इत्युक्तो गरुडः सर्पैस्ततो मातरमब्रवीत् ।
गच्छाम्यमृतमाहर्तुं भक्ष्यमिच्छामि वेदितुम्
ityukto garuḍaḥ sarpaistato mātaramabravīt |
gacchāmyamṛtamāhartuṃ bhakṣyamicchāmi veditum
इति श्रीमन्महाभारते आदिपर्वणि आस्तीकपर्वणि अष्टाविंशोऽध्यायः ॥
22 श्लोक · 28 में से 261
सर्पों की माँग से बँधे गरुड़ माता विनता से कहते हैं कि वे अमृत लाने जा रहे हैं, और पूछते हैं कि मार्ग में क्या खाएँ। विनता समुद्र के एकान्त भाग में बसे क्रूर निषादों का पता देती हैं। उन्हें खा लेना, पर किसी ब्राह्मण को कभी मत मारना, क्योंकि क्रुद्ध ब्राह्मण अग्नि, सूर्य और विष के समान जलाता है। ब्राह्मण को कैसे पहचानें? जो निगले काँटे की तरह कण्ठ में अटके और अंगारे जैसा जलाए। फिर वे आशीर्वाद देती हैं कि पवन, सूर्य, चन्द्र, अग्नि, वसु और विष्णु उनकी रक्षा करें। गरुड़ निषादों के मार्ग पर अपना विशाल मुख खोलते हैं और वे उसमें समा जाते हैं।
सौतिरुवाच
इत्युक्तो गरुडः सर्पैस्ततो मातरमब्रवीत् ।
गच्छाम्यमृतमाहर्तुं भक्ष्यमिच्छामि वेदितुम्
ityukto garuḍaḥ sarpaistato mātaramabravīt |
gacchāmyamṛtamāhartuṃ bhakṣyamicchāmi veditum
विनतोवाच
समुद्रकुक्षावेकान्ते निषादालयमुत्तमम् ।
भवनानि निषादानां तत्र सन्ति द्विजोत्तम
samudrakukṣāvekānte niṣādālayamuttamam |
bhavanāni niṣādānāṃ tatra santi dvijottama
पापिनां नष्टलोकानां निर्घृणानां दुरात्मनाम् ।
निषादानां सहस्राणि तान्भुक्त्वाऽमृतमानय
pāpināṃ naṣṭalokānāṃ nirghṛṇānāṃ durātmanām |
niṣādānāṃ sahasrāṇi tānbhuktvā'mṛtamānaya
न च ते ब्राह्मणं हन्तुं कार्या बुद्धिः कथंचन ।
अवध्यः सर्वभूतानां ब्राह्मणो ह्यनलोपमः
na ca te brāhmaṇaṃ hantuṃ kāryā buddhiḥ kathaṃcana |
avadhyaḥ sarvabhūtānāṃ brāhmaṇo hyanalopamaḥ
अग्निरर्को विषं शस्त्रं विप्रो भवति कोपितः ।
गुरुर्हि सर्वभूतानां ब्राह्मणः परिकीर्तितः
agnirarko viṣaṃ śastraṃ vipro bhavati kopitaḥ |
gururhi sarvabhūtānāṃ brāhmaṇaḥ parikīrtitaḥ
एवमादिस्वरूपैस्तु सतां वै ब्राह्मणो मतः ।
स ते तात न हन्तव्यः संक्रुद्धेनापि सर्वथा
evamādisvarūpaistu satāṃ vai brāhmaṇo mataḥ |
sa te tāta na hantavyaḥ saṃkruddhenāpi sarvathā
ब्राह्मणानामभिद्रोहो न कर्तव्यः कथंचन ।
न ह्येवमग्निर्नादित्यो भस्म कुर्यात्तथानघ
brāhmaṇānāmabhidroho na kartavyaḥ kathaṃcana |
na hyevamagnirnādityo bhasma kuryāttathānagha
यथा कुर्यादभिक्रुद्धो ब्राह्मणः संशितव्रतः ।
तदेतैर्विविधैर्लिङ्गैस्त्वं विद्यास्तं द्विजोत्तमम्
yathā kuryādabhikruddho brāhmaṇaḥ saṃśitavrataḥ |
tadetairvividhairliṅgaistvaṃ vidyāstaṃ dvijottamam
भूतानामग्रभूर्विप्रो वर्णश्रेष्ठः पिता गुरुः ।
(गरुड उवाच)
किंरूपो ब्राह्मणो मातः किंशीलः किंपराक्रमः
bhūtānāmagrabhūrvipro varṇaśreṣṭhaḥ pitā guruḥ |
(garuḍa uvāca)
kiṃrūpo brāhmaṇo mātaḥ kiṃśīlaḥ kiṃparākramaḥ
किंस्विदग्निनिभो भाति किंस्वित्सौम्यप्रदर्शनः ।
यथाहमभिजानीयां ब्राह्मणं लक्षणैः शुभैः
kiṃsvidagninibho bhāti kiṃsvitsaumyapradarśanaḥ |
yathāhamabhijānīyāṃ brāhmaṇaṃ lakṣaṇaiḥ śubhaiḥ
तन्मे कारणतो मातः पृच्छतो वक्तुमर्हसि ।
(विनतोवाच)
यस्ते कण्ठमनुप्राप्तो निगीर्णं बडिशं यथा
tanme kāraṇato mātaḥ pṛcchato vaktumarhasi |
(vinatovāca)
yaste kaṇṭhamanuprāpto nigīrṇaṃ baḍiśaṃ yathā
दहेदङ्गारवत्पुत्रं तं विद्याद्ब्राह्मणर्षभम् ।
विप्रस्त्वया न हन्तव्यः संक्रुद्धेनापि सर्वदा
dahedaṅgāravatputraṃ taṃ vidyādbrāhmaṇarṣabham |
viprastvayā na hantavyaḥ saṃkruddhenāpi sarvadā
प्रोवाच चैन विनता पुत्रहार्दादिदं वचः ।
जठरे न च जीर्येद्यस्तं जानीहि द्विजोत्तमम्
provāca caina vinatā putrahārdādidaṃ vacaḥ |
jaṭhare na ca jīryedyastaṃ jānīhi dvijottamam
पुनः प्रोवाच विनता पुत्रहार्दादिदं वचः ।
जानन्त्यप्यतुलं वीर्यमाशीर्वादपरायणा
punaḥ provāca vinatā putrahārdādidaṃ vacaḥ |
jānantyapyatulaṃ vīryamāśīrvādaparāyaṇā
प्रीता परमदुःखार्ता नागैर्विप्रकृता सती ।
(विनतोवाच)
पक्षौ ते मारुतः पातु चन्द्रसूर्यौ च पृष्ठतः
prītā paramaduḥkhārtā nāgairviprakṛtā satī |
(vinatovāca)
pakṣau te mārutaḥ pātu candrasūryau ca pṛṣṭhataḥ
शिरश्च पातु वह्निस्ते वसवः सर्वतस्तनुम् ।
विष्णुः सर्वगतः सर्वमह्गानि तव चैव ह ।
अहं च ते सदा पुत्र शान्तिस्वस्तिपरायणा
śiraśca pātu vahniste vasavaḥ sarvatastanum |
viṣṇuḥ sarvagataḥ sarvamahgāni tava caiva ha |
ahaṃ ca te sadā putra śāntisvastiparāyaṇā
इहासीना भविष्यामि स्वस्तिकारे रता सदा ।
अरिष्टं व्रज पन्थानं पुत्र कार्यार्थसिद्धये
ihāsīnā bhaviṣyāmi svastikāre ratā sadā |
ariṣṭaṃ vraja panthānaṃ putra kāryārthasiddhaye
सौतिरुवाच
ततः स मातुर्वचनं निशम्य
वितत्य पक्षौ नभ उत्पपात ।
ततो निषादान्बलवानुपागतो
बुभुक्षितः काल इवान्तकोऽपरः
tataḥ sa māturvacanaṃ niśamya
vitatya pakṣau nabha utpapāta |
tato niṣādānbalavānupāgato
bubhukṣitaḥ kāla ivāntako'paraḥ
स तान्निषादानुपसंहरंस्तदा
रजः समुद्धूय नभःस्पृशं महत् ।
समुद्रकुक्षौ च विशोषयन्पयः
समीपजान्भूधरजान्विचालयन्
sa tānniṣādānupasaṃharaṃstadā
rajaḥ samuddhūya nabhaḥspṛśaṃ mahat |
samudrakukṣau ca viśoṣayanpayaḥ
samīpajānbhūdharajānvicālayan
ततः स चक्रे महदाननं तदा
निषादमार्गं प्रतिरुध्य पक्षिराट् ।
ततो निषादास्त्वरिताः प्रवव्रजु-
र्यतो मुखं तस्य भुजंगभोजिनः
tataḥ sa cakre mahadānanaṃ tadā
niṣādamārgaṃ pratirudhya pakṣirāṭ |
tato niṣādāstvaritāḥ pravavraju-
ryato mukhaṃ tasya bhujaṃgabhojinaḥ
तदाननं विवृतमतिप्रमाणव-
त्समभ्ययुर्गगनमिवार्दिताः खगाः ।
सहस्रशः पवनजोविमोहिता
यथा ।ञनिलप्रचलितपादपे वने
tadānanaṃ vivṛtamatipramāṇava-
tsamabhyayurgaganamivārditāḥ khagāḥ |
sahasraśaḥ pavanajovimohitā
yathā |ñanilapracalitapādape vane
ततः खगो वदनममित्रतापनः
समाहरत्परिचपलो मत्बलाः ।
निषूदयन्बहुविधमत्स्यजीविनो
बभुक्षितो गगनचरेश्वरस्तदा
tataḥ khago vadanamamitratāpanaḥ
samāharatparicapalo matbalāḥ |
niṣūdayanbahuvidhamatsyajīvino
babhukṣito gaganacareśvarastadā
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)