अध्याय 170: व्यास पाण्डवों को एकचक्रा ले जाते हैं

ततस्ते पाण्डवाः सर्वे शालिहोत्राश्रमे तदा ।
पूजितास्तेन वन्येन तमामन्त्र्य महामुनिम्

tataste pāṇḍavāḥ sarve śālihotrāśrame tadā |
pūjitāstena vanyena tamāmantrya mahāmunim

जटाः कृत्वाऽऽत्मनः सर्वे वल्कलाजिनवाससः ।
कुन्त्या सह महात्मानो बिभ्रतस्तापसं वपुः

jaṭāḥ kṛtvā''tmanaḥ sarve valkalājinavāsasaḥ |
kuntyā saha mahātmāno bibhratastāpasaṃ vapuḥ

ब्राह्मं वेदमधीयाना वेदाङ्गानि च सर्वशः ।
नीतिशास्त्रं च धर्मज्ञा न्यायज्ञानं च पाण्डवाः

brāhmaṃ vedamadhīyānā vedāṅgāni ca sarvaśaḥ |
nītiśāstraṃ ca dharmajñā nyāyajñānaṃ ca pāṇḍavāḥ

शालिहोत्रप्रसादेन लब्ध्वा प्रीतिमवाप्य च ।
ते वनेन वनं गत्वा घ्नन्तो मृगगणान्बहून् ।
अपक्रम्य ययू राजंस्त्वरमाणा महारथाः

śālihotraprasādena labdhvā prītimavāpya ca |
te vanena vanaṃ gatvā ghnanto mṛgagaṇānbahūn |
apakramya yayū rājaṃstvaramāṇā mahārathāḥ

मत्स्यांस्त्रिगर्तान्पाञ्चालान्कीचकानन्तरेण च ।
रमणीयान्वनोद्देशान्प्रेक्षमाणाः सरांसि च

matsyāṃstrigartānpāñcālānkīcakānantareṇa ca |
ramaṇīyānvanoddeśānprekṣamāṇāḥ sarāṃsi ca

क्वचिद्वहन्तो जननीं त्वरमाणा महारथाः ।
क्वचिच्छ्रान्ताश्च कान्तारे क्वचित्तिष्ठन्ति हर्षिताः

kvacidvahanto jananīṃ tvaramāṇā mahārathāḥ |
kvacicchrāntāśca kāntāre kvacittiṣṭhanti harṣitāḥ

क्वचिच्छन्देन गच्छन्तस्ते जग्मुः प्रसभं पुनः ।
पथि द्वैपायन सर्वे ददृशुः स्वपितामहम्

kvacicchandena gacchantaste jagmuḥ prasabhaṃ punaḥ |
pathi dvaipāyana sarve dadṛśuḥ svapitāmaham

तेऽभिवाद्य महात्मानं कृष्णद्वैपायनं तदा ।
तस्थुः प्राञ्जलयः सर्वे सह मात्रा परन्तपाः

te'bhivādya mahātmānaṃ kṛṣṇadvaipāyanaṃ tadā |
tasthuḥ prāñjalayaḥ sarve saha mātrā parantapāḥ

तदाश्रमान्निर्गमनं मया ज्ञातं नरर्षभाः ।
घटोत्कचस्य चोत्पत्तिं ज्ञात्वा प्रीतिरवर्धत

tadāśramānnirgamanaṃ mayā jñātaṃ nararṣabhāḥ |
ghaṭotkacasya cotpattiṃ jñātvā prītiravardhata

इदं नगरमभ्याशे रमणीयं निरामयम् ।
वसतेह प्रतिच्छन्ना ममागमनकाङ्क्षिणः

idaṃ nagaramabhyāśe ramaṇīyaṃ nirāmayam |
vasateha praticchannā mamāgamanakāṅkṣiṇaḥ

एवं स तान्समाश्वास्य व्यासः पार्तानरिन्दमान् ।
एकचक्रामभिगतां कुन्तीमाश्वासयत्प्रभुः

evaṃ sa tānsamāśvāsya vyāsaḥ pārtānarindamān |
ekacakrāmabhigatāṃ kuntīmāśvāsayatprabhuḥ

कुर्यान्न केवलं धर्मं दुष्कृतं च तथान नरः ।
सुकृतं दुष्कृतं लोके न कर्ता नास्ति कश्चन

kuryānna kevalaṃ dharmaṃ duṣkṛtaṃ ca tathāna naraḥ |
sukṛtaṃ duṣkṛtaṃ loke na kartā nāsti kaścana

अवश्यं लभते कर्ता फलं वै पुण्यपापयोः ।
दुष्कृतस्य फलेनैव प्राप्तं व्यसनमुत्तमम्

avaśyaṃ labhate kartā phalaṃ vai puṇyapāpayoḥ |
duṣkṛtasya phalenaiva prāptaṃ vyasanamuttamam

तस्मान्माधवि मानार्हे मा च शोके मनः कृथाः ।
(वैशंपायन उवाच)
एवमुक्त्वा निवेश्यैनान्ब्राह्मणस्य निवेशने

tasmānmādhavi mānārhe mā ca śoke manaḥ kṛthāḥ |
(vaiśaṃpāyana uvāca)
evamuktvā niveśyainānbrāhmaṇasya niveśane

जगाम भगवान्व्यासो यताकाममृषिः प्रभुः

jagāma bhagavānvyāso yatākāmamṛṣiḥ prabhuḥ