आदि पर्व

अध्याय 101अ: पूरु वंश की गद्य वंशावली

1 श्लोक · 101अ में से 261

इस अध्याय में क्या होता है

पूरु वंश की गद्य वंशावली

इस छोटी फ़ाइल में केवल एक खण्ड है, क्रमांक नब्बे, बिना पुष्पिका के: अन्य संस्करणों में मिलने वाली पूरुवंश की गद्य वंशावली। जनमेजय वैशम्पायन से अपने पूर्वजों का वंश फिर विस्तार से सुनाने को कहते हैं। वैशम्पायन सरल गद्य में बताते हैं: दक्ष, अदिति, विवस्वान, मनु, इला, पुरूरवा, आयु, नहुष, ययाति और देवयानी तथा शर्मिष्ठा से उनके पुत्र, फिर पूरु का वंश पीढ़ी दर पीढ़ी, हर राजा अपनी रानी के साथ, दुष्यन्त और भरत, हस्तिनापुर बसाने वाले हस्ती, कुरु और प्रतीप से शन्तनु, भीष्म और सत्यवती, व्यास के पुत्र, आखेट में पाण्डु को मिला शाप, पाण्डवों का जन्म, उनके ग्यारह पुत्र, श्रीकृष्ण द्वारा जीवित किए गए परीक्षित, और अश्वमेधदत्त तक। इस वंश को सुनने से पाप छूटते हैं।

जनमेजय उवाच

101अ.90

श्रुतस्त्वत्तो मया विप्र पूर्वेषां सम्भवो महान् ।
उदाराश्चापि वंशेऽस्मिन्राजानो मे परिश्रुताः ॥१
किं तु लघ्वर्थसंयुक्तं प्रियाख्यानं न मामति ।
प्रीणात्यतो भवान्भूयो विस्तरेण ब्रवीतु मे ॥२
एतामेव कथां दिव्यामा प्रजापतितो मनोः ।
तेषामाजननं पुण्यं कस्य न प्रीतिमावहेत् ॥३
सद्धर्मगुणमाहात्म्यैरभिवर्धितमुत्तमम् ।
विष्टभ्य लोकांस्त्रीनेषां यशः स्फीतमवस्थितम् ॥४
गुणप्रभाववीर्यौजःसत्त्वोत्साहवतामहम् ।
न तृप्यामि कथां शृण्वन्नमृतास्वादसंमिताम् ॥५
वैशम्पायन उवाच
शृणु राजन्पुरा सम्यङ्मया द्वैपायनाच्छ्रुतम् ।
प्रोच्यमानमिदं कृत्स्नं स्ववंशजननं शुभम् ॥६
दक्षस्यादितिः ।
अदितेर्विवस्वान् ।
विवस्वतो मनुः ।
मनोरिला ।
इलायाः पुरूरवाः ।
पुरूरवस आयुः ।
आयुषो नहुषः ।
नहुषस्य ययातिः । ००७ ।
ययातेर्द्वे भार्ये बभूवतुः ।
उशनसो दुहिता देवयानी वृषपर्वणश्च दुहिता शर्मिष्ठा नाम ।
अत्रानुवंशो भवति । ००८ ।
यदुं च तुर्वसुं चैव देवयानी व्यजायत ।
द्रुह्युं चानुं च पूरुं च शर्मिष्ठा वार्षपर्वणी ॥९
तत्र यदोर्यादवाः ।
पूरोः पौरवाः । ०१० ।
पूरोर्भार्या कौसल्या नाम ।
तस्यामस्य जज्ञे जनमेजयो नाम ।
यस्त्रीनश्वमेधानाजहार ।
विश्वजिता चेष्ट्वा वनं प्रविवेश । ०११ ।
जनमेजयः खल्वनन्तां नामोपयेमे माधवीम् ।
तस्यामस्य जज्ञे प्राचिन्वान् ।
यः प्राचीं दिशं जिगाय यावत्सूर्योदयात् ।
ततस्तस्य प्राचिन्वत्वम् । ०१२ ।
प्राचिन्वान्खल्वश्मकीमुपयेमे ।
तस्यामस्य जज्ञे संयातिः । ०१३ ।
संयातिः खलु दृषद्वतो दुहितरं वराङ्गीं नामोपयेमे ।
तस्यामस्य जज्ञे अहम्पातिः । ०१४ ।
अहम्पातिस्तु खलु कृतवीर्यदुहितरमुपयेमे भानुमतीं नाम ।
तस्यामस्य जज्ञे सार्वभौमः । ०१५ ।
सार्वभौमः खलु जित्वाजहार कैकेयीं सुनन्दां नाम ।
तस्यामस्य जज्ञे जयत्सेनः । ०१६ ।
जयत्सेनः खलु वैदर्भीमुपयेमे सुषुवां नाम ।
तस्यामस्य जज्ञे अराचीनः । ०१७ ।
अराचीनोऽपि वैदर्भीमेवापरामुपयेमे मर्यादां नाम ।
तस्यामस्य जज्ञे महाभौमः । ०१८ ।
महाभौमः खलु प्रासेनजितीमुपयेमे सुयज्ञां नाम ।
तस्यामस्य जज्ञे अयुतनायी ।
यः पुरुषमेधानामयुतमानयत् ।
तदस्यायुतनायित्वम् । ०१९ ।
अयुतनायी खलु पृथुश्रवसो दुहितरमुपयेमे भासां नाम ।
तस्यामस्य जज्ञे अक्रोधनः । ०२० ।
अक्रोधनः खलु कालिङ्गीं करण्डुं नामोपयेमे ।
तस्यामस्य जज्ञे देवातिथिः । ०२१ ।
देवातिथिः खलु वैदेहीमुपयेमे मर्यादां नाम ।
तस्यामस्य जज्ञे ऋचः । ०२२ ।
ऋचः खल्वाङ्गेयीमुपयेमे सुदेवां नाम ।
तस्यां पुत्रमजनयदृक्षम् । ०२३ ।
ऋक्षः खलु तक्षकदुहितरमुपयेमे ज्वालां नाम ।
तस्यां पुत्रं मतिनारं नामोत्पादयामास । ०२४ ।
मतिनारः खलु सरस्वत्यां द्वादशवार्षिकं सत्रमाजहार । ०२५ ।
निवृत्ते च सत्रे सरस्वत्यभिगम्य तं भर्तारं वरयामास ।
तस्यां पुत्रमजनयत्तंसुं नाम । ०२६ ।
अत्रानुवंशो भवति । ०२७ ।
तंसुं सरस्वती पुत्रं मतिनारादजीजनत् ।
इलिनं जनयामास कालिन्द्यां तंसुरात्मजम् ॥२८
इलिनस्तु रथन्तर्यां दुःषन्ताद्यान्पञ्च पुत्रानजनयत् । ०२९ ।
दुःषन्तः खलु विश्वामित्रदुहितरं शकुन्तलां नामोपयेमे ।
तस्यामस्य जज्ञे भरतः ।
तत्र श्लोकौ भवतः । ०३० ।
माता भस्त्रा पितुः पुत्रो येन जातः स एव सः ।
भरस्व पुत्रं दुःषन्त मावमंस्थाः शकुन्तलाम् ॥३१
रेतोधाः पुत्र उन्नयति नरदेव यमक्षयात् ।
त्वं चास्य धाता गर्भस्य सत्यमाह शकुन्तला ॥३२
ततोऽस्य भरतत्वम् । ०३३ ।
भरतः खलु काशेयीमुपयेमे सार्वसेनीं सुनन्दां नाम ।
तस्यामस्य जज्ञे भुमन्युः । ०३४ ।
भुमन्युः खलु दाशार्हीमुपयेमे जयां नाम ।
तस्यामस्य जज्ञे सुहोत्रः । ०३५ ।
सुहोत्रः खल्विक्ष्वाकुकन्यामुपयेमे सुवर्णां नाम ।
तस्यामस्य जज्ञे हस्ती ।
य इदं हास्तिनपुरं मापयामास ।
एतदस्य हास्तिनपुरत्वम् । ०३६ ।
हस्ती खलु त्रैगर्तीमुपयेमे यशोधरां नाम ।
तस्यामस्य जज्ञे विकुण्ठनः । ०३७ ।
विकुण्ठनः खलु दाशार्हीमुपयेमे सुदेवां नाम ।
तस्यामस्य जज्ञेऽजमीढः । ०३८ ।
अजमीढस्य चतुर्विंशं पुत्रशतं बभूव कैकेय्यां नागायां गान्धार्यां विमलायामृक्षायां चेति ।
पृथक्पृथग्वंशकरा नृपतयः ।
तत्र वंशकरः संवरणः । ०३९ ।
संवरणः खलु वैवस्वतीं तपतीं नामोपयेमे ।
तस्यामस्य जज्ञे कुरुः । ०४० ।
कुरुः खलु दाशार्हीमुपयेमे शुभाङ्गीं नाम ।
तस्यामस्य जज्ञे विडूरथः । ०४१ ।
विडूरथस्तु मागधीमुपयेमे सम्प्रियां नाम ।
तस्यामस्य जज्ञेऽरुग्वान्नाम । ०४२ ।
अरुग्वान्खलु मागधीमुपयेमेऽमृतां नाम ।
तस्यामस्य जज्ञे परिक्षित् । ०४३ ।
परिक्षित्खलु बाहुदामुपयेमे सुयशां नाम ।
तस्यामस्य जज्ञे भीमसेनः । ०४४ ।
भीमसेनः खलु कैकेयीमुपयेमे सुकुमारीं नाम ।
तस्यामस्य जज्ञे पर्यश्रवाः ।
यमाहुः प्रतीपं नाम । ०४५ ।
प्रतीपः खलु शैब्यामुपयेमे सुनन्दां नाम ।
तस्यां पुत्रानुत्पादयामास देवापिं शन्तनुं बाह्लीकं चेति । ०४६ ।
देवापिः खलु बाल एवारण्यं प्रविवेश ।
शन्तनुस्तु महीपालोऽभवत् ।
अत्रानुवंशो भवति । ०४७ ।
यं यं कराभ्यां स्पृशति जीर्णं स सुखमश्नुते ।
पुनर्युवा च भवति तस्मात्तं शन्तनुं विदुः ॥४८
तदस्य शन्तनुत्वम् । ०४९ ।
शन्तनुः खलु गङ्गां भागीरथीमुपयेमे ।
तस्यामस्य जज्ञे देवव्रतः ।
यमाहुर्भीष्म इति । ०५० ।
भीष्मः खलु पितुः प्रियचिकीर्षया सत्यवतीमुदवहन्मातरम् ।
यामाहुर्गन्धकालीति । ०५१ ।
तस्यां कानीनो गर्भः पराशराद्द्वैपायनः ।
तस्यामेव शन्तनोर्द्वौ पुत्रौ बभूवतुः ।
चित्राङ्गदो विचित्रवीर्यश्च । ०५२ ।
तयोरप्राप्तयौवन एव चित्राङ्गदो गन्धर्वेण हतः ।
विचित्रवीर्यस्तु राजा समभवत् । ०५३ ।
विचित्रवीर्यः खलु कौसल्यात्मजेऽम्बिकाम्बालिके काशिराजदुहितरावुपयेमे । ०५४ ।
विचित्रवीर्यस्त्वनपत्य एव विदेहत्वं प्राप्तः । ०५५ ।
ततः सत्यवती चिन्तयामास ।
दौःषन्तो वंश उच्छिद्यते इति । ०५६ ।
सा द्वैपायनमृषिं चिन्तयामास । ०५७ ।
स तस्याः पुरतः स्थितः किं करवाणीति । ०५८ ।
सा तमुवाच ।
भ्राता तवानपत्य एव स्वर्यातो विचित्रवीर्यः ।
साध्वपत्यं तस्योत्पादयेति । ०५९ ।
स परमित्युक्त्वा त्रीन्पुत्रानुत्पादयामास धृतराष्ट्रं पाण्डुं विदुरं चेति । ०६० ।
तत्र धृतराष्ट्रस्य राज्ञः पुत्रशतं बभूव गान्धार्यां वरदानाद्द्वैपायनस्य । ०६१ ।
तेषां धृतराष्ट्रस्य पुत्राणां चत्वारः प्रधाना बभूवुर्दुर्योधनो दुःशासनो विकर्णश्चित्रसेन इति । ०६२ ।
पाण्डोस्तु द्वे भार्ये बभूवतुः कुन्ती माद्री चेत्युभे स्त्रीरत्ने । ०६३ ।
अथ पाण्डुर्मृगयां चरन्मैथुनगतमृषिमपश्यन्मृग्यां वर्तमानम् ।
तथैवाप्लुतमनासादितकामरसमतृप्तं बाणेनाभिजघान । ०६४ ।
स बाणविद्ध उवाच पाण्डुम् ।
चरता धर्ममिमं येन त्वयाभिज्ञेन कामरसस्याहमनवाप्तकामरसोऽभिहतस्तस्मात्त्वमप्येतामवस्थामासाद्यानवाप्तकामरसः पञ्चत्वमाप्स्यसि क्षिप्रमेवेति । ०६५ ।
स विवर्णरूपः पाण्डुः शापं परिहरमाणो नोपासर्पत भार्ये । ०६६ ।
वाक्यं चोवाच ।
स्वचापल्यादिदं प्राप्तवानहम् ।
शृणोमि च नानपत्यस्य लोका सन्तीति । ०६७ ।
सा त्वं मदर्थे पुत्रानुत्पादयेति कुन्तीमुवाच । ०६८ ।
सा तत्र पुत्रानुत्पादयामास धर्माद्युधिष्ठिरं मारुताद्भीमसेनं शक्रादर्जुनमिति । ०६९ ।
स तां हृष्टरूपः पाण्डुरुवाच ।
इयं ते सपत्न्यनपत्या ।
साध्वस्यामपत्यमुत्पाद्यतामिति । ०७० ।
स एवमस्त्वित्युक्तः कुन्त्या । ०७१ ।
ततो माद्र्यामश्विभ्यां नकुलसहदेवावुत्पादितौ । ०७२ ।
माद्रीं खल्वलङ्कृतां दृष्ट्वा पाण्डुर्भावं चक्रे । ०७३ ।
स तां स्पृष्ट्वैव विदेहत्वं प्राप्तः । ०७४ ।
तत्रैनं चितास्थं माद्री समन्वारुरोह । ०७५ ।
उवाच कुन्तीम् ।
यमयोरार्ययाप्रमत्तया भवितव्यमिति । ०७६ ।
ततस्ते पञ्च पाण्डवाः कुन्त्या सहिता हास्तिनपुरमानीय तापसैर्भीष्मस्य विदुरस्य च निवेदिताः । ०७७ ।
तत्रापि जतुगृहे दग्धुं समारब्धा न शकिता विदुरमन्त्रितेन । ०७८ ।
ततश्च हिडिम्बमन्तरा हत्वा एकचक्रां गताः । ०७९ ।
तस्यामप्येकचक्रायां बकं नाम राक्षसं हत्वा पाञ्चालनगरमभिगताः । ०८० ।
तस्माद्द्रौपदीं भार्यामविन्दन्स्वविषयं चाजग्मुः कुशलिनः । ०८१ ।
पुत्रांश्चोत्पादयामासुः ।
प्रतिविन्ध्यं युधिष्ठिरः ।
सुतसोमं वृकोदरः ।
श्रुतकीर्तिमर्जुनः ।
शतानीकं नकुलः ।
श्रुतकर्माणं सहदेव इति । ०८२ ।
युधिष्ठिरस्तु गोवासनस्य शैब्यस्य देविकां नाम कन्यां स्वयंवरे लेभे ।
तस्यां पुत्रं जनयामास यौधेयं नाम । ०८३ ।
भीमसेनोऽपि काश्यां बलधरां नामोपयेमे वीर्यशुल्काम् ।
तस्यां पुत्रं सर्वगं नामोत्पादयामास । ०८४ ।
अर्जुनः खलु द्वारवतीं गत्वा भगिनीं वासुदेवस्य सुभद्रां नाम भार्यामुदवहत् ।
तस्यां पुत्रमभिमन्युं नाम जनयामास । ०८५ ।
नकुलस्तु चैद्यां करेणुवतीं नाम भार्यामुदवहत् ।
तस्यां पुत्रं निरमित्रं नामाजनयत् । ०८६ ।
सहदेवोऽपि माद्रीमेव स्वयंवरे विजयां नामोपयेमे ।
तस्यां पुत्रमजनयत्सुहोत्रं नाम । ०८७ ।
भीमसेनस्तु पूर्वमेव हिडिम्बायां राक्षस्यां घटोत्कचं नाम पुत्रं जनयामास । ०८८ ।
इत्येते एकादश पाण्डवानां पुत्राः । ०८९ ।
विराटस्य दुहितरमुत्तरां नामाभिमन्युरुपयेमे ।
तस्यामस्य परासुर्गर्भोऽजायत । ०९० ।
तमुत्सङ्गेन प्रतिजग्राह पृथा नियोगात्पुरुषोत्तमस्य वासुदेवस्य ।
षाण्मासिकं गर्भमहमेनं जीवयिष्यामीति । ०९१ ।
सञ्जीवयित्वा चैनमुवाच ।
परिक्षीणे कुले जातो भवत्वयं परिक्षिन्नामेति । ०९२ ।
परिक्षित्तु खलु माद्रवतीं नामोपयेमे ।
तस्यामस्य जनमेजयः । ०९३ ।
जनमेजयात्तु वपुष्टमायां द्वौ पुत्रौ शतानीकः शङ्कुश्च । ०९४ ।
शतानीकस्तु खलु वैदेहीमुपयेमे ।
तस्यामस्य जज्ञे पुत्रोऽश्वमेधदत्तः । ०९५ ।
इत्येष पूरोर्वंशस्तु पाण्डवानां च कीर्तितः ।
पूरोर्वंशमिमं श्रुत्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥९६ ॥ 1.95.

śrutastvatto mayā vipra pūrveṣāṃ sambhavo mahān |
udārāścāpi vaṃśe'sminrājāno me pariśrutāḥ ||1
kiṃ tu laghvarthasaṃyuktaṃ priyākhyānaṃ na māmati |
prīṇātyato bhavānbhūyo vistareṇa bravītu me ||2
etāmeva kathāṃ divyāmā prajāpatito manoḥ |
teṣāmājananaṃ puṇyaṃ kasya na prītimāvahet ||3
saddharmaguṇamāhātmyairabhivardhitamuttamam |
viṣṭabhya lokāṃstrīneṣāṃ yaśaḥ sphītamavasthitam ||4
guṇaprabhāvavīryaujaḥsattvotsāhavatāmaham |
na tṛpyāmi kathāṃ śṛṇvannamṛtāsvādasaṃmitām ||5
vaiśampāyana uvāca
śṛṇu rājanpurā samyaṅmayā dvaipāyanācchrutam |
procyamānamidaṃ kṛtsnaṃ svavaṃśajananaṃ śubham ||6
dakṣasyāditiḥ |
aditervivasvān |
vivasvato manuḥ |
manorilā |
ilāyāḥ purūravāḥ |
purūravasa āyuḥ |
āyuṣo nahuṣaḥ |
nahuṣasya yayātiḥ | 007 |
yayāterdve bhārye babhūvatuḥ |
uśanaso duhitā devayānī vṛṣaparvaṇaśca duhitā śarmiṣṭhā nāma |
atrānuvaṃśo bhavati | 008 |
yaduṃ ca turvasuṃ caiva devayānī vyajāyata |
druhyuṃ cānuṃ ca pūruṃ ca śarmiṣṭhā vārṣaparvaṇī ||9
tatra yadoryādavāḥ |
pūroḥ pauravāḥ | 010 |
pūrorbhāryā kausalyā nāma |
tasyāmasya jajñe janamejayo nāma |
yastrīnaśvamedhānājahāra |
viśvajitā ceṣṭvā vanaṃ praviveśa | 011 |
janamejayaḥ khalvanantāṃ nāmopayeme mādhavīm |
tasyāmasya jajñe prācinvān |
yaḥ prācīṃ diśaṃ jigāya yāvatsūryodayāt |
tatastasya prācinvatvam | 012 |
prācinvānkhalvaśmakīmupayeme |
tasyāmasya jajñe saṃyātiḥ | 013 |
saṃyātiḥ khalu dṛṣadvato duhitaraṃ varāṅgīṃ nāmopayeme |
tasyāmasya jajñe ahampātiḥ | 014 |
ahampātistu khalu kṛtavīryaduhitaramupayeme bhānumatīṃ nāma |
tasyāmasya jajñe sārvabhaumaḥ | 015 |
sārvabhaumaḥ khalu jitvājahāra kaikeyīṃ sunandāṃ nāma |
tasyāmasya jajñe jayatsenaḥ | 016 |
jayatsenaḥ khalu vaidarbhīmupayeme suṣuvāṃ nāma |
tasyāmasya jajñe arācīnaḥ | 017 |
arācīno'pi vaidarbhīmevāparāmupayeme maryādāṃ nāma |
tasyāmasya jajñe mahābhaumaḥ | 018 |
mahābhaumaḥ khalu prāsenajitīmupayeme suyajñāṃ nāma |
tasyāmasya jajñe ayutanāyī |
yaḥ puruṣamedhānāmayutamānayat |
tadasyāyutanāyitvam | 019 |
ayutanāyī khalu pṛthuśravaso duhitaramupayeme bhāsāṃ nāma |
tasyāmasya jajñe akrodhanaḥ | 020 |
akrodhanaḥ khalu kāliṅgīṃ karaṇḍuṃ nāmopayeme |
tasyāmasya jajñe devātithiḥ | 021 |
devātithiḥ khalu vaidehīmupayeme maryādāṃ nāma |
tasyāmasya jajñe ṛcaḥ | 022 |
ṛcaḥ khalvāṅgeyīmupayeme sudevāṃ nāma |
tasyāṃ putramajanayadṛkṣam | 023 |
ṛkṣaḥ khalu takṣakaduhitaramupayeme jvālāṃ nāma |
tasyāṃ putraṃ matināraṃ nāmotpādayāmāsa | 024 |
matināraḥ khalu sarasvatyāṃ dvādaśavārṣikaṃ satramājahāra | 025 |
nivṛtte ca satre sarasvatyabhigamya taṃ bhartāraṃ varayāmāsa |
tasyāṃ putramajanayattaṃsuṃ nāma | 026 |
atrānuvaṃśo bhavati | 027 |
taṃsuṃ sarasvatī putraṃ matinārādajījanat |
ilinaṃ janayāmāsa kālindyāṃ taṃsurātmajam ||28
ilinastu rathantaryāṃ duḥṣantādyānpañca putrānajanayat | 029 |
duḥṣantaḥ khalu viśvāmitraduhitaraṃ śakuntalāṃ nāmopayeme |
tasyāmasya jajñe bharataḥ |
tatra ślokau bhavataḥ | 030 |
mātā bhastrā pituḥ putro yena jātaḥ sa eva saḥ |
bharasva putraṃ duḥṣanta māvamaṃsthāḥ śakuntalām ||31
retodhāḥ putra unnayati naradeva yamakṣayāt |
tvaṃ cāsya dhātā garbhasya satyamāha śakuntalā ||32
tato'sya bharatatvam | 033 |
bharataḥ khalu kāśeyīmupayeme sārvasenīṃ sunandāṃ nāma |
tasyāmasya jajñe bhumanyuḥ | 034 |
bhumanyuḥ khalu dāśārhīmupayeme jayāṃ nāma |
tasyāmasya jajñe suhotraḥ | 035 |
suhotraḥ khalvikṣvākukanyāmupayeme suvarṇāṃ nāma |
tasyāmasya jajñe hastī |
ya idaṃ hāstinapuraṃ māpayāmāsa |
etadasya hāstinapuratvam | 036 |
hastī khalu traigartīmupayeme yaśodharāṃ nāma |
tasyāmasya jajñe vikuṇṭhanaḥ | 037 |
vikuṇṭhanaḥ khalu dāśārhīmupayeme sudevāṃ nāma |
tasyāmasya jajñe'jamīḍhaḥ | 038 |
ajamīḍhasya caturviṃśaṃ putraśataṃ babhūva kaikeyyāṃ nāgāyāṃ gāndhāryāṃ vimalāyāmṛkṣāyāṃ ceti |
pṛthakpṛthagvaṃśakarā nṛpatayaḥ |
tatra vaṃśakaraḥ saṃvaraṇaḥ | 039 |
saṃvaraṇaḥ khalu vaivasvatīṃ tapatīṃ nāmopayeme |
tasyāmasya jajñe kuruḥ | 040 |
kuruḥ khalu dāśārhīmupayeme śubhāṅgīṃ nāma |
tasyāmasya jajñe viḍūrathaḥ | 041 |
viḍūrathastu māgadhīmupayeme sampriyāṃ nāma |
tasyāmasya jajñe'rugvānnāma | 042 |
arugvānkhalu māgadhīmupayeme'mṛtāṃ nāma |
tasyāmasya jajñe parikṣit | 043 |
parikṣitkhalu bāhudāmupayeme suyaśāṃ nāma |
tasyāmasya jajñe bhīmasenaḥ | 044 |
bhīmasenaḥ khalu kaikeyīmupayeme sukumārīṃ nāma |
tasyāmasya jajñe paryaśravāḥ |
yamāhuḥ pratīpaṃ nāma | 045 |
pratīpaḥ khalu śaibyāmupayeme sunandāṃ nāma |
tasyāṃ putrānutpādayāmāsa devāpiṃ śantanuṃ bāhlīkaṃ ceti | 046 |
devāpiḥ khalu bāla evāraṇyaṃ praviveśa |
śantanustu mahīpālo'bhavat |
atrānuvaṃśo bhavati | 047 |
yaṃ yaṃ karābhyāṃ spṛśati jīrṇaṃ sa sukhamaśnute |
punaryuvā ca bhavati tasmāttaṃ śantanuṃ viduḥ ||48
tadasya śantanutvam | 049 |
śantanuḥ khalu gaṅgāṃ bhāgīrathīmupayeme |
tasyāmasya jajñe devavrataḥ |
yamāhurbhīṣma iti | 050 |
bhīṣmaḥ khalu pituḥ priyacikīrṣayā satyavatīmudavahanmātaram |
yāmāhurgandhakālīti | 051 |
tasyāṃ kānīno garbhaḥ parāśarāddvaipāyanaḥ |
tasyāmeva śantanordvau putrau babhūvatuḥ |
citrāṅgado vicitravīryaśca | 052 |
tayoraprāptayauvana eva citrāṅgado gandharveṇa hataḥ |
vicitravīryastu rājā samabhavat | 053 |
vicitravīryaḥ khalu kausalyātmaje'mbikāmbālike kāśirājaduhitarāvupayeme | 054 |
vicitravīryastvanapatya eva videhatvaṃ prāptaḥ | 055 |
tataḥ satyavatī cintayāmāsa |
dauḥṣanto vaṃśa ucchidyate iti | 056 |
sā dvaipāyanamṛṣiṃ cintayāmāsa | 057 |
sa tasyāḥ purataḥ sthitaḥ kiṃ karavāṇīti | 058 |
sā tamuvāca |
bhrātā tavānapatya eva svaryāto vicitravīryaḥ |
sādhvapatyaṃ tasyotpādayeti | 059 |
sa paramityuktvā trīnputrānutpādayāmāsa dhṛtarāṣṭraṃ pāṇḍuṃ viduraṃ ceti | 060 |
tatra dhṛtarāṣṭrasya rājñaḥ putraśataṃ babhūva gāndhāryāṃ varadānāddvaipāyanasya | 061 |
teṣāṃ dhṛtarāṣṭrasya putrāṇāṃ catvāraḥ pradhānā babhūvurduryodhano duḥśāsano vikarṇaścitrasena iti | 062 |
pāṇḍostu dve bhārye babhūvatuḥ kuntī mādrī cetyubhe strīratne | 063 |
atha pāṇḍurmṛgayāṃ caranmaithunagatamṛṣimapaśyanmṛgyāṃ vartamānam |
tathaivāplutamanāsāditakāmarasamatṛptaṃ bāṇenābhijaghāna | 064 |
sa bāṇaviddha uvāca pāṇḍum |
caratā dharmamimaṃ yena tvayābhijñena kāmarasasyāhamanavāptakāmaraso'bhihatastasmāttvamapyetāmavasthāmāsādyānavāptakāmarasaḥ pañcatvamāpsyasi kṣiprameveti | 065 |
sa vivarṇarūpaḥ pāṇḍuḥ śāpaṃ pariharamāṇo nopāsarpata bhārye | 066 |
vākyaṃ covāca |
svacāpalyādidaṃ prāptavānaham |
śṛṇomi ca nānapatyasya lokā santīti | 067 |
sā tvaṃ madarthe putrānutpādayeti kuntīmuvāca | 068 |
sā tatra putrānutpādayāmāsa dharmādyudhiṣṭhiraṃ mārutādbhīmasenaṃ śakrādarjunamiti | 069 |
sa tāṃ hṛṣṭarūpaḥ pāṇḍuruvāca |
iyaṃ te sapatnyanapatyā |
sādhvasyāmapatyamutpādyatāmiti | 070 |
sa evamastvityuktaḥ kuntyā | 071 |
tato mādryāmaśvibhyāṃ nakulasahadevāvutpāditau | 072 |
mādrīṃ khalvalaṅkṛtāṃ dṛṣṭvā pāṇḍurbhāvaṃ cakre | 073 |
sa tāṃ spṛṣṭvaiva videhatvaṃ prāptaḥ | 074 |
tatrainaṃ citāsthaṃ mādrī samanvāruroha | 075 |
uvāca kuntīm |
yamayorāryayāpramattayā bhavitavyamiti | 076 |
tataste pañca pāṇḍavāḥ kuntyā sahitā hāstinapuramānīya tāpasairbhīṣmasya vidurasya ca niveditāḥ | 077 |
tatrāpi jatugṛhe dagdhuṃ samārabdhā na śakitā viduramantritena | 078 |
tataśca hiḍimbamantarā hatvā ekacakrāṃ gatāḥ | 079 |
tasyāmapyekacakrāyāṃ bakaṃ nāma rākṣasaṃ hatvā pāñcālanagaramabhigatāḥ | 080 |
tasmāddraupadīṃ bhāryāmavindansvaviṣayaṃ cājagmuḥ kuśalinaḥ | 081 |
putrāṃścotpādayāmāsuḥ |
prativindhyaṃ yudhiṣṭhiraḥ |
sutasomaṃ vṛkodaraḥ |
śrutakīrtimarjunaḥ |
śatānīkaṃ nakulaḥ |
śrutakarmāṇaṃ sahadeva iti | 082 |
yudhiṣṭhirastu govāsanasya śaibyasya devikāṃ nāma kanyāṃ svayaṃvare lebhe |
tasyāṃ putraṃ janayāmāsa yaudheyaṃ nāma | 083 |
bhīmaseno'pi kāśyāṃ baladharāṃ nāmopayeme vīryaśulkām |
tasyāṃ putraṃ sarvagaṃ nāmotpādayāmāsa | 084 |
arjunaḥ khalu dvāravatīṃ gatvā bhaginīṃ vāsudevasya subhadrāṃ nāma bhāryāmudavahat |
tasyāṃ putramabhimanyuṃ nāma janayāmāsa | 085 |
nakulastu caidyāṃ kareṇuvatīṃ nāma bhāryāmudavahat |
tasyāṃ putraṃ niramitraṃ nāmājanayat | 086 |
sahadevo'pi mādrīmeva svayaṃvare vijayāṃ nāmopayeme |
tasyāṃ putramajanayatsuhotraṃ nāma | 087 |
bhīmasenastu pūrvameva hiḍimbāyāṃ rākṣasyāṃ ghaṭotkacaṃ nāma putraṃ janayāmāsa | 088 |
ityete ekādaśa pāṇḍavānāṃ putrāḥ | 089 |
virāṭasya duhitaramuttarāṃ nāmābhimanyurupayeme |
tasyāmasya parāsurgarbho'jāyata | 090 |
tamutsaṅgena pratijagrāha pṛthā niyogātpuruṣottamasya vāsudevasya |
ṣāṇmāsikaṃ garbhamahamenaṃ jīvayiṣyāmīti | 091 |
sañjīvayitvā cainamuvāca |
parikṣīṇe kule jāto bhavatvayaṃ parikṣinnāmeti | 092 |
parikṣittu khalu mādravatīṃ nāmopayeme |
tasyāmasya janamejayaḥ | 093 |
janamejayāttu vapuṣṭamāyāṃ dvau putrau śatānīkaḥ śaṅkuśca | 094 |
śatānīkastu khalu vaidehīmupayeme |
tasyāmasya jajñe putro'śvamedhadattaḥ | 095 |
ityeṣa pūrorvaṃśastu pāṇḍavānāṃ ca kīrtitaḥ |
pūrorvaṃśamimaṃ śrutvā sarvapāpaiḥ pramucyate ||96 || 1.95.

पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)