ततस्तस्माद्गिरिवरात्समुदीर्णमहाबलः ।
गरुडः पक्षिराट् तूर्णं संप्राप्तो विबुधान्प्रति
tatastasmādgirivarātsamudīrṇamahābalaḥ |
garuḍaḥ pakṣirāṭ tūrṇaṃ saṃprāpto vibudhānprati
इति श्रीमन्महाभारते आदिपर्वणि आस्तीकपर्वणि द्वात्रिंशोऽध्यायः ॥
25 श्लोक · 32 में से 261
गरुड़ स्वर्ग पहुँचते हैं और देवता ऐसे काँपते हैं कि आपस में ही प्रहार करने लगते हैं। सोम का रक्षक भौमन थोड़े युद्ध के बाद गिर जाता है। गरुड़ के पंखों की धूल से लोक अँधेरे में डूब जाते हैं, तब इन्द्र वायु से धूल हटवाते हैं। देवता शूल, गदा, चक्र और बाणों से प्रहार करते हैं, पर गरुड़ अडिग रहते हैं। घायल देवता बिखर जाते हैं: साध्य और गन्धर्व पूर्व की ओर, वसु और रुद्र दक्षिण, आदित्य पश्चिम, अश्विनीकुमार उत्तर। गरुड़ अश्वक्रन्द, रेणुक, क्रथन, तपन, उलूक, श्वसन, निमेष, प्ररुज और पुलिन को गिरा देते हैं। धधकती अग्नि पर अनेक नदियों का जल डालकर वे उसे बुझाते हैं और छोटा रूप धरकर भीतर जाते हैं।
सौतिरुवाच
ततस्तस्माद्गिरिवरात्समुदीर्णमहाबलः ।
गरुडः पक्षिराट् तूर्णं संप्राप्तो विबुधान्प्रति
tatastasmādgirivarātsamudīrṇamahābalaḥ |
garuḍaḥ pakṣirāṭ tūrṇaṃ saṃprāpto vibudhānprati
तं दृष्ट्वातिबलं चैव प्राकम्पन्त सुरास्ततः ।
परस्परं च प्रत्यघ्नन्सर्वप्रहरणान्युत
taṃ dṛṣṭvātibalaṃ caiva prākampanta surāstataḥ |
parasparaṃ ca pratyaghnansarvapraharaṇānyuta
तत्र चासीदमेयात्मा विद्युदग्निसमप्रभः ।
भौमनः सुमहावीर्यः सोमस्य परिरक्षिता
tatra cāsīdameyātmā vidyudagnisamaprabhaḥ |
bhaumanaḥ sumahāvīryaḥ somasya parirakṣitā
स तेन पतगेन्द्रेण पक्षतुण्डनखैः क्षतः ।
मुहूर्तमतुलं युद्धं कृत्वा विनिहतो युधि
sa tena patagendreṇa pakṣatuṇḍanakhaiḥ kṣataḥ |
muhūrtamatulaṃ yuddhaṃ kṛtvā vinihato yudhi
रजश्चोद्धूय सुमहत्पक्षवातेन खेचरः ।
कृत्वा लोकान्निरालोकांस्तेन देवानवाकिरत्
rajaścoddhūya sumahatpakṣavātena khecaraḥ |
kṛtvā lokānnirālokāṃstena devānavākirat
तेनावकीर्णा रजसा देवा मोहमुपागमन् ।
न चैवं ददृशुश्छन्ना रजसाऽमृतरक्षिणः
tenāvakīrṇā rajasā devā mohamupāgaman |
na caivaṃ dadṛśuśchannā rajasā'mṛtarakṣiṇaḥ
एवं संलोडयामास गरुडस्त्रिदिवालयम् ।
पक्षतुण्डप्रहारैस्तु देवान्स विददार ह
evaṃ saṃloḍayāmāsa garuḍastridivālayam |
pakṣatuṇḍaprahāraistu devānsa vidadāra ha
ततो देवः सहस्राक्षस्तूर्णं वायुमचोदयत् ।
विक्षिपेमां रजोवृष्टिं तवेदं कर्म मारुत
tato devaḥ sahasrākṣastūrṇaṃ vāyumacodayat |
vikṣipemāṃ rajovṛṣṭiṃ tavedaṃ karma māruta
अथ वायुरपोवाह तद्रजस्तरसा बली ।
ततो वितिमिरे जाते देवाः शकुनिमार्दयन्
atha vāyurapovāha tadrajastarasā balī |
tato vitimire jāte devāḥ śakunimārdayan
ननादोच्चैः स बलवान्महामेघ इवाम्बरे ।
वध्यमानः सुरगणैः सर्वभूतानि भीषयन्
nanādoccaiḥ sa balavānmahāmegha ivāmbare |
vadhyamānaḥ suragaṇaiḥ sarvabhūtāni bhīṣayan
उत्पपात महावीर्यः पक्षिराट् परवीरहा ।
समुत्पत्यान्तरिक्षस्थं देवानामुपरि स्थितम्
utpapāta mahāvīryaḥ pakṣirāṭ paravīrahā |
samutpatyāntarikṣasthaṃ devānāmupari sthitam
वर्मिमो विबुधाः सर्वे नानाशस्त्रैरवाकिरन् ।
पट्टिशैः परिधैः शूलैर्गदाभिश्च सवासवाः
varmimo vibudhāḥ sarve nānāśastrairavākiran |
paṭṭiśaiḥ paridhaiḥ śūlairgadābhiśca savāsavāḥ
क्षुरप्रैर्ज्वलितैश्चापि चक्रैरादित्यरूपिभिः ।
नानाशस्त्रविसर्गैस्तैर्वध्यमानः समन्ततः
kṣuraprairjvalitaiścāpi cakrairādityarūpibhiḥ |
nānāśastravisargaistairvadhyamānaḥ samantataḥ
कुर्वन्सुतुमुलं युद्धं पक्षिराण्ण व्यकम्पत ।
निर्दहन्निव चाकाशे वैनतेयः प्रतापवान् ।
पक्षाभ्यामुरसा चैव समन्ताद्व्यक्षिपत्सुरान्
kurvansutumulaṃ yuddhaṃ pakṣirāṇṇa vyakampata |
nirdahanniva cākāśe vainateyaḥ pratāpavān |
pakṣābhyāmurasā caiva samantādvyakṣipatsurān
ते विक्षिप्तास्ततो देवा दुद्रुवुर्गरुडार्दिताः ।
नखतुण्डक्षताश्चैव सुस्रुवुः शोणितं बहु
te vikṣiptāstato devā dudruvurgaruḍārditāḥ |
nakhatuṇḍakṣatāścaiva susruvuḥ śoṇitaṃ bahu
साध्याः प्राचीं सगन्धर्वा वसवो दक्षिणां दिशम् ।
प्रजग्मुः सहिता रुद्राः पतगेन्द्रप्रधर्षिताः
sādhyāḥ prācīṃ sagandharvā vasavo dakṣiṇāṃ diśam |
prajagmuḥ sahitā rudrāḥ patagendrapradharṣitāḥ
दिशं प्रतीचीमादित्या नासत्यावुत्तरां दिशम् ।
मुहुर्मुहुः प्रेक्षमाणा युध्यमानं महौजसः
diśaṃ pratīcīmādityā nāsatyāvuttarāṃ diśam |
muhurmuhuḥ prekṣamāṇā yudhyamānaṃ mahaujasaḥ
अश्वक्रन्देन वीरेण रेणुकेन च पक्षिराट् ।
क्रथनेन च शूरेण तपनेन च खेचरः
aśvakrandena vīreṇa reṇukena ca pakṣirāṭ |
krathanena ca śūreṇa tapanena ca khecaraḥ
उलूकश्वसनाभ्यां च निमेषेण च पक्षिराट् ।
प्ररुजेन च संग्रामं चकार पुलिनेन च
ulūkaśvasanābhyāṃ ca nimeṣeṇa ca pakṣirāṭ |
prarujena ca saṃgrāmaṃ cakāra pulinena ca
तान्पक्षनखतुण्डाग्रैरभिनद्विनतासुतः ।
युगान्तकाले संक्रुद्धः पिनाकीव परंतप
tānpakṣanakhatuṇḍāgrairabhinadvinatāsutaḥ |
yugāntakāle saṃkruddhaḥ pinākīva paraṃtapa
महाबला महोत्साहास्तेन ते बहुधा क्षताः ।
रेजुरभ्रघनप्रख्या रुधिरौघप्रवर्षिणः
mahābalā mahotsāhāstena te bahudhā kṣatāḥ |
rejurabhraghanaprakhyā rudhiraughapravarṣiṇaḥ
तान्कृत्वा पतगश्रेष्ठः सर्वानुत्क्रान्तजीवितान् ।
अतिक्रान्तोऽमृतस्यार्थे सर्वतोऽग्निमपश्यत
tānkṛtvā patagaśreṣṭhaḥ sarvānutkrāntajīvitān |
atikrānto'mṛtasyārthe sarvato'gnimapaśyata
आवृण्वानं महाज्वालमर्चिर्भिः सर्वतोऽम्बरम् ।
दहन्तमिव तीक्ष्णांशुं चण्डवायुसमीरितम्
āvṛṇvānaṃ mahājvālamarcirbhiḥ sarvato'mbaram |
dahantamiva tīkṣṇāṃśuṃ caṇḍavāyusamīritam
सुशीघ्रमागम्य पुनर्जवेन
suśīghramāgamya punarjavena
ज्वलन्तमग्निं तममित्रतापनः
समास्तरत्पत्ररथो नदीभिः ।
ततः प्रचक्रे वपुरन्यदल्पं
प्रवेष्टुकामोऽग्निमभिप्रशाम्य
jvalantamagniṃ tamamitratāpanaḥ
samāstaratpatraratho nadībhiḥ |
tataḥ pracakre vapuranyadalpaṃ
praveṣṭukāmo'gnimabhipraśāmya
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)