अध्याय 35: त्यागने योग्य दस कर्मपथ

किं कर्तव्यं मनुष्येण लोकयात्राहितार्थिना ।
कथं वै लोकयात्रां तु किंशीलश्च समाचरेत्

kiṃ kartavyaṃ manuṣyeṇa lokayātrāhitārthinā |
kathaṃ vai lokayātrāṃ tu kiṃśīlaśca samācaret

देवे नारायणे भक्तिः शंकरे साधुपूजया ।
ध्यानेनाथ जपः कार्यः स्वधर्मैः शुचिचेतसा

deve nārāyaṇe bhaktiḥ śaṃkare sādhupūjayā |
dhyānenātha japaḥ kāryaḥ svadharmaiḥ śucicetasā

कायेन त्रिविधं कर्म वाचा चापि चतुर्विधम् ।
मनसा त्रिविधं चैव दश कर्मपथांस्त्यजेत्

kāyena trividhaṃ karma vācā cāpi caturvidham |
manasā trividhaṃ caiva daśa karmapathāṃstyajet

प्राणातिपातः स्तैन्यं च परदाराभिमर्शनम् ।
त्रीणि पापानि कायेन सर्वतः परिवर्जयेत्

prāṇātipātaḥ stainyaṃ ca paradārābhimarśanam |
trīṇi pāpāni kāyena sarvataḥ parivarjayet

असत्प्रलापं पारुष्यं पैशुन्यमनृतं तथा ।
चत्वारि वाचा राजेन्द्र न जल्पेन्नानुचिन्तयेत्

asatpralāpaṃ pāruṣyaṃ paiśunyamanṛtaṃ tathā |
catvāri vācā rājendra na jalpennānucintayet

अनभिध्या परस्वेषु सर्वसत्वेषु सौहृदम् ।
कर्मणां फलमस्तीति त्रिविधं मनसा चरेत्

anabhidhyā parasveṣu sarvasatveṣu sauhṛdam |
karmaṇāṃ phalamastīti trividhaṃ manasā caret

तस्माद्वाक्वायमनसा नाचरेदशुभं नरः ।
शुभान्येवाचरँल्लोके भक्तो नारायणस्य हि ।
तस्यैव तु पदं सूक्ष्मं प्रसादादश्नुयात्परम्

tasmādvākvāyamanasā nācaredaśubhaṃ naraḥ |
śubhānyevācaram̐lloke bhakto nārāyaṇasya hi |
tasyaiva tu padaṃ sūkṣmaṃ prasādādaśnuyātparam