सर्पसत्रे तदा राज्ञः पाण्डवेयस्य धीमतः ।
जनमेजयस्य के त्वासन्नृत्विजः परमर्षयः
sarpasatre tadā rājñaḥ pāṇḍaveyasya dhīmataḥ |
janamejayasya ke tvāsannṛtvijaḥ paramarṣayaḥ
इति श्रीमन्महाभारते आदिपर्वणि आस्तीकपर्वणि त्रिपञ्चाशत्तमोऽध्यायः ॥
26 श्लोक · 53 में से 261
शौनक पूछते हैं कि यज्ञ में कौन ऋत्विज थे। सौति नाम बताते हैं। च्यवन वंश के चण्डभार्गव होता थे, वृद्ध कौत्स जैमिनि उद्गाता, शार्ङ्गरव ब्रह्मा और पिंगल अध्वर्यु। व्यास अपने पुत्रों और शिष्यों सहित सदस्य थे, साथ में उद्दालक, श्वेतकेतु, असित देवल, नारद, पर्वत आदि अनेक वेदज्ञ। सर्पों की चर्बी की धाराएँ बहीं और आर्तनाद गूँजता रहा। तक्षक इन्द्र की शरण में जाकर अपना अपराध बताता है; इन्द्र उसे आश्रय देते हैं, क्योंकि वे उसके लिए पहले ही ब्रह्मा को प्रसन्न कर चुके हैं। वासुकि के अंग जलने लगते हैं और मन घूमने लगता है। वे बहन से कहते हैं कि जिस काम के लिए वह दी गई थी, उसका समय आ गया है: वह पुत्र आस्तीक से यज्ञ रुकवाने को कहे, जैसा ब्रह्मा ने कहा था।
शौनक उवाच
सर्पसत्रे तदा राज्ञः पाण्डवेयस्य धीमतः ।
जनमेजयस्य के त्वासन्नृत्विजः परमर्षयः
sarpasatre tadā rājñaḥ pāṇḍaveyasya dhīmataḥ |
janamejayasya ke tvāsannṛtvijaḥ paramarṣayaḥ
के सदस्या बभूवुश्च सर्पसत्रे सुदारुणे ।
विषादजननेऽत्यर्थं पन्नगानां महाभय
ke sadasyā babhūvuśca sarpasatre sudāruṇe |
viṣādajanane'tyarthaṃ pannagānāṃ mahābhaya
सर्वं विस्तरशस्तात भवाञ्छंसितुमर्हति ।
सर्पसत्रविधानज्ञविज्ञेयाः के च सूतज
sarvaṃ vistaraśastāta bhavāñchaṃsitumarhati |
sarpasatravidhānajñavijñeyāḥ ke ca sūtaja
सौतिरुवाच
हन्त ते कथयिष्यामि नामानीह मनीषिणाम् ।
ये ऋत्विजः सदस्याश्च तस्यासन्नृपतेस्तदा
hanta te kathayiṣyāmi nāmānīha manīṣiṇām |
ye ṛtvijaḥ sadasyāśca tasyāsannṛpatestadā
तत्र होता बभूवाथ ब्राह्मणश्चण्डभार्गवः ।
च्यवनस्यान्वये ख्यातो जातो वेदविदां वरः
tatra hotā babhūvātha brāhmaṇaścaṇḍabhārgavaḥ |
cyavanasyānvaye khyāto jāto vedavidāṃ varaḥ
उद्गाता ब्राह्मणो वृद्धो विद्वान्कौत्सौऽथ जैमिनिः ।
ब्र्हमाऽभवच्छार्ङ्गरवोऽथाध्वर्युश्चापि पिङ्गलः
udgātā brāhmaṇo vṛddho vidvānkautsau'tha jaiminiḥ |
brhamā'bhavacchārṅgaravo'thādhvaryuścāpi piṅgalaḥ
सदस्यश्चाभवद्व्यासः पुत्रशिष्यसहायवान् ।
उद्दालकः प्रमतकः श्वेतकेतुश्च पिङ्गलः
sadasyaścābhavadvyāsaḥ putraśiṣyasahāyavān |
uddālakaḥ pramatakaḥ śvetaketuśca piṅgalaḥ
असितो देवलश्चैव नारदः पर्वतस्तथा ।
आत्रेयः कुम्डजठरौ द्विजः कालघटस्तथा
asito devalaścaiva nāradaḥ parvatastathā |
ātreyaḥ kumḍajaṭharau dvijaḥ kālaghaṭastathā
वात्स्यः श्रुतश्रवा वृद्धो जपस्वाध्यायशीलवान् ।
कोहलो देवशर्मा च मौद्गल्यः समसौरभः
vātsyaḥ śrutaśravā vṛddho japasvādhyāyaśīlavān |
kohalo devaśarmā ca maudgalyaḥ samasaurabhaḥ
एते चान्ये च बहवो ब्राह्मणा वेदपारगाः ।
सदस्याश्चाभवंस्तत्र सत्रे पारिक्षितस्य ह
ete cānye ca bahavo brāhmaṇā vedapāragāḥ |
sadasyāścābhavaṃstatra satre pārikṣitasya ha
जुह्वत्स्वृत्विक्ष्वथ तदा सर्पसत्रे महाक्रतौ ।
अहयः प्रापतंस्तत्र घोराः प्राणिभयावहाः
juhvatsvṛtvikṣvatha tadā sarpasatre mahākratau |
ahayaḥ prāpataṃstatra ghorāḥ prāṇibhayāvahāḥ
वसामेदोवहाः कुल्या नागानां संप्रवर्तिताः ।
ववौ गन्धश्च तुमुलो दह्यतामनिशं तदा
vasāmedovahāḥ kulyā nāgānāṃ saṃpravartitāḥ |
vavau gandhaśca tumulo dahyatāmaniśaṃ tadā
पततां चैव नागानां धिष्ठितानां तथाम्बरे ।
अश्रूयतानिशं शब्दः पच्यतां चाग्निना भृशम्
patatāṃ caiva nāgānāṃ dhiṣṭhitānāṃ tathāmbare |
aśrūyatāniśaṃ śabdaḥ pacyatāṃ cāgninā bhṛśam
तक्षकस्तु स नागेन्द्रः पुरंदरनिवेशनम् ।
गतः श्रुत्वैव राजानं दीक्षितं जनमेजयम्
takṣakastu sa nāgendraḥ puraṃdaraniveśanam |
gataḥ śrutvaiva rājānaṃ dīkṣitaṃ janamejayam
ततः सर्वं यथावृत्तमाख्याय भुजगोत्तमः ।
अगच्छच्छरणं भीत आगस्कृत्वा पुरंदरम्
tataḥ sarvaṃ yathāvṛttamākhyāya bhujagottamaḥ |
agacchaccharaṇaṃ bhīta āgaskṛtvā puraṃdaram
तमिन्द्रः प्राह सुप्रीतो न तवास्तीह तक्षक ।
भयं नागेन्द्र तस्माद्वै सर्पसत्रात्कदाचन
tamindraḥ prāha suprīto na tavāstīha takṣaka |
bhayaṃ nāgendra tasmādvai sarpasatrātkadācana
प्रसादितो मया पूर्वं तवार्थाय पितामहः ।
तस्मात्तव भयं नास्ति व्येतु तेनसो ज्वरः
prasādito mayā pūrvaṃ tavārthāya pitāmahaḥ |
tasmāttava bhayaṃ nāsti vyetu tenaso jvaraḥ
एवमाश्वासितस्तेन ततः स भुजगोत्तमः ।
उवास भवने तस्मिञ्शक्रस्य मुदितः सुखी
evamāśvāsitastena tataḥ sa bhujagottamaḥ |
uvāsa bhavane tasmiñśakrasya muditaḥ sukhī
अजस्रं निपतत्स्वग्नौ नागेषु भृशदुःखितः ।
अल्पशेषपरीवारो वासुकिः पर्यतप्यत
ajasraṃ nipatatsvagnau nāgeṣu bhṛśaduḥkhitaḥ |
alpaśeṣaparīvāro vāsukiḥ paryatapyata
कश्मलं चाविशद्धोरं वासुकिं पन्नगोत्तमम् ।
स घूर्णमानहृदयो भगिनीमिदमब्रवीत्
kaśmalaṃ cāviśaddhoraṃ vāsukiṃ pannagottamam |
sa ghūrṇamānahṛdayo bhaginīmidamabravīt
दह्यन्तेऽङ्गानि मे भद्रे न दिशः प्रतिभान्ति माम् ।
सीदामीव च संमोहाद्धूर्णतीव च मे मनः
dahyante'ṅgāni me bhadre na diśaḥ pratibhānti mām |
sīdāmīva ca saṃmohāddhūrṇatīva ca me manaḥ
दृष्टिर्भ्राम्यति मेऽतीव हृदयं दीर्यतीव च ।
पतिष्याम्यवशोऽद्याहं तस्मिन्दीप्ते विभावसौ
dṛṣṭirbhrāmyati me'tīva hṛdayaṃ dīryatīva ca |
patiṣyāmyavaśo'dyāhaṃ tasmindīpte vibhāvasau
पारिक्षितस्य यज्ञोऽसौ वर्ततेऽस्मज्जिघांसया ।
व्यक्तं मयाऽभिगन्तव्यं प्रेतराजनिवेशनम्
pārikṣitasya yajño'sau vartate'smajjighāṃsayā |
vyaktaṃ mayā'bhigantavyaṃ pretarājaniveśanam
अयं स कालः संप्राप्तो यदर्थमसि मे स्वसः ।
जरत्करौ(पुरा)मयादत्तात्रायस्वास्मान्सबान्धवान्
ayaṃ sa kālaḥ saṃprāpto yadarthamasi me svasaḥ |
jaratkarau(purā)mayādattātrāyasvāsmānsabāndhavān
आस्तीकः किल यज्ञं तं वर्तन्तं भुजगोत्तमे ।
प्रतिषेत्स्यति मां पूर्वं स्वयमाह पितामहः
āstīkaḥ kila yajñaṃ taṃ vartantaṃ bhujagottame |
pratiṣetsyati māṃ pūrvaṃ svayamāha pitāmahaḥ
तद्वत्से ब्रूहि वत्सं स्वं कुमारं वृद्धसंमतम् ।
ममाद्य त्वं सभृत्यस्य मोक्षार्थं वेदवित्तमम्
tadvatse brūhi vatsaṃ svaṃ kumāraṃ vṛddhasaṃmatam |
mamādya tvaṃ sabhṛtyasya mokṣārthaṃ vedavittamam
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)