शृणु राजन्यथा वीरा भ्रातरः पञ्च पाण्डवाः ।
विरोधमन्वगच्छन्त धार्तराष्ट्रैर्दुरात्मभिः
śṛṇu rājanyathā vīrā bhrātaraḥ pañca pāṇḍavāḥ |
virodhamanvagacchanta dhārtarāṣṭrairdurātmabhiḥ
इति श्रीमन्महाभारते आदिपर्वणि अंशावतरणपर्वणि एकषष्टितमोऽध्यायः ॥
58 श्लोक · 61 में से 261
वैशम्पायन गुरु को प्रणाम करके जनमेजय को पूरी कथा संक्षेप में सुनाते हैं। दुर्योधन, कर्ण और शकुनि ने पाण्डवों के नाश के अनेक उपाय किए: भीम को विष देकर बाँधा गया, पर वे जागकर बन्धन तोड़ उठे; वारणावत में जलते लाक्षागृह से वे बच निकले। वन में भीम ने हिडिम्ब को और फिर नरभक्षी बक को मारा। द्रौपदी से विवाह के बाद पाण्डवों ने इन्द्रप्रस्थ में राज्य किया और अन्य राजाओं को वश में किया। अर्जुन ने द्वारका में सुभद्रा को पाया और अग्नि से गाण्डीव पाया। फिर द्यूत, बारह वर्ष वनवास और एक वर्ष अज्ञातवास हुआ। चौदहवें वर्ष अपना भाग माँगने पर इनकार मिला और युद्ध हुआ। धृतराष्ट्र और विदुर के जाने, और श्रीकृष्ण के अपने धाम लौटने के बाद, पाण्डव महाप्रस्थान करके स्वर्ग पहुँचे।
वैशंपायन उवाच
शृणु राजन्यथा वीरा भ्रातरः पञ्च पाण्डवाः ।
विरोधमन्वगच्छन्त धार्तराष्ट्रैर्दुरात्मभिः
śṛṇu rājanyathā vīrā bhrātaraḥ pañca pāṇḍavāḥ |
virodhamanvagacchanta dhārtarāṣṭrairdurātmabhiḥ
गुरवे प्राङ्नमस्कृत्य मनोबुद्धिसमाधिभिः ।
संपूज्य च द्विजान्सर्वांस्तथान्यान्विदुषो जनान्
gurave prāṅnamaskṛtya manobuddhisamādhibhiḥ |
saṃpūjya ca dvijānsarvāṃstathānyānviduṣo janān
महर्षेर्विश्रुतस्येह सर्वलोकेषु धीमतः ।
प्रवक्ष्यामि मतं कृत्स्नं व्यासस्यामिततेजसः
maharṣerviśrutasyeha sarvalokeṣu dhīmataḥ |
pravakṣyāmi mataṃ kṛtsnaṃ vyāsasyāmitatejasaḥ
श्रोतुं पात्रं च राजंस्त्वं प्राप्येमां भारतीं कथाम् ।
गुरोर्वक्त्रपरिस्पन्दो मनः प्रोत्साहतीव मे
śrotuṃ pātraṃ ca rājaṃstvaṃ prāpyemāṃ bhāratīṃ kathām |
gurorvaktraparispando manaḥ protsāhatīva me
शृणु राजन्यथा भेदः कुरुपाण्डवयोरभूत् ।
राज्यार्थे द्यूतसंभूतो वनवासस्तथैव च
śṛṇu rājanyathā bhedaḥ kurupāṇḍavayorabhūt |
rājyārthe dyūtasaṃbhūto vanavāsastathaiva ca
यथा च युद्धमभवत्पृथिवीक्षयकारकम् ।
तत्तेऽहं कथयिष्यामि पृच्छते भरतर्षभ
yathā ca yuddhamabhavatpṛthivīkṣayakārakam |
tatte'haṃ kathayiṣyāmi pṛcchate bharatarṣabha
मृते पितरि ते वीरा वनादेत्य स्वमन्दिरम् ।
नचिरादेव विद्वांसो वेदे धनुषि चाभवन्
mṛte pitari te vīrā vanādetya svamandiram |
nacirādeva vidvāṃso vede dhanuṣi cābhavan
तांस्तथा सत्ववीर्यौजःसंपन्नान्पौरसंमतान् ।
नामृष्यन्कुरवो दृष्ट्वा पाण्डवाञ्श्रीयशोभृतः
tāṃstathā satvavīryaujaḥsaṃpannānpaurasaṃmatān |
nāmṛṣyankuravo dṛṣṭvā pāṇḍavāñśrīyaśobhṛtaḥ
ततो दुर्योधनः क्रूरः कर्णश्च सहसौबलः ।
तेषां निग्रहनिर्वासान्विविधांस्ते समारभन्
tato duryodhanaḥ krūraḥ karṇaśca sahasaubalaḥ |
teṣāṃ nigrahanirvāsānvividhāṃste samārabhan
ततो दुर्योधनः क्रूरः कुलिङ्गस्य मते स्थितः ।
पाम्डवान्विविधोपायै राज्यहेतोरपीडयत्
tato duryodhanaḥ krūraḥ kuliṅgasya mate sthitaḥ |
pāmḍavānvividhopāyai rājyahetorapīḍayat
ददावथ विषं पापो भीमाय धृतराष्ट्रजः ।
जरयामास तद्वीरः सहान्नेन वृकोदरः
dadāvatha viṣaṃ pāpo bhīmāya dhṛtarāṣṭrajaḥ |
jarayāmāsa tadvīraḥ sahānnena vṛkodaraḥ
प्रमाणकोट्यां संसुप्तं पुनर्बद्ध्वा वृकोदरम् ।
तोयेषु भीमं गङ्गायाः प्रक्षिप्य पुरमाव्रजत्
pramāṇakoṭyāṃ saṃsuptaṃ punarbaddhvā vṛkodaram |
toyeṣu bhīmaṃ gaṅgāyāḥ prakṣipya puramāvrajat
यदा विबुद्धः कौन्तेयस्तदा संछिद्य बन्धनम् ।
उदतिष्ठन्महाबाहुर्भीमसेनो गतव्यथः
yadā vibuddhaḥ kaunteyastadā saṃchidya bandhanam |
udatiṣṭhanmahābāhurbhīmaseno gatavyathaḥ
आशीविषैः कृष्णसर्पैः सुप्तं चैनमदंशयत् ।
सर्वेष्वेवाङ्गदेशेषु न ममार स शत्रुहा
āśīviṣaiḥ kṛṣṇasarpaiḥ suptaṃ cainamadaṃśayat |
sarveṣvevāṅgadeśeṣu na mamāra sa śatruhā
तेषां तु विप्रकारेषु तेषु तेषु महामतिः ।
मोक्षणे प्रतिकारे च विदुरोऽवहितोऽभवत्
teṣāṃ tu viprakāreṣu teṣu teṣu mahāmatiḥ |
mokṣaṇe pratikāre ca viduro'vahito'bhavat
स्वर्गस्थो जीवलोकस्य यथा शक्रः सुखावहः ।
पाण्डवानां तथा नित्यं विदुरोऽपि सुखावहः
svargastho jīvalokasya yathā śakraḥ sukhāvahaḥ |
pāṇḍavānāṃ tathā nityaṃ viduro'pi sukhāvahaḥ
यदा तु विविधोपायैः संवृतैर्विवृतैरपि ।
नाशकद्विनिहन्तुं तान्दैवभाव्यर्थरक्षितान्
yadā tu vividhopāyaiḥ saṃvṛtairvivṛtairapi |
nāśakadvinihantuṃ tāndaivabhāvyartharakṣitān
ततः संमन्त्र्य सचिवैर्वृषदुःशासनादिभिः ।
धृतराष्ट्रमनुज्ञाप्य जातुषं गृहमादिशत्
tataḥ saṃmantrya sacivairvṛṣaduḥśāsanādibhiḥ |
dhṛtarāṣṭramanujñāpya jātuṣaṃ gṛhamādiśat
तत्र तान्वासयामास पाण्डवानमितौजसः ।
सुतप्रियैषी तान्राजा पाण्डवानम्बिकासुतः ।
ततो विवासयामास राज्यभोगबुभुक्षया
tatra tānvāsayāmāsa pāṇḍavānamitaujasaḥ |
sutapriyaiṣī tānrājā pāṇḍavānambikāsutaḥ |
tato vivāsayāmāsa rājyabhogabubhukṣayā
ते प्रातिष्ठन्त सहिता नगरान्नागसाह्वयात् ।
प्रस्थाने चाभवन्मन्त्री क्षत्ता तेषां महात्मनाम्
te prātiṣṭhanta sahitā nagarānnāgasāhvayāt |
prasthāne cābhavanmantrī kṣattā teṣāṃ mahātmanām
तेन मुक्ता जतुगृहान्निशीथे प्राद्रवन्वनम् ।
ततः संप्राप्य कौन्तेया नगरं वारणावतम्
tena muktā jatugṛhānniśīthe prādravanvanam |
tataḥ saṃprāpya kaunteyā nagaraṃ vāraṇāvatam
न्यवसन्त महात्मानो मात्रा सह परन्तपाः ।
धृतराष्ट्रेण चाज्ञप्ता उषिता जातुषे गृहे
nyavasanta mahātmāno mātrā saha parantapāḥ |
dhṛtarāṣṭreṇa cājñaptā uṣitā jātuṣe gṛhe
पुरोचनाद्रक्षमाणाः संवत्सरमतन्द्रिताः ।
सुरुङ्गां कारयित्वा तु विदुरेण प्रचोदिताः
purocanādrakṣamāṇāḥ saṃvatsaramatandritāḥ |
suruṅgāṃ kārayitvā tu vidureṇa pracoditāḥ
आदीप्य जातुषं वेश्म दग्ध्वा चैव पुरोचनम् ।
प्राद्रवन्भयसंविग्ना मात्रा सह पन्तपाः
ādīpya jātuṣaṃ veśma dagdhvā caiva purocanam |
prādravanbhayasaṃvignā mātrā saha pantapāḥ
ददृशुर्दारुमं रक्षो हिडिम्बं वननिर्झरे ।
हत्वा च तं राक्षसेन्द्रं भीताः समवबोधनात्
dadṛśurdārumaṃ rakṣo hiḍimbaṃ vananirjhare |
hatvā ca taṃ rākṣasendraṃ bhītāḥ samavabodhanāt
निशि संप्राद्रवन्पार्था धार्तराष्ट्रभयार्दिताः ।
प्राप्ता हिडिम्बा भीमेन यत्र जातो घटोत्कचः
niśi saṃprādravanpārthā dhārtarāṣṭrabhayārditāḥ |
prāptā hiḍimbā bhīmena yatra jāto ghaṭotkacaḥ
एकचक्रां ततो हत्वा पाण्डवाः संशितव्रताः ।
वेदाध्ययनसंपन्नास्तेऽभवन्ब्रह्मचारिणः
ekacakrāṃ tato hatvā pāṇḍavāḥ saṃśitavratāḥ |
vedādhyayanasaṃpannāste'bhavanbrahmacāriṇaḥ
ते तत्र नियताः कालं कंचिदूषुर्नरर्षभाः ।
मात्रा सहैकचक्रायां ब्राह्मणस्य निवेशने
te tatra niyatāḥ kālaṃ kaṃcidūṣurnararṣabhāḥ |
mātrā sahaikacakrāyāṃ brāhmaṇasya niveśane
तत्राससाद क्षुधितं पुरुषादं वृकोदरः ।
भीमसेनो महाबाहुर्बकं नाम महाबलम्
tatrāsasāda kṣudhitaṃ puruṣādaṃ vṛkodaraḥ |
bhīmaseno mahābāhurbakaṃ nāma mahābalam
तं चापि पुरुषव्याघ्रो बाहुवीर्येण पाण्डवः ।
निहत्य तरसा वीरो नागरान्पर्यसान्त्वयत्
taṃ cāpi puruṣavyāghro bāhuvīryeṇa pāṇḍavaḥ |
nihatya tarasā vīro nāgarānparyasāntvayat
ततस्ते शुश्रुवुः कृष्णां पञ्चालेषु स्वयंवराम् ।
श्रुत्वा चैवाभ्यगच्छ्त गत्वा चैवालभन्त ताम्
tataste śuśruvuḥ kṛṣṇāṃ pañcāleṣu svayaṃvarām |
śrutvā caivābhyagacchta gatvā caivālabhanta tām
ते तत्र द्रौपदीं लब्ध्वा परिसंवत्सरोषिताः ।
विदिता हास्तिनपुरं प्रत्याजग्मुररिन्दमाः
te tatra draupadīṃ labdhvā parisaṃvatsaroṣitāḥ |
viditā hāstinapuraṃ pratyājagmurarindamāḥ
ते उक्ता धृतराष्ट्रेण राज्ञा शान्तनवेन च ।
भ्रातृभिर्विग्रहस्तात कथं वो न भवेदिति
te uktā dhṛtarāṣṭreṇa rājñā śāntanavena ca |
bhrātṛbhirvigrahastāta kathaṃ vo na bhavediti
अस्माभिः खाण्डवप्रस्थे युष्मद्वासोऽनुचिन्तितः ।
तस्माज्जनपदोपेतं सुविभक्तमहापथम्
asmābhiḥ khāṇḍavaprasthe yuṣmadvāso'nucintitaḥ |
tasmājjanapadopetaṃ suvibhaktamahāpatham
वासाय स्वाण्डवप्रस्थं व्रजध्वं गतमत्सराः ।
तयोस्ते वचनाज्जग्मुः सह सर्वैः सुहृज्जनैः
vāsāya svāṇḍavaprasthaṃ vrajadhvaṃ gatamatsarāḥ |
tayoste vacanājjagmuḥ saha sarvaiḥ suhṛjjanaiḥ
नगरं खाण्डवप्रस्थं रत्नान्यादाय सर्वशः ।
तत्र ते न्यवसन्पार्थाः संवत्सरगणांन्बहून्
nagaraṃ khāṇḍavaprasthaṃ ratnānyādāya sarvaśaḥ |
tatra te nyavasanpārthāḥ saṃvatsaragaṇāṃnbahūn
वशे शस्त्रप्रतापेन कुर्वन्तोऽन्यान्महीभृतः ।
एवं धर्मप्रधानास्ते सत्यव्रतपरायणाः
vaśe śastrapratāpena kurvanto'nyānmahībhṛtaḥ |
evaṃ dharmapradhānāste satyavrataparāyaṇāḥ
अप्रमत्तोत्थिताः क्षान्ताः प्रतपन्तोऽहितान्बहून् ।
अजयद्भीमसेनस्तु दिशं प्राचीं महायशाः
apramattotthitāḥ kṣāntāḥ pratapanto'hitānbahūn |
ajayadbhīmasenastu diśaṃ prācīṃ mahāyaśāḥ
उदीचीमर्जुनो वीरः प्रतीचीं नकुलस्तथा ।
दक्षिणां सहदेवस्तु विजिग्ये परवीरहा
udīcīmarjuno vīraḥ pratīcīṃ nakulastathā |
dakṣiṇāṃ sahadevastu vijigye paravīrahā
एवं चक्रुरिमां सर्वे वशे कृत्स्नां वसुन्धराम् ।
पञ्चभिः सूर्यसङ्काशैः सूर्येण च विराजता
evaṃ cakrurimāṃ sarve vaśe kṛtsnāṃ vasundharām |
pañcabhiḥ sūryasaṅkāśaiḥ sūryeṇa ca virājatā
षट्सूर्येवाभवत्पृथ्वी पाण्डवैः सत्यविक्रमैः ।
ततो निमित्ते कस्मिंश्चिद्धर्मराजो युधिष्ठिरः
ṣaṭsūryevābhavatpṛthvī pāṇḍavaiḥ satyavikramaiḥ |
tato nimitte kasmiṃściddharmarājo yudhiṣṭhiraḥ
वनं प्रस्थापयामास तेजस्वी सत्यविक्रमः ।
प्राणेभ्योऽपि प्रियतरं भ्रातरं सव्यसाचिनम्
vanaṃ prasthāpayāmāsa tejasvī satyavikramaḥ |
prāṇebhyo'pi priyataraṃ bhrātaraṃ savyasācinam
अर्जुनं पुरुषव्याघ्रं स्थिरात्मानं गुणैर्युतम् ।
स वै संवत्सरं पूर्णं मासं चैकं वने वसन्
arjunaṃ puruṣavyāghraṃ sthirātmānaṃ guṇairyutam |
sa vai saṃvatsaraṃ pūrṇaṃ māsaṃ caikaṃ vane vasan
तीर्थयात्रां च कृतवान्नागकन्यामवाप च ।
पाण्ड्यस्य तनयां लब्ध्वा तत्र ताभ्यांसहोषितः
tīrthayātrāṃ ca kṛtavānnāgakanyāmavāpa ca |
pāṇḍyasya tanayāṃ labdhvā tatra tābhyāṃsahoṣitaḥ
ततोऽगच्छद्धृषीकेशं द्वारवत्यां कदाचन ।
लब्धवांस्तत्र बीभत्सुर्भार्यां राजीवलोचनाम्
tato'gacchaddhṛṣīkeśaṃ dvāravatyāṃ kadācana |
labdhavāṃstatra bībhatsurbhāryāṃ rājīvalocanām
अनुजां वासुदेवस्य सुभद्रां भद्रभाषिणीम् ।
सा शचीव महेन्द्रेण श्रीः कृष्णेनेव सङ्गता
anujāṃ vāsudevasya subhadrāṃ bhadrabhāṣiṇīm |
sā śacīva mahendreṇa śrīḥ kṛṣṇeneva saṅgatā
सुभद्रा युयुजे प्रीत्या पाण्डवेनार्जुनेन ह ।
अतर्पयच्च कौन्तेयः खाण्डवे हव्यवाहनम्
subhadrā yuyuje prītyā pāṇḍavenārjunena ha |
atarpayacca kaunteyaḥ khāṇḍave havyavāhanam
बीभत्सुर्वासुदेवेन सहितो नृपस्तम ।
नातिभारो हि पार्थस्य केशवेन सहाभवत्
bībhatsurvāsudevena sahito nṛpastama |
nātibhāro hi pārthasya keśavena sahābhavat
व्यवसायसहायस्य विष्णोः शत्रुवधेष्विव ।
पार्थायाग्निर्ददौ चापि गाण्डीवं धनुरुत्तमम्
vyavasāyasahāyasya viṣṇoḥ śatruvadheṣviva |
pārthāyāgnirdadau cāpi gāṇḍīvaṃ dhanuruttamam
इषुधी चाक्षयैर्बाणै रथं च कपिलक्षणम् ।
मोक्षयामास बीभत्सुर्मयं यत्र महासुरम्
iṣudhī cākṣayairbāṇai rathaṃ ca kapilakṣaṇam |
mokṣayāmāsa bībhatsurmayaṃ yatra mahāsuram
स चकार सभां दिव्यां सर्वरत्नसमाचिताम् ।
तस्यां दुर्योधनो मन्दो लोभं चक्रे सुदुर्मतिः
sa cakāra sabhāṃ divyāṃ sarvaratnasamācitām |
tasyāṃ duryodhano mando lobhaṃ cakre sudurmatiḥ
ततोऽक्षैर्वञ्चयित्वा च सौबलेन युधिष्ठिरम् ।
वनं प्रस्थापयामास सप्तवर्षाणि पञ्च च
tato'kṣairvañcayitvā ca saubalena yudhiṣṭhiram |
vanaṃ prasthāpayāmāsa saptavarṣāṇi pañca ca
अज्ञातमेकं राष्ट्रे च ततो वर्षं त्रयोदशम् ।
ततश्चतुर्दशे वर्षे याचमानाः स्वकं वसु
ajñātamekaṃ rāṣṭre ca tato varṣaṃ trayodaśam |
tataścaturdaśe varṣe yācamānāḥ svakaṃ vasu
नालभन्त महाराज ततो युद्धमवर्तत ।
ततस्ते क्षत्रमुत्साद्य हत्वा दुर्योधनं नृपम्
nālabhanta mahārāja tato yuddhamavartata |
tataste kṣatramutsādya hatvā duryodhanaṃ nṛpam
राज्यं विहतभूयिष्ठं प्रत्यपद्यन्त पाण्डवाः ।
इष्ट्वा क्रतूंश्च विविधानश्वमेधादिकान्बहून्
rājyaṃ vihatabhūyiṣṭhaṃ pratyapadyanta pāṇḍavāḥ |
iṣṭvā kratūṃśca vividhānaśvamedhādikānbahūn
धृतराष्ट्रे गते स्वर्गं विदुरे पञ्चतां गते ।
गमयित्वा क्रियां स्वर्ग्यां राज्ञाममिततेजसाम्
dhṛtarāṣṭre gate svargaṃ vidure pañcatāṃ gate |
gamayitvā kriyāṃ svargyāṃ rājñāmamitatejasām
स्वं धाम याते वार्ष्णेये कृष्णदारान्प्ररक्ष्य च ।
महाप्रस्थानिकं कृत्वा गताः स्वर्गमनुत्तमम्
svaṃ dhāma yāte vārṣṇeye kṛṣṇadārānprarakṣya ca |
mahāprasthānikaṃ kṛtvā gatāḥ svargamanuttamam
एवमेतत्पुरावृत्तं तेषामक्लिष्टकर्मणाम् ।
भेदो राज्यविनाशश्च जयश्च जयतांवर
evametatpurāvṛttaṃ teṣāmakliṣṭakarmaṇām |
bhedo rājyavināśaśca jayaśca jayatāṃvara
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)