अध्याय 197: स्कन्द का रहस्य और श्रवण का फल

ममाप्यनुमतो धर्मस्तं शृणुध्वं समाहिताः ।
नीलषण्डस्य शृङ्गाभ्यां गृहीत्वा मृत्तिकां तु यः

mamāpyanumato dharmastaṃ śṛṇudhvaṃ samāhitāḥ |
nīlaṣaṇḍasya śṛṅgābhyāṃ gṛhītvā mṛttikāṃ tu yaḥ

अभिषेकं त्र्यहं कुर्यात्तस्य धर्मं निबोधत ।
शोधयेदशुभं सर्वमाधिपत्यं परत्र च

abhiṣekaṃ tryahaṃ kuryāttasya dharmaṃ nibodhata |
śodhayedaśubhaṃ sarvamādhipatyaṃ paratra ca

यावच्च जायते मर्त्यस्तावच्छूरो भविष्यति ।
इदं चाप्यपरं गुह्यं सरहस्यं निबोधत

yāvacca jāyate martyastāvacchūro bhaviṣyati |
idaṃ cāpyaparaṃ guhyaṃ sarahasyaṃ nibodhata

प्रगृह्यौदुम्बरं पात्रं पक्वान्नं मधुना सह ।
सोमस्योत्तिष्ठमानस्यि पौर्णमास्यां बलिं हरेत्

pragṛhyaudumbaraṃ pātraṃ pakvānnaṃ madhunā saha |
somasyottiṣṭhamānasyi paurṇamāsyāṃ baliṃ haret

तस्य धर्मफलं नित्यं श्रद्दधाना निबोधत ।
साध्या रुद्रास्तथाऽऽदित्या विश्वेदेवास्तथाऽश्विनौ

tasya dharmaphalaṃ nityaṃ śraddadhānā nibodhata |
sādhyā rudrāstathā''dityā viśvedevāstathā'śvinau

मरुतो वसवश्चैव प्रतिगृह्णन्ति तं बलिम् ।
सोमश्च वर्धते तेन समुद्रश्च महोदधिः

maruto vasavaścaiva pratigṛhṇanti taṃ balim |
somaśca vardhate tena samudraśca mahodadhiḥ

एष धर्मो मयोद्दिष्टः सरहस्यः सुखावहः

eṣa dharmo mayoddiṣṭaḥ sarahasyaḥ sukhāvahaḥ

धर्मगुह्यानि सर्वाणि देवतानां महात्मनाम् ।
ऋषीणां चैव गुह्यानि यः पठेदाह्निकं सदा

dharmaguhyāni sarvāṇi devatānāṃ mahātmanām |
ṛṣīṇāṃ caiva guhyāni yaḥ paṭhedāhnikaṃ sadā

शृणुयाद्वाऽनसूयुर्यः श्रद्दधानः समाहितः ।
नास्य विघ्नः प्रभवति भयं चास्य न विद्यते

śṛṇuyādvā'nasūyuryaḥ śraddadhānaḥ samāhitaḥ |
nāsya vighnaḥ prabhavati bhayaṃ cāsya na vidyate

ये च धर्माः शुभाः पुण्याः सरहस्या उदाहृताः ।
तेषां धर्मफलं तस्य यः पठेत जितेन्द्रियः

ye ca dharmāḥ śubhāḥ puṇyāḥ sarahasyā udāhṛtāḥ |
teṣāṃ dharmaphalaṃ tasya yaḥ paṭheta jitendriyaḥ

नास्य पापं प्रभवति न च पापेन लिप्यते ।
पठेद्वा श्रावयेद्वाऽपि श्रुत्वा वा लभते फलम्

nāsya pāpaṃ prabhavati na ca pāpena lipyate |
paṭhedvā śrāvayedvā'pi śrutvā vā labhate phalam

भुञ्जते पितरो देवा हव्यं कव्यमथाक्षयम् ।
श्रावयंश्चापि विप्रेन्द्रान्पर्वसु प्रयतो नरः

bhuñjate pitaro devā havyaṃ kavyamathākṣayam |
śrāvayaṃścāpi viprendrānparvasu prayato naraḥ

ऋषीणां देवतानां च पितॄणां चैव नित्यदा ।
भवत्यभिमतः श्रीमान्धर्मेषु प्रयतः सदा

ṛṣīṇāṃ devatānāṃ ca pitṝṇāṃ caiva nityadā |
bhavatyabhimataḥ śrīmāndharmeṣu prayataḥ sadā

कृत्वाऽपि पापकं कर्म महापातकवर्जितम् ।
रहस्यधर्मं श्रुत्वेमं सर्वपापैः प्रमुच्यते

kṛtvā'pi pāpakaṃ karma mahāpātakavarjitam |
rahasyadharmaṃ śrutvemaṃ sarvapāpaiḥ pramucyate

एतद्धर्मरहस्यं वै देवतानां नराधिप ।
व्यासोद्दिष्टं मया प्रोक्तं सर्वदेवनमस्कृतम्

etaddharmarahasyaṃ vai devatānāṃ narādhipa |
vyāsoddiṣṭaṃ mayā proktaṃ sarvadevanamaskṛtam

पृथिवी रत्नसंपूर्णा ज्ञानं चेदमनुत्तमम् ।
इदमेव ततः श्राव्यमिति मन्येत धर्मवित्

pṛthivī ratnasaṃpūrṇā jñānaṃ cedamanuttamam |
idameva tataḥ śrāvyamiti manyeta dharmavit

नाश्रद्दधानाय न नास्तिकाय
न नष्टधर्मायि न निर्घृणाय ।
न हेतुदुष्टाय गुरुद्विषे वा
नानात्मभूताय निवेद्यमेतत्

nāśraddadhānāya na nāstikāya
na naṣṭadharmāyi na nirghṛṇāya |
na hetuduṣṭāya gurudviṣe vā
nānātmabhūtāya nivedyametat