अध्याय 25: कश्यप गरुड़ को बल पाने का उपाय बताते हैं

तथेत्युक्त्वा तु विहगः प्रतिज्ञाय महाद्युतिः ।
अमृताहरणे वाचं ततः पितरमब्रवीत्

tathetyuktvā tu vihagaḥ pratijñāya mahādyutiḥ |
amṛtāharaṇe vācaṃ tataḥ pitaramabravīt

कामं वै सूनृता वाचो विसृज्य च मुहुर्मुहुः ।
यच्चाप्यनुज्ञां मातुर्वै न च सा ह्यनुमन्यते

kāmaṃ vai sūnṛtā vāco visṛjya ca muhurmuhuḥ |
yaccāpyanujñāṃ māturvai na ca sā hyanumanyate

सा मा बहुविधा वाचो वज्रकल्पा विसृज्य वै ।
भगवन्विनता दासी मम माता महाद्युते

sā mā bahuvidhā vāco vajrakalpā visṛjya vai |
bhagavanvinatā dāsī mama mātā mahādyute

कद्रूः प्रेषयते चैव दासीयमिति चाब्रवीत् ।
आहरामृतमित्येव मोक्ष्यते विनता ततः

kadrūḥ preṣayate caiva dāsīyamiti cābravīt |
āharāmṛtamityeva mokṣyate vinatā tataḥ

सोहं मातृविमोक्षार्थमाहरिष्य इति ब्रुवन् ।
अमृतं प्रार्थितस्तूर्णमाहर्तुं प्रतिनन्द्य वै

sohaṃ mātṛvimokṣārthamāhariṣya iti bruvan |
amṛtaṃ prārthitastūrṇamāhartuṃ pratinandya vai

अमृतं तात दुष्प्रापं देवैरपि कुतस्त्वया ।
रक्ष्यते हि भृशं पुत्र रक्षिभिस्तन्निबोध मे

amṛtaṃ tāta duṣprāpaṃ devairapi kutastvayā |
rakṣyate hi bhṛśaṃ putra rakṣibhistannibodha me

गुप्तमद्भिर्भृशं साधु सर्वतः परिवारितम् ।
अनन्तरमथो गुप्तं ज्वलता जातवेदसा

guptamadbhirbhṛśaṃ sādhu sarvataḥ parivāritam |
anantaramatho guptaṃ jvalatā jātavedasā

ततः शतसहस्राणि अयुतान्यर्बुदानि च ।
रक्षन्त्यमृतमत्यन्तं किङ्करा नाम राक्षसाः

tataḥ śatasahasrāṇi ayutānyarbudāni ca |
rakṣantyamṛtamatyantaṃ kiṅkarā nāma rākṣasāḥ

तेषां शक्त्यृष्टिशूलांश्च शतघ्न्यः पट्टसास्तथा ।
आयुधा रक्षिणां तात वज्रकल्पाः शिलास्तथा

teṣāṃ śaktyṛṣṭiśūlāṃśca śataghnyaḥ paṭṭasāstathā |
āyudhā rakṣiṇāṃ tāta vajrakalpāḥ śilāstathā

ततो जालेन महता अवनद्धं समन्ततः ।
अयस्मयेन वै तात वृत्रहन्तुः स्म शासनात्

tato jālena mahatā avanaddhaṃ samantataḥ |
ayasmayena vai tāta vṛtrahantuḥ sma śāsanāt

तत्त्वमेवंविधं तात कथं प्रार्थयसेऽमृतम् ।
सुरक्षितं वज्रभृतां वैनतेय विहङ्गम ।
इन्द्रेण देवैर्नागैश्च खड्गैर्गिरिजलादिभिः

tattvamevaṃvidhaṃ tāta kathaṃ prārthayase'mṛtam |
surakṣitaṃ vajrabhṛtāṃ vainateya vihaṅgama |
indreṇa devairnāgaiśca khaḍgairgirijalādibhiḥ

पुत्रगृद्ध्या ब्रवीष्येतच्छृणु तात विनिश्चयम् ।
बलवानुपायवानस्मि भूयः किं करवाणि ते

putragṛddhyā bravīṣyetacchṛṇu tāta viniścayam |
balavānupāyavānasmi bhūyaḥ kiṃ karavāṇi te

तमब्रवीत्पिता हृष्टः प्रहसन्वै पुनः पुनः ।
यदि तौ भक्षयेस्तात क्रूरौ कच्छपवारणौ

tamabravītpitā hṛṣṭaḥ prahasanvai punaḥ punaḥ |
yadi tau bhakṣayestāta krūrau kacchapavāraṇau

तथा बलममेयं ते भविता तन्न संशयः ।
अमृतस्यैव चाहर्ता भविष्यसि न संशयः

tathā balamameyaṃ te bhavitā tanna saṃśayaḥ |
amṛtasyaiva cāhartā bhaviṣyasi na saṃśayaḥ

क्व तौ क्रूरौ महाभाग वर्तेते हस्तिकच्छपौ ।
भक्षयिष्याम्यहं तात बलस्याप्यायनं प्रति

kva tau krūrau mahābhāga vartete hastikacchapau |
bhakṣayiṣyāmyahaṃ tāta balasyāpyāyanaṃ prati