अथ नारायणेनेन्द्रश्चकार सह संविदम् ।
आदिश्य च स्वयं शक्रः सर्वानेव दिवौकसः ।
निर्जगाम पुनस्तस्मात्क्षयान्नारायणस्य ह
atha nārāyaṇenendraścakāra saha saṃvidam |
ādiśya ca svayaṃ śakraḥ sarvāneva divaukasaḥ |
nirjagāma punastasmātkṣayānnārāyaṇasya ha
इति श्रीमन्महाभारते आदिपर्वणि संभवपर्वणि षट्षष्टितमोऽध्यायः ॥
55 श्लोक · 66 में से 261
इन्द्र नारायण के साथ योजना बनाते हैं और देवता क्रम से पृथ्वी पर उतरते हैं, ब्रह्मर्षियों और राजर्षियों के कुलों में जन्म लेकर दानवों, राक्षसों और नरभक्षियों का नाश करने के लिए। फिर जनमेजय सब प्राणियों की उत्पत्ति पूछते हैं। वैशम्पायन इसे वंशावली के रूप में बताते हैं। ब्रह्मा के पुत्र मरीचि से कश्यप हुए, जिन्होंने दक्ष की तेरह कन्याओं से विवाह किया। अदिति से बारह आदित्य; दिति से हिरण्यकशिपु, जिनका वंश प्रह्लाद, विरोचन, बलि और बाण तक चलता है; दनु से अनेक दानव, जिनकी लम्बी सूची है; क्रोधा से क्रूर क्रोधवश गण। कद्रू के पुत्र शेष, वासुकि और तक्षक, फिर नारद, विश्वावसु आदि देवगन्धर्व और रम्भा, मनोरमा, केशिनी आदि अप्सराएँ गिनाई जाती हैं। अन्त में फल है: इसे पढ़ने वाला सन्तान, धन, यश और शुभ गति पाता है।
अवतर्तुं महीं स्वर्गादंशतः महितः सुरैः
अथ नारायणेनेन्द्रश्चकार सह संविदम् ।
आदिश्य च स्वयं शक्रः सर्वानेव दिवौकसः ।
निर्जगाम पुनस्तस्मात्क्षयान्नारायणस्य ह
atha nārāyaṇenendraścakāra saha saṃvidam |
ādiśya ca svayaṃ śakraḥ sarvāneva divaukasaḥ |
nirjagāma punastasmātkṣayānnārāyaṇasya ha
तेऽमरारिविनाशाय सर्वलोकहिताय च ।
अवतेरुः क्रमेणैव महीं स्वर्गाद्दिवौकसः
te'marārivināśāya sarvalokahitāya ca |
avateruḥ krameṇaiva mahīṃ svargāddivaukasaḥ
ततो ब्रह्मर्षिवंशेषु पार्थिवर्षिकुलेषु च ।
जज्ञिरे राजशार्दूल यथाकामं दिवौकसः
tato brahmarṣivaṃśeṣu pārthivarṣikuleṣu ca |
jajñire rājaśārdūla yathākāmaṃ divaukasaḥ
दानवान्राक्षसांश्चैव गन्धर्वान्पन्नगांस्तथा ।
पुरुषादानि चान्यानि जघ्नुः सत्वान्यनेकशः
dānavānrākṣasāṃścaiva gandharvānpannagāṃstathā |
puruṣādāni cānyāni jaghnuḥ satvānyanekaśaḥ
दानवा राक्षसाश्चैव गन्धर्वाः पन्नगास्तथा ।
न तान्बलस्थान्बाल्येऽपि जघ्नुर्भरतसत्तम
dānavā rākṣasāścaiva gandharvāḥ pannagāstathā |
na tānbalasthānbālye'pi jaghnurbharatasattama
जनमेजय उवाच
देवदानवसङ्घानां गन्धर्वाप्सरसां तथा ।
मानवानां च सर्वेषां तथा वै यक्षरक्षसाम्
devadānavasaṅghānāṃ gandharvāpsarasāṃ tathā |
mānavānāṃ ca sarveṣāṃ tathā vai yakṣarakṣasām
श्रोतुमिच्छामि तत्त्वेन संभवं कृत्स्नमादितः ।
प्राणिनां चैव सर्वेषां संभवं वक्तुमर्हसि
śrotumicchāmi tattvena saṃbhavaṃ kṛtsnamāditaḥ |
prāṇināṃ caiva sarveṣāṃ saṃbhavaṃ vaktumarhasi
वैशम्पायन उवाच
हन्त ते कथयिष्यामि नमस्कृत्य स्वयंभुवे ।
सुरादीनामहं सम्यग्लोकानां प्रभवाप्ययम्
hanta te kathayiṣyāmi namaskṛtya svayaṃbhuve |
surādīnāmahaṃ samyaglokānāṃ prabhavāpyayam
ब्रह्मणो मानसाः पुत्रा विदिताः षण्महर्षयः ।
मरीचिरत्र्यह्गिरसौ पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः
brahmaṇo mānasāḥ putrā viditāḥ ṣaṇmaharṣayaḥ |
marīciratryahgirasau pulastyaḥ pulahaḥ kratuḥ
मरीचेः कश्यपः पुत्रः कश्यपात्तु इमाः प्रजाः ।
प्रजज्ञिरे महाभागा दक्षकन्यास्त्रयोदश
marīceḥ kaśyapaḥ putraḥ kaśyapāttu imāḥ prajāḥ |
prajajñire mahābhāgā dakṣakanyāstrayodaśa
अदितिर्दितिर्दनुः काला दनायुः सिंहिका तथा ।
क्रोधा प्राधा च विश्वा च विनता कपिला मुनिः
aditirditirdanuḥ kālā danāyuḥ siṃhikā tathā |
krodhā prādhā ca viśvā ca vinatā kapilā muniḥ
कद्रूश्च मनुजव्याघ्र दक्षकन्यैव भारत ।
एतासां वीर्यसंपन्नं पुत्रपौत्रमनन्तकम्
kadrūśca manujavyāghra dakṣakanyaiva bhārata |
etāsāṃ vīryasaṃpannaṃ putrapautramanantakam
अदित्यां द्वादशादित्याः संभूता भुवनेश्वराः ।
ये राजन्नामतस्तांस्ते कीर्तयिष्यामि भारत
adityāṃ dvādaśādityāḥ saṃbhūtā bhuvaneśvarāḥ |
ye rājannāmatastāṃste kīrtayiṣyāmi bhārata
धाता मित्रोऽर्यमा शक्रो वरुणस्त्वंश एव च ।
भगो विवस्वान्पूषा च सविता दशमस्तथा
dhātā mitro'ryamā śakro varuṇastvaṃśa eva ca |
bhago vivasvānpūṣā ca savitā daśamastathā
एकादशस्तथा त्वष्टा द्वादशो विष्णुरुच्यते ।
जघन्यजस्तु सर्वेषामादित्यानां गुणाधिकः
ekādaśastathā tvaṣṭā dvādaśo viṣṇurucyate |
jaghanyajastu sarveṣāmādityānāṃ guṇādhikaḥ
एक एव दितेः पुत्रो हिरण्यकशिपुः स्मृतः ।
नाम्ना ख्यातास्तु तस्येमे पञ्च पुत्रा महात्मनः
eka eva diteḥ putro hiraṇyakaśipuḥ smṛtaḥ |
nāmnā khyātāstu tasyeme pañca putrā mahātmanaḥ
प्रह्लादः पूर्वजस्तेषां संह्लादस्तदनन्तरम् ।
अनुह्लादस्तृतीयोऽभूत्तस्माच्च शिबिबाष्कलौ
prahlādaḥ pūrvajasteṣāṃ saṃhlādastadanantaram |
anuhlādastṛtīyo'bhūttasmācca śibibāṣkalau
प्रह्लादस्य त्रयः पुत्राः ख्याताः सर्वत्र भारत ।
विरोचनश्च कुम्भश्च निकुम्भश्चेति भारत
prahlādasya trayaḥ putrāḥ khyātāḥ sarvatra bhārata |
virocanaśca kumbhaśca nikumbhaśceti bhārata
विरोचनस्य पुत्रोऽभूद्बलिरेकः प्रतापवान् ।
बलेश्च प्रथितः पुत्रो बाणो नाम महासुरः
virocanasya putro'bhūdbalirekaḥ pratāpavān |
baleśca prathitaḥ putro bāṇo nāma mahāsuraḥ
रुद्रस्यानुचरः श्रीमान्महाकालेति यं विदुः ।
चत्वारिंशद्दनोः पुत्राः ख्याताः सर्वत्र भारत
rudrasyānucaraḥ śrīmānmahākāleti yaṃ viduḥ |
catvāriṃśaddanoḥ putrāḥ khyātāḥ sarvatra bhārata
तेषां प्रथमजो राजा विप्रचित्तिर्महायशाः ।
शम्बरो नमुचिश्चैव पुलोमा चेति विश्रुतः
teṣāṃ prathamajo rājā vipracittirmahāyaśāḥ |
śambaro namuciścaiva pulomā ceti viśrutaḥ
असिलोमा च केशी च दुर्जयश्चैव दानवः ।
अयःशिरा अश्वशिरा अश्वशह्कुश्च वीर्यवान्
asilomā ca keśī ca durjayaścaiva dānavaḥ |
ayaḥśirā aśvaśirā aśvaśahkuśca vīryavān
तथा गगनमूर्धा च वेगवान्केतुमांश्च सः ।
स्वर्भानुरश्वोऽश्वपतिर्वृषपर्वाऽजकस्तथा
tathā gaganamūrdhā ca vegavānketumāṃśca saḥ |
svarbhānuraśvo'śvapatirvṛṣaparvā'jakastathā
अश्वग्रीवश्च सूक्ष्मश्च तुहुण्डश्च महाबलः ।
इषुपादेकचक्रश्च विरूपाक्षहराहरौ
aśvagrīvaśca sūkṣmaśca tuhuṇḍaśca mahābalaḥ |
iṣupādekacakraśca virūpākṣaharāharau
निचन्द्रश्च निकुम्भश्च कुपटः कपटस्तथा ।
शरभः शलभश्चैव सूर्याचन्द्रमसौ तथा ।
एते ख्याता दनोर्वंशे दानवाः परिकीर्तिताः
nicandraśca nikumbhaśca kupaṭaḥ kapaṭastathā |
śarabhaḥ śalabhaścaiva sūryācandramasau tathā |
ete khyātā danorvaṃśe dānavāḥ parikīrtitāḥ
अन्यौ तु खलु देवानां सूर्याचन्द्रमसौ स्मृतौ ।
अन्यौ दानवमुख्यानां सूर्याचन्द्रमसौ तथा
anyau tu khalu devānāṃ sūryācandramasau smṛtau |
anyau dānavamukhyānāṃ sūryācandramasau tathā
इमे च वंशाः प्रथिताः सत्ववन्तो महाबलाः ।
दनुपुत्रा महाराज दश दानववंशजाः
ime ca vaṃśāḥ prathitāḥ satvavanto mahābalāḥ |
danuputrā mahārāja daśa dānavavaṃśajāḥ
एकाक्षो मृतपो वीरः प्रलम्बनरकावपि ।
वातापिः शत्रुतपनः शठश्चैव महासुरः
ekākṣo mṛtapo vīraḥ pralambanarakāvapi |
vātāpiḥ śatrutapanaḥ śaṭhaścaiva mahāsuraḥ
गविष्ठश्च वनायुश्च दीर्घजिह्वश्च दानवः ।
असङ्ख्येयाः स्मृतास्तेषां पुत्राः पौत्राश्च भारत
gaviṣṭhaśca vanāyuśca dīrghajihvaśca dānavaḥ |
asaṅkhyeyāḥ smṛtāsteṣāṃ putrāḥ pautrāśca bhārata
सिंहिका सुषुवे पुत्रं राहुं चन्द्रार्कमर्दनम् ।
सुचन्द्रं चन्द्रहर्तारं तथा चन्द्रप्रमर्दनम्
siṃhikā suṣuve putraṃ rāhuṃ candrārkamardanam |
sucandraṃ candrahartāraṃ tathā candrapramardanam
क्रूरस्वभावं क्रूरायाः पुत्रपौत्रमनन्तकम् ।
गणः क्रोधवशो नाम क्रूरकर्माऽरिमर्दनः
krūrasvabhāvaṃ krūrāyāḥ putrapautramanantakam |
gaṇaḥ krodhavaśo nāma krūrakarmā'rimardanaḥ
दनायुषः पुनः पुत्राश्चत्वारोऽसुरपुंगवाः ।
विक्षरो बलवीरौ च वृत्रश्चैव महासुरः
danāyuṣaḥ punaḥ putrāścatvāro'surapuṃgavāḥ |
vikṣaro balavīrau ca vṛtraścaiva mahāsuraḥ
कालायाः प्रथिताः पुत्राः कालकल्पाः प्रहारिणः ।
प्रविख्याता महावीर्या दानवेषु परन्तपाः
kālāyāḥ prathitāḥ putrāḥ kālakalpāḥ prahāriṇaḥ |
pravikhyātā mahāvīryā dānaveṣu parantapāḥ
विनाशनश्च क्रोधश्च क्रोधहन्ता तथैव च ।
क्रोधशत्रुस्तथैवान्ये कालकेया इति श्रुताः
vināśanaśca krodhaśca krodhahantā tathaiva ca |
krodhaśatrustathaivānye kālakeyā iti śrutāḥ
असुराणामुपाध्यायः शक्रस्त्वषिसुतोऽभवत् ।
ख्याताश्चोशनसः पुत्राश्चत्वारोऽसुरयाजकाः
asurāṇāmupādhyāyaḥ śakrastvaṣisuto'bhavat |
khyātāścośanasaḥ putrāścatvāro'surayājakāḥ
त्वष्टा धरस्तथात्रिश्च द्वावन्यौ रौद्रकर्मिणौ ।
तेजसा सूर्यसंकाशा ब्रह्मलोकपरायणाः
tvaṣṭā dharastathātriśca dvāvanyau raudrakarmiṇau |
tejasā sūryasaṃkāśā brahmalokaparāyaṇāḥ
इत्येष वंशप्रभवः कथितस्ते तरस्विनाम् ।
असुराणां सुराणां च पुराणे संश्रुतो मया
ityeṣa vaṃśaprabhavaḥ kathitaste tarasvinām |
asurāṇāṃ surāṇāṃ ca purāṇe saṃśruto mayā
एतेषां यदपत्यं तु न शक्यं तदशेषतः
प्रसंख्यातुं महीपाल गुणभूतमनन्तकम्
eteṣāṃ yadapatyaṃ tu na śakyaṃ tadaśeṣataḥ
prasaṃkhyātuṃ mahīpāla guṇabhūtamanantakam
तार्क्ष्यश्चारिष्टनेमिश्च तथैव गरुडारुणौ ।
आरुणिर्वारुणिश्चैव वैनतेयाः प्रकीर्तिताः
tārkṣyaścāriṣṭanemiśca tathaiva garuḍāruṇau |
āruṇirvāruṇiścaiva vainateyāḥ prakīrtitāḥ
शेषोऽनन्तो वासुकिश्च तक्षकश्च भुजङ्गमः ।
कूर्मश्च कुलिकश्चैव काद्रवेयाः प्रकीर्तिताः
śeṣo'nanto vāsukiśca takṣakaśca bhujaṅgamaḥ |
kūrmaśca kulikaścaiva kādraveyāḥ prakīrtitāḥ
भीमसेनोग्रसेनौ च सुपर्णो वरुणस्तथा ।
गोपतिर्धृतराष्ट्रश्च सूर्यवर्चाश्च सप्तमः
bhīmasenograsenau ca suparṇo varuṇastathā |
gopatirdhṛtarāṣṭraśca sūryavarcāśca saptamaḥ
सत्यवागर्कपर्णश्च प्रयुतश्चापि विश्रुतः ।
भीमश्चित्ररथश्चैव विख्यातः सर्वविद्वशी
satyavāgarkaparṇaśca prayutaścāpi viśrutaḥ |
bhīmaścitrarathaścaiva vikhyātaḥ sarvavidvaśī
तथा शालिशिरा राजन्पर्जन्यश्च चतुर्दशः ।
कलिः पञ्चदशस्तेषां नारदश्चैव षोडशः
इत्येते देवगन्धर्वा मौनेयाः परिकीर्तिताः
tathā śāliśirā rājanparjanyaśca caturdaśaḥ |
kaliḥ pañcadaśasteṣāṃ nāradaścaiva ṣoḍaśaḥ
ityete devagandharvā mauneyāḥ parikīrtitāḥ
अथ प्रभूतान्यन्यानि कीर्तयिष्यामि भारत ।
अनवद्यां मनुं वंशामसुरां मार्गणप्रियाम्
atha prabhūtānyanyāni kīrtayiṣyāmi bhārata |
anavadyāṃ manuṃ vaṃśāmasurāṃ mārgaṇapriyām
अरूपां सुभगां भासीमिति प्राधा व्यजायत ।
सिद्धः पूर्णश्च बर्हिश्च पूर्णायुश्च महायशाः
arūpāṃ subhagāṃ bhāsīmiti prādhā vyajāyata |
siddhaḥ pūrṇaśca barhiśca pūrṇāyuśca mahāyaśāḥ
ब्रह्मचारी रतिगुणः सुपर्णश्चैव सप्तमः ।
विश्वावसुश्च भानुश्च सुचन्द्रो दशमस्तथा
brahmacārī ratiguṇaḥ suparṇaścaiva saptamaḥ |
viśvāvasuśca bhānuśca sucandro daśamastathā
इत्येते देवगन्धर्वाः प्राधेयाः परिकीर्तिताः ।
इमं त्वप्सरसां वंशं विदितं पुण्यलक्षणम्
ityete devagandharvāḥ prādheyāḥ parikīrtitāḥ |
imaṃ tvapsarasāṃ vaṃśaṃ viditaṃ puṇyalakṣaṇam
अरिष्टाऽसूत सुभगा देवी देवर्षितः पुरा ।
अलम्बुषा मिश्रकेशी विद्युत्पर्णा तिलोत्तमा
ariṣṭā'sūta subhagā devī devarṣitaḥ purā |
alambuṣā miśrakeśī vidyutparṇā tilottamā
अरुणा रक्षिता चैव रम्भा तद्वन्मनोरमा ।
केशिनी च सुबाहुश्च सुरता सुरजा तथा
aruṇā rakṣitā caiva rambhā tadvanmanoramā |
keśinī ca subāhuśca suratā surajā tathā
सुप्रिया चातिबाहुश्च विख्यातौ च हाहा हूहूः ।
तुम्बुरुश्चेति चत्वारः स्मृता गन्धर्वसत्तमाः
supriyā cātibāhuśca vikhyātau ca hāhā hūhūḥ |
tumburuśceti catvāraḥ smṛtā gandharvasattamāḥ
अमृतं ब्राह्मणा गावो गन्धर्वाप्सरसस्तथा ।
अपत्यं कपिलायास्तु पुराणे परिकीर्तितम्
amṛtaṃ brāhmaṇā gāvo gandharvāpsarasastathā |
apatyaṃ kapilāyāstu purāṇe parikīrtitam
इति ते सर्वभूतानां संभवः कथितो मया ।
यथावत्संपरिख्यातो गन्धर्वाप्सरसां तथा
iti te sarvabhūtānāṃ saṃbhavaḥ kathito mayā |
yathāvatsaṃparikhyāto gandharvāpsarasāṃ tathā
भुजंगानां सुपर्णानां रुद्राणां मरुतां तथा ।
गवां च ब्राह्मणानां च श्रीमतां पुण्यकर्मणाम्
bhujaṃgānāṃ suparṇānāṃ rudrāṇāṃ marutāṃ tathā |
gavāṃ ca brāhmaṇānāṃ ca śrīmatāṃ puṇyakarmaṇām
आयुष्यश्चैव पुण्यश्च धन्यः श्रुतिसुखावहः ।
श्रोतव्यश्चैव सततं श्राव्यश्चैवानसूयता
āyuṣyaścaiva puṇyaśca dhanyaḥ śrutisukhāvahaḥ |
śrotavyaścaiva satataṃ śrāvyaścaivānasūyatā
इमं तु वंशं नियमेन यः पठे-
न्महात्मनां ब्राह्मणदेवसन्निधौ ।
अपत्यलाभं लभते स पुष्कलं
श्रियं यशः प्रेत्य च शोभनां गतिम्
imaṃ tu vaṃśaṃ niyamena yaḥ paṭhe-
nmahātmanāṃ brāhmaṇadevasannidhau |
apatyalābhaṃ labhate sa puṣkalaṃ
śriyaṃ yaśaḥ pretya ca śobhanāṃ gatim
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)