अध्याय 175: कुन्ती अपना एक पुत्र देने को कहती हैं

न विषादस्त्वया कार्यो भयादस्मात्कथंचन ।
उपायः परिदृष्टोऽत्र तस्मान्मोक्षाय रक्षसः

na viṣādastvayā kāryo bhayādasmātkathaṃcana |
upāyaḥ paridṛṣṭo'tra tasmānmokṣāya rakṣasaḥ

नैव स्वयं सपुत्रस्य गमनं तत्र रोचये ।
एकस्तव सुतो बालः कन्या चैका तपस्विनी ।
न चैतयोस्तथा पत्न्या गमनं तव रोचये

naiva svayaṃ saputrasya gamanaṃ tatra rocaye |
ekastava suto bālaḥ kanyā caikā tapasvinī |
na caitayostathā patnyā gamanaṃ tava rocaye

मम पञ्च सुता ब्रह्मंस्तेषामेको गमिष्यति ।
त्वदर्थं बलिमादाय तस्य पापस्य रक्षसः

mama pañca sutā brahmaṃsteṣāmeko gamiṣyati |
tvadarthaṃ balimādāya tasya pāpasya rakṣasaḥ

नाहमेतत्करिष्यामि जीवितार्थी कथंचन ।
ब्राह्मणस्यातिथेश्चैव स्वार्थे प्राणान्वियोजयन्

nāhametatkariṣyāmi jīvitārthī kathaṃcana |
brāhmaṇasyātitheścaiva svārthe prāṇānviyojayan

न त्वेतदकुलीनासु नाधर्मिष्ठासु विद्यते ।
यद्ब्राह्ममार्थं विसृजेदात्मानमपि चात्मजम्

na tvetadakulīnāsu nādharmiṣṭhāsu vidyate |
yadbrāhmamārthaṃ visṛjedātmānamapi cātmajam

आत्मनस्तु वधः श्रेयो बोद्धव्यमिति रोचते ।
ब्रहम्वध्याऽऽत्मवध्या वा श्रेयानात्मवधो मम

ātmanastu vadhaḥ śreyo boddhavyamiti rocate |
brahamvadhyā''tmavadhyā vā śreyānātmavadho mama

ब्रह्मवध्या परं पापं निष्कृतिर्नात्र विद्यते ।
अबुद्धिपूर्वं कृत्वापि प्रत्यवायो हि विद्यते

brahmavadhyā paraṃ pāpaṃ niṣkṛtirnātra vidyate |
abuddhipūrvaṃ kṛtvāpi pratyavāyo hi vidyate

न त्वहं वधमाकाङ्क्षे स्वयमेवात्मनः शुभे ।
परैः कृते वधे पापं न किंचिन्मयि विद्यते

na tvahaṃ vadhamākāṅkṣe svayamevātmanaḥ śubhe |
paraiḥ kṛte vadhe pāpaṃ na kiṃcinmayi vidyate

अभिसंधौ कृते तस्मिन्ब्राह्मणस्य वधे मया ।
निष्कृतिं न प्रपश्यामि नृशंसं क्षुद्रमेव च

abhisaṃdhau kṛte tasminbrāhmaṇasya vadhe mayā |
niṣkṛtiṃ na prapaśyāmi nṛśaṃsaṃ kṣudrameva ca

आगतस्य गृहं त्यागस्तथैव शरणार्थिनः ।
याचमानस्य च वधो नृशंसो गर्हितो बुधैः

āgatasya gṛhaṃ tyāgastathaiva śaraṇārthinaḥ |
yācamānasya ca vadho nṛśaṃso garhito budhaiḥ

कुर्यान्न निन्दितं कर्म न नृशंसं कथंचन ।
इति पूर्वे महात्मान आपद्धर्मविदो विदुः

kuryānna ninditaṃ karma na nṛśaṃsaṃ kathaṃcana |
iti pūrve mahātmāna āpaddharmavido viduḥ

श्रेयांस्तु सहदारस्य विनाशोऽद्य मम स्वयम् ।
ब्राह्मणस्य वधं नाहमनुमंस्ये कदाचन

śreyāṃstu sahadārasya vināśo'dya mama svayam |
brāhmaṇasya vadhaṃ nāhamanumaṃsye kadācana

ममाप्येषा मतिर्ब्रह्मन्विप्रा रक्ष्या इति स्थिरा ।
न चाप्यनिष्टः पुत्रो मे यदि पुत्रशतं भवेत्

mamāpyeṣā matirbrahmanviprā rakṣyā iti sthirā |
na cāpyaniṣṭaḥ putro me yadi putraśataṃ bhavet

न चासौ राक्षसः शक्तो मम पुत्रविनाशने ।
वीर्यमन्मन्त्रसिद्धश्च तेजस्वी च सुतो मम

na cāsau rākṣasaḥ śakto mama putravināśane |
vīryamanmantrasiddhaśca tejasvī ca suto mama

राक्षसाय च तत्सर्वं प्रापयिष्यति भोजनम् ।
मोक्षयिष्यति चात्मानमिति मे निश्चिता मतिः

rākṣasāya ca tatsarvaṃ prāpayiṣyati bhojanam |
mokṣayiṣyati cātmānamiti me niścitā matiḥ

समागताश्च वीरेण दृष्टपूर्वाश्च राक्षसाः ।
बलवन्तो महाकाया निहताश्चाप्यनेकशः

samāgatāśca vīreṇa dṛṣṭapūrvāśca rākṣasāḥ |
balavanto mahākāyā nihatāścāpyanekaśaḥ

न त्विदं केषुचिद्ब्रह्मान्व्याहर्तव्यं कथंचन ।
विद्यार्थिनो हि मे पुत्रान्विप्रकुर्युः कुतूहलात्

na tvidaṃ keṣucidbrahmānvyāhartavyaṃ kathaṃcana |
vidyārthino hi me putrānviprakuryuḥ kutūhalāt

गुरुणा चाननुज्ञातो ग्राहयेद्यः सुतो मम ।
न स कुर्यात्तथा कार्यं विद्ययेति सतां मतम्

guruṇā cānanujñāto grāhayedyaḥ suto mama |
na sa kuryāttathā kāryaṃ vidyayeti satāṃ matam

एवमुक्तस्तु पृथया स विप्रो भार्यया सह ।
हृष्टः संपूजयामास तद्वाक्यममृतोपमम्

evamuktastu pṛthayā sa vipro bhāryayā saha |
hṛṣṭaḥ saṃpūjayāmāsa tadvākyamamṛtopamam

ततः कुन्ती च विप्रश्च सहितावनिलात्मजम् ।
तमब्रूतां कुरुष्वेति स तथेत्यब्रवीच्च तौ

tataḥ kuntī ca vipraśca sahitāvanilātmajam |
tamabrūtāṃ kuruṣveti sa tathetyabravīcca tau