शतं वर्षसहस्राणां तपस्तप्तं सुदुष्करम् ।
गोभिः पूर्वं विसृष्टाभिर्गच्छेम श्रेष्ठतामिति
śataṃ varṣasahasrāṇāṃ tapastaptaṃ suduṣkaram |
gobhiḥ pūrvaṃ visṛṣṭābhirgacchema śreṣṭhatāmiti
इति श्रीमन्महाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि चतुर्दशाधिकशततमोऽध्यायः ॥
27 श्लोक · 114 में से 274
वसिष्ठ आगे कहते हैं। प्राचीन काल में गायों ने एक लाख वर्ष तप किया और माँगा कि वे सब दक्षिणाओं में श्रेष्ठ हों, किसी दोष से दूषित न हों, उनके गोबर से मनुष्य पवित्र हों और उनके दाता उनके लोक को जाएँ। तप के अन्त में ब्रह्मा ने सब वर दे दिए और गायें भूत और भविष्य की माताएँ बनकर उठीं। फिर वसिष्ठ बताते हैं कि कौन सी गाय किस लोक में ले जाती है: बछड़े सहित कपिला ब्रह्मलोक, लाल गाय सूर्यलोक, चितकबरी सोमलोक, सफ़ेद इन्द्रलोक, काली अग्निलोक, धुएँ के रंग की यमलोक, फेन के रंग की वरुणलोक, सुनहरी कुबेरलोक, और रत्नों से सजा वृषभ मरुतों के लोक। दाता गाय के रोमों जितने वर्ष स्वर्ग में अप्सराओं के बीच शोभा पाता है।
वसिष्ठ उवाच
शतं वर्षसहस्राणां तपस्तप्तं सुदुष्करम् ।
गोभिः पूर्वं विसृष्टाभिर्गच्छेम श्रेष्ठतामिति
śataṃ varṣasahasrāṇāṃ tapastaptaṃ suduṣkaram |
gobhiḥ pūrvaṃ visṛṣṭābhirgacchema śreṣṭhatāmiti
लोकेऽस्मिन्दक्षिणानां च सर्वासां वयमुत्तमाः ।
भवेम न च लोप्येम दोषेणेति परन्तप
loke'smindakṣiṇānāṃ ca sarvāsāṃ vayamuttamāḥ |
bhavema na ca lopyema doṣeṇeti parantapa
अस्मत्पुरीषस्नानेन जनः पुयेत सर्वदा ।
शकृता च पवित्रार्थं कुर्वीरन्देवमानुषाःठ
asmatpurīṣasnānena janaḥ puyeta sarvadā |
śakṛtā ca pavitrārthaṃ kurvīrandevamānuṣāḥṭha
तथा सर्वाणि भूतानि स्थावराणि चराणि च ।
प्रदातारश्च लोकान्नो गच्छेयुरिति मानद
tathā sarvāṇi bhūtāni sthāvarāṇi carāṇi ca |
pradātāraśca lokānno gaccheyuriti mānada
ताभ्यो वरं ददौ ब्रह्मा तपसोऽन्ते स्वयं प्रभुः ।
एवं भवन्विति विभुर्लोकांस्तारयतेति च
tābhyo varaṃ dadau brahmā tapaso'nte svayaṃ prabhuḥ |
evaṃ bhavanviti vibhurlokāṃstārayateti ca
उत्तस्थुः सिद्धकामास्ता भूतभव्यस्य मातरः ।
तपसोऽन्ते महाराज गावो लोकपरायणाः
uttasthuḥ siddhakāmāstā bhūtabhavyasya mātaraḥ |
tapaso'nte mahārāja gāvo lokaparāyaṇāḥ
तस्माद्गावो महाभागाः पवित्रं परमुच्यते ।
तथैव सर्वभूतानां समतिष्ठन्त मूर्धनि
tasmādgāvo mahābhāgāḥ pavitraṃ paramucyate |
tathaiva sarvabhūtānāṃ samatiṣṭhanta mūrdhani
सम्मनवत्सां कपिलां धेनुं दत्त्वा पयस्विनीम् ॥
सुव्रतां वस्त्रसंवीतां ब्रह्मलोके महीयते
sammanavatsāṃ kapilāṃ dhenuṃ dattvā payasvinīm ||
suvratāṃ vastrasaṃvītāṃ brahmaloke mahīyate
लोहितां तुल्यवत्सां तु धेनुं दत्त्वा पयस्विनीम् ।
सुव्रतां वस्त्रसंवीतां सूर्यलोके महीयते
lohitāṃ tulyavatsāṃ tu dhenuṃ dattvā payasvinīm |
suvratāṃ vastrasaṃvītāṃ sūryaloke mahīyate
समानवत्सां शबलां धेनुं दत्त्वा पयस्विनीम् ।
सुव्रतां वस्त्रसंवीतीं सोमलोके महीयते
samānavatsāṃ śabalāṃ dhenuṃ dattvā payasvinīm |
suvratāṃ vastrasaṃvītīṃ somaloke mahīyate
समानवत्सां श्वेतां तु धेनुं दत्त्वा पयस्विनीम् ।
सुव्रतां वस्त्रसंवीतामिन्द्रलोके महीयते
samānavatsāṃ śvetāṃ tu dhenuṃ dattvā payasvinīm |
suvratāṃ vastrasaṃvītāmindraloke mahīyate
समानवत्सां कृष्णां तु धेनु दत्त्वा पयस्विनीम् ।
सुव्रतां वस्त्रसंवीतामग्निलोके महीयते
samānavatsāṃ kṛṣṇāṃ tu dhenu dattvā payasvinīm |
suvratāṃ vastrasaṃvītāmagniloke mahīyate
समानवत्सां धूम्रां तु धेनुं दत्त्वा पयस्विनीम् ।
सुव्रतां वस्त्रसंवीतां याम्यलोके महीयते
samānavatsāṃ dhūmrāṃ tu dhenuṃ dattvā payasvinīm |
suvratāṃ vastrasaṃvītāṃ yāmyaloke mahīyate
अपां फेनसवर्णां तु सवत्सां कांस्यदोहनाम् ।
प्रदाय वस्त्रसंवीतां वारुणं लोकमाप्नुते
apāṃ phenasavarṇāṃ tu savatsāṃ kāṃsyadohanām |
pradāya vastrasaṃvītāṃ vāruṇaṃ lokamāpnute
वातरेणुसवर्णां तु सवत्सां कांस्यदोहनाम् ।
प्रदाय वस्त्रसंवीतां वायुलोके महीयते
vātareṇusavarṇāṃ tu savatsāṃ kāṃsyadohanām |
pradāya vastrasaṃvītāṃ vāyuloke mahīyate
हिरण्यवर्णां पिङ्गाक्षीं सवत्सां कांस्यदोहनाम् ।
प्रदाय वस्त्रसंवीतां कौबेरं लोकमश्नुते
hiraṇyavarṇāṃ piṅgākṣīṃ savatsāṃ kāṃsyadohanām |
pradāya vastrasaṃvītāṃ kauberaṃ lokamaśnute
पलालधूम्रवर्णां तु सवत्सां कांस्यदोहनाम् ।
प्रदाय वस्त्रसंवीतां पितृलोके महीयते
palāladhūmravarṇāṃ tu savatsāṃ kāṃsyadohanām |
pradāya vastrasaṃvītāṃ pitṛloke mahīyate
सवत्सां पीवरीं दत्त्वा दृतिकण्ठामलङ्कृताम् ।
वैश्वदेवमसम्बाधं स्थानं श्रेष्ठं प्रपद्यते
savatsāṃ pīvarīṃ dattvā dṛtikaṇṭhāmalaṅkṛtām |
vaiśvadevamasambādhaṃ sthānaṃ śreṣṭhaṃ prapadyate
समानवत्सां गौरीं तु धेनुं दत्त्वा पयस्विनीम् ।
सुव्रतां वस्त्रसंवीतां वसूनां लोकमाप्नुयात्
samānavatsāṃ gaurīṃ tu dhenuṃ dattvā payasvinīm |
suvratāṃ vastrasaṃvītāṃ vasūnāṃ lokamāpnuyāt
पाण्डुकम्बलवर्णाभां सवत्सां कांस्यकदोहनाम् ।
प्रदाय वस्त्रसंवीतां साध्यानां लोकमाप्नुते
pāṇḍukambalavarṇābhāṃ savatsāṃ kāṃsyakadohanām |
pradāya vastrasaṃvītāṃ sādhyānāṃ lokamāpnute
वैराटपृष्ठमुक्षाणं सर्वरत्नैरलङ्कृतम् ।
प्रददन्मरुतां लोकान्स राजन्प्रतिपद्यते
vairāṭapṛṣṭhamukṣāṇaṃ sarvaratnairalaṅkṛtam |
pradadanmarutāṃ lokānsa rājanpratipadyate
वत्सोपपन्नां नीलां गां सर्वरत्नसमन्विताम् ।
गन्धर्वाप्सरसां लोकान्दत्त्वा प्राप्नोति मानवः
vatsopapannāṃ nīlāṃ gāṃ sarvaratnasamanvitām |
gandharvāpsarasāṃ lokāndattvā prāpnoti mānavaḥ
दृतिकण्ठमनड्वाहं सर्वरत्नैरलङ्कृतम् ।
दत्त्वा प्रजापतेर्लोकान्विशोकः प्रतिपद्यते
dṛtikaṇṭhamanaḍvāhaṃ sarvaratnairalaṅkṛtam |
dattvā prajāpaterlokānviśokaḥ pratipadyate
गोप्रदानरतो याति भित्त्वा जलदसञ्चयान् ।
विमानेनार्कवर्णेन दिवि राजन्विराजता
gopradānarato yāti bhittvā jaladasañcayān |
vimānenārkavarṇena divi rājanvirājatā
तं चोरुवेषाः सुश्रोण्यः सहस्रं वारयोपितः ।
रमयन्ति नरश्रेष्ठं गोप्रदानरतं नरम्
taṃ coruveṣāḥ suśroṇyaḥ sahasraṃ vārayopitaḥ |
ramayanti naraśreṣṭhaṃ gopradānarataṃ naram
वीणानां वल्लकीनां च नू पुराणां च शिञ्जितैः ।
हासैश्च हरिणाक्षीणां सुप्तः सुप्रतिबोध्यते
vīṇānāṃ vallakīnāṃ ca nū purāṇāṃ ca śiñjitaiḥ |
hāsaiśca hariṇākṣīṇāṃ suptaḥ supratibodhyate
यावन्ति रोमाणि भवन्ति धेन्वा-
स्तावन्ति वर्षाणि महीयते सः ।
स्वर्गच्युतश्चापि ततो नृलोके
कुले प्रसूतो विपुले विशोकः
yāvanti romāṇi bhavanti dhenvā-
stāvanti varṣāṇi mahīyate saḥ |
svargacyutaścāpi tato nṛloke
kule prasūto vipule viśokaḥ
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)