एवं स नाहुषो राजा ययातिः पुत्रमीप्सितम् ।
राज्येऽभिषिच्य मुदितो वानप्रस्थोऽभवन्मुनिः
evaṃ sa nāhuṣo rājā yayātiḥ putramīpsitam |
rājye'bhiṣicya mudito vānaprastho'bhavanmuniḥ
इति श्रीमन्महाभारते आदिपर्वणि संभवपर्वणि अशीतितमोऽध्यायः ॥
18 श्लोक · 80 में से 261
पूरु का अभिषेक कर ययाति वानप्रस्थी बनते हैं। जनमेजय ने सुना है कि वे स्वर्ग गए, इन्द्र ने उन्हें गिराया, वे आकाश में ठहर गए और फिर वसुमान, अष्टक, प्रतर्दन और शिबि के साथ स्वर्ग लौटे। वे पूछते हैं, किस कर्म से। यदु आदि को सीमाओं पर बसाकर राजा वन में फल मूल खाकर, क्रोध जीतकर, पितरों और देवताओं को तर्पण देते और विधि से अग्निहोत्र करते रहते हैं। वनैले अन्न से अतिथियों का सत्कार करते हैं। हजार वर्ष ऐसे बिताकर वे तीस वर्ष जल पर, एक वर्ष वायु पर, एक वर्ष पंचाग्नि के बीच और छह मास एक पैर पर खड़े रहते हैं। फिर उनकी कीर्ति धरती और आकाश में भरकर वे स्वर्ग जाते हैं।
वैशंपायन उवाच
एवं स नाहुषो राजा ययातिः पुत्रमीप्सितम् ।
राज्येऽभिषिच्य मुदितो वानप्रस्थोऽभवन्मुनिः
evaṃ sa nāhuṣo rājā yayātiḥ putramīpsitam |
rājye'bhiṣicya mudito vānaprastho'bhavanmuniḥ
उषित्वा च वने वासं ब्राह्मणैः संशितव्रतः ।
फलमूलाशनो दान्तस्ततः स्वर्गमितो गतः
uṣitvā ca vane vāsaṃ brāhmaṇaiḥ saṃśitavrataḥ |
phalamūlāśano dāntastataḥ svargamito gataḥ
स गतः स्वर्निवासं तं निवसन्मुदितः सुखी ।
कालेन नातिमहता पुनः शक्रेण पातितः
sa gataḥ svarnivāsaṃ taṃ nivasanmuditaḥ sukhī |
kālena nātimahatā punaḥ śakreṇa pātitaḥ
साधुभिः संगतिं लब्ध्वा पुनः स्वर्गमुपेयिवान् ।
(जनमेजय उवाच)
स्वर्गतश्च पुनर्ब्रह्मन्निवसन्देववेश्मनि ।
कालेन नातिमहता कथं शक्रेण पातितः
sādhubhiḥ saṃgatiṃ labdhvā punaḥ svargamupeyivān |
(janamejaya uvāca)
svargataśca punarbrahmannivasandevaveśmani |
kālena nātimahatā kathaṃ śakreṇa pātitaḥ
निपतन्प्रच्युतः स्वर्गादप्राप्तो मेदिनीतलम् ।
स्थित आसीदन्तरिक्षे स तदेति श्रुतं मया
nipatanpracyutaḥ svargādaprāpto medinītalam |
sthita āsīdantarikṣe sa tadeti śrutaṃ mayā
तत एव पुनश्चापि गतः स्वर्गमिति श्रुतम् ।
राज्ञा वसुमता सार्धमष्टकेन च वीर्यवान्
tata eva punaścāpi gataḥ svargamiti śrutam |
rājñā vasumatā sārdhamaṣṭakena ca vīryavān
प्रतर्दनेन शिविना समेत्य किल संसदि ।
कर्मणा केन स दिवं पुनः प्राप्तो महीपतिः
pratardanena śivinā sametya kila saṃsadi |
karmaṇā kena sa divaṃ punaḥ prāpto mahīpatiḥ
सर्वमेतदशेषेण श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ।
कथ्यमानं त्वया विप्र विप्रर्षिगणसंनिधौ
sarvametadaśeṣeṇa śrotumicchāmi tattvataḥ |
kathyamānaṃ tvayā vipra viprarṣigaṇasaṃnidhau
देवराजसमो ह्यासीद्ययातिः पृथिवीपतिः ।
वर्धनः कुरुवंशस्य विभावसुसमद्युतिः
devarājasamo hyāsīdyayātiḥ pṛthivīpatiḥ |
vardhanaḥ kuruvaṃśasya vibhāvasusamadyutiḥ
तस्य विस्तीर्णयशसः सत्यकीर्तेर्महात्मनः ।
चरितं श्रोतुमिच्छामि दिवि चेह च सर्वशः
tasya vistīrṇayaśasaḥ satyakīrtermahātmanaḥ |
caritaṃ śrotumicchāmi divi ceha ca sarvaśaḥ
हन्त ते कथयिष्यामि ययातेरुत्तरां कथाम् ।
दिवि चेह च पुण्यार्थां सर्वपापप्रणाशिनीम्
hanta te kathayiṣyāmi yayāteruttarāṃ kathām |
divi ceha ca puṇyārthāṃ sarvapāpapraṇāśinīm
ययातिर्नाहुषो राजा पूरुं पुत्रं कनीयसम् ।
राज्येऽभिषिच्य मुदितः प्रावव्राज वनं तदा
yayātirnāhuṣo rājā pūruṃ putraṃ kanīyasam |
rājye'bhiṣicya muditaḥ prāvavrāja vanaṃ tadā
अन्त्युषे स विनिक्षिप्य पुत्रान्यदुपुरोगमान् ।
फलमूलाशनो राजा वने संन्यवसच्चिरम्
antyuṣe sa vinikṣipya putrānyadupurogamān |
phalamūlāśano rājā vane saṃnyavasacciram
शंसितात्मा जितक्रोधस्तर्पयन्पितृदेवताः ।
अग्नींश्च विधिवज्जुह्वन्वानप्रस्थविधानतः
śaṃsitātmā jitakrodhastarpayanpitṛdevatāḥ |
agnīṃśca vidhivajjuhvanvānaprasthavidhānataḥ
अथितीन्पूजयामास वन्येन हविषा विभुः ।
शिलोञ्छवृत्तिमास्थाय शेषान्नकृतभोजनः
athitīnpūjayāmāsa vanyena haviṣā vibhuḥ |
śiloñchavṛttimāsthāya śeṣānnakṛtabhojanaḥ
पूर्णं वर्षसहस्रं च एवंवृत्तिरभून्नृपः ।
अब्भक्षः शरदस्त्रिंशदासीन्नियतवाङ्मनाः
pūrṇaṃ varṣasahasraṃ ca evaṃvṛttirabhūnnṛpaḥ |
abbhakṣaḥ śaradastriṃśadāsīnniyatavāṅmanāḥ
ततश्च वायुभक्षोऽभूत्संवत्सरमतन्द्रितः ।
तथा पञ्चाग्निमध्ये च तपस्तेपे स वत्सरम्
tataśca vāyubhakṣo'bhūtsaṃvatsaramatandritaḥ |
tathā pañcāgnimadhye ca tapastepe sa vatsaram
एकपादः स्तितश्चासीत्षण्मासाननिलाशनः ।
पुण्यकीर्तिस्ततः स्वर्गे जगामावृत्य रोदसी
ekapādaḥ stitaścāsītṣaṇmāsānanilāśanaḥ |
puṇyakīrtistataḥ svarge jagāmāvṛtya rodasī
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)