अध्याय 121: स्वयंवर में कुन्ती द्वारा पाण्डु का वरण

सत्वरूपगुणोपेता धर्मारामा महाव्रता ।
दुहिता कुन्तिभोजस्य पृथा पृथुललोचना

satvarūpaguṇopetā dharmārāmā mahāvratā |
duhitā kuntibhojasya pṛthā pṛthulalocanā

तां तु तेजस्विनीं कन्यां रूपयौवनशालिनीम् ।
व्यावृण्वन्पार्थिवाः केचिदतीव स्त्रीगुणैर्युताम्

tāṃ tu tejasvinīṃ kanyāṃ rūpayauvanaśālinīm |
vyāvṛṇvanpārthivāḥ kecidatīva strīguṇairyutām

ततः सा कुन्तिभोजेन राज्ञाहूय नराधिपान् ।
पित्रा स्वयंवरे दत्ता दुहिता राजसत्तम

tataḥ sā kuntibhojena rājñāhūya narādhipān |
pitrā svayaṃvare dattā duhitā rājasattama

ततः सा रङ्गमध्यस्थं तेषां राज्ञां मनस्विनी ।
ददर्श राजशार्दूलं पाण्डुं भरतसत्तमम्

tataḥ sā raṅgamadhyasthaṃ teṣāṃ rājñāṃ manasvinī |
dadarśa rājaśārdūlaṃ pāṇḍuṃ bharatasattamam

सिंहदर्पं महोरस्कं वृषभाक्षं महाबलम् ।
आदित्यमिव सर्वेषां राज्ञां प्रच्छाद्य वै प्रभाः

siṃhadarpaṃ mahoraskaṃ vṛṣabhākṣaṃ mahābalam |
ādityamiva sarveṣāṃ rājñāṃ pracchādya vai prabhāḥ

तिष्ठन्तं राजसमितौ पुरन्दरमिवापरम् ।
तं दृष्ट्वा साऽनवद्याङ्गी कुन्तिभोजसुता शुभा

tiṣṭhantaṃ rājasamitau purandaramivāparam |
taṃ dṛṣṭvā sā'navadyāṅgī kuntibhojasutā śubhā

पाण्डुं नरवरं रङ्गे हृदयेनाकुलाऽभवत् ।
ततः कामपरीताङ्गी सकृत्प्रचलमानसा

pāṇḍuṃ naravaraṃ raṅge hṛdayenākulā'bhavat |
tataḥ kāmaparītāṅgī sakṛtpracalamānasā

व्रीडमान स्रजं कुन्ती राज्ञः स्कन्धे समासजत् ।
तं निशम्य वृतं पाण्डुं कुन्त्या सर्वे नराधिपाः

vrīḍamāna srajaṃ kuntī rājñaḥ skandhe samāsajat |
taṃ niśamya vṛtaṃ pāṇḍuṃ kuntyā sarve narādhipāḥ

यथागतं समाजग्मुर्गजैरश्वै रथैस्तथा ।
ततस्तस्याः पिता राजन्विवाहमकरोत्प्रभुः

yathāgataṃ samājagmurgajairaśvai rathaistathā |
tatastasyāḥ pitā rājanvivāhamakarotprabhuḥ

स तया कुन्तिभोजस्य दुहित्रा कुरुनन्दनः ।
युयुजेऽमितसौभाग्यः पौलोम्या मघवानिव

sa tayā kuntibhojasya duhitrā kurunandanaḥ |
yuyuje'mitasaubhāgyaḥ paulomyā maghavāniva

कुन्त्याः पाण्डोश्च राजेन्द्र कुन्तिभोजो महीपतिः ।
कृत्वोद्वाहं तदा तं तु नानावसुभिरर्चितम् ।
स्वपुरं प्रेषयामास स राजा कुरुसत्तम

kuntyāḥ pāṇḍośca rājendra kuntibhojo mahīpatiḥ |
kṛtvodvāhaṃ tadā taṃ tu nānāvasubhirarcitam |
svapuraṃ preṣayāmāsa sa rājā kurusattama

ततो बलेन महता नानाध्वजपताकिना ।
स्तूयमानः स चाशीर्भिर्ब्राह्मणैश्च महर्षिभिः

tato balena mahatā nānādhvajapatākinā |
stūyamānaḥ sa cāśīrbhirbrāhmaṇaiśca maharṣibhiḥ

संप्राप्य नगरं राजा पाण्डुः कौरवनन्दनः ।
न्यवेशत तां भार्यां कुन्तीं स्वभवने प्रभुः

saṃprāpya nagaraṃ rājā pāṇḍuḥ kauravanandanaḥ |
nyaveśata tāṃ bhāryāṃ kuntīṃ svabhavane prabhuḥ