अपरं मम सन्देहं कथयस्व जनार्दन ।
पुरुषस्य च कस्यापि मता पञ्चत्वमागता
aparaṃ mama sandehaṃ kathayasva janārdana |
puruṣasya ca kasyāpi matā pañcatvamāgatā
इति श्रीगारुडे महापुराणे उत्तरखण्डे द्वितीदृ धदृप्रेतकल्पे श्रीकृष्णगरुडसंवादे सपिण्डनशवविध्योर्निरूपणं नाम पञ्चत्रिंशोऽध्यायः ॥
46 श्लोक · 35 में से 49
गरुड पूछते हैं कि जब माता की दादी-परदादी जीवित हों, तो उसका सपिण्डन किनसे हो। श्रीकृष्ण कहते हैं कि उसे उमा, लक्ष्मी और सावित्री से मिलाया जाए। जिसकी सन्तति टूट गई हो, उसके लिए आचार्य, शिष्य या दूर का गोत्रज नारायणबलि करे, तो वह नरक से छूटता है। धनिष्ठा से रेवती तक के पाँच नक्षत्रों, पञ्चक, में मृत्यु अशुभ है; तब शव के पास कुश के चार पुतले रखकर दाह किया जाए, तिल, गौ, स्वर्ण और घी का दान हो, और सूतक के अन्त में शान्तिकर्म। प्रेतश्राद्ध में आशीर्वाद और पितृ शब्द आदि अठारह बातें वर्जित हैं। वे सोलह-सोलह श्राद्धों के तीन समूह गिनाते हैं, और गाँव में शव रहते भोजन तथा नित्यकर्म का निषेध करते हैं।
तर्क्ष्य उवाच
अपरं मम सन्देहं कथयस्व जनार्दन ।
पुरुषस्य च कस्यापि मता पञ्चत्वमागता
aparaṃ mama sandehaṃ kathayasva janārdana |
puruṣasya ca kasyāpi matā pañcatvamāgatā
पितामही जीवति च तथा च प्रपितामही ।
वृद्धप्रपितामही तद्वन्मातृसक्तः पिता तथा
pitāmahī jīvati ca tathā ca prapitāmahī |
vṛddhaprapitāmahī tadvanmātṛsaktaḥ pitā tathā
प्रमातामहश्च तथा वृद्धप्रमातामहस्तथा ।
केन सा मेल्यते माता एतत्कथय मे प्रभो
pramātāmahaśca tathā vṛddhapramātāmahastathā |
kena sā melyate mātā etatkathaya me prabho
श्रीकृष्ण उवाच
पुनरुक्तं प्रवक्ष्यामि सपिण्डीकरणं खग ।
उमा लक्ष्मीश्च सावित्रीत्यताभिर्मेलयेद्ध्रुवम्
punaruktaṃ pravakṣyāmi sapiṇḍīkaraṇaṃ khaga |
umā lakṣmīśca sāvitrītyatābhirmelayeddhruvam
त्रयः पिण्डभुजो ज्ञेयास्त्यजाकाश्च त्रयः स्मृताः ।
त्रयः पिण्डानुलेपाश्च दशमः पङ्क्तिसंन्निधः
trayaḥ piṇḍabhujo jñeyāstyajākāśca trayaḥ smṛtāḥ |
trayaḥ piṇḍānulepāśca daśamaḥ paṅktisaṃnnidhaḥ
इत्येते पुरुषाः ख्याताः पितृमातृकुलेषु च ।
तारयेद्यजमानस्तु दश पूर्वान् दशावरान्
ityete puruṣāḥ khyātāḥ pitṛmātṛkuleṣu ca |
tārayedyajamānastu daśa pūrvān daśāvarān
सपिण्डः स भवेदादौ सपिण्डीकरणे कृते ।
अन्त्यस्तु त्याजको ज्ञेयो यो वृद्धप्रपितामहः
sapiṇḍaḥ sa bhavedādau sapiṇḍīkaraṇe kṛte |
antyastu tyājako jñeyo yo vṛddhaprapitāmahaḥ
अन्तिमस्त्याजको ज्ञेयो लेपकः प्रथमो भवेत् ।
लेपकस्त्वन्तिमो यस्तु स भवेत्पङ्क्तिसन्निधः
antimastyājako jñeyo lepakaḥ prathamo bhavet |
lepakastvantimo yastu sa bhavetpaṅktisannidhaḥ
यजमानो भवेदेको दश पृर्त्वे दशावरे ।
इत्येते पितरो ज्ञेया एकविंशति संख्यकाः
yajamāno bhavedeko daśa pṛrtve daśāvare |
ityete pitaro jñeyā ekaviṃśati saṃkhyakāḥ
विधिना कुरुते यस्तु संसारे श्राद्धमुत्तमम् ।
जायतेऽत्र न सन्देहः शृणु तस्यापि यत्फलम्
vidhinā kurute yastu saṃsāre śrāddhamuttamam |
jāyate'tra na sandehaḥ śṛṇu tasyāpi yatphalam
पिता ददाति पुत्त्रान् वै विच्छिन्नसन्ततिः खग ।
होमदाता भवेत्सोपि यस्तस्य प्रपितामहः
pitā dadāti puttrān vai vicchinnasantatiḥ khaga |
homadātā bhavetsopi yastasya prapitāmahaḥ
कृते श्राद्धे गुणा ह्येते पितॄणां तपेणे स्मृताः ।
दद्याद्विपुलमन्नाद्यं वृद्धस्तु प्रपितामहः
kṛte śrāddhe guṇā hyete pitṝṇāṃ tapeṇe smṛtāḥ |
dadyādvipulamannādyaṃ vṛddhastu prapitāmahaḥ
यस्य पुंसश्च मर्त्ये वै विच्छिन्ना सन्ततिः खग ।
स वसेन्नरके घोरे पङ्के मग्नः करी यथा
yasya puṃsaśca martye vai vicchinnā santatiḥ khaga |
sa vasennarake ghore paṅke magnaḥ karī yathā
योन्यन्तरेषु जायते यत्र वृक्षसरीसृपाः ।
न सन्ततिं विना सोऽत्र मुच्यते नरकाद्ध्रुवम्
yonyantareṣu jāyate yatra vṛkṣasarīsṛpāḥ |
na santatiṃ vinā so'tra mucyate narakāddhruvam
आचार्यस्तस्य शिष्यो वा यो दूरेऽपि हि गात्रेजः ।
नारायणबलिं कुर्यात्तस्याद्देशेन भक्तितः
ācāryastasya śiṣyo vā yo dūre'pi hi gātrejaḥ |
nārāyaṇabaliṃ kuryāttasyāddeśena bhaktitaḥ
विशुद्धः सर्वपापेभ्यो मुक्तः स नरकाद्ध्रुवम् ।
निवसेन्नाकलोके च नात्र कार्या विचारणा
viśuddhaḥ sarvapāpebhyo muktaḥ sa narakāddhruvam |
nivasennākaloke ca nātra kāryā vicāraṇā
आदौ कृत्वा धनिष्ठाञ्च एतन्नक्षत्रपञ्चकम् ।
रेवत्यन्तं सदा दूष्यमशुभं सर्वदा भवेत्
ādau kṛtvā dhaniṣṭhāñca etannakṣatrapañcakam |
revatyantaṃ sadā dūṣyamaśubhaṃ sarvadā bhavet
दाह
स्तत्र न कर्तव्यो विप्रदिसर्वजातिषु ।
दीयते न जलं तत्र अशुभं जायते ध्रुवम् ।
लोकयात्रा न कर्तव्या दुः खार्तः स्वजनो यदि
dāha
statra na kartavyo vipradisarvajātiṣu |
dīyate na jalaṃ tatra aśubhaṃ jāyate dhruvam |
lokayātrā na kartavyā duḥ khārtaḥ svajano yadi
पञ्चकानन्तरं तस्य कर्तव्यं सर्वमन्यथा ।
पुत्राणां गोत्रिणां तस्य सन्तापोऽप्युपजायते
pañcakānantaraṃ tasya kartavyaṃ sarvamanyathā |
putrāṇāṃ gotriṇāṃ tasya santāpo'pyupajāyate
गृहे हानिर्भवेत्तस्य ऋक्षेष्वेषु मृतश्च यः ।
अथवा ऋक्षमध्येऽपि दाहस्तस्य विधीयते
gṛhe hānirbhavettasya ṛkṣeṣveṣu mṛtaśca yaḥ |
athavā ṛkṣamadhye'pi dāhastasya vidhīyate
क्रियते मानुषाणान्तु सद्य आहुतिकारणात् ।
सद्याहुतिकरं पुण्यं तीर्थे तद्दाह उत्तमः
kriyate mānuṣāṇāntu sadya āhutikāraṇāt |
sadyāhutikaraṃ puṇyaṃ tīrthe taddāha uttamaḥ
विप्रैर्नियमतः कार्यः समन्त्रो विधिपूर्वकः ।
शवस्य च समीपे तु क्षिप्यन्ते पुत्तलास्ततः
viprairniyamataḥ kāryaḥ samantro vidhipūrvakaḥ |
śavasya ca samīpe tu kṣipyante puttalāstataḥ
दर्भमयाश्च चत्वारो विप्रा मन्त्राभिमन्त्रिताः ।
ततो दाहः प्रकर्तव्यः तैश्च पुत्तलकैः सह
darbhamayāśca catvāro viprā mantrābhimantritāḥ |
tato dāhaḥ prakartavyaḥ taiśca puttalakaiḥ saha
सूतकान्ते ततः पुत्रः कुर्याच्छान्तिकमुत्तमम्
sūtakānte tataḥ putraḥ kuryācchāntikamuttamam
पञ्चकेषु मृतो योऽसौ न गतिं लभते नरः ।
तिलान् गाश्च सुवर्णं च तमुद्दिश्य घृतं ददेत्
pañcakeṣu mṛto yo'sau na gatiṃ labhate naraḥ |
tilān gāśca suvarṇaṃ ca tamuddiśya ghṛtaṃ dadet
विप्राणां दीयते दानं सर्वोपद्रवनाशनम् ।
सूतकान्ते च सत्पुत्रैः स प्रेतो लभते गतिम्
viprāṇāṃ dīyate dānaṃ sarvopadravanāśanam |
sūtakānte ca satputraiḥ sa preto labhate gatim
भाजनोपानहौ च्छत्रं हेममुद्राच वाससी ।
दक्षिणा दीयते विप्र सर्वपातकमोचनी
bhājanopānahau cchatraṃ hemamudrāca vāsasī |
dakṣiṇā dīyate vipra sarvapātakamocanī
बालवृद्धातुराणाञ्च मृतानां पञ्चकेषु हि ।
विधानं यो न कुर्वीत विघ्नस्तस्य प्रजायते
bālavṛddhāturāṇāñca mṛtānāṃ pañcakeṣu hi |
vidhānaṃ yo na kurvīta vighnastasya prajāyate
अष्टादशैव वस्तूनि प्रेतश्राद्धे विवर्जयेत् ।
आशिषो द्विगुणान् दर्भान् प्रणवान्नैकपिण्डताम्
aṣṭādaśaiva vastūni pretaśrāddhe vivarjayet |
āśiṣo dviguṇān darbhān praṇavānnaikapiṇḍatām
अग्नौकरणमुच्छिष्टं श्राद्धं वै वैश्वदैविकम् ।
विकिरं च स्वधाकारं पितृशब्दं न चोच्चरेत्
agnaukaraṇamucchiṣṭaṃ śrāddhaṃ vai vaiśvadaivikam |
vikiraṃ ca svadhākāraṃ pitṛśabdaṃ na coccaret
अनुशब्दं न कुर्वीत नावाहनमथोल्मुकम् ।
आसीमान्तं न कुर्वीत प्रदक्षिणविसर्जनम्
anuśabdaṃ na kurvīta nāvāhanamatholmukam |
āsīmāntaṃ na kurvīta pradakṣiṇavisarjanam
न कुर्यात्तिलहोमञ्च द्विजः पूर्णाहुतिं तथा ।
न कुर्याद्वैश्वदेवं चेत्कर्ता गच्छत्यधोगतिम्
na kuryāttilahomañca dvijaḥ pūrṇāhutiṃ tathā |
na kuryādvaiśvadevaṃ cetkartā gacchatyadhogatim
मलिनश्राद्धसंज्ञानं पूर्वषोडशकं तथा ।
स्थाने द्वारे चार्धमार्गे चितायां शवहस्तके
malinaśrāddhasaṃjñānaṃ pūrvaṣoḍaśakaṃ tathā |
sthāne dvāre cārdhamārge citāyāṃ śavahastake
श्मशानवासिभूतेभ्यः पञ्चमं प्रतिवेश्यकम् ।
षष्ठं सञ्चयने प्रोक्तं दश पिण्डा दशाहिकाः ।
श्राद्धषोडषकञ्चैतत्प्रथमं परिकीर्तितम्
śmaśānavāsibhūtebhyaḥ pañcamaṃ prativeśyakam |
ṣaṣṭhaṃ sañcayane proktaṃ daśa piṇḍā daśāhikāḥ |
śrāddhaṣoḍaṣakañcaitatprathamaṃ parikīrtitam
अन्यच्च षोडशं मध्ये द्वितीयं तार्क्ष्य मे शृणु ।
कर्तव्यानीह विधिना श्राद्धान्येकादशैव तु
anyacca ṣoḍaśaṃ madhye dvitīyaṃ tārkṣya me śṛṇu |
kartavyānīha vidhinā śrāddhānyekādaśaiva tu
ब्रह्मविष्णुशिवाद्यञ्च तथान्यच्छ्राद्धपञ्चकम् ।
एवं षोडशकं प्राहुरेतत्तत्त्वविदो जनाः
brahmaviṣṇuśivādyañca tathānyacchrāddhapañcakam |
evaṃ ṣoḍaśakaṃ prāhuretattattvavido janāḥ
द्वादश प्रतिमास्यानि श्राद्धमेकादशे तथा ।
त्रिपक्षसम्भवञ्चैव द्वे रिक्ते खग षोडश
dvādaśa pratimāsyāni śrāddhamekādaśe tathā |
tripakṣasambhavañcaiva dve rikte khaga ṣoḍaśa
आद्यं शवविशुद्ध्यर्थं कृत्वान्यच्च त्रिषोडशम् ।
पितृपाङ्क्तिविशुद्ध्यर्थं शताद्धैंन तु योजयेत्
ādyaṃ śavaviśuddhyarthaṃ kṛtvānyacca triṣoḍaśam |
pitṛpāṅktiviśuddhyarthaṃ śatāddhaiṃna tu yojayet
शतार्धेन विहीनो यो मिलितः पङ्क्तिभाङ्न हि ।
चत्वारिंशत्तथैवाष्टश्राद्धं प्रेतत्वनाशनम्
śatārdhena vihīno yo militaḥ paṅktibhāṅna hi |
catvāriṃśattathaivāṣṭaśrāddhaṃ pretatvanāśanam
सकृदूनशतार्धेन सम्भवेत्पङ्क्तिसन्निधः ।
मेलनीयः शतार्धेन सन्धिः श्राद्धेन तत्त्वतः
sakṛdūnaśatārdhena sambhavetpaṅktisannidhaḥ |
melanīyaḥ śatārdhena sandhiḥ śrāddhena tattvataḥ
शवस्य शिबिकायां करचरणबन्धनं तत्र कर्तव्यम् ।
एवं चेन्न विधानं विधीयते तत्पिशाचपरिभवनम्
śavasya śibikāyāṃ karacaraṇabandhanaṃ tatra kartavyam |
evaṃ cenna vidhānaṃ vidhīyate tatpiśācaparibhavanam
संजायते रजन्याञ्च शवनिर्गमने राष्ट्रं भयशून्यम् ।
शवं न मुञ्चेत मुच्यते चेत्दुः स्पर्शाद्दुर्गतिर्भवेत्
saṃjāyate rajanyāñca śavanirgamane rāṣṭraṃ bhayaśūnyam |
śavaṃ na muñceta mucyate cetduḥ sparśāddurgatirbhavet
ग्राममध्ये स्थिते प्रेते श्रुते भुङ्क्ते यदृच्छया ।
तदन्नं मांसवज्ज्ञेयं तत्तोयं रुधिरोपमम्
grāmamadhye sthite prete śrute bhuṅkte yadṛcchayā |
tadannaṃ māṃsavajjñeyaṃ tattoyaṃ rudhiropamam
ताम्बूलं दन्तकाष्ठञ्च भोजनं ऋतुसेवनम् ।
ग्राममध्ये स्थिते प्रेते वर्जयेत्पिण्डपातनम्
tāmbūlaṃ dantakāṣṭhañca bhojanaṃ ṛtusevanam |
grāmamadhye sthite prete varjayetpiṇḍapātanam
स्नानं दानं जपो होमस्तर्पणं सुरपूजनम् ।
ग्राममध्ये स्थिते प्रेते शुद्ध्यर्थं ज्ञातिधर्मतः
snānaṃ dānaṃ japo homastarpaṇaṃ surapūjanam |
grāmamadhye sthite prete śuddhyarthaṃ jñātidharmataḥ
ज्ञातिसम्बन्धिनामेवं व्यवहारः खगेश्वर ।
विलुप्य ज्ञातिधर्मञ्च प्रेतपापेन लिप्यते
jñātisambandhināmevaṃ vyavahāraḥ khageśvara |
vilupya jñātidharmañca pretapāpena lipyate
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)