बृहस्पतिसमं बुद्ध्या क्षमया ब्रह्मणः समम् ।
पराक्रमे शक्रसममादित्यसमतेजसम्
bṛhaspatisamaṃ buddhyā kṣamayā brahmaṇaḥ samam |
parākrame śakrasamamādityasamatejasam
इति श्रीमन्महाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि पञ्चषष्टितमोऽध्यायः ॥
111 श्लोक · 65 में से 274
अत्रि, वसिष्ठ, भृगु, व्यास, नारद, परशुराम आदि महर्षि शरशय्या पर पड़े भीष्म के दर्शन को आते हैं। पाण्डव पूजन करते हैं और कथाओं के बाद वे अन्तर्धान हो जाते हैं। युधिष्ठिर पूछते हैं कि कौन से देश और नदियाँ सबसे पवित्र हैं। भीष्म शिलवृत्ति गृहस्थ और उनके अतिथि एक सिद्ध का संवाद सुनाते हैं। सिद्ध कहते हैं कि वही देश श्रेष्ठ हैं जिनके बीच से गंगा बहती हैं। जो गति गंगा की सेवा से मिलती है, वह तप और यज्ञ से भी नहीं मिलती। जब तक मनुष्य की अस्थि गंगाजल में रहती है, वह स्वर्ग में पूजित होता है। महादेव ने उन्हें सिर पर धारण किया और भगीरथ तप से उन्हें पृथ्वी पर लाए। सिद्ध आकाश में चले जाते हैं और शिलवृत्ति गंगा की उपासना से सिद्धि पाते हैं।
वैशम्पायन उवाच
बृहस्पतिसमं बुद्ध्या क्षमया ब्रह्मणः समम् ।
पराक्रमे शक्रसममादित्यसमतेजसम्
bṛhaspatisamaṃ buddhyā kṣamayā brahmaṇaḥ samam |
parākrame śakrasamamādityasamatejasam
गाङ्गेयमर्जुनेनाजौ निहतं भूरितेजसम् ।
भ्रातृभिः सहितोऽन्यैश्च पर्यपृच्छद्युधिष्ठिरः
gāṅgeyamarjunenājau nihataṃ bhūritejasam |
bhrātṛbhiḥ sahito'nyaiśca paryapṛcchadyudhiṣṭhiraḥ
शयानं वीरशयने कालाकाङ्क्षिणमच्युतम् ।
आजग्मुर्भरतश्रेष्ठं द्रष्टुकामा महर्षयः
śayānaṃ vīraśayane kālākāṅkṣiṇamacyutam |
ājagmurbharataśreṣṭhaṃ draṣṭukāmā maharṣayaḥ
अत्रिर्वसिष्ठोऽथ भृगुः पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः ।
अङ्गिरा गौतमोऽगस्त्यः सुमतिः सुयतात्मवान्
atrirvasiṣṭho'tha bhṛguḥ pulastyaḥ pulahaḥ kratuḥ |
aṅgirā gautamo'gastyaḥ sumatiḥ suyatātmavān
विश्वामित्रः स्थूलगिराः संवर्तः प्रमतिर्दमः ।
बृहस्पत्युशनोव्यासश्च्यवनः फाश्यपो ध्रुवः
viśvāmitraḥ sthūlagirāḥ saṃvartaḥ pramatirdamaḥ |
bṛhaspatyuśanovyāsaścyavanaḥ phāśyapo dhruvaḥ
दुर्वासा जमदग्निश्च मार्कण्डेयोऽथ गालवः ।
भरद्वाजोऽथ रैभ्यश्चक यवक्रीतस्त्रितस्तथा
durvāsā jamadagniśca mārkaṇḍeyo'tha gālavaḥ |
bharadvājo'tha raibhyaścaka yavakrītastritastathā
स्थूलाक्षः शबलाक्षश्च कण्वो मेधातिथिः कृशः ।
नारदः पर्वतश्चैव सुधन्वाऽथैकतो द्विजः
sthūlākṣaḥ śabalākṣaśca kaṇvo medhātithiḥ kṛśaḥ |
nāradaḥ parvataścaiva sudhanvā'thaikato dvijaḥ
नितंभूर्भुवनो धौम्यः शतानन्दोऽकृतव्रणः ।
जामदग्र्यस्तथा रामः कचश्चेत्येवमादयः ।
समागता महात्मानो भीष्मं द्रष्टुं महर्षयः
nitaṃbhūrbhuvano dhaumyaḥ śatānando'kṛtavraṇaḥ |
jāmadagryastathā rāmaḥ kacaścetyevamādayaḥ |
samāgatā mahātmāno bhīṣmaṃ draṣṭuṃ maharṣayaḥ
तेषां महात्मनां पूजामागतानां युधिष्ठिरः ।
भ्रातृभिः सहितश्चक्रे यतावदनुपूर्वशः
teṣāṃ mahātmanāṃ pūjāmāgatānāṃ yudhiṣṭhiraḥ |
bhrātṛbhiḥ sahitaścakre yatāvadanupūrvaśaḥ
ते पूजिताः सुखासीनाः कथाश्रक्रुर्महर्षयः ।
भीष्माश्रिताः सुमधुराः सर्वेन्द्रियमनोहराः
te pūjitāḥ sukhāsīnāḥ kathāśrakrurmaharṣayaḥ |
bhīṣmāśritāḥ sumadhurāḥ sarvendriyamanoharāḥ
भीष्मस्तेषां कथाः श्रुत्वा ऋषीणां भावितात्मनाम् ।
मेने दिविष्ठमात्मानं तुष्ट्या परमया युतः
bhīṣmasteṣāṃ kathāḥ śrutvā ṛṣīṇāṃ bhāvitātmanām |
mene diviṣṭhamātmānaṃ tuṣṭyā paramayā yutaḥ
ततस्ते भीष्ममामन्त्र्य पाण्डवांश्च महर्षयः ।
अन्तर्धानं गताः सर्वे सर्वेषामेव पश्यताम्
tataste bhīṣmamāmantrya pāṇḍavāṃśca maharṣayaḥ |
antardhānaṃ gatāḥ sarve sarveṣāmeva paśyatām
तानृषीन्सुमहाभागानन्तर्धानगतानपि ।
पाण्डवास्तुष्टुवुः सर्वे प्रणेमुश्च मुहुर्मुहुः
tānṛṣīnsumahābhāgānantardhānagatānapi |
pāṇḍavāstuṣṭuvuḥ sarve praṇemuśca muhurmuhuḥ
प्रसन्नमनसः सर्वे गाङ्गेयं कुरुसत्तमम् ।
उपतस्थुर्यथोद्यन्तमादित्यं मन्त्रकोविदाः
prasannamanasaḥ sarve gāṅgeyaṃ kurusattamam |
upatasthuryathodyantamādityaṃ mantrakovidāḥ
प्रभावं तपसस्तेषामृषीणां वीक्ष्य पाण्डवाः ।
प्रकाशन्तो दिशः सर्वा विस्मयं परमं ययुः
prabhāvaṃ tapasasteṣāmṛṣīṇāṃ vīkṣya pāṇḍavāḥ |
prakāśanto diśaḥ sarvā vismayaṃ paramaṃ yayuḥ
महाभाग्यं परं तेषामृषीणामनुचिन्त्य ते ।
पाण्डवाः सह भीष्मेण कथाश्चक्रुस्तदाश्रयाः
mahābhāgyaṃ paraṃ teṣāmṛṣīṇāmanucintya te |
pāṇḍavāḥ saha bhīṣmeṇa kathāścakrustadāśrayāḥ
कथान्ते शिरसा पादौ स्पृष्ट्वा भीष्मस्य पाण्डवः ।
धर्म्यं धर्मसुतः प्रश्नं पर्यपृच्छद्युधिष्ठिरः
kathānte śirasā pādau spṛṣṭvā bhīṣmasya pāṇḍavaḥ |
dharmyaṃ dharmasutaḥ praśnaṃ paryapṛcchadyudhiṣṭhiraḥ
के देशाः के जनपदा आश्रमाः के च पर्वताः ।
प्रकृष्टाः पुण्यतः काश्च ज्ञेया नद्यः पितामह
ke deśāḥ ke janapadā āśramāḥ ke ca parvatāḥ |
prakṛṣṭāḥ puṇyataḥ kāśca jñeyā nadyaḥ pitāmaha
भीष्म उवाच
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
शिलोच्छवृत्तेः संवादं सिद्धस्य च युधिष्ठिर
atrāpyudāharantīmamitihāsaṃ purātanam |
śilocchavṛtteḥ saṃvādaṃ siddhasya ca yudhiṣṭhira
इमां कश्चित्परिक्रम्य पृथिवीं शैलभूषणाम् ।
असकृद्द्विपदां श्रेष्ठः श्रेष्ठस्य गृहमेधिनः
imāṃ kaścitparikramya pṛthivīṃ śailabhūṣaṇām |
asakṛddvipadāṃ śreṣṭhaḥ śreṣṭhasya gṛhamedhinaḥ
शिलवृत्तेर्गृहं प्राप्तः स तेन विधिनाऽर्चितः ।
उवास रजनीं तत्र सुमुखः सुखभागृषिः
śilavṛttergṛhaṃ prāptaḥ sa tena vidhinā'rcitaḥ |
uvāsa rajanīṃ tatra sumukhaḥ sukhabhāgṛṣiḥ
शिलवृत्तिस्तु यत्कृत्यं प्रातस्तत्कृतवाञ्शुचिः ।
कृतकृत्यमुपातिष्ठत्सिद्धं तमतिथिं तदा
śilavṛttistu yatkṛtyaṃ prātastatkṛtavāñśuciḥ |
kṛtakṛtyamupātiṣṭhatsiddhaṃ tamatithiṃ tadā
तौ समेत्य महात्मानौ सुखासीनौ कथाः शुभाः ।
चक्रतुर्वेदसम्बद्धास्तच्छेषकृतलक्षणाः
tau sametya mahātmānau sukhāsīnau kathāḥ śubhāḥ |
cakraturvedasambaddhāstaccheṣakṛtalakṣaṇāḥ
शिलवृत्तिः कथान्ते तु सिद्धमामन्त्र्य यत्नतः ।
प्रश्नं पप्रच्छ मेधावी यन्मां त्वं परिपृच्छसि
śilavṛttiḥ kathānte tu siddhamāmantrya yatnataḥ |
praśnaṃ papraccha medhāvī yanmāṃ tvaṃ paripṛcchasi
शिलवृत्तिरुवाच
केदेशाः के जनपदाः केऽऽश्रमाः के च पर्वताः ।
प्रकृष्टाः पुण्यतः काश्च ज्ञेया नद्यस्तदुच्यताम्
kedeśāḥ ke janapadāḥ ke''śramāḥ ke ca parvatāḥ |
prakṛṣṭāḥ puṇyataḥ kāśca jñeyā nadyastaducyatām
सिद्ध उवाच
ते देशास्ते जनपदास्तेऽऽश्रमास्ते च पर्वताः ।
येषां भागीरथी गङ्गा मध्येनैति रारिद्वरा
te deśāste janapadāste''śramāste ca parvatāḥ |
yeṣāṃ bhāgīrathī gaṅgā madhyenaiti rāridvarā
तपसा ब्रह्मचर्येण यज्ञैस्त्यागेन वा पुनः ।
गतिं तां न लभेज्जन्तुर्गङ्गां संसेव्य यां लभेत्
tapasā brahmacaryeṇa yajñaistyāgena vā punaḥ |
gatiṃ tāṃ na labhejjanturgaṅgāṃ saṃsevya yāṃ labhet
स्पष्टानि येषां गाङ्गेयैस्तोयैर्गात्राणि देहिनाम् ।
न्यस्तानि न पुनस्तेषां त्यागः स्वर्गाद्विधीयते
spaṣṭāni yeṣāṃ gāṅgeyaistoyairgātrāṇi dehinām |
nyastāni na punasteṣāṃ tyāgaḥ svargādvidhīyate
सर्वाणि येषां गाङ्गेयैस्तोयैः कार्याणि देहिनाम् ।
गां त्यक्त्वा मानवा विप्र दिवि तिष्ठन्ति ते जनाः
sarvāṇi yeṣāṃ gāṅgeyaistoyaiḥ kāryāṇi dehinām |
gāṃ tyaktvā mānavā vipra divi tiṣṭhanti te janāḥ
पूर्वे वयसि कर्माणि कृत्वा पापानि ये नराः ।
पश्चाद्गङ्गां निषेवन्ते तेऽपि यान्त्युत्तमां गतिम्
pūrve vayasi karmāṇi kṛtvā pāpāni ye narāḥ |
paścādgaṅgāṃ niṣevante te'pi yāntyuttamāṃ gatim
युक्ताश्च पातकैस्त्यक्त्वा देहं शुद्धा भवन्ति ते ।
मुच्यन्ते देहसंत्यागाद्गङ्गायमुनसङ्गमे
yuktāśca pātakaistyaktvā dehaṃ śuddhā bhavanti te |
mucyante dehasaṃtyāgādgaṅgāyamunasaṅgame
स्नातानां शुचिभिस्तोयैर्गाङ्गेयैः प्रयतात्मनाम् ।
व्युष्टिर्भवति या पुंसां न सा क्रतुशतैरपि
snātānāṃ śucibhistoyairgāṅgeyaiḥ prayatātmanām |
vyuṣṭirbhavati yā puṃsāṃ na sā kratuśatairapi
यावदस्थि मनुष्यस्य गङ्गातोयेषु तिष्ठति ।
तावद्वर्षसहस्राणि स्वर्गलोके महीयते
yāvadasthi manuṣyasya gaṅgātoyeṣu tiṣṭhati |
tāvadvarṣasahasrāṇi svargaloke mahīyate
अपहत्य तमस्तीव्रं यथा भात्युदये रविः ।
तथाऽपहत्य पाप्मानं भाति गङ्गाजलोक्षितः
apahatya tamastīvraṃ yathā bhātyudaye raviḥ |
tathā'pahatya pāpmānaṃ bhāti gaṅgājalokṣitaḥ
विसोमा इव शर्वर्यो विपुष्पास्तरवो यथा ।
तद्वद्देशा दिशश्चैव हीना गङ्गाजलैः शिवैः
visomā iva śarvaryo vipuṣpāstaravo yathā |
tadvaddeśā diśaścaiva hīnā gaṅgājalaiḥ śivaiḥ
वर्णाश्रमा यथा सर्वे धर्मज्ञानविवर्जिताः ।
क्रतवश्च यथाऽसोमास्तथा गङ्गां विना जगत्
varṇāśramā yathā sarve dharmajñānavivarjitāḥ |
kratavaśca yathā'somāstathā gaṅgāṃ vinā jagat
यथा हीनं नभोऽर्केण भूः शैलैः खं च वायुना ।
तथा देशा दिशश्चैव गङ्गाहीना न संशयः
yathā hīnaṃ nabho'rkeṇa bhūḥ śailaiḥ khaṃ ca vāyunā |
tathā deśā diśaścaiva gaṅgāhīnā na saṃśayaḥ
त्रिषु लोकेषु ये केचित्प्राणिनः सर्व एव ते ।
तर्प्यमाणाः परां तृप्तिं यान्ति गङ्गाजलैः शुभैः
triṣu lokeṣu ye kecitprāṇinaḥ sarva eva te |
tarpyamāṇāḥ parāṃ tṛptiṃ yānti gaṅgājalaiḥ śubhaiḥ
अन्ये च देवा मुनयः प्रेतानि पितृभिः सह ।
तर्पितास्तृप्तिमायान्ति त्रिषु लोकेषु सर्वशः
anye ca devā munayaḥ pretāni pitṛbhiḥ saha |
tarpitāstṛptimāyānti triṣu lokeṣu sarvaśaḥ
यस्तु सूर्येण निष्टप्तं गाङ्गेयं पिबते जलम् ।
गवां निर्हरनिर्मुक्ताद्यावकात्तद्विशिष्यते
yastu sūryeṇa niṣṭaptaṃ gāṅgeyaṃ pibate jalam |
gavāṃ nirharanirmuktādyāvakāttadviśiṣyate
इन्द्रव्रतसहस्रं तु यश्चोरत्कायशोधनम् ।
पिवेद्यश्चापि गङ्गाम्यः समौ स्यातां न वा समौ
indravratasahasraṃ tu yaścoratkāyaśodhanam |
pivedyaścāpi gaṅgāmyaḥ samau syātāṃ na vā samau
तिष्ठेद्युगसहस्रं तु पदेनैकेन यः पुमान् ।
मासमेकं तु गङ्गायां समौ स्यातां न वा सभौ
tiṣṭhedyugasahasraṃ tu padenaikena yaḥ pumān |
māsamekaṃ tu gaṅgāyāṃ samau syātāṃ na vā sabhau
लम्बतेऽवाक्शिरा यस्तु युगानामयुतं पुमान् ।
तिष्ठेद्यथेष्टं यश्चापि गङ्गायां स विशिष्यते
lambate'vākśirā yastu yugānāmayutaṃ pumān |
tiṣṭhedyatheṣṭaṃ yaścāpi gaṅgāyāṃ sa viśiṣyate
अग्नौ प्रास्तं प्रधूयेत यथा तूलं द्विजोत्तम ।
तथा गङ्गावगाढस्य सर्वपापं प्रधूयते
agnau prāstaṃ pradhūyeta yathā tūlaṃ dvijottama |
tathā gaṅgāvagāḍhasya sarvapāpaṃ pradhūyate
भूतानामिह सर्वेषां दुःखोपहतचेतसाम् ।
गतिमन्वेषमाणानां न गङ्गासदृशी गतिः
bhūtānāmiha sarveṣāṃ duḥkhopahatacetasām |
gatimanveṣamāṇānāṃ na gaṅgāsadṛśī gatiḥ
भवन्ति निर्विषाः सर्पा यथा तार्क्ष्यस्य दर्शनात् ।
गङ्गाया दर्शनातद्वत्सर्वपापैः प्रमुच्यते
bhavanti nirviṣāḥ sarpā yathā tārkṣyasya darśanāt |
gaṅgāyā darśanātadvatsarvapāpaiḥ pramucyate
अप्रतिष्ठाश्च ये केचिदधर्मशरणाश्च ये ।
येषां प्रतिष्ठा गङ्गेह शरणं शर्म वर्म च ।
apratiṣṭhāśca ye kecidadharmaśaraṇāśca ye |
yeṣāṃ pratiṣṭhā gaṅgeha śaraṇaṃ śarma varma ca |
प्रकृष्टैरशुभैर्ग्रस्ताननेकैः पुरुषाधमान् ।
पततो नरके गङ्गा संश्रितान्प्रेत्य तारयेत्
prakṛṣṭairaśubhairgrastānanekaiḥ puruṣādhamān |
patato narake gaṅgā saṃśritānpretya tārayet
ते संविभक्ता मुनिभिर्नूनं देवैः सवासवैः ।
येऽभिगच्छन्ति सततं गङ्गां मतिमतांवर
te saṃvibhaktā munibhirnūnaṃ devaiḥ savāsavaiḥ |
ye'bhigacchanti satataṃ gaṅgāṃ matimatāṃvara
विनयाचारहीनाश्च अशिवाश्च नराधमाः ।
ते भवन्ति शिवा विप्र ये वै गङ्गामुपाश्रिताः
vinayācārahīnāśca aśivāśca narādhamāḥ |
te bhavanti śivā vipra ye vai gaṅgāmupāśritāḥ
यथा सुराणामभृतं पितॄणां च यथा स्वधा ।
सुधा यथा च नागानां तथा गङ्गाजलं नृणाम्
yathā surāṇāmabhṛtaṃ pitṝṇāṃ ca yathā svadhā |
sudhā yathā ca nāgānāṃ tathā gaṅgājalaṃ nṛṇām
उपासते यथा बाला मातरं क्षुधयाऽर्दिताः ।
श्रेयस्कामास्तथा गङ्गामुपासन्तीह देहिनः
upāsate yathā bālā mātaraṃ kṣudhayā'rditāḥ |
śreyaskāmāstathā gaṅgāmupāsantīha dehinaḥ
स्वायंभुवं यथा स्थानं सर्वेषां श्रेष्ठमुच्यते ।
स्थानानां सरितां श्रेष्ठा गङ्गा तद्वदिहोच्यते
svāyaṃbhuvaṃ yathā sthānaṃ sarveṣāṃ śreṣṭhamucyate |
sthānānāṃ saritāṃ śreṣṭhā gaṅgā tadvadihocyate
उपजीव्या यथा धेनुर्लोकानां ब्राह्ममेव वा ।
हविषां तु यथा सोमस्तरणेषु तथा त्वियम्
upajīvyā yathā dhenurlokānāṃ brāhmameva vā |
haviṣāṃ tu yathā somastaraṇeṣu tathā tviyam
यथोपजीविनां धेनुर्देवादीनां परा स्मृता ।
तथोपजीविनां गङ्गा सर्वप्राणभृतामिह
yathopajīvināṃ dhenurdevādīnāṃ parā smṛtā |
tathopajīvināṃ gaṅgā sarvaprāṇabhṛtāmiha
देवाः सोमार्कसंस्थानि यता सत्रादिभिर्मखैः ।
अमृतान्युपजीवन्ति तथा गङ्गाजलं नराः
devāḥ somārkasaṃsthāni yatā satrādibhirmakhaiḥ |
amṛtānyupajīvanti tathā gaṅgājalaṃ narāḥ
जाह्नवीपुलिनोत्थाभिः सिकताभिः समुक्षितम् ।
आत्मानं मन्यते लोको दिविष्ठमिव शोभितम्
jāhnavīpulinotthābhiḥ sikatābhiḥ samukṣitam |
ātmānaṃ manyate loko diviṣṭhamiva śobhitam
जाह्नवीतीरसम्भूतां मृदं मूर्ध्ना बिभर्ति यः ।
बिभर्ति रूपं सोऽर्कस्य तमोनाशाय निर्मलम्
jāhnavītīrasambhūtāṃ mṛdaṃ mūrdhnā bibharti yaḥ |
bibharti rūpaṃ so'rkasya tamonāśāya nirmalam
गङ्गोर्मिभिरथो दिग्धः पुरुषं पवनो यदा ।
स्पृश्यते सोऽस्य पाप्मानं सद्य एवापकर्षति
gaṅgormibhiratho digdhaḥ puruṣaṃ pavano yadā |
spṛśyate so'sya pāpmānaṃ sadya evāpakarṣati
व्यसनैरभितप्तस्य नरस्य विनशिष्यतः ।
गङ्गादर्शनजा प्रीतिर्व्यसनान्यपकर्षति
vyasanairabhitaptasya narasya vinaśiṣyataḥ |
gaṅgādarśanajā prītirvyasanānyapakarṣati
हंसारावैः कोकरवै रवैरन्यैश्च पक्षिणाम् ।
पस्पर्ध गङ्गा गन्धर्वान्पुलिनैश्च शिलोच्चयान्
haṃsārāvaiḥ kokaravai ravairanyaiśca pakṣiṇām |
paspardha gaṅgā gandharvānpulinaiśca śiloccayān
हंसादिभिः सुबहुभिर्विविधैः पक्षिभिर्वृताम् ।
गङ्गां गोकुलसम्बादां दृष्ट्वा स्वर्गोऽपि विस्मृतः
haṃsādibhiḥ subahubhirvividhaiḥ pakṣibhirvṛtām |
gaṅgāṃ gokulasambādāṃ dṛṣṭvā svargo'pi vismṛtaḥ
न सा प्रीतिर्दिविष्ठस्य सर्वकामानुपाश्नतः ।
सम्भवेद्या परा प्रीतिर्गङ्गायाः पुलिने नृणाम्
na sā prītirdiviṣṭhasya sarvakāmānupāśnataḥ |
sambhavedyā parā prītirgaṅgāyāḥ puline nṛṇām
वाङ्मन कर्मजैर्ग्रस्तः पापैरपि पुमानिह ।
वीक्ष्य गङ्गां भवेन्मूतो अत्र मे नास्ति संशयः
vāṅmana karmajairgrastaḥ pāpairapi pumāniha |
vīkṣya gaṅgāṃ bhavenmūto atra me nāsti saṃśayaḥ
सप्तावरान्सप्त परान्पितॄंस्तेभ्यश्च ये परे ।
पुमांस्तारयते गङ्गां वीक्ष्य स्पृष्ट्वाऽवगाह्य च
saptāvarānsapta parānpitṝṃstebhyaśca ye pare |
pumāṃstārayate gaṅgāṃ vīkṣya spṛṣṭvā'vagāhya ca
श्रुताभिलषिता पीता स्पृष्टा दृष्टाऽवगाहिता ।
गङ्गा तारयते नॄणामुभौ वंशौ विशेषतः
śrutābhilaṣitā pītā spṛṣṭā dṛṣṭā'vagāhitā |
gaṅgā tārayate nṝṇāmubhau vaṃśau viśeṣataḥ
तत्तीरगानां तपसा श्राद्धपारायणादिभिः ।
गङ्गाद्वारप्रभृतिभिस्तत्तीर्थैर्न परं नृणाम्
tattīragānāṃ tapasā śrāddhapārāyaṇādibhiḥ |
gaṅgādvāraprabhṛtibhistattīrthairna paraṃ nṛṇām
सायं प्रातः स्मरेद्गङ्गां नित्यं स्नाने तु कीर्तयेत् ।
तर्पणे पितृपूजासु मरणे चापि संस्मरेत्
sāyaṃ prātaḥ smaredgaṅgāṃ nityaṃ snāne tu kīrtayet |
tarpaṇe pitṛpūjāsu maraṇe cāpi saṃsmaret
दर्शनात्स्पर्शनात्पानात्तथा गङ्गेति कीर्तनात् ।
पुनात्युपुण्यान्पुरुषाञ्शतशोऽथ सहस्रशः
darśanātsparśanātpānāttathā gaṅgeti kīrtanāt |
punātyupuṇyānpuruṣāñśataśo'tha sahasraśaḥ
य इच्छेत्सफलं जन्म जीवितं श्रुतमेव च ।
स पितॄंस्तर्पयेद्गङ्गामभिगम्य सुरांस्तथा
ya icchetsaphalaṃ janma jīvitaṃ śrutameva ca |
sa pitṝṃstarpayedgaṅgāmabhigamya surāṃstathā
न श्रुतैर्न च वित्तेन कर्मणा न च तत्फलम् ।
प्राप्नुयात्पुरुषोऽत्यन्तं गङ्गां प्राप्य यदाप्नुयात्
na śrutairna ca vittena karmaṇā na ca tatphalam |
prāpnuyātpuruṣo'tyantaṃ gaṅgāṃ prāpya yadāpnuyāt
जात्यन्धैरिह तुल्यास्ते मृतैः पङ्गुभिरेव च ।
समर्था ये न पश्यन्ति गङ्गां पुण्यजलां शिवाम्
jātyandhairiha tulyāste mṛtaiḥ paṅgubhireva ca |
samarthā ye na paśyanti gaṅgāṃ puṇyajalāṃ śivām
भूतभव्यभविष्यज्ञैर्महर्षिभिरुपस्थिताम् ।
देवैः सेन्द्रैश्च को गङ्गां नोपसेवेत मानवः
bhūtabhavyabhaviṣyajñairmaharṣibhirupasthitām |
devaiḥ sendraiśca ko gaṅgāṃ nopaseveta mānavaḥ
वानप्रस्थैर्गृहस्थैश्च यतिभिर्ब्रह्मचारिभिः ।
विद्यावद्भिः श्रितां गङ्गां पुमान्को नाम नाश्रयेत्
vānaprasthairgṛhasthaiśca yatibhirbrahmacāribhiḥ |
vidyāvadbhiḥ śritāṃ gaṅgāṃ pumānko nāma nāśrayet
उत्कामद्बिश्च यः प्राणैः प्रयतः शिष्टसम्मतः ।
चिन्तयेन्मनसा गङ्गां स गतिं परमांलभेत्
utkāmadbiśca yaḥ prāṇaiḥ prayataḥ śiṣṭasammataḥ |
cintayenmanasā gaṅgāṃ sa gatiṃ paramāṃlabhet
न भयेभ्यो भयं तस्य न पापेभ्यो न राजतः ।
आदेहपतनाद्गङ्गामुपास्ते यः पुमानिह
na bhayebhyo bhayaṃ tasya na pāpebhyo na rājataḥ |
ādehapatanādgaṅgāmupāste yaḥ pumāniha
गगनाद्गां पतन्तीं वै महापुण्यां महेश्वरः ।
दधार शिरसा गङ्गां तामेव दिवि सेवते
gaganādgāṃ patantīṃ vai mahāpuṇyāṃ maheśvaraḥ |
dadhāra śirasā gaṅgāṃ tāmeva divi sevate
अलङ्कृतास्त्रयो लोकाः पथिभिर्विमलैस्त्रिभिः ।
यस्तु तस्या जलं सेवेत्क्रतकृत्यः पुमान्भवेत् ।
alaṅkṛtāstrayo lokāḥ pathibhirvimalaistribhiḥ |
yastu tasyā jalaṃ sevetkratakṛtyaḥ pumānbhavet |
दिवि ज्योतिर्यथाऽऽदित्यः पितॄणां चैव चन्द्रमाः ।
देवेश यथा नृणां गङ्गा च सरितां तथा
divi jyotiryathā''dityaḥ pitṝṇāṃ caiva candramāḥ |
deveśa yathā nṛṇāṃ gaṅgā ca saritāṃ tathā
मात्रा पित्रा सुतैर्दारैर्विमुक्तस्य धनेन वा ।
न भवेद्धि तथा दुःखं यथा गङ्गा वियोगजम्
mātrā pitrā sutairdārairvimuktasya dhanena vā |
na bhaveddhi tathā duḥkhaṃ yathā gaṅgā viyogajam
नारण्यैर्नेष्टविषयैर्न सुतैर्न धनागमैः ।
तथा प्रसादो भवति गङ्गां वीक्ष्य यथा भवेत्
nāraṇyairneṣṭaviṣayairna sutairna dhanāgamaiḥ |
tathā prasādo bhavati gaṅgāṃ vīkṣya yathā bhavet
पूर्णमिन्दुं यथा दृष्ट्वा नृणां दृष्टिः प्रसीदति ।
तथा त्रिपथगां दृष्ट्वा नृणां दृष्टिः प्रसीदति
pūrṇaminduṃ yathā dṛṣṭvā nṛṇāṃ dṛṣṭiḥ prasīdati |
tathā tripathagāṃ dṛṣṭvā nṛṇāṃ dṛṣṭiḥ prasīdati
तद्भावस्तद्गतमनास्तन्निष्ठस्तत्परायणः ।
गङ्गांयोऽनुगतो भक्त्यास तस्याः प्रियतां व्रजेत्
tadbhāvastadgatamanāstanniṣṭhastatparāyaṇaḥ |
gaṅgāṃyo'nugato bhaktyāsa tasyāḥ priyatāṃ vrajet
भूस्थैः खस्थैर्दिविष्ठैश्च भूतैरुच्चावचैरपि ।
गङ्गा विगाह्या सततमेतत्कार्यतमं सताम्
bhūsthaiḥ khasthairdiviṣṭhaiśca bhūtairuccāvacairapi |
gaṅgā vigāhyā satatametatkāryatamaṃ satām
विश्वलोकेषु पुण्यत्वाद्गङ्गायाः प्रथितं यशः ।
दुर्मृताननपत्यांश्च सा मृताननयद्दिवम् ।
यत्पुत्रान्सगरस्येतो भस्माख्याननयद्दिवम्
viśvalokeṣu puṇyatvādgaṅgāyāḥ prathitaṃ yaśaḥ |
durmṛtānanapatyāṃśca sā mṛtānanayaddivam |
yatputrānsagarasyeto bhasmākhyānanayaddivam
वाय्वीरिताभिः सुमनोहराभि-
र्द्रुताभिरत्यर्थसमुत्थिताभिः ।
गङ्गोर्मिभिर्भानुमतीभिरिद्धाः
सहस्ररश्मिप्रतिमा भवन्ति
vāyvīritābhiḥ sumanoharābhi-
rdrutābhiratyarthasamutthitābhiḥ |
gaṅgormibhirbhānumatībhiriddhāḥ
sahasraraśmipratimā bhavanti
पयस्विनीं घृतिनीमत्युदारां
समृद्धिनीं वेगिनीं दुर्विगाह्याम् ।
गङ्गां गत्वा यैः शरीरं विसृष्टं
गता धीरस्ते विबुधैः समत्वम्
payasvinīṃ ghṛtinīmatyudārāṃ
samṛddhinīṃ veginīṃ durvigāhyām |
gaṅgāṃ gatvā yaiḥ śarīraṃ visṛṣṭaṃ
gatā dhīraste vibudhaiḥ samatvam
अन्धाञ्चडान्द्रव्यहीनांश्च गङ्गा
यशस्विनी बृहती विश्वरूपा ।
देवैः सेन्द्रैर्मुनिभिर्मानवैश्च
निषेविता सर्वकामैर्युनक्ति
andhāñcaḍāndravyahīnāṃśca gaṅgā
yaśasvinī bṛhatī viśvarūpā |
devaiḥ sendrairmunibhirmānavaiśca
niṣevitā sarvakāmairyunakti
ऊर्जस्वतीं मधुमतीं महापुण्यां त्रिवर्त्मगाम् ।
त्रिलोकगोप्त्रीं ये गङ्गां संश्रितास्ते दिवं गताः
ūrjasvatīṃ madhumatīṃ mahāpuṇyāṃ trivartmagām |
trilokagoptrīṃ ye gaṅgāṃ saṃśritāste divaṃ gatāḥ
यो वत्स्यति द्रक्ष्यति वाऽपि मर्त्य-
स्मस्मै प्रयच्छन्ति सुखानि देवाः ।
तद्भाविताः स्पर्शनदर्शनेन
इष्टां गतिं तस्य सुरा दिशन्ति
yo vatsyati drakṣyati vā'pi martya-
smasmai prayacchanti sukhāni devāḥ |
tadbhāvitāḥ sparśanadarśanena
iṣṭāṃ gatiṃ tasya surā diśanti
दक्षां पृश्निं बृहतीं विप्रकृष्टां
शिवामृद्धां भागिनीं सुप्रसन्नाम् ।
विभावरीं सर्वभूतप्रतिष्ठां
गङ्गां गता ये त्रिदिवं गतास्ते
dakṣāṃ pṛśniṃ bṛhatīṃ viprakṛṣṭāṃ
śivāmṛddhāṃ bhāginīṃ suprasannām |
vibhāvarīṃ sarvabhūtapratiṣṭhāṃ
gaṅgāṃ gatā ye tridivaṃ gatāste
ख्यातिर्यस्याः खं दिवं गां च नित्या-
मूर्ध्वं दिशो विदिशश्चावतस्थे ।
तस्या जलं सेव्य सरिद्वराया
मर्त्याः सर्वे कुतकृत्या भवन्ति
khyātiryasyāḥ khaṃ divaṃ gāṃ ca nityā-
mūrdhvaṃ diśo vidiśaścāvatasthe |
tasyā jalaṃ sevya saridvarāyā
martyāḥ sarve kutakṛtyā bhavanti
इयं गङ्गेति नियतं प्रतिष्ठा
गुहस्य स्क्मस्य च गर्भयोषा ।
प्रातस्त्रिवर्गा घृतवहा विपाप्मा
गङ्गाऽवतीर्णा वियतो विश्वतोया
iyaṃ gaṅgeti niyataṃ pratiṣṭhā
guhasya skmasya ca garbhayoṣā |
prātastrivargā ghṛtavahā vipāpmā
gaṅgā'vatīrṇā viyato viśvatoyā
दिवो भुवश्चापि वीक्ष्यानुरूपा
divo bhuvaścāpi vīkṣyānurūpā
सुताऽवनीध्रस्य हरस्य भार्या
दिवो भुवश्चापि कृतानुरूपा ।
भव्या पृथिव्यां भागिनी चापि राज-
न्गङ्गा लोकानां पृण्यदा वै त्रयाणाम्
sutā'vanīdhrasya harasya bhāryā
divo bhuvaścāpi kṛtānurūpā |
bhavyā pṛthivyāṃ bhāginī cāpi rāja-
ngaṅgā lokānāṃ pṛṇyadā vai trayāṇām
मधुस्रवा घृतधारा घृतार्चि-
र्महोर्मिभिः शोभिता ब्राह्मणैश्च ।
दिवश्च्युता शिरसाऽऽप्ता शिवेन
गङ्गाऽवनीध्रात्त्रिदिवस्य माता
madhusravā ghṛtadhārā ghṛtārci-
rmahormibhiḥ śobhitā brāhmaṇaiśca |
divaścyutā śirasā''ptā śivena
gaṅgā'vanīdhrāttridivasya mātā
योनिर्वरिष्ठा विरजा वितन्वी
शय्याऽचिरा वारिवहा यशोदा ।
विश्वावती चाकृतिरिष्टसिद्धा
गङ्गोक्षितानां भुवनस्य पन्थाः
yonirvariṣṭhā virajā vitanvī
śayyā'cirā vārivahā yaśodā |
viśvāvatī cākṛtiriṣṭasiddhā
gaṅgokṣitānāṃ bhuvanasya panthāḥ
क्षान्त्या मह्या गोपने धारणे च
दीप्त्य, कृशानोस्तपनस्य चैव ।
तुल्या गङ्गा सम्मता ब्राह्मणानां
गृहस्य ब्रह्मण्यतया च नित्यम्
kṣāntyā mahyā gopane dhāraṇe ca
dīptya, kṛśānostapanasya caiva |
tulyā gaṅgā sammatā brāhmaṇānāṃ
gṛhasya brahmaṇyatayā ca nityam
ऋषिष्टुतां विष्णुपदीं पुराणां
सुपुण्यतोयां मनसाऽपि लोके ।
सर्वात्मना जाह्नवीं ये प्रवन्ना
स्ते ब्रह्मणः सदनं सम्प्रयाताः
ṛṣiṣṭutāṃ viṣṇupadīṃ purāṇāṃ
supuṇyatoyāṃ manasā'pi loke |
sarvātmanā jāhnavīṃ ye pravannā
ste brahmaṇaḥ sadanaṃ samprayātāḥ
लोकानिमान्नयति या जननीव पुत्रा-
न्सर्वात्मना सर्वगुणोपपन्ना ।
तत्स्थानकं ब्राह्ममभीप्समानै-
र्गङ्गा सदैवात्मवशैरुपास्या
lokānimānnayati yā jananīva putrā-
nsarvātmanā sarvaguṇopapannā |
tatsthānakaṃ brāhmamabhīpsamānai-
rgaṅgā sadaivātmavaśairupāsyā
गंङ्गां श्रयेदात्मवान्सिद्धिकामः
gaṃṅgāṃ śrayedātmavānsiddhikāmaḥ
प्रसाद्य देवान्सविभून्समस्ता-
न्भगीरथस्तपसोग्रेण गङ्गाम् ।
गामानयत्तामभिगम्य शश्व-
त्पुंसां भयं नेह चामुत्र विद्यात्
prasādya devānsavibhūnsamastā-
nbhagīrathastapasogreṇa gaṅgām |
gāmānayattāmabhigamya śaśva-
tpuṃsāṃ bhayaṃ neha cāmutra vidyāt
उदाहृतः सर्वथा ते गुणानां
मयैकदेशः प्रसमीक्ष्य बृद्ध्या ।
शक्तिर्न से काचिदिहास्ति वक्तुं
गुणान्सर्वान्परिमातुं तथैव
udāhṛtaḥ sarvathā te guṇānāṃ
mayaikadeśaḥ prasamīkṣya bṛddhyā |
śaktirna se kācidihāsti vaktuṃ
guṇānsarvānparimātuṃ tathaiva
मेरोः समुद्रस्य च सर्वयत्नैः
सङ्ख्योपलानामुदकस्य वाऽपि ।
शक्यं वक्तुं नेह गङ्गाजलानां
गुणाख्यानं परिमातुं तथैव
meroḥ samudrasya ca sarvayatnaiḥ
saṅkhyopalānāmudakasya vā'pi |
śakyaṃ vaktuṃ neha gaṅgājalānāṃ
guṇākhyānaṃ parimātuṃ tathaiva
तस्मादेतान्परया श्रद्धयोक्ता-
न्गुणान्सर्वाञ्जाह्नवीयान्सदैव ।
भवेद्वाचा मनसा कर्मणा च
भक्त्या युक्तः श्रद्धया श्रद्दधानः
tasmādetānparayā śraddhayoktā-
nguṇānsarvāñjāhnavīyānsadaiva |
bhavedvācā manasā karmaṇā ca
bhaktyā yuktaḥ śraddhayā śraddadhānaḥ
लोकानिमांस्त्रीन्यशसा वितत्य
सिद्धिं प्राप्य महतीं तां दुरापाम् ।
गङ्गाकृतानचिरेणैव लोका-
न्यथेष्टमिष्टान्विहरिष्यसि त्वम्
lokānimāṃstrīnyaśasā vitatya
siddhiṃ prāpya mahatīṃ tāṃ durāpām |
gaṅgākṛtānacireṇaiva lokā-
nyatheṣṭamiṣṭānvihariṣyasi tvam
तव मम च गुणैर्महानुभावा
जुषतु भतिं सततं स्वधर्मयुक्तैः ।
अभिमतजनवत्सला हि गङ्गा
जगति युनक्ति सुखैश्च भक्तिमन्तम्
tava mama ca guṇairmahānubhāvā
juṣatu bhatiṃ satataṃ svadharmayuktaiḥ |
abhimatajanavatsalā hi gaṅgā
jagati yunakti sukhaiśca bhaktimantam
भीष्म उवाच
इति परममतिर्गुणानशेषा-
ञ्शिलरतये त्रिपथानुयोगरूपान् ।
बहुविधमनुशास्य तथ्यरूपा-
न्गगनतलं द्युतिमान्विवेश सिद्धः
iti paramamatirguṇānaśeṣā-
ñśilarataye tripathānuyogarūpān |
bahuvidhamanuśāsya tathyarūpā-
ngaganatalaṃ dyutimānviveśa siddhaḥ
शिलवृत्तिस्तु सिद्धस्य वाक्यैः सम्बोधितस्तदा ।
गङ्गामुपास्य विधिवत्सिद्धिं प्राप सुदुर्लभाम्
śilavṛttistu siddhasya vākyaiḥ sambodhitastadā |
gaṅgāmupāsya vidhivatsiddhiṃ prāpa sudurlabhām
तथा त्वमपि कौन्तेय भक्त्या परमया युतः ।
गङ्गामभ्येहि सततं प्राप्स्यसे सिद्धिमुत्तमाम्
tathā tvamapi kaunteya bhaktyā paramayā yutaḥ |
gaṅgāmabhyehi satataṃ prāpsyase siddhimuttamām
वैशम्पायन उवाच
श्रुत्वेतिहासं भीष्मोक्तं गङ्गायाः स्तवसंयुतम् ।
युधिष्ठिरः परां प्रीतिमगच्छद्धातृभिः सह
śrutvetihāsaṃ bhīṣmoktaṃ gaṅgāyāḥ stavasaṃyutam |
yudhiṣṭhiraḥ parāṃ prītimagacchaddhātṛbhiḥ saha
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)