प्रायश्चित्ती विधीयते
apatyajanma śūdrāyāṃ na praśaṃsanti sādhavaḥ |
śūdrāyāṃ janayavinpraḥ prāyaścittī vidhīyate
नातिबालां वहन्त्यन्ते अनित्यत्वात्प्रजार्थिनः ।
वहन्ति कर्मिणस्तस्यामन्तः शुद्धिव्यपेक्षया
nātibālāṃ vahantyante anityatvātprajārthinaḥ |
vahanti karmiṇastasyāmantaḥ śuddhivyapekṣayā
अपरान्वयसम्भूतां संस्वप्नादिविवर्जिताम् ।
कामो यस्यां निषिद्धश्च केचिदिच्छन्ति चापदि
aparānvayasambhūtāṃ saṃsvapnādivivarjitām |
kāmo yasyāṃ niṣiddhaśca kecidicchanti cāpadi
त्रिंशद्वर्षो दशवर्षां भार्यां विन्देत नग्निकाम् ।
एकविंशतिवर्षो वा सप्तवर्षामवाप्नुयात्
triṃśadvarṣo daśavarṣāṃ bhāryāṃ vindeta nagnikām |
ekaviṃśativarṣo vā saptavarṣāmavāpnuyāt
यस्यास्तु न भवेद्भाता पिता वा भरतर्षभ ।
नोपयच्छेत तां जातु पुत्रिकाधर्मिणी हि सा
yasyāstu na bhavedbhātā pitā vā bharatarṣabha |
nopayaccheta tāṃ jātu putrikādharmiṇī hi sā
त्रीणि वर्षाण्युदीक्षेत कन्या ऋतुमती सती ।
चतुर्थेऽत्वथ सम्प्राप्ते स्वयं भर्तारमर्जयेत्
trīṇi varṣāṇyudīkṣeta kanyā ṛtumatī satī |
caturthe'tvatha samprāpte svayaṃ bhartāramarjayet
प्रजा न हीयते तस्या रतिश्च भरतर्षभ ।
अतोऽन्यथा वर्तमाना भवेद्वाच्या प्रजापतेः
prajā na hīyate tasyā ratiśca bharatarṣabha |
ato'nyathā vartamānā bhavedvācyā prajāpateḥ
असपिण्डा च या मातुरसगोत्रा च या पितुः ।
इत्येतामुपयच्छेत तं धर्मं मनुरब्रवीत्
asapiṇḍā ca yā māturasagotrā ca yā pituḥ |
ityetāmupayaccheta taṃ dharmaṃ manurabravīt
युधिष्ठिर उवाच
शुल्कमन्येन दत्तं स्याद्ददानीत्याह चापरः ।
बलादन्यः प्रभाषेत धनमन्यः प्रदर्शयेत्
śulkamanyena dattaṃ syāddadānītyāha cāparaḥ |
balādanyaḥ prabhāṣeta dhanamanyaḥ pradarśayet
पाणिग्रहीत्ता चान्यः स्यात्कस्य भार्या पितामह ।
तत्त्वं जिज्ञासमानानां चक्षुर्भवतु नो भवान्
pāṇigrahīttā cānyaḥ syātkasya bhāryā pitāmaha |
tattvaṃ jijñāsamānānāṃ cakṣurbhavatu no bhavān
भीष्म उवाच
यत्किञ्चित्कर्म मानुष्यं संस्थानाय प्रदृश्यते ।
मन्त्रवन्मन्त्रितं तस्य मृषावादस्तु पातकः
yatkiñcitkarma mānuṣyaṃ saṃsthānāya pradṛśyate |
mantravanmantritaṃ tasya mṛṣāvādastu pātakaḥ
भार्यापत्यृत्विगाचार्याः शिष्योपाध्याय एव च ।
मृषोक्ते दण्डमर्हन्ति नेत्याहुरपरे जनाः
bhāryāpatyṛtvigācāryāḥ śiṣyopādhyāya eva ca |
mṛṣokte daṇḍamarhanti netyāhurapare janāḥ
नह्यकामेन संवादं मनुरेवं प्रशंसति ।
अयशस्यमधर्म्यं च यन्मृषा धर्मगोपनम्
nahyakāmena saṃvādaṃ manurevaṃ praśaṃsati |
ayaśasyamadharmyaṃ ca yanmṛṣā dharmagopanam
नैकान्तो दोष एकस्मिंस्तदा केनोपपद्यते ।
धर्मतो यां प्रयच्छन्ति यां च क्रीणन्ति भारत
naikānto doṣa ekasmiṃstadā kenopapadyate |
dharmato yāṃ prayacchanti yāṃ ca krīṇanti bhārata
बन्धुभिः समनुज्ञाते मन्त्रहोमौ प्रयोजयेत् ।
तथा सिध्यन्ति ते मन्त्रा नादत्तायाः कथञ्चन
bandhubhiḥ samanujñāte mantrahomau prayojayet |
tathā sidhyanti te mantrā nādattāyāḥ kathañcana
यस्त्वत्र मन्इत्रसमयो भार्यापत्योर्मिथः कृतः ।
तमेवाहुर्गरीयांसं यश्चासौ ज्ञातिभिः कृतः
yastvatra manitrasamayo bhāryāpatyormithaḥ kṛtaḥ |
tamevāhurgarīyāṃsaṃ yaścāsau jñātibhiḥ kṛtaḥ
देवदत्तां पतिर्भार्यां वेत्ति धर्मस्य शासनात् ।
स दैवीं मानुषीं वाचमनृतां पर्युदस्यति
devadattāṃ patirbhāryāṃ vetti dharmasya śāsanāt |
sa daivīṃ mānuṣīṃ vācamanṛtāṃ paryudasyati
युधिष्ठिर उवाच
कन्यायां प्राप्तसुल्कायां ज्यायांश्चेदाव्रजेद्वरः ।
धर्मकामार्थसम्पन्नो वाच्यमत्रानृतं न वा
kanyāyāṃ prāptasulkāyāṃ jyāyāṃścedāvrajedvaraḥ |
dharmakāmārthasampanno vācyamatrānṛtaṃ na vā
तस्मिन्नुभयतो दोषे कुर्वञ्श्रेयः समाचरेत् ।
अयं नः सर्वधर्माणां धर्मश्चिन्त्यतमो मतः
tasminnubhayato doṣe kurvañśreyaḥ samācaret |
ayaṃ naḥ sarvadharmāṇāṃ dharmaścintyatamo mataḥ
तत्त्वं जिज्ञासमानानां चक्षुर्भवतु नो भवान् ।
तदेतत्सर्वमाचक्ष्व न हि तृप्यामि कथ्यताम्
tattvaṃ jijñāsamānānāṃ cakṣurbhavatu no bhavān |
tadetatsarvamācakṣva na hi tṛpyāmi kathyatām
भीष्म उवाच
नैव निष्ठाकरं शुल्कं ज्ञात्वाऽऽसीत्तेन नानृतम् ।
न हि शुल्कपराः सन्तः कन्यां ददति कर्हिचित् ।
अन्यैर्गुणैरुपेतं तु शुल्कं याचन्ति बान्धवाः
naiva niṣṭhākaraṃ śulkaṃ jñātvā''sīttena nānṛtam |
na hi śulkaparāḥ santaḥ kanyāṃ dadati karhicit |
anyairguṇairupetaṃ tu śulkaṃ yācanti bāndhavāḥ
अलङ्कृत्वा वहस्वेति यो दद्यादनुकूलतः ।
यच्च तां च ददत्येवं न शुल्कं विक्रयो न सः ।
प्रतिगृह्य भवेद्देमेव धर्मः सनातनः
alaṅkṛtvā vahasveti yo dadyādanukūlataḥ |
yacca tāṃ ca dadatyevaṃ na śulkaṃ vikrayo na saḥ |
pratigṛhya bhaveddemeva dharmaḥ sanātanaḥ
दास्यामि भवते कन्यामिति पूर्वं नभाषितम् ।
ये चाहुर्ये च नाहुर्ये ये चावश्यं वदन्त्युत
dāsyāmi bhavate kanyāmiti pūrvaṃ nabhāṣitam |
ye cāhurye ca nāhurye ye cāvaśyaṃ vadantyuta
तस्मादाग्रहणात्पाणेर्याचयन्ति परस्परम् ।
कन्यावरः पुरा दत्तो मरुद्भिरिति नः श्रुतम्
tasmādāgrahaṇātpāṇeryācayanti parasparam |
kanyāvaraḥ purā datto marudbhiriti naḥ śrutam
नानिष्टाय प्रदातव्या कन्या इत्यृषिचोदितम् ।
तन्मूलं काममूलस्य प्रजनस्येति मे मतिः
nāniṣṭāya pradātavyā kanyā ityṛṣicoditam |
tanmūlaṃ kāmamūlasya prajanasyeti me matiḥ
समीक्ष्य च बहून्दोषान्संवासाद्विद्धि पाणयोः ।
यथा निष्ठाकरं शुल्कं न जात्वासीत्तथा शृणु
samīkṣya ca bahūndoṣānsaṃvāsādviddhi pāṇayoḥ |
yathā niṣṭhākaraṃ śulkaṃ na jātvāsīttathā śṛṇu
अहं विचित्रवीर्यस्य द्वे कन्ये समुदावहम् ।
जित्वाऽङ्गमागधान्सर्वान्काशीनथ च कोसलान्
ahaṃ vicitravīryasya dve kanye samudāvaham |
jitvā'ṅgamāgadhānsarvānkāśīnatha ca kosalān
गृहीतपाणिरेकाऽऽसीत्प्राप्तशुल्काऽपराऽभवत् ।
कन्याऽगृहीता तत्रैव विसर्ज्या इति मे पिता ।
अब्रवीदितरां कन्यामावहेति स कौरवः
gṛhītapāṇirekā''sītprāptaśulkā'parā'bhavat |
kanyā'gṛhītā tatraiva visarjyā iti me pitā |
abravīditarāṃ kanyāmāvaheti sa kauravaḥ
अप्यन्याननुपप्रच्छ शङ्कमानः पितुर्वचः ।
अतीव ह्यस्य धर्मेच्छा पितुर्मेऽभ्यधिकाऽभवत्
apyanyānanupapraccha śaṅkamānaḥ piturvacaḥ |
atīva hyasya dharmecchā piturme'bhyadhikā'bhavat
ततोहमब्रवं राजन्नाचारेप्सुरिदं वचः ।
आचारं तत्त्वतो वेत्तुमिच्छामि च पुनःपुनः
tatohamabravaṃ rājannācārepsuridaṃ vacaḥ |
ācāraṃ tattvato vettumicchāmi ca punaḥpunaḥ
ततो मयैवमुक्ते तु वाक्ये धर्मभृतावरः ॥
पिता मम महाराज बीह्लीको वाक्यमब्रवीत्
tato mayaivamukte tu vākye dharmabhṛtāvaraḥ ||
pitā mama mahārāja bīhlīko vākyamabravīt
यदि व शुल्कतो निष्ठा न पाणिग्रहणात्तथा ।
लाजान्तरमुपासीत प्राप्तशुल्क इति स्मृतिः
yadi va śulkato niṣṭhā na pāṇigrahaṇāttathā |
lājāntaramupāsīta prāptaśulka iti smṛtiḥ
न हि धर्मविदः प्राहुः प्रमाणं वाक्यतः स्मृतम् ।
येषां वै शुल्कतो निष्ठा न पाणिग्रहणात्तथा
na hi dharmavidaḥ prāhuḥ pramāṇaṃ vākyataḥ smṛtam |
yeṣāṃ vai śulkato niṣṭhā na pāṇigrahaṇāttathā
प्रसिद्धं भाषितं दाने नैषां प्रत्यायकं पुनः ।
ये मन्यन्ते क्रयं शुल्कं न ते धर्मविदो नराः
prasiddhaṃ bhāṣitaṃ dāne naiṣāṃ pratyāyakaṃ punaḥ |
ye manyante krayaṃ śulkaṃ na te dharmavido narāḥ
न चैतेभ्यः प्रदातव्या न वोढव्या तथाविधा ।
न ह्येव भार्या क्रेतव्या न विक्रय्यां कथञ्चन
na caitebhyaḥ pradātavyā na voḍhavyā tathāvidhā |
na hyeva bhāryā kretavyā na vikrayyāṃ kathañcana
ये च क्रीणन्ति दासीवद्विक्रीणन्ति तथैव च ।
भवेत्तेषां तथा निष्ठा लुब्धानां पापचेतसाम्
ye ca krīṇanti dāsīvadvikrīṇanti tathaiva ca |
bhavetteṣāṃ tathā niṣṭhā lubdhānāṃ pāpacetasām
अस्मिन्नर्थे सत्यवन्तं पर्यपृच्छन्त वै जनाः ।
कन्यायाः प्राप्तशुल्कायाः शुल्कदः प्रशमं गतः
asminnarthe satyavantaṃ paryapṛcchanta vai janāḥ |
kanyāyāḥ prāptaśulkāyāḥ śulkadaḥ praśamaṃ gataḥ
पाणिग्रहीता वाऽन्यः स्यादत्र नो धर्मसंशयः ।
तन्नश्छिन्धि महाप्राज्ञ त्वं हि वै प्राज्ञसम्मतः
pāṇigrahītā vā'nyaḥ syādatra no dharmasaṃśayaḥ |
tannaśchindhi mahāprājña tvaṃ hi vai prājñasammataḥ
तत्त्वं जिज्ञासमानानां चक्षुर्भवतु नो भवान् ।
तानेवं ब्रुवतः सर्वान्सत्यवान्वाक्यमब्रवीत्
tattvaṃ jijñāsamānānāṃ cakṣurbhavatu no bhavān |
tānevaṃ bruvataḥ sarvānsatyavānvākyamabravīt
यत्रेष्टं तत्र देया स्यान्नात्र कार्या विचारणा ।
कुर्वते जीवतोप्येवं मृते नैवास्ति संशयः
yatreṣṭaṃ tatra deyā syānnātra kāryā vicāraṇā |
kurvate jīvatopyevaṃ mṛte naivāsti saṃśayaḥ
देवरं प्रविशेत्कन्या तप्येद्वाऽपि तपः पुनः ।
तमेवानुगता भूत्वा पाणिग्राहस्य नाम सा
devaraṃ praviśetkanyā tapyedvā'pi tapaḥ punaḥ |
tamevānugatā bhūtvā pāṇigrāhasya nāma sā
लिखन्त्येव तु केषांचिदपरेषां शनैरपि ।
इति ये संवदन्त्यत्र त एतं निश्चयं विदुः
likhantyeva tu keṣāṃcidapareṣāṃ śanairapi |
iti ye saṃvadantyatra ta etaṃ niścayaṃ viduḥ
तत्पाणिग्रहणात्पूर्वमन्तरं यत्र वर्तते ।
सर्वमङ्गलमन्त्रं वै मृषावादस्तु पातकः
tatpāṇigrahaṇātpūrvamantaraṃ yatra vartate |
sarvamaṅgalamantraṃ vai mṛṣāvādastu pātakaḥ
पाणिग्रहणमन्त्राणां निष्ठा स्यात्सप्तमे पदे ।
पाणिग्रहस्य भार्या स्याद्यस्य चाद्भिः प्रदीयते
pāṇigrahaṇamantrāṇāṃ niṣṭhā syātsaptame pade |
pāṇigrahasya bhāryā syādyasya cādbhiḥ pradīyate
इति देयं वदन्त्यत्र त एतं निश्चयं विदुः ।
अनुकूलामनुवशां भ्रात्रा दत्तामुपाग्निकाम् ।
परिक्रम्य यथान्यायं भार्यां विन्देद्द्विजोत्तमः
iti deyaṃ vadantyatra ta etaṃ niścayaṃ viduḥ |
anukūlāmanuvaśāṃ bhrātrā dattāmupāgnikām |
parikramya yathānyāyaṃ bhāryāṃ vindeddvijottamaḥ
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)