अनुशासन पर्व

अध्याय 151: ब्राह्मण जन्म से ब्रह्म-प्राप्ति तक

इति श्रीमन्महाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि एकपञ्चाशदधिकशततमोऽध्यायः ॥

36 श्लोक · 151 में से 274

इस अध्याय में क्या होता है

ब्राह्मण जन्म से ब्रह्म-प्राप्ति तक

इन्द्रलोक से गिरकर जीव ब्राह्मण कुल में जन्मता है, आठवें वर्ष गायत्री छन्द से उपनयन पाता है, अङ्गों सहित वेद पढ़ता है, यज्ञ करता है, सत्य पर चलता है और अपनी पत्नी में सन्तुष्ट रहता है। मृत्यु पर वह पितरों और ऋषियों के बीच सोमलोक पाता है। फिर लौटकर वह देखता है कि जन्म लेने वाला कुछ भी स्थायी नहीं, हर दुःख बार-बार भोगा जा चुका। तब वह पत्नी और सन्तान का पाश काटकर यति-धर्म अपनाता है। योग और साङ्ख्य जानकर वह नदी-तटों, सूने घरों और गुफाओं में रहता है, सूखे पत्ते खाता है, चलते समय जुए भर आगे देखता है, और ढेले, पत्थर तथा सोने को समान मानता है। पके फल की तरह समय आने पर वह सनातन ब्रह्म में प्रवेश करता है।

पराशर उवाच

151.1

ततः श्रुतिसमापन्नः संस्कृश्च यथाविधि ।
चौलोपनयनं तस्य यथावत्क्रियते द्विजैः

tataḥ śrutisamāpannaḥ saṃskṛśca yathāvidhi |
caulopanayanaṃ tasya yathāvatkriyate dvijaiḥ

151.2

ततोऽष्टमे स वर्षे तु व्रतोपनयनादिभिः ।
क्रियाभिर्विधिदृष्टाभिर्ब्रह्मत्वमुपनीयते

tato'ṣṭame sa varṣe tu vratopanayanādibhiḥ |
kriyābhirvidhidṛṣṭābhirbrahmatvamupanīyate

151.3

गायत्रेण छन्दसा तु संस्कृतश्चरितव्रतः ।
अधीयमानो मेधावी शुद्धात्मा नियतव्रतः

gāyatreṇa chandasā tu saṃskṛtaścaritavrataḥ |
adhīyamāno medhāvī śuddhātmā niyatavrataḥ

151.4

अचिरेणैव कालेन साङ्गान्वेदानवाप्नुते ।
समावृत्तः स धर्मात्मा समावृत्तिक्रियस्तथा

acireṇaiva kālena sāṅgānvedānavāpnute |
samāvṛttaḥ sa dharmātmā samāvṛttikriyastathā

151.5

याजनाध्यापनरतः कुशले कर्मणि स्थितः ।
अग्निहोइत्रपरो नित्यं देवतातिथिपूजकः

yājanādhyāpanarataḥ kuśale karmaṇi sthitaḥ |
agnihoitraparo nityaṃ devatātithipūjakaḥ

151.6

यजते विविधैर्यज्ञैर्जपयज्ञैस्तथैव च ।
न्यायागतधनान्वेषी न्यायवृत्तस्तपोधनः

yajate vividhairyajñairjapayajñaistathaiva ca |
nyāyāgatadhanānveṣī nyāyavṛttastapodhanaḥ

151.7

सर्वभूतहितश्चैव सर्वशास्त्रविशारदः ।
स्वदारपरितुष्टात्मा क्रतुगामी जितेन्द्रियः

sarvabhūtahitaścaiva sarvaśāstraviśāradaḥ |
svadāraparituṣṭātmā kratugāmī jitendriyaḥ

151.8

परापवादविरतः सत्यव्रतपरः सदा ।
स कालपरिणामात्तु संयुतः कालधर्मणा

parāpavādavirataḥ satyavrataparaḥ sadā |
sa kālapariṇāmāttu saṃyutaḥ kāladharmaṇā

151.9

संस्कृतश्चाग्निहोत्रेण यथावद्विधिपूर्वकम् ।
सोमलोकमवाप्नोति देहन्यासान्न संशयः

saṃskṛtaścāgnihotreṇa yathāvadvidhipūrvakam |
somalokamavāpnoti dehanyāsānna saṃśayaḥ

151.10

तत्र सोमप्रभैर्देवैरग्निष्वात्तैश्च भास्वरैः ।
तथा बर्हिषदैश्चैव देवैराङ्गिरसैरपि

tatra somaprabhairdevairagniṣvāttaiśca bhāsvaraiḥ |
tathā barhiṣadaiścaiva devairāṅgirasairapi

151.11

विश्वेभिश्चैव देवैश्च तथा ब्रह्मर्षिभिः पुनः ।
देवर्षिभिश्चाप्रतिमैस्तथैवाप्सरसां गणैः ।
साध्यैः सिद्धैश्च सततं सत्कृतस्तत्र मोदते

viśvebhiścaiva devaiśca tathā brahmarṣibhiḥ punaḥ |
devarṣibhiścāpratimaistathaivāpsarasāṃ gaṇaiḥ |
sādhyaiḥ siddhaiśca satataṃ satkṛtastatra modate

151.12

जातरूपमयं दिव्यमर्कतुल्यं मनोजवम् ।
देवगन्धर्वसंकीर्णं विमानमधिरोहति

jātarūpamayaṃ divyamarkatulyaṃ manojavam |
devagandharvasaṃkīrṇaṃ vimānamadhirohati

151.13

सौम्यरूपा मनःकान्तास्तप्तकाञ्चनभूषणाः ।
सोमकन्या विमानस्थं रमयन्ति मुदान्विताः

saumyarūpā manaḥkāntāstaptakāñcanabhūṣaṇāḥ |
somakanyā vimānasthaṃ ramayanti mudānvitāḥ

151.14

स तत्र रमते प्रीतः सह देवैः सहर्षिभिः ।
लोकान्सर्वाननुचरन्दीप्ततेजा मनोजवः

sa tatra ramate prītaḥ saha devaiḥ saharṣibhiḥ |
lokānsarvānanucarandīptatejā manojavaḥ

151.15

सभां कामजवीं चापि नित्यमेवाभिगच्छति ।
सर्वलोकेश्वरमृषिं नमस्कृत्य पितामहम्

sabhāṃ kāmajavīṃ cāpi nityamevābhigacchati |
sarvalokeśvaramṛṣiṃ namaskṛtya pitāmaham

151.16

परमेष्ठिरनन्तश्रीर्लोकानां प्रभवाप्ययः ।
यतः सर्वाः प्रवर्तन्ते सर्गप्रलयविक्रियाः ।
स तत्र वर्तते श्रीमान्द्विशतं द्विजसत्तम

parameṣṭhiranantaśrīrlokānāṃ prabhavāpyayaḥ |
yataḥ sarvāḥ pravartante sargapralayavikriyāḥ |
sa tatra vartate śrīmāndviśataṃ dvijasattama

151.17

अथ कालक्षयात्तस्मात्स्थानादावर्तते पुनः ।
जातिधर्मांस्तथा सर्वान्सर्गादावर्तनानि च

atha kālakṣayāttasmātsthānādāvartate punaḥ |
jātidharmāṃstathā sarvānsargādāvartanāni ca

151.18

अशाश्वतमिदं सवेमिति चिन्त्योपलभ्य च ।
शाश्वतं दिव्यमचलमदीनमपनर्भवम्

aśāśvatamidaṃ savemiti cintyopalabhya ca |
śāśvataṃ divyamacalamadīnamapanarbhavam

151.19

आस्थास्यत्यभयं नित्यं यत्रावृत्तिर्न विद्यते ।
यत्रि गत्वा न म्रियते जन्म चापि न विद्यते

āsthāsyatyabhayaṃ nityaṃ yatrāvṛttirna vidyate |
yatri gatvā na mriyate janma cāpi na vidyate

151.20

गर्भक्लेशामयाः प्राप्ता जायता च पुनः पुनः ।
कायक्लेशाश्च विविधा द्वन्द्वानि विविधानि च

garbhakleśāmayāḥ prāptā jāyatā ca punaḥ punaḥ |
kāyakleśāśca vividhā dvandvāni vividhāni ca

151.21

शीतोष्णसुखदुःखानि ईर्ष्याद्वेषकृतानि च ।
तत्रतत्रोपभुक्तानि न क्वचिच्छाश्वती स्थितिः

śītoṣṇasukhaduḥkhāni īrṣyādveṣakṛtāni ca |
tatratatropabhuktāni na kvacicchāśvatī sthitiḥ

151.22

एवं स निश्चयं कृत्वा निर्मुच्यि ग्रहबन्धनात् ।
छित्त्वा भार्यामयं पाशं तथैवापत्यसम्भवम्

evaṃ sa niścayaṃ kṛtvā nirmucyi grahabandhanāt |
chittvā bhāryāmayaṃ pāśaṃ tathaivāpatyasambhavam

151.23

यतिधर्ममुपाश्रित्यि गुरुशुश्रूषणे रतः ।
अचिरेणैव कालेन श्रेयः समभिगच्छति

yatidharmamupāśrityi guruśuśrūṣaṇe rataḥ |
acireṇaiva kālena śreyaḥ samabhigacchati

151.24

योगशास्त्रं च साङ्ख्यं च विदित्वा सोऽर्थतत्वतः ।
अनुज्ञातश्च गुरुणा यथाशास्त्रमवस्थितः

yogaśāstraṃ ca sāṅkhyaṃ ca viditvā so'rthatatvataḥ |
anujñātaśca guruṇā yathāśāstramavasthitaḥ

151.25

पुण्यतीर्थानुसेवी च नदीनां पुलिनाश्रयः ।
शून्यागारनिकेतश्च वनवृक्षगुहाशयः

puṇyatīrthānusevī ca nadīnāṃ pulināśrayaḥ |
śūnyāgāraniketaśca vanavṛkṣaguhāśayaḥ

151.26

अरण्यानुचरो नित्यं देवारण्यनिकेतनः ।
एकरात्रं द्विरात्रं वा न क्वचित्सज्जते द्विजः

araṇyānucaro nityaṃ devāraṇyaniketanaḥ |
ekarātraṃ dvirātraṃ vā na kvacitsajjate dvijaḥ

151.27

शीर्णपर्णभुगेवापि वने चरति भिक्षुकः ।
न भोगार्थमनुप्रेत्य यात्रामात्रं समश्नुते

śīrṇaparṇabhugevāpi vane carati bhikṣukaḥ |
na bhogārthamanupretya yātrāmātraṃ samaśnute

151.28

धर्मलब्धं समश्नाति न कामात्किञ्चिदश्नुते ।
युगमात्रदृगध्वानं क्रोशादूर्ध्वं न गच्छति

dharmalabdhaṃ samaśnāti na kāmātkiñcidaśnute |
yugamātradṛgadhvānaṃ krośādūrdhvaṃ na gacchati

151.29

समो मानावमानाभ्यां समलोष्टाश्मकाञ्चनः ।
सर्वभूताभयकरस्तथैवाभयदक्षिणः

samo mānāvamānābhyāṃ samaloṣṭāśmakāñcanaḥ |
sarvabhūtābhayakarastathaivābhayadakṣiṇaḥ

151.30

निर्द्वन्द्वो निर्नमस्कारो निरानन्दपरिग्रहः ।
निर्ममो निरहङ्कारः सर्वभूतनिराश्रयः

nirdvandvo nirnamaskāro nirānandaparigrahaḥ |
nirmamo nirahaṅkāraḥ sarvabhūtanirāśrayaḥ

151.31

परिसङ्ख्यानतत्वज्ञस्तदा सत्यरतः सदा ।
ऊर्ध्वं नाधो न तिर्यक्च न किञ्चिदभिकामयेत्

parisaṅkhyānatatvajñastadā satyarataḥ sadā |
ūrdhvaṃ nādho na tiryakca na kiñcidabhikāmayet

151.32

एवं हि रममाणस्तु यतिधर्मं यथाविधि ।
कालस्य परिणामात्तु यथा पक्वफलं तथा

evaṃ hi ramamāṇastu yatidharmaṃ yathāvidhi |
kālasya pariṇāmāttu yathā pakvaphalaṃ tathā

151.33

स विसृज्य स्वकं देहं प्रविशेद्ब्रह्म शाश्वतम् ।
निरामयमनाद्यन्तं गुणसौम्यमचेतनम्

sa visṛjya svakaṃ dehaṃ praviśedbrahma śāśvatam |
nirāmayamanādyantaṃ guṇasaumyamacetanam

151.34

निरक्षरमबीजं च निरिन्द्रियमजं तथा ।
अजय्यमक्षयं यत्तदभेद्यं सूक्ष्ममेव च

nirakṣaramabījaṃ ca nirindriyamajaṃ tathā |
ajayyamakṣayaṃ yattadabhedyaṃ sūkṣmameva ca

151.35

निर्गुणं च प्रकृतिमन्निर्विकारं च सर्वशः ।
भूतभव्यभविष्यस्य कालस्य परमेश्वरम् ।

nirguṇaṃ ca prakṛtimannirvikāraṃ ca sarvaśaḥ |
bhūtabhavyabhaviṣyasya kālasya parameśvaram |

151.36

अव्यक्तं पुरुषं क्षेत्रमानन्त्याय प्रपद्यते ॥

avyaktaṃ puruṣaṃ kṣetramānantyāya prapadyate ||

पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)