अनुशासन पर्व

अध्याय 246: उमा को योगधर्म का उपदेश

इति श्रीमन्महाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि षट्चत्वारिंशदधिकद्विशततमोऽध्यायः ॥

47 श्लोक · 246 में से 274

इस अध्याय में क्या होता है

उमा को योगधर्म का उपदेश

साङ्ख्य के बाद महेश्वर उमा को ब्रह्मर्षियों और देवर्षियों द्वारा मान्य योगधर्म बताते हैं। इसका मूल ज्ञान है; व्रत, उपवास और नियम इसे बढ़ाते हैं। योगी पहले दान, स्वाध्याय, सत्य, शुद्ध आहार और इन्द्रियनिग्रह से स्वयं को निर्मल करता है। फिर एकान्त पवित्र स्थान में आसन लगाकर शरीर, सिर और गर्दन सीधी रखता है, मन और इन्द्रियों को आत्मा में स्थिर करता है और प्राणायाम करता है। तब आत्मा धुएँ रहित अग्नि, किरणों वाले सूर्य और आकाश की बिजली जैसा दिखता है। देवों के रचे दस विघ्नों को पहले हटाना होता है। बहुत या बिल्कुल न खाने वाले, बहुत सोने या बहुत जागने वाले को योग नहीं मिलता। निरन्तर भक्ति से योगी किसी देवता का सायुज्य पाता है; शिव या विष्णु को पाकर वह लौटता नहीं।

महेश्वर उवाच

246.1

साङ्ख्यज्ञाने नियुक्तानां यथावत्कीर्तितं मया ।
योगधर्मं पुनः कृत्स्नं कीर्तयिष्यामि ते शृणु

sāṅkhyajñāne niyuktānāṃ yathāvatkīrtitaṃ mayā |
yogadharmaṃ punaḥ kṛtsnaṃ kīrtayiṣyāmi te śṛṇu

246.2

स च योगो द्विधा भिन्नो ब्रह्मिदेवर्षिसम्मतः ।
समानमुभयत्रापि वृत्तं शास्त्रप्रचोदितम्

sa ca yogo dvidhā bhinno brahmidevarṣisammataḥ |
samānamubhayatrāpi vṛttaṃ śāstrapracoditam

246.3

च चाष्टगुणमैश्वर्यमधिकृत्य विधीयते ।
सायुज्यं सर्वदेवानां योगधर्मं परं श्रिताः

ca cāṣṭaguṇamaiśvaryamadhikṛtya vidhīyate |
sāyujyaṃ sarvadevānāṃ yogadharmaṃ paraṃ śritāḥ

246.4

ज्ञानं सर्वस्य योगस्य मूलमित्यवधारय ।
व्रतोपवासनियमैस्तत्सर्वं चापि बृंहयेत्

jñānaṃ sarvasya yogasya mūlamityavadhāraya |
vratopavāsaniyamaistatsarvaṃ cāpi bṛṃhayet

246.5

ऐकात्म्यं बुद्धिमनसोरिन्द्रियाणां च सर्वशः ।
आत्मनो वेदितं प्राज्ञे ज्ञानमेतत्तु योगिनाम्

aikātmyaṃ buddhimanasorindriyāṇāṃ ca sarvaśaḥ |
ātmano veditaṃ prājñe jñānametattu yoginām

246.6

अर्चयेद्ब्राह्मणानग्निं देवतायतनानि च ।
वर्जयेदशिवं भावं सर्वसत्त्वमुपाश्रितः

arcayedbrāhmaṇānagniṃ devatāyatanāni ca |
varjayedaśivaṃ bhāvaṃ sarvasattvamupāśritaḥ

246.7

दानमध्ययनं श्रुद्धा व्रतानि नियमास्तथा ।
सत्यमाहारशुद्धिश्च शौचमिन्द्रियनिग्रहः ।
एतैश्च वर्धते तेजः पापं चाप्यवधूयते

dānamadhyayanaṃ śruddhā vratāni niyamāstathā |
satyamāhāraśuddhiśca śaucamindriyanigrahaḥ |
etaiśca vardhate tejaḥ pāpaṃ cāpyavadhūyate

246.8

निर्धूतपापस्तेजस्वी लघ्वाहारो जितेन्द्रियः ।
अमोधो निर्मलो दान्तः पश्चाद्योगं समाचरेत्

nirdhūtapāpastejasvī laghvāhāro jitendriyaḥ |
amodho nirmalo dāntaḥ paścādyogaṃ samācaret

246.9

अवरुध्यात्मनः पूर्वं मत्स्यघात इवामिषम् ।
एकान्ते विजने देशे सर्वतः संवृते शुचौ ।
कल्पयेदासनं तत्र स्वास्तीर्णं मृदुभिः कुशैः

avarudhyātmanaḥ pūrvaṃ matsyaghāta ivāmiṣam |
ekānte vijane deśe sarvataḥ saṃvṛte śucau |
kalpayedāsanaṃ tatra svāstīrṇaṃ mṛdubhiḥ kuśaiḥ

246.10

उपविश्यासने तस्मिन्नृजुकायशिरोधरः ।
अव्यग्रः सुखमासीनः स्वाङ्गानि न विकम्पयेत् ।
सम्प्रेक्ष्य नासिकाग्रं स्वं दिशश्चानवलोकयन्

upaviśyāsane tasminnṛjukāyaśirodharaḥ |
avyagraḥ sukhamāsīnaḥ svāṅgāni na vikampayet |
samprekṣya nāsikāgraṃ svaṃ diśaścānavalokayan

246.11

मनोऽवस्थापनं देवि योगस्योपनिषद्भवेत् ।
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन मनोऽवस्थापयेत्सदा

mano'vasthāpanaṃ devi yogasyopaniṣadbhavet |
tasmātsarvaprayatnena mano'vasthāpayetsadā

246.12

त्वक्छ्रोत्रं च ततो जिह्वा घ्राणं चक्षुश्च संहरेत् ।
पञ्चेन्द्रियाणि सन्धाय मनसि स्थापयेद्बुधः

tvakchrotraṃ ca tato jihvā ghrāṇaṃ cakṣuśca saṃharet |
pañcendriyāṇi sandhāya manasi sthāpayedbudhaḥ

246.13

सर्वं चापोह्य सङ्कल्पमात्मनि स्थापयेन्मनः ।
यदैतान्यवतिष्ठन्ते मनःषष्ठानि चात्मनि

sarvaṃ cāpohya saṅkalpamātmani sthāpayenmanaḥ |
yadaitānyavatiṣṭhante manaḥṣaṣṭhāni cātmani

246.14

प्राणापानौ तदा तस्य युगपत्तिष्ठतो वशे ।
प्राणे हि वशमापन्ने योगसिद्धिर्ध्रुवा भवेत्

prāṇāpānau tadā tasya yugapattiṣṭhato vaśe |
prāṇe hi vaśamāpanne yogasiddhirdhruvā bhavet

246.15

शरीरं चिन्तयेत्सर्वं विपाट्य च समीपतः ।
अन्तर्देहगतिं चापि प्राणानां परिचिन्तयेत्

śarīraṃ cintayetsarvaṃ vipāṭya ca samīpataḥ |
antardehagatiṃ cāpi prāṇānāṃ paricintayet

246.16

ततो मूर्धानमग्निं च शरीरं परिपालयेत् ।
प्राणो मूर्धनि च श्वासो वर्तमाने विचेष्टते

tato mūrdhānamagniṃ ca śarīraṃ paripālayet |
prāṇo mūrdhani ca śvāso vartamāne viceṣṭate

246.17

सज्जस्तु सर्वभूतात्मा पुरुषः स सनातनः ।
मनो बुद्धिरहङ्कारो भूतानि विषयांश्च सः

sajjastu sarvabhūtātmā puruṣaḥ sa sanātanaḥ |
mano buddhirahaṅkāro bhūtāni viṣayāṃśca saḥ

246.18

बस्तिर्मूलं गुदं चैव पावकं च समाश्रितः ।
वहन्मूत्रं पुरीषं च सदाऽपानः प्रवर्तते

bastirmūlaṃ gudaṃ caiva pāvakaṃ ca samāśritaḥ |
vahanmūtraṃ purīṣaṃ ca sadā'pānaḥ pravartate

246.19

अतः प्रवृत्तिर्देहषु कर्म चापानसंयुतम् ।
उदीरयन्सर्वधातूनन्त ऊर्ध्वं प्रवर्तते ।
उदान इति तं विद्युरध्यात्मकुशला जनाः

ataḥ pravṛttirdehaṣu karma cāpānasaṃyutam |
udīrayansarvadhātūnanta ūrdhvaṃ pravartate |
udāna iti taṃ vidyuradhyātmakuśalā janāḥ

246.20

सन्धौसन्धौ स निर्विष्टः सर्वचेष्टाप्रवर्तकः ।
शरीरेषु मनुष्याणां व्यान इत्युपदिश्यते

sandhausandhau sa nirviṣṭaḥ sarvaceṣṭāpravartakaḥ |
śarīreṣu manuṣyāṇāṃ vyāna ityupadiśyate

246.21

धातुष्वग्नौ च विततः समानोऽग्निः समीरणः ।
स एव सर्वचेष्टानामन्तकाले निवर्तकः

dhātuṣvagnau ca vitataḥ samāno'gniḥ samīraṇaḥ |
sa eva sarvaceṣṭānāmantakāle nivartakaḥ

246.22

प्राणानां सन्निपातेषु संसर्गाद्यः प्रजायते ।
ऊष्मा सोग्निरिति ज्ञेयः सोन्नं पचति देहिनाम्

prāṇānāṃ sannipāteṣu saṃsargādyaḥ prajāyate |
ūṣmā sogniriti jñeyaḥ sonnaṃ pacati dehinām

246.23

अपानप्राणयोर्मध्ये व्यानोदानावुपाश्रितौ ।
समन्वितः समानेन सम्यक्पचति पावकः

apānaprāṇayormadhye vyānodānāvupāśritau |
samanvitaḥ samānena samyakpacati pāvakaḥ

246.24

शरीरमध्ये नाभिः स्यान्नाभ्यामग्निः प्रतिष्ठितः ।
अग्नौ प्राणाश्च संयुक्ताः प्राणेष्वात्मा व्यवस्थितः

śarīramadhye nābhiḥ syānnābhyāmagniḥ pratiṣṭhitaḥ |
agnau prāṇāśca saṃyuktāḥ prāṇeṣvātmā vyavasthitaḥ

246.25

पक्वाशयस्त्वधो नाभेरूर्ध्वमामाशयस्तथा ।
नाभिर्मध्ये शरीरस्य सर्वप्राणाश्च संश्रिताः

pakvāśayastvadho nābherūrdhvamāmāśayastathā |
nābhirmadhye śarīrasya sarvaprāṇāśca saṃśritāḥ

246.26

स्थिताः प्राणादयः सर्वे तिर्यगूर्ध्वमधश्वराः ।
वहन्त्यन्नरसान्नाड्यो दशप्राणाग्निचोदिताः

sthitāḥ prāṇādayaḥ sarve tiryagūrdhvamadhaśvarāḥ |
vahantyannarasānnāḍyo daśaprāṇāgnicoditāḥ

246.27

योगिनामेष मार्गस्तु पञ्चस्वेतेषु तिष्ठति ।
जितश्रमः समासीनो मूर्धन्यात्मानमादधेत्

yogināmeṣa mārgastu pañcasveteṣu tiṣṭhati |
jitaśramaḥ samāsīno mūrdhanyātmānamādadhet

246.28

मूर्धन्यात्मानमाधाय भ्रुवोर्मध्ये मनस्तथा ।
सन्निरुध्य ततः प्राणानात्मानं चिन्तयेत्परम्

mūrdhanyātmānamādhāya bhruvormadhye manastathā |
sannirudhya tataḥ prāṇānātmānaṃ cintayetparam

246.29

प्राणे त्वपानं युञ्जीत प्राणांश्चापानकर्मणि ।
प्राणापानगती रुद्ध्वा प्राणायामपरो भवेत्

prāṇe tvapānaṃ yuñjīta prāṇāṃścāpānakarmaṇi |
prāṇāpānagatī ruddhvā prāṇāyāmaparo bhavet

246.30

एवमन्तः प्रयुञ्जीत पञ्च प्राणान्परस्परम् ।
विजने सम्मिताहारो मुनस्तूष्णीं निरुच्छ्वसन्

evamantaḥ prayuñjīta pañca prāṇānparasparam |
vijane sammitāhāro munastūṣṇīṃ nirucchvasan

246.31

अश्रान्तश्चिन्तयेद्योगी उत्थाय च पुनःपुनः ।
तिष्ठन्गच्छन्स्वपंस्चापि युञ्जीतैवमतन्द्रितः

aśrāntaścintayedyogī utthāya ca punaḥpunaḥ |
tiṣṭhangacchansvapaṃscāpi yuñjītaivamatandritaḥ

246.32

एवं नियुञ्जतस्तस्य योगिनो युक्तचेतसः ।
प्रसीदति मनः क्षिप्रं प्रसन्ने दृश्यते परम्

evaṃ niyuñjatastasya yogino yuktacetasaḥ |
prasīdati manaḥ kṣipraṃ prasanne dṛśyate param

246.33

विधूम इव दीप्तोऽग्निरादित्य इव रश्मिवान् ।
वैद्युतोऽग्निरिवाकाशे पुरुषो दृश्यतेऽव्ययः

vidhūma iva dīpto'gnirāditya iva raśmivān |
vaidyuto'gnirivākāśe puruṣo dṛśyate'vyayaḥ

246.34

दृष्ट्वा तदात्मनो ज्योतिरैश्वर्याष्टगुणैर्युतः ।
प्राप्नोति परमं स्थानं स्पृहणीयं सुरैरपि

dṛṣṭvā tadātmano jyotiraiśvaryāṣṭaguṇairyutaḥ |
prāpnoti paramaṃ sthānaṃ spṛhaṇīyaṃ surairapi

246.35

इमान्योगस्य दोषांश्च दशैव परिचक्षते ।
दोषैर्विघ्ने वरारोहे योगिनां कविभिः स्मृताः

imānyogasya doṣāṃśca daśaiva paricakṣate |
doṣairvighne varārohe yogināṃ kavibhiḥ smṛtāḥ

246.36

कामः क्रोधो भयं स्वप्नः स्नेहमत्यशनं तथा ।
वैचित्यं व्याधिरालस्यं लोभं च दशमं स्मृतम्

kāmaḥ krodho bhayaṃ svapnaḥ snehamatyaśanaṃ tathā |
vaicityaṃ vyādhirālasyaṃ lobhaṃ ca daśamaṃ smṛtam

246.37

एतैस्तेषां भवेद्विघ्नो दशभिर्देवकारितैः ।
तस्मादेतानपास्यादौ युञ्जीत च परं मनः

etaisteṣāṃ bhavedvighno daśabhirdevakāritaiḥ |
tasmādetānapāsyādau yuñjīta ca paraṃ manaḥ

246.38

इमानपि गुणानष्टौ योगस्य परिचक्षते ।
गुणैस्तैरष्टभिर्द्रव्यमैश्वर्यमधिगम्यते

imānapi guṇānaṣṭau yogasya paricakṣate |
guṇaistairaṣṭabhirdravyamaiśvaryamadhigamyate

246.39

अणिमा महिमा चैव प्राप्तिः प्राकाम्यमेव हि ।
ईशित्वं च वशित्वं च यत्र कामावसायिता

aṇimā mahimā caiva prāptiḥ prākāmyameva hi |
īśitvaṃ ca vaśitvaṃ ca yatra kāmāvasāyitā

246.40

एतानष्टौ गुणान्प्राप्य कथञ्चिद्योगिनां वराः ।
ईशाः सर्वस्य लोकस्य देवानप्यतिशेरते

etānaṣṭau guṇānprāpya kathañcidyogināṃ varāḥ |
īśāḥ sarvasya lokasya devānapyatiśerate

246.41

योगोस्ति नैवात्यशिनो न चैकान्तमनश्नतः ।
न चातिस्वप्नशीलस्य नातिजागतरस्तथा

yogosti naivātyaśino na caikāntamanaśnataḥ |
na cātisvapnaśīlasya nātijāgatarastathā

246.42

युक्ताहारविहारस्य युक्तचेष्टस्य कर्मसु ।
युक्तस्वप्नावबोधस्य योगो भवति दुःखहा

yuktāhāravihārasya yuktaceṣṭasya karmasu |
yuktasvapnāvabodhasya yogo bhavati duḥkhahā

246.43

अनेनैव विधानेन सायुज्यं तत्प्रकल्प्यते ।
सायुज्यं देवसात्कृत्वा प्रयुञ्जीतात्मभक्तितः

anenaiva vidhānena sāyujyaṃ tatprakalpyate |
sāyujyaṃ devasātkṛtvā prayuñjītātmabhaktitaḥ

246.44

अनन्यमनसा देवि नित्यं तद्गतचेतसा ।
सायुज्यं प्राप्यते देवैर्यत्नेन महता चिरात्

ananyamanasā devi nityaṃ tadgatacetasā |
sāyujyaṃ prāpyate devairyatnena mahatā cirāt

246.45

हविर्भिरर्चनैर्होमैः प्रणामैर्नित्यचिन्तया ।
अर्चयित्वा यथाशक्ति स्वकं देशं विशन्ति ते

havirbhirarcanairhomaiḥ praṇāmairnityacintayā |
arcayitvā yathāśakti svakaṃ deśaṃ viśanti te

246.46

सायुज्यानां विशिष्टं च मामकं वैष्णवं तथा ।
मां प्राप्य न निवर्तन्ते विष्णु वा शुभलोचने

sāyujyānāṃ viśiṣṭaṃ ca māmakaṃ vaiṣṇavaṃ tathā |
māṃ prāpya na nivartante viṣṇu vā śubhalocane

246.47

इति ते कथितो देवि योगधर्मः सनातनः ।
न शक्यः प्रष्टुमन्येन योगधर्मस्त्वया विना

iti te kathito devi yogadharmaḥ sanātanaḥ |
na śakyaḥ praṣṭumanyena yogadharmastvayā vinā

पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)