इदं मे तत्त्वतो राजन्वक्तुमर्हसि भारत ।
अहिंसयित्वाऽपि कथं ब्रह्महत्या विधीयते
idaṃ me tattvato rājanvaktumarhasi bhārata |
ahiṃsayitvā'pi kathaṃ brahmahatyā vidhīyate
इति श्रीमन्महाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि त्रिषष्टितमोऽध्यायः ॥
12 श्लोक · 63 में से 274
युधिष्ठिर पूछते हैं कि बिना हिंसा के ब्रह्महत्या का पाप कैसे लगता है। भीष्म वह सुनाते हैं जो उन्होंने कभी पराशरनन्दन व्यास से पूछा था, जो वसिष्ठ से चौथी पीढ़ी में हैं। व्यास ने निःसंशय उत्तर दिया। वह ब्रह्मघाती है जो निर्धन ब्राह्मण को भिक्षा के लिए स्वयं बुलाकर फिर कहे कि कुछ नहीं है; जो विद्वान ब्राह्मण की आजीविका छीने; जो प्यास से जल की ओर दौड़ती गायों के मार्ग में बाधा डाले; जो बिना समझे श्रुति या मुनियों के शास्त्र की निन्दा करे; जो अपनी युवा, रूपवती कन्या योग्य वर को न दे; जो द्विजों को झूठे ही मर्मभेदी शोक दे; जो अन्धे, लँगड़े या भोले का सर्वस्व हर ले; और जो मोहवश आश्रम, वन, गाँव या नगर में आग लगाए।
युधिष्ठिर उवाच
इदं मे तत्त्वतो राजन्वक्तुमर्हसि भारत ।
अहिंसयित्वाऽपि कथं ब्रह्महत्या विधीयते
idaṃ me tattvato rājanvaktumarhasi bhārata |
ahiṃsayitvā'pi kathaṃ brahmahatyā vidhīyate
भीष्म उवाच
व्यासमामन्त्र्य राजेन्द्र पुरा यत्पृष्टवानहम् ।
तत्तेऽहं सम्प्रवक्ष्यामि तदिहैकमनाः शृणु
vyāsamāmantrya rājendra purā yatpṛṣṭavānaham |
tatte'haṃ sampravakṣyāmi tadihaikamanāḥ śṛṇu
चतुर्थस्त्वं वसिष्ठस्य तत्त्वमाख्याहि मे मुने ।
अहिंसयित्वा केनेह ब्रह्महत्या विधीयते
caturthastvaṃ vasiṣṭhasya tattvamākhyāhi me mune |
ahiṃsayitvā keneha brahmahatyā vidhīyate
इति पृष्टो मया राजन्पराशरशरीरजः ।
अब्रवीन्निपुणो धर्मे निःसंशयमनुत्तमम्
iti pṛṣṭo mayā rājanparāśaraśarīrajaḥ |
abravīnnipuṇo dharme niḥsaṃśayamanuttamam
ब्राह्मणं स्वयमाहूय भिक्षार्थे कृशवृत्तिनम् ।
ब्रूयान्नास्तीति यः पश्चात्तं विद्याद्ब्रह्मघातिनम्
brāhmaṇaṃ svayamāhūya bhikṣārthe kṛśavṛttinam |
brūyānnāstīti yaḥ paścāttaṃ vidyādbrahmaghātinam
मध्यस्थस्येह विप्रस्य योऽनूचानस्य भारत ।
वृत्तिं हरति दुर्बुद्धिस्तं विद्याद्ब्रह्मघातिनम्
madhyasthasyeha viprasya yo'nūcānasya bhārata |
vṛttiṃ harati durbuddhistaṃ vidyādbrahmaghātinam
गोकुलस्य तृषार्तस्य जलार्थमभिधावतः ।
उत्पादयति यो विघ्नं तं विद्या** ह्मघातिनम्
gokulasya tṛṣārtasya jalārthamabhidhāvataḥ |
utpādayati yo vighnaṃ taṃ vidyā** hmaghātinam
यः प्रवृत्तां श्रुतिं सम्यकू शास्त्र वा मुनिभिः कृतम् ।
दूषयत्यनभिज्ञाय तं विद्याद्ब्रह्मघातिनम्
yaḥ pravṛttāṃ śrutiṃ samyakū śāstra vā munibhiḥ kṛtam |
dūṣayatyanabhijñāya taṃ vidyādbrahmaghātinam
आत्मजां रूपसम्पन्नां महतीं सदृशे वरे ।
न प्रयच्छति यः कन्यां तं विद्याद्ब्रह्मधातिनम्
ātmajāṃ rūpasampannāṃ mahatīṃ sadṛśe vare |
na prayacchati yaḥ kanyāṃ taṃ vidyādbrahmadhātinam
अधर्मनिरतो मूढो मिथ्या यो वै द्विजातिषु ।
दद्यान्मर्मातिगं शोकं तं विद्याद्ब्रह्मघातिनम्
adharmanirato mūḍho mithyā yo vai dvijātiṣu |
dadyānmarmātigaṃ śokaṃ taṃ vidyādbrahmaghātinam
चक्षुषा विप्रहीणस्य पङ्गुलस्य जडस्य वा ।
हरेत यो वै सर्वस्वं तं विद्या *** घातिनम्
cakṣuṣā viprahīṇasya paṅgulasya jaḍasya vā |
hareta yo vai sarvasvaṃ taṃ vidyā *** ghātinam
आश्रमे वा वने वाऽपि ग्रामे वा यदि वा पुरे ।
अग्निं समुत्सृजेन्मोहात्तं विद्याद्ब्रह्मघातिनम्
āśrame vā vane vā'pi grāme vā yadi vā pure |
agniṃ samutsṛjenmohāttaṃ vidyādbrahmaghātinam
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)