अनुशासन पर्व

अध्याय 222: वैधव्य, दासत्व और निम्न वृत्ति के पीछे कर्म

इति श्रीमन्महाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि द्वाविंशत्यधिकद्विशततमोऽध्यायः ॥

33 श्लोक · 222 में से 274

इस अध्याय में क्या होता है

वैधव्य, दासत्व और निम्न वृत्ति के पीछे कर्म

महादेव उमा से कहते हैं कि जो स्त्रियाँ लज्जा भूलकर पतियों से विश्वासघात करती हैं, वे यम से दण्डित होकर पुंश्चली बनती हैं, यद्यपि मन से सच्चा पश्चात्ताप करने पर उनका हित होता है। जो पति के कुल का नाश करती हैं या उसे विष अथवा आग देती हैं, वे विधवा होती हैं। लोभी और ईर्ष्यालु स्त्रियाँ पाखण्ड मत की भिक्षुणी बनती हैं। अहंकारी, स्वार्थी पुरुष नाई, बन्दी, नट और कारीगर बनकर दूसरों के वेतन पर जीते हैं। धरोहर हड़पने वाले और दूसरों को दास बनाने वाले उन्हीं के दास जन्मते हैं जिन्हें उन्होंने लूटा, जब तक पाप का ऋण न चुके। अच्छी सेवा से प्रसन्न होकर मुक्त किया गया दास पाप से छूटता है।

उमोवाच

222.1

भगवन्देवदेवेश शूलपाणे वृषध्वज ।
पुंश्चल्य इव या स्त्रीषु नीचवृत्तिरताः स्मृताः ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि

bhagavandevadeveśa śūlapāṇe vṛṣadhvaja |
puṃścalya iva yā strīṣu nīcavṛttiratāḥ smṛtāḥ |
kena karmavipākena tanme śaṃsitumarhasi

महेश्वर उवाच

222.2

याः पुरा मनुजा देवि बुद्धिमोहसमन्विताः ।
कामरागसमायुक्ताः पतीनतिचरन्ति वै

yāḥ purā manujā devi buddhimohasamanvitāḥ |
kāmarāgasamāyuktāḥ patīnaticaranti vai

222.3

प्रतिकूलपरा यास्तु पतीन्प्रति यथा तथा ।
शौचं लज्जां तु विस्मृत्य यथेष्टपरिचारणाः

pratikūlaparā yāstu patīnprati yathā tathā |
śaucaṃ lajjāṃ tu vismṛtya yatheṣṭaparicāraṇāḥ

222.4

एवंयुक्तसमाचारा यमलोके सुदण्डिताः ।
यदि वै मानुषं जन्म लभेरंस्तास्तथाविधाः ।
बहुसाधारणा एव पुंश्चल्यश्च भवन्ति ताः

evaṃyuktasamācārā yamaloke sudaṇḍitāḥ |
yadi vai mānuṣaṃ janma labheraṃstāstathāvidhāḥ |
bahusādhāraṇā eva puṃścalyaśca bhavanti tāḥ

222.5

पौश्चल्यं यत्तु तद्वृत्तं स्त्रीणां कष्टतमं स्मृतम् ।
ततःप्रभृति ता देवि पतन्त्येव न संशयः

pauścalyaṃ yattu tadvṛttaṃ strīṇāṃ kaṣṭatamaṃ smṛtam |
tataḥprabhṛti tā devi patantyeva na saṃśayaḥ

222.6

शोचन्ति चेत्तु तद्वृत्तं मनसा हितमाप्नुयुः
(उमोवाच)
भगवन्देवदेवेश प्रमदा विधवा भृशम् ।

śocanti cettu tadvṛttaṃ manasā hitamāpnuyuḥ
(umovāca)
bhagavandevadeveśa pramadā vidhavā bhṛśam |

222.7

दृश्यन्ते मानुषा लोके सर्वकल्याणवर्जिताः ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि

dṛśyante mānuṣā loke sarvakalyāṇavarjitāḥ |
kena karmavipākena tanme śaṃsitumarhasi

222.8

याः पुरा मनुजा देवि बुद्धिमोहसमन्विताः ।
कुटुम्बं तत्र वे पत्युर्नाशयन्ति वृथा तथा

yāḥ purā manujā devi buddhimohasamanvitāḥ |
kuṭumbaṃ tatra ve patyurnāśayanti vṛthā tathā

222.9

विषदाश्चाग्निदाश्चैव पतीन्प्रति सुनिर्दयाः ।
अन्यासां हि पतीन्यान्ति स्वपतिद्वेषकारणात्

viṣadāścāgnidāścaiva patīnprati sunirdayāḥ |
anyāsāṃ hi patīnyānti svapatidveṣakāraṇāt

222.10

एवंयुक्तसमाचारा यमलोके सुदण्डिताः ।
निरयस्थाश्चिरं कालं कथंचित्प्राप्य मानुषम् ।
तत्र ता भोगरहिता विधवास्तु भवन्ति वै

evaṃyuktasamācārā yamaloke sudaṇḍitāḥ |
nirayasthāściraṃ kālaṃ kathaṃcitprāpya mānuṣam |
tatra tā bhogarahitā vidhavāstu bhavanti vai

उमोवाच

222.11

भगवन्प्रमदा लोके पत्यौ ज्ञातिषु सत्सुच ।
लिङ्गिन्यः सम्प्रदृश्यन्ते पाषण्डं मतमाश्रिताः ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि

bhagavanpramadā loke patyau jñātiṣu satsuca |
liṅginyaḥ sampradṛśyante pāṣaṇḍaṃ matamāśritāḥ |
kena karmavipākena tanme śaṃsitumarhasi

महेश्वर उवाच

222.12

याः पुरा भावदोषेणि लोभमोहसमन्विताः ।
परद्रव्यपरा लोभात्परेषां द्रव्यहारकाः

yāḥ purā bhāvadoṣeṇi lobhamohasamanvitāḥ |
paradravyaparā lobhātpareṣāṃ dravyahārakāḥ

222.13

अभ्यसूयापरा यास्तु सपत्नीनां प्रदूषकाः ।
ईर्ष्यापराः कोपनाश्च बन्धूनां विफलाः सदा

abhyasūyāparā yāstu sapatnīnāṃ pradūṣakāḥ |
īrṣyāparāḥ kopanāśca bandhūnāṃ viphalāḥ sadā

222.14

एवंयुक्तसमाचाराः पुनर्जन्मनि ताः स्त्रियः ।
अलक्षणसमायुक्ताः पाषण्डं धर्ममाश्रिताः ।
स्त्रियः प्रव्राजशीलाश्च भवन्त्येव न संशयः

evaṃyuktasamācārāḥ punarjanmani tāḥ striyaḥ |
alakṣaṇasamāyuktāḥ pāṣaṇḍaṃ dharmamāśritāḥ |
striyaḥ pravrājaśīlāśca bhavantyeva na saṃśayaḥ

उमोवाच

222.15

भगवन्मानुषाः केचित्कारुवृत्तिसमाश्रिताः ।
प्रदृश्यन्ते मनुष्येषु नीचकर्मरतास्तथा ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हति

bhagavanmānuṣāḥ kecitkāruvṛttisamāśritāḥ |
pradṛśyante manuṣyeṣu nīcakarmaratāstathā |
kena karmavipākena tanme śaṃsitumarhati

महेश्वर उवाच

222.16

ये पुरा मनुजा देवि स्तब्धमानयुता भृशम् ।
दर्पाहङ्कारसंयुक्ताः केवलात्मपरायणाः

ye purā manujā devi stabdhamānayutā bhṛśam |
darpāhaṅkārasaṃyuktāḥ kevalātmaparāyaṇāḥ

222.17

तादृशा मानुषा देवि पुनर्जन्मनि शोभने ।
कात्वो नटगन्धर्वाः सम्भवन्ति यथा तथा

tādṛśā mānuṣā devi punarjanmani śobhane |
kātvo naṭagandharvāḥ sambhavanti yathā tathā

222.18

नापिता बन्दिनश्चैव तथा वैतालिकाः प्रिये ।
एवंभूतास्त्वधोवृत्तिं जीवन्त्याश्रित्य मानवाः

nāpitā bandinaścaiva tathā vaitālikāḥ priye |
evaṃbhūtāstvadhovṛttiṃ jīvantyāśritya mānavāḥ

222.19

परप्रसाधनकरास्ते परैः कृतवेतनाः ।
परावमानस्य फलं भुञ्जते पौर्वदैहिकम्

paraprasādhanakarāste paraiḥ kṛtavetanāḥ |
parāvamānasya phalaṃ bhuñjate paurvadaihikam

उमोवाच

222.20

भगवन्देवदेवेश मानुषेष्वेव केचन ।
दासभूताः प्रदृश्यन्ते सर्वकर्मपरा भृशम्

bhagavandevadeveśa mānuṣeṣveva kecana |
dāsabhūtāḥ pradṛśyante sarvakarmaparā bhṛśam

222.21

आघातभर्त्सनसहाः पीड्यमानाश्च सर्वशः ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि

āghātabhartsanasahāḥ pīḍyamānāśca sarvaśaḥ |
kena karmavipākena tanme śaṃsitumarhasi

महेश्वर उवाच

222.22

तदहं ते प्रवक्ष्यामि शृणु कल्याणि कारणम्

tadahaṃ te pravakṣyāmi śṛṇu kalyāṇi kāraṇam

222.23

ये पुरा मनुजा देवि परेषां वित्तहारकाः ।
ऋणवृद्धिकरं कृष्या न्यासदत्तं तथैव च

ye purā manujā devi pareṣāṃ vittahārakāḥ |
ṛṇavṛddhikaraṃ kṛṣyā nyāsadattaṃ tathaiva ca

222.24

निक्षेपकारणाद्दत्तपरद्रव्यापहारिणः ।
प्रमादाद्विस्मृतं नष्टं परेषां धनहारकाः

nikṣepakāraṇāddattaparadravyāpahāriṇaḥ |
pramādādvismṛtaṃ naṣṭaṃ pareṣāṃ dhanahārakāḥ

222.25

वधबन्धपरिक्लेशैर्दासत्वं कुर्वते परान् ।
तादृशा मरणं प्राप्ता दण्डिता यमशासनैः

vadhabandhaparikleśairdāsatvaṃ kurvate parān |
tādṛśā maraṇaṃ prāptā daṇḍitā yamaśāsanaiḥ

222.26

कथञ्चित्प्राप्य मानुष्यं तत्र ते देवि सर्वथा ।
दासभूता भविष्यन्ति जन्मप्रभृति मानवाः

kathañcitprāpya mānuṣyaṃ tatra te devi sarvathā |
dāsabhūtā bhaviṣyanti janmaprabhṛti mānavāḥ

222.27

तेषां कर्माणि कुर्वन्ति येषां ते धनहारकाः ।
आसमाप्तेः स्वपापस्य कुर्वन्तीति विनिश्चयः

teṣāṃ karmāṇi kurvanti yeṣāṃ te dhanahārakāḥ |
āsamāpteḥ svapāpasya kurvantīti viniścayaḥ

222.28

पशुभूतास्तथा चान्ये भवन्ति धनहारकाः ।
तत्तथा क्षीयते कर्म तेषां पूर्वापराधजम् ।
अतोऽन्यथा न तच्छक्यं कर्म भोक्तुं सुरासुरैः

paśubhūtāstathā cānye bhavanti dhanahārakāḥ |
tattathā kṣīyate karma teṣāṃ pūrvāparādhajam |
ato'nyathā na tacchakyaṃ karma bhoktuṃ surāsuraiḥ

222.29

किन्तु मोक्षविधिस्तेषां सर्वता तत्प्रसादनम् ।
अयथावन्मोक्षकामः पुनर्जन्मनि चेष्यते

kintu mokṣavidhisteṣāṃ sarvatā tatprasādanam |
ayathāvanmokṣakāmaḥ punarjanmani ceṣyate

222.30

मोक्षकामी यथान्यायं कुर्वन्कर्माणि सर्वशः ।
भर्तुः प्रसादमाकाङ्क्षेदायासान्सर्वथा सहन्

mokṣakāmī yathānyāyaṃ kurvankarmāṇi sarvaśaḥ |
bhartuḥ prasādamākāṅkṣedāyāsānsarvathā sahan

222.31

प्रीतिपूर्वं तु यो भर्त्रा मुक्तो मुक्तः स्वपापतः ।
तथाभूतान्कर्मकरान्सदा सन्तोषयेत्पतिः

prītipūrvaṃ tu yo bhartrā mukto muktaḥ svapāpataḥ |
tathābhūtānkarmakarānsadā santoṣayetpatiḥ

222.32

यथार्हं कारयेत्कर्म दण्डकारणतः क्षिपेत् ।
वृद्धान्बालांस्तथा क्षीणान्पालयन्धर्ममाप्नुयात्

yathārhaṃ kārayetkarma daṇḍakāraṇataḥ kṣipet |
vṛddhānbālāṃstathā kṣīṇānpālayandharmamāpnuyāt

222.33

इति ते कथितं देवि भूयः श्रोतुं किमिच्छसि

iti te kathitaṃ devi bhūyaḥ śrotuṃ kimicchasi

पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)