भगवन्देवदेवेश भूतपाल नमोस्तु ते ।
ह्रस्वाङ्गाश्चैव वक्राङ्गाः कुब्जा वामनकास्तथा
bhagavandevadeveśa bhūtapāla namostu te |
hrasvāṅgāścaiva vakrāṅgāḥ kubjā vāmanakāstathā
इति श्रीमन्महाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि एकविंशत्यधिकद्विशततमोऽध्यायः ॥
37 श्लोक · 221 में से 274
उमा प्रश्न करती रहती हैं। महादेव बताते हैं कि नाप-तौल में बेईमानी करने वाले व्यापारी, या क्रोध में दूसरों का अंगभंग करने वाले, बौने या कुबड़े जन्मते हैं। बड़ों और गुरुओं का उपहास करने वाले और शास्त्रों पर झूठ बोलने वाले अहंकारी उन्मत्त होते हैं या पिशाच जैसे भटकते हैं। पशु-पक्षियों के बच्चों को मारने वाले, गुरु से द्वेष करने वाले और पितृपूजा छोड़ने वाले निःसन्तान होते हैं या पुत्रशोक पाते हैं। दरिद्रों से अधिक ब्याज लेने वाले और कुत्तों से लोगों तथा मृगों को डराने वाले दुःखभरे कुदेश में जन्मते हैं। बिना श्रद्धा या अपात्र को दान देने वाले वनों से घिरे म्लेच्छ देश के अधिपति बनते हैं। पशुओं या मनुष्यों का पुंस्त्व नष्ट करने वाले नपुंसक जन्मते हैं। स्त्रियों पर भी कर्म का यही नियम लागू है।
उमोवाच
भगवन्देवदेवेश भूतपाल नमोस्तु ते ।
ह्रस्वाङ्गाश्चैव वक्राङ्गाः कुब्जा वामनकास्तथा
bhagavandevadeveśa bhūtapāla namostu te |
hrasvāṅgāścaiva vakrāṅgāḥ kubjā vāmanakāstathā
अपरे मानुषा देव दृश्यन्ते कुणिबाहवः ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि
apare mānuṣā deva dṛśyante kuṇibāhavaḥ |
kena karmavipākena tanme śaṃsitumarhasi
महेश्वर उवाच
ये पुरा मनुजा देवि लोभमोहसमन्विताः ।
धान्यमानान्विकुर्वन्ति क्रयविक्रयकारणात्
ye purā manujā devi lobhamohasamanvitāḥ |
dhānyamānānvikurvanti krayavikrayakāraṇāt
कुलदोषं तदा देवि धृतमानेषु नित्यशः ।
अर्धापकर्षणं चैव सर्वेषां क्रयविक्रये
kuladoṣaṃ tadā devi dhṛtamāneṣu nityaśaḥ |
ardhāpakarṣaṇaṃ caiva sarveṣāṃ krayavikraye
अङ्गदोषकरा ये तु परेषां कोपकारणात् ।
मांसादाश्चैव ये मूर्खा अयथावत्प्रथाः सदा
aṅgadoṣakarā ye tu pareṣāṃ kopakāraṇāt |
māṃsādāścaiva ye mūrkhā ayathāvatprathāḥ sadā
एवंयुक्तसमाचाराः पुनर्जन्मनि शोभने ।
ह्रस्वाङ्गा वामनाश्चैव कुब्जाश्चैव भवन्ति ते
evaṃyuktasamācārāḥ punarjanmani śobhane |
hrasvāṅgā vāmanāścaiva kubjāścaiva bhavanti te
उमोवाच
भगवन्मानुषाः केचिद्दृश्यन्ते मानुषेषु वै ।
उन्मत्ताश्च पिशाचाश्च पर्यटन्तो यतस्ततः ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि
bhagavanmānuṣāḥ keciddṛśyante mānuṣeṣu vai |
unmattāśca piśācāśca paryaṭanto yatastataḥ |
kena karmavipākena tanme śaṃsitumarhasi
महेश्वर उवाच
ये पुरा मनुजा देवि दर्पाहंकारसंयुताः ।
बहुधा प्रलपन्त्येव हसन्ति च परान्भृशम्
ye purā manujā devi darpāhaṃkārasaṃyutāḥ |
bahudhā pralapantyeva hasanti ca parānbhṛśam
मोहयन्ति परान्भोगैर्मदनैर्लोभकारणात् ।
वृद्धान्गुरूंश्च ये मूर्खा वृथैवापहसन्ति च ।
शौण्डा विदग्धाः शास्त्रेषु सदैवानृतवादिनः
mohayanti parānbhogairmadanairlobhakāraṇāt |
vṛddhāngurūṃśca ye mūrkhā vṛthaivāpahasanti ca |
śauṇḍā vidagdhāḥ śāstreṣu sadaivānṛtavādinaḥ
एवंयुक्तसमाचाराः पुनर्जन्मनि शोभने ।
उन्मत्ताश्च पिशाचाश्च भवन्त्येव न संशयः
evaṃyuktasamācārāḥ punarjanmani śobhane |
unmattāśca piśācāśca bhavantyeva na saṃśayaḥ
उमोवाच
भगवन्मानुषाः केचिन्निरपत्याः सुदुःखिताः ।
यतन्तो न लभन्त्येव अपत्यानि यतस्ततः ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि
bhagavanmānuṣāḥ kecinnirapatyāḥ suduḥkhitāḥ |
yatanto na labhantyeva apatyāni yatastataḥ |
kena karmavipākena tanme śaṃsitumarhasi
महेश्वर उवाच
ये पुरा मनुजा देवि सर्वप्राणिषु निर्दयाः ।
घ्नन्ति बालांश्च भुञ्जन्ते मृगाणां पक्षिणामपि
ye purā manujā devi sarvaprāṇiṣu nirdayāḥ |
ghnanti bālāṃśca bhuñjante mṛgāṇāṃ pakṣiṇāmapi
गुरुविद्वेषिणश्चैव परपुत्राभ्यसूयकाः ।
पितृपूजां न कुर्वन्ति यथोक्तां चाष्टकादिभिः
guruvidveṣiṇaścaiva paraputrābhyasūyakāḥ |
pitṛpūjāṃ na kurvanti yathoktāṃ cāṣṭakādibhiḥ
एवंयुक्तसमाचाराः पुनर्जन्मनि शोभने ।
मानुष्यं वा चिरात्प्राप्य निरपत्या भवन्ति ते ।
पुत्रशोकयुताश्चापि नास्ति तत्र विचारणा
evaṃyuktasamācārāḥ punarjanmani śobhane |
mānuṣyaṃ vā cirātprāpya nirapatyā bhavanti te |
putraśokayutāścāpi nāsti tatra vicāraṇā
उमोवाच
भगवन्मानुषाः केचित्प्रदृश्यन्ते सुदुःखिताः ।
उद्वेगवासनिरताः सोद्वेगाश्च यतव्रताः
bhagavanmānuṣāḥ kecitpradṛśyante suduḥkhitāḥ |
udvegavāsaniratāḥ sodvegāśca yatavratāḥ
नित्यं शोकसमाविष्टा दुर्गताश्च तथैव च ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि
nityaṃ śokasamāviṣṭā durgatāśca tathaiva ca |
kena karmavipākena tanme śaṃsitumarhasi
महेश्वर उवाच
ये पुरा मनुजा नित्यमुत्क्रोशनपरायणाः ।
भीषयन्ति परानित्यं विकुर्वन्ति तथैव च
ye purā manujā nityamutkrośanaparāyaṇāḥ |
bhīṣayanti parānityaṃ vikurvanti tathaiva ca
ऋणवृद्धिकराश्चैव दरिद्रेभ्यो यथेष्टतः ।
ऋणार्थमभिगच्छन्ति सततं वृद्धिरूपकाः
ṛṇavṛddhikarāścaiva daridrebhyo yatheṣṭataḥ |
ṛṇārthamabhigacchanti satataṃ vṛddhirūpakāḥ
उद्विजन्ते हि तान्दृष्ट्वा धारकाः स्वार्थकारणात् ।
अतिवृद्धिर्न कर्तव्या दरिद्रेभ्यो यथेष्टतः
udvijante hi tāndṛṣṭvā dhārakāḥ svārthakāraṇāt |
ativṛddhirna kartavyā daridrebhyo yatheṣṭataḥ
ये श्वभिः क्रीडमानाश्च त्रासयन्ति वने मृगान् ।
प्राणिहिंसां तथा देवि कुर्वन्ति च यतस्ततः
ye śvabhiḥ krīḍamānāśca trāsayanti vane mṛgān |
prāṇihiṃsāṃ tathā devi kurvanti ca yatastataḥ
येषां गृहेषु वै श्वानस्त्रासयन्ति वृथा नरान् ।
एवंयुक्तसमाचाराः कालधर्मगताः पुनः
yeṣāṃ gṛheṣu vai śvānastrāsayanti vṛthā narān |
evaṃyuktasamācārāḥ kāladharmagatāḥ punaḥ
पीडिता यमदण्डेन निरयस्थाश्चिरं प्रिये ।
कथञ्चित्प्राप्य मानुष्यं तत्र ते दुःखसंयुताः
pīḍitā yamadaṇḍena nirayasthāściraṃ priye |
kathañcitprāpya mānuṣyaṃ tatra te duḥkhasaṃyutāḥ
कुदेशे दुःखभूयिष्ठे व्याघातशतसङ्कुले ।
जायन्ते तत्र शोचन्तः सोद्वेगाश्च यतस्ततः
kudeśe duḥkhabhūyiṣṭhe vyāghātaśatasaṅkule |
jāyante tatra śocantaḥ sodvegāśca yatastataḥ
उमोवाच
भगवन्मानुषाः केचिदैश्वर्यज्ञानसंयुताः ।
म्लेच्छभूमिषु दृश्यन्ते म्लेच्छैश्वर्यसमन्विताः ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि
bhagavanmānuṣāḥ kecidaiśvaryajñānasaṃyutāḥ |
mlecchabhūmiṣu dṛśyante mlecchaiśvaryasamanvitāḥ |
kena karmavipākena tanme śaṃsitumarhasi
महेश्वर उवाच
ये पुरा मनुजा देवि धनधान्यसमन्विताः ।
अयथावत्प्रयच्छन्ति श्रद्धावर्जितमेव वा
ye purā manujā devi dhanadhānyasamanvitāḥ |
ayathāvatprayacchanti śraddhāvarjitameva vā
अपात्रेभ्यश्च ये दानं शौचमङ्गलवर्जिताः ।
ददत्येव च ये मूर्खाः श्लाघयाऽवज्ञयाऽपि वा
apātrebhyaśca ye dānaṃ śaucamaṅgalavarjitāḥ |
dadatyeva ca ye mūrkhāḥ ślāghayā'vajñayā'pi vā
एवंयुक्तसमाचाराः पुनर्जन्मनि शोभने ।
कुदेशे म्लेच्छभूयिष्ठे दुर्गमे वनसंकटे ।
म्लेच्छाधिपत्यं सम्प्राप्य जायन्ते तत्रतत्र वै
evaṃyuktasamācārāḥ punarjanmani śobhane |
kudeśe mlecchabhūyiṣṭhe durgame vanasaṃkaṭe |
mlecchādhipatyaṃ samprāpya jāyante tatratatra vai
उमोवाच
भगवन्भगनेत्रघ्न मानुषेषु च केचन ।
क्लीबा नपुंसकाश्चैव दृश्यन्ते षण्डकास्तथा
bhagavanbhaganetraghna mānuṣeṣu ca kecana |
klībā napuṃsakāścaiva dṛśyante ṣaṇḍakāstathā
नीचकर्मरता नीचा नीचसक्यास्तथा भुवि ।
केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि
nīcakarmaratā nīcā nīcasakyāstathā bhuvi |
kena karmavipākena tanme śaṃsitumarhasi
महेश्वर उवाच
तदहं ते प्रवक्ष्यामि शृणु कल्याणि कारणम्
tadahaṃ te pravakṣyāmi śṛṇu kalyāṇi kāraṇam
ये पुरा मनुजा भूत्वा घोरकर्मरतास्तथा ।
पशुपंस्त्वोपगातेन जीवन्ति च रमन्ति च
ye purā manujā bhūtvā ghorakarmaratāstathā |
paśupaṃstvopagātena jīvanti ca ramanti ca
पुंस्त्वोपघातिनश्चैव नराणां कोपकारणात् ।
ये धूर्ताः स्त्रीषु गच्छन्ति अयथावद्यथेष्टतः
puṃstvopaghātinaścaiva narāṇāṃ kopakāraṇāt |
ye dhūrtāḥ strīṣu gacchanti ayathāvadyatheṣṭataḥ
कामविघ्नकरा ये तु द्वेषपैशुन्यकारणात् ।
एवंयुक्तसमाचाराः कालधर्मं गतास्तु ते ।
दण्डिता यमदण्डेन निरयस्थाश्चिरं प्रिये
kāmavighnakarā ye tu dveṣapaiśunyakāraṇāt |
evaṃyuktasamācārāḥ kāladharmaṃ gatāstu te |
daṇḍitā yamadaṇḍena nirayasthāściraṃ priye
यदि चेन्मानुषं जन्म लभेरंस्ते तथाविधाः ।
क्लीबा वर्षवराश्चैव षण्डकाश्च भवन्ति ते
yadi cenmānuṣaṃ janma labheraṃste tathāvidhāḥ |
klībā varṣavarāścaiva ṣaṇḍakāśca bhavanti te
नीचकर्मपरा लोके निर्लज्जा वीतसम्भ्रमाः ।
परान्दीनान्बहिष्कृत्य ते भवन्ति स्वकर्मणा
nīcakarmaparā loke nirlajjā vītasambhramāḥ |
parāndīnānbahiṣkṛtya te bhavanti svakarmaṇā
यदि चेत्सम्प्रपश्येरंस्ते मुच्यन्ते हि कल्मषात् ।
अत्रापि ते प्रमाद्येयुः पतन्ति नरकालये
yadi cetsamprapaśyeraṃste mucyante hi kalmaṣāt |
atrāpi te pramādyeyuḥ patanti narakālaye
स्त्रीणामपि तथा देवि यथा पुंसां तु कर्मजम् ।
इति ते कथितं देवि भूयः श्रोतुं किमिच्छसि
strīṇāmapi tathā devi yathā puṃsāṃ tu karmajam |
iti te kathitaṃ devi bhūyaḥ śrotuṃ kimicchasi
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)