साधु पृष्टं त्वया भद्र मानुषाणां हिताय वै ।
शृणुष्वावहितो भूत्वा सर्वमेवौर्ध्वदैहिकम्
sādhu pṛṣṭaṃ tvayā bhadra mānuṣāṇāṃ hitāya vai |
śṛṇuṣvāvahito bhūtvā sarvamevaurdhvadaihikam
इति श्रीगारुडे महापुराणे उत्तरखण्डे द्वितीयांशे प्रतका ण्डे श्रीकृष्णगरुडसंवादे और्ध्वदेहिकविधिकर्मविपाकयोर्वर्णनं नाम द्वितीयोऽध्यायः ॥
92 श्लोक · 2 में से 49
श्रीकृष्ण मृत्यु के बाद की क्रियाएँ आरम्भ करते हैं और इन्हें किसी को न बताया गया गुह्य ज्ञान कहते हैं। पुत्रहीन की सद्गति नहीं, इसलिए पुत्र होना चाहिए; पुत्र कंधा देता है और पौत्र अग्नि। मरणासन्न को गोबर से लिपी भूमि पर तिल और कुश बिछाकर मण्डल में लिटाया जाए, जहाँ ब्रह्मा, विष्णु और रुद्र विराजते हैं; मुख में पंचरत्न रखे जाएँ। तिल विष्णु के स्वेद से और कुश उनके रोमों से उत्पन्न हैं, दोनों असुरों को भगाते हैं। जब प्राण न निकलें तब लवण का दान करें। फिर मृत्यु का क्षण बताते हैं: धर्मात्मा सुख से मरता है, झूठे और विश्वासघाती यम के भयानक दूतों को देखते हैं। अध्याय पापों से मिलने वाले जन्मों की लम्बी सूची पर समाप्त होता है, जैसे अन्न चुराने वाला चूहा बनता है।
श्रीकृष्ण उवाच
साधु पृष्टं त्वया भद्र मानुषाणां हिताय वै ।
शृणुष्वावहितो भूत्वा सर्वमेवौर्ध्वदैहिकम्
sādhu pṛṣṭaṃ tvayā bhadra mānuṣāṇāṃ hitāya vai |
śṛṇuṣvāvahito bhūtvā sarvamevaurdhvadaihikam
सम्यग्विभेदरहितं श्रुतिस्मृतिसमुद्धृतम् ।
यन्न दृष्टं सुरैः सेन्द्रैर्योगिभिर्योगचिन्तकैः
samyagvibhedarahitaṃ śrutismṛtisamuddhṛtam |
yanna dṛṣṭaṃ suraiḥ sendrairyogibhiryogacintakaiḥ
गुह्यद्गुह्यतरं तच्च नाख्यातं कस्यचित्क्वचित् ।
भक्तस्त्वं हि महाभाग वैनतेयं ब्रवीमि ते
guhyadguhyataraṃ tacca nākhyātaṃ kasyacitkvacit |
bhaktastvaṃ hi mahābhāga vainateyaṃ bravīmi te
अपुत्रस्य गतिर्नास्तु स्वर्गो नैव च नैव च ।
येन केनाप्युपायेन कार्यं जन्म सुतस्य हि
aputrasya gatirnāstu svargo naiva ca naiva ca |
yena kenāpyupāyena kāryaṃ janma sutasya hi
तारयेन्नरकात्पुत्त्रो यदि मोक्षो न विद्यते ।
स्कन्धः पुत्रेण कर्तव्यो ह्यग्निदाता च पौत्रकः
tārayennarakātputtro yadi mokṣo na vidyate |
skandhaḥ putreṇa kartavyo hyagnidātā ca pautrakaḥ
तिलदर्भैश्च भूम्यां वै कुटी ऋतुमती भवेत् ।
पञ्च रत्नानि वक्त्रे तु येन जीवः प्ररोहति
tiladarbhaiśca bhūmyāṃ vai kuṭī ṛtumatī bhavet |
pañca ratnāni vaktre tu yena jīvaḥ prarohati
यदा पुष्पं प्रनष्टं हि क्व तदा गर्भधारणम् ।
आदराच्च ततो भूमौ येन गर्भं प्रधार्यते
yadā puṣpaṃ pranaṣṭaṃ hi kva tadā garbhadhāraṇam |
ādarācca tato bhūmau yena garbhaṃ pradhāryate
लेप्या तु गोमयैर्भूमिस्तिलान्दर्भान्विनिः क्षिपेत् ।
तस्यामेवातुरो मुक्तः सर्वं दहति किल्बिषम्
lepyā tu gomayairbhūmistilāndarbhānviniḥ kṣipet |
tasyāmevāturo muktaḥ sarvaṃ dahati kilbiṣam
दर्भतूली नयेत्स्वर्गमातुरस्य न संशयः ।
दर्भांस्तत्र क्षिपेद्वाथ तूलीगेन्दुकमध्यतः
darbhatūlī nayetsvargamāturasya na saṃśayaḥ |
darbhāṃstatra kṣipedvātha tūlīgendukamadhyataḥ
सर्वत्र वसुधापूता यत्र लेपो न विद्यते ।
यत्र लेपः स्थितस्तत्र पुनर्लेपेन शुध्यति
sarvatra vasudhāpūtā yatra lepo na vidyate |
yatra lepaḥ sthitastatra punarlepena śudhyati
यातुधानाः पिशाचाश्च राक्षसाः क्रूरकर्मिणः ।
अलेपं ह्यातुरं मुक्तं विशन्त्येते वियोनयः
yātudhānāḥ piśācāśca rākṣasāḥ krūrakarmiṇaḥ |
alepaṃ hyāturaṃ muktaṃ viśantyete viyonayaḥ
नित्यहोमस्तथा श्राद्धं पादशौचं द्विजे तथा ।
मण्डलेन विना भूम्यामातुरो मुच्यते न हि
nityahomastathā śrāddhaṃ pādaśaucaṃ dvije tathā |
maṇḍalena vinā bhūmyāmāturo mucyate na hi
ब्रह्मा विष्णुश्च रुद्रश्च श्रीर्हुताशस्तथैव च ।
मण्डले चोपतिष्ठन्ति तस्मात्कुर्वीत मण्डलम्
brahmā viṣṇuśca rudraśca śrīrhutāśastathaiva ca |
maṇḍale copatiṣṭhanti tasmātkurvīta maṇḍalam
अन्यथा म्रियते वालो वृद्धस्तार्क्ष्ययुवाथवा ।
योन्यन्तरं न गच्छेत्स क्रीडते वायुना सह
anyathā mriyate vālo vṛddhastārkṣyayuvāthavā |
yonyantaraṃ na gacchetsa krīḍate vāyunā saha
मिश्रितं लोहितामिश्रं तदेवं जन्म जीयते ।
तस्यैव वायुभूतस्य न श्राद्धं नोदकक्रिया
miśritaṃ lohitāmiśraṃ tadevaṃ janma jīyate |
tasyaiva vāyubhūtasya na śrāddhaṃ nodakakriyā
मम स्वेदसमुद्भूतास्तिलास्तार्क्ष्य पवित्रकाः ।
असुरा दानवा दैत्या विद्रवन्ति तिलैस्तथा
mama svedasamudbhūtāstilāstārkṣya pavitrakāḥ |
asurā dānavā daityā vidravanti tilaistathā
तिलाः श्वेतास्तिला कृष्णास्तिला गोमूत्रसंन्निभाः ।
दहन्तु ते मे पापानि शरीरेण कृतानि वै
tilāḥ śvetāstilā kṛṣṇāstilā gomūtrasaṃnnibhāḥ |
dahantu te me pāpāni śarīreṇa kṛtāni vai
एक एव तिलो दत्तो हेमद्रोणतिलैः समः ।
तर्पणे दानहोमेषु दत्तो भवति चाक्षयः
eka eva tilo datto hemadroṇatilaiḥ samaḥ |
tarpaṇe dānahomeṣu datto bhavati cākṣayaḥ
दर्भा रोमसमुद्भूतास्तिलाः स्वेदेषु नान्यथा ।
देवता दानवास्तृप्ताः श्राद्धेन पितरस्तथा
darbhā romasamudbhūtāstilāḥ svedeṣu nānyathā |
devatā dānavāstṛptāḥ śrāddhena pitarastathā
प्रयोगविधिना ब्रह्मा विश्वं चाप्युपजीवनाम् ।
अपसव्यादितो ब्रह्मा पितरो देवदेवताः
prayogavidhinā brahmā viśvaṃ cāpyupajīvanām |
apasavyādito brahmā pitaro devadevatāḥ
तेन ते पितरस्तृप्ता अपसव्ये कृते सति ।
दर्भमूले स्थितो ब्रह्मा मध्ये देवो जनार्दनः
tena te pitarastṛptā apasavye kṛte sati |
darbhamūle sthito brahmā madhye devo janārdanaḥ
दर्भाग्रे शङ्करं विद्यात्त्रयो देवाः कुशे स्मृताः ।
विप्रा मन्त्राः कुशा वह्निस्तुलसी च खगेश्वर
darbhāgre śaṅkaraṃ vidyāttrayo devāḥ kuśe smṛtāḥ |
viprā mantrāḥ kuśā vahnistulasī ca khageśvara
नैते निर्माल्यतां यान्ति क्रियमाणाः पुनः पुनः ।
तुलसी ब्राह्मणा गावो विष्णुरेकादशी खग
naite nirmālyatāṃ yānti kriyamāṇāḥ punaḥ punaḥ |
tulasī brāhmaṇā gāvo viṣṇurekādaśī khaga
पञ्च प्रवहणान्ये भवाब्धौ मज्जतां नृणाम् ।
विष्णुरेकादशी गीता तुलसी विप्रधेनवः
pañca pravahaṇānye bhavābdhau majjatāṃ nṛṇām |
viṣṇurekādaśī gītā tulasī vipradhenavaḥ
असारे दुर्गसंसारे षट्पदी मुक्तिदायिनी ।
तिलाः पवित्रमतुलं दर्भाश्चापि तुलस्यथ $
asāre durgasaṃsāre ṣaṭpadī muktidāyinī |
tilāḥ pavitramatulaṃ darbhāścāpi tulasyatha $
निवारयन्ति चैतानि दुर्गतिं यान्तमातुरम् ।
हस्ताभ्यामुद्धरेद्दर्भांस्तोयेन प्रोक्षयेद्भुवि
nivārayanti caitāni durgatiṃ yāntamāturam |
hastābhyāmuddhareddarbhāṃstoyena prokṣayedbhuvi
मृत्युकाले क्षिपेद्दर्भान्करयोरातुरस्य च ।
दर्भैस्तु क्षिप्यते योऽसौ दर्भैस्तु परिवेष्टितः
mṛtyukāle kṣipeddarbhānkarayorāturasya ca |
darbhaistu kṣipyate yo'sau darbhaistu pariveṣṭitaḥ
विष्णुलोके स वै याति मन्त्रहीनोऽपि मानवः ।
तूलीं कृत्वा कृतौ पादौ संस्थितौ क्षितिपृष्ठतः
viṣṇuloke sa vai yāti mantrahīno'pi mānavaḥ |
tūlīṃ kṛtvā kṛtau pādau saṃsthitau kṣitipṛṣṭhataḥ
प्रायाश्चित्तं विशुद्धाग्नौ संसारेऽसारसागरे ।
गोमयेनोपलिम्पेत्तु दर्भास्तरणसंस्थिते
prāyāścittaṃ viśuddhāgnau saṃsāre'sārasāgare |
gomayenopalimpettu darbhāstaraṇasaṃsthite
यने दत्तेन दानेन सर्वं पापं व्यपोहति ।
लवणं तद्रसं दिव्यं सर्वकामप्रदं नृणाम्
yane dattena dānena sarvaṃ pāpaṃ vyapohati |
lavaṇaṃ tadrasaṃ divyaṃ sarvakāmapradaṃ nṛṇām
यस्मादन्नरसाः सर्वे नोत्कटा लवणं विना ।
पितॄणां च प्रियं भव्यं तस्मात्स्वर्गप्रदं भवेत्
yasmādannarasāḥ sarve notkaṭā lavaṇaṃ vinā |
pitṝṇāṃ ca priyaṃ bhavyaṃ tasmātsvargapradaṃ bhavet
विष्णुदेहसमुद्भूतो यतोऽयं लवणो रसः ।
एतत्सलवणं दानं तेन शंसन्ति योगिनः
viṣṇudehasamudbhūto yato'yaṃ lavaṇo rasaḥ |
etatsalavaṇaṃ dānaṃ tena śaṃsanti yoginaḥ
ब्राह्मणक्षत्त्रियविशां स्त्रीणां शूद्रजनस्य च ।
आतुरस्य यदा प्राणा न यान्ति वसुधातले
brāhmaṇakṣattriyaviśāṃ strīṇāṃ śūdrajanasya ca |
āturasya yadā prāṇā na yānti vasudhātale
लवणं तु तदा देयं द्वारस्योद्वाटनं दिवः ।
अन्यच्च शृणु पक्षीन्द्र मृत्यो रूपं प्रपञ्चतः
lavaṇaṃ tu tadā deyaṃ dvārasyodvāṭanaṃ divaḥ |
anyacca śṛṇu pakṣīndra mṛtyo rūpaṃ prapañcataḥ
यस्य कालेन नो यायाद्वियोगः प्राणदेहयोः ।
प्राणिनश्च स्वसमये मृत्युरत्यन्तविस्मृतिः
yasya kālena no yāyādviyogaḥ prāṇadehayoḥ |
prāṇinaśca svasamaye mṛtyuratyantavismṛtiḥ
यथा वायुर्जलधरान्विकर्षति यतस्ततः ।
तद्वज्जलदवत्तार्क्ष्य कालस्यैव वशानुगाः
yathā vāyurjaladharānvikarṣati yatastataḥ |
tadvajjaladavattārkṣya kālasyaiva vaśānugāḥ
सात्त्विका राजसाश्चैव तामसा ये च केचन ।
भावाः कालात्मकाः सर्वे प्रवर्तन्ते हि जन्तुषु
sāttvikā rājasāścaiva tāmasā ye ca kecana |
bhāvāḥ kālātmakāḥ sarve pravartante hi jantuṣu
आदित्यश्चन्द्रमाः शम्भुरापो वायुः शतक्रतुः ।
अग्निः खं पृथिवी मित्र ओषध्यो वसवस्तथा
ādityaścandramāḥ śambhurāpo vāyuḥ śatakratuḥ |
agniḥ khaṃ pṛthivī mitra oṣadhyo vasavastathā
सरितः सागराश्चैव भावाभावौ च सर्पहन् ।
सर्वे कालेन सृज्यन्ते संक्षिप्यन्ते यथा पुनः
saritaḥ sāgarāścaiva bhāvābhāvau ca sarpahan |
sarve kālena sṛjyante saṃkṣipyante yathā punaḥ
कालेन संह्रियन्ते च नृनं मृत्यावुपस्थिते ।
दैवयोगात्त्दा व्याधिः कश्चिदुत्पद्यते खग
kālena saṃhriyante ca nṛnaṃ mṛtyāvupasthite |
daivayogāttdā vyādhiḥ kaścidutpadyate khaga
वैकल्यमिन्द्रियाणां च बलौ जोरंहसां भवेत् ।
युगपद्वश्चिककोटिशूकदंशो भवेद्यदि
vaikalyamindriyāṇāṃ ca balau joraṃhasāṃ bhavet |
yugapadvaścikakoṭiśūkadaṃśo bhavedyadi
तदानुमीयते तेन पीडा मृत्युभवा खग ।
ततः क्षणेन चैतन्ये विकले जडतां गते
tadānumīyate tena pīḍā mṛtyubhavā khaga |
tataḥ kṣaṇena caitanye vikale jaḍatāṃ gate
प्रिचाल्यन्ते ततः प्राणा याम्यैर्निकटवर्तिभिः ।
बीभत्सं तु तदा रूपं प्राणैः कण्ठगतैर्भवेत्
pricālyante tataḥ prāṇā yāmyairnikaṭavartibhiḥ |
bībhatsaṃ tu tadā rūpaṃ prāṇaiḥ kaṇṭhagatairbhavet
फेमुद्गिरते सोऽथ मुखं लालाकुलं भवेत् ।
अङ्गुष्ठमात्रपुरुषो हाहा कुर्वंस्ततस्तनोः
phemudgirate so'tha mukhaṃ lālākulaṃ bhavet |
aṅguṣṭhamātrapuruṣo hāhā kurvaṃstatastanoḥ
तदैव नीयते द्वतैर्याम्यैर्वोक्षन्स्वकं गृहम् ।
भूय एव हिते तात मृत्युकालदशामिमाम्
tadaiva nīyate dvatairyāmyairvokṣansvakaṃ gṛham |
bhūya eva hite tāta mṛtyukāladaśāmimām
अष्मा प्रकुपितः काये तीव्रवायुसमीरितः ।
भिनत्ति मर्मस्थानानि दीप्यमानो निरिन्धनः
aṣmā prakupitaḥ kāye tīvravāyusamīritaḥ |
bhinatti marmasthānāni dīpyamāno nirindhanaḥ
उदानो नाम पवनस्ततश्चोर्ध्वं प्रवर्तते ।
भक्तानामबुभुक्षाणामधोगतिनिरोधकृत्
udāno nāma pavanastataścordhvaṃ pravartate |
bhaktānāmabubhukṣāṇāmadhogatinirodhakṛt
यैर्नानृतानि चोक्तानि प्रीतिभेदः कृतो न च ।
आस्तिकः श्रद्दधानश्च स सुखं मृत्युमृच्छति
yairnānṛtāni coktāni prītibhedaḥ kṛto na ca |
āstikaḥ śraddadhānaśca sa sukhaṃ mṛtyumṛcchati
यो न कामान्न संरंभान्न द्वेषाद्धर्ममुत्सृजेत् ।
यथोक्तकारी सौम्यश्च स सुखं मृत्युमृच्छति
yo na kāmānna saṃraṃbhānna dveṣāddharmamutsṛjet |
yathoktakārī saumyaśca sa sukhaṃ mṛtyumṛcchati
मोहज्ञानप्रदातारः प्राप्नुवन्ति महत्तमः ।
कूटसाक्षी मृषावादी ये च विश्वासघातकाः
mohajñānapradātāraḥ prāpnuvanti mahattamaḥ |
kūṭasākṣī mṛṣāvādī ye ca viśvāsaghātakāḥ
ते मोहं मृत्युमृच्छन्ति तथा ये वेदनिन्दकाः ।
विभीषकाः पूतिगन्धा यष्टिमुद्गरपाणयः
te mohaṃ mṛtyumṛcchanti tathā ye vedanindakāḥ |
vibhīṣakāḥ pūtigandhā yaṣṭimudgarapāṇayaḥ
आगच्छन्ति दुरात्मानो यमस्य पुरुषास्तदा ।
प्राप्ते त्वीदृक्पथे घोरे जायते तस्य वेपथुः
āgacchanti durātmāno yamasya puruṣāstadā |
prāpte tvīdṛkpathe ghore jāyate tasya vepathuḥ
क्रन्दत्यविरतं सोऽपि पितृमातृसुतानपि ।
सास्य वागस्फुटा यत्नेनैकवर्णा विभासते
krandatyavirataṃ so'pi pitṛmātṛsutānapi |
sāsya vāgasphuṭā yatnenaikavarṇā vibhāsate
दृष्टिर्वै भ्राम्यते त्रासाच्छ्वासाच्छुष्यति चाननम् ।
स ततो वेदनाविष्टस्तच्छरीरं विमुञ्चति
dṛṣṭirvai bhrāmyate trāsācchvāsācchuṣyati cānanam |
sa tato vedanāviṣṭastaccharīraṃ vimuñcati
अस्पृश्यं कुत्सनीयं च तत्क्षणादेव जायते ।
उक्तं मृत्योः स्वरूपं तु प्रसङ्गादन्यदप्यथ
aspṛśyaṃ kutsanīyaṃ ca tatkṣaṇādeva jāyate |
uktaṃ mṛtyoḥ svarūpaṃ tu prasaṅgādanyadapyatha
वैचित्र्यस्योत्तरं प्रश्रे द्वितीयस्य वदामि ते ।
कर्मणां प्राक्तनानां तु तदसत्त्वेनं भदेतः
vaicitryasyottaraṃ praśre dvitīyasya vadāmi te |
karmaṇāṃ prāktanānāṃ tu tadasattvenaṃ bhadetaḥ
भवेद्भोगस्य वैचित्र्यं भ्राम्यतां प्राणिनामिह ।
देवत्वमसुरत्वं च यक्षत्वादिसुखप्रदम्
bhavedbhogasya vaicitryaṃ bhrāmyatāṃ prāṇināmiha |
devatvamasuratvaṃ ca yakṣatvādisukhapradam
मानुषत्वं पशुत्वं च पक्षित्वाद्यतिदुः खदम् ।
कर्मणां तारतम्येन भवतीह खगेश्वर
mānuṣatvaṃ paśutvaṃ ca pakṣitvādyatiduḥ khadam |
karmaṇāṃ tāratamyena bhavatīha khageśvara
अत्र ते कीर्तयिष्यामि विपाकं कर्मणामहम् ।
वैचित्र्यस्य स्पुटत्वाययैर्जोवः संसरत्ययम्
atra te kīrtayiṣyāmi vipākaṃ karmaṇāmaham |
vaicitryasya spuṭatvāyayairjovaḥ saṃsaratyayam
महापातकजान्घोरान्नरकान्प्राप्य दारुणान् ।
कर्मक्षयात्प्रजायन्ते महापातकिनः क्षितौ
mahāpātakajānghorānnarakānprāpya dāruṇān |
karmakṣayātprajāyante mahāpātakinaḥ kṣitau
जायन्ते लक्षणैर्यैस्तुतानि मे शृणु सत्तम ।
मृगाश्वसूकरोष्ट्राणां ब्रह्महा योनिमृच्छति
jāyante lakṣaṇairyaistutāni me śṛṇu sattama |
mṛgāśvasūkaroṣṭrāṇāṃ brahmahā yonimṛcchati
कृमिकीटपतङ्गत्वं स्वर्णहारी समाप्नुयात् ।
तृणगुल्मतात्वं च क्रमशो गुरुतल्पगः
kṛmikīṭapataṅgatvaṃ svarṇahārī samāpnuyāt |
tṛṇagulmatātvaṃ ca kramaśo gurutalpagaḥ
ब्रह्महा क्षयरोगी स्यात्सुरापः श्यावदन्तकः ।
हेमहारी तु कुनखी दुश्चर्मा गुरुतल्पगः
brahmahā kṣayarogī syātsurāpaḥ śyāvadantakaḥ |
hemahārī tu kunakhī duścarmā gurutalpagaḥ
यो येन संवसत्येषां स तल्लिङ्गोऽभिजायते ।
संवत्सरेण पतति पतितेन सहाचरन्
yo yena saṃvasatyeṣāṃ sa talliṅgo'bhijāyate |
saṃvatsareṇa patati patitena sahācaran
संलापस्पर्शनिः श्वाससहयानाशनासनात् ।
याजनाध्यापनाद्यौनात्पापं संक्रमते नृणाम्
saṃlāpasparśaniḥ śvāsasahayānāśanāsanāt |
yājanādhyāpanādyaunātpāpaṃ saṃkramate nṛṇām
गत्वा दारान्परेषाञ्च ब्रह्मस्वमपहृत्य च ।
अरण्ये निर्जने देशे जायते ब्रह्मराक्षसः
gatvā dārānpareṣāñca brahmasvamapahṛtya ca |
araṇye nirjane deśe jāyate brahmarākṣasaḥ
हीनजातौ प्रजायेत रत्नानामपहारकः ।
पत्रं च शाखिनो हृत्वा गन्धांश्छुच्छुन्दरी पुमान्
hīnajātau prajāyeta ratnānāmapahārakaḥ |
patraṃ ca śākhino hṛtvā gandhāṃśchucchundarī pumān
मूषको धान्यहारी स्याद्यानमुष्ट्रः फलं कपिः ।
निर्मन्त्रभोजनात्काको गृध्रो हृत्वा ह्युपस्करम्
mūṣako dhānyahārī syādyānamuṣṭraḥ phalaṃ kapiḥ |
nirmantrabhojanātkāko gṛdhro hṛtvā hyupaskaram
मधुदंशः फलं गृध्रो गां गोधाग्निं बकस्तथा ।
स्याच्छ्वेतकुष्ठी स्त्रीवस्त्र ह्यरुची रसहारकः
madhudaṃśaḥ phalaṃ gṛdhro gāṃ godhāgniṃ bakastathā |
syācchvetakuṣṭhī strīvastra hyarucī rasahārakaḥ
कांस्यहारी तु हंसः स्यात्परस्वस्य च हारकः ।
अपस्मारी गुरोर्हन्ता क्रूरकृद्वामनो भवेत्
kāṃsyahārī tu haṃsaḥ syātparasvasya ca hārakaḥ |
apasmārī gurorhantā krūrakṛdvāmano bhavet
धर्मपत्नीं त्यजञ्छब्दवेधी प्राणी भवेत्क्षितौ ।
देवविप्रस्वापहारी पाण्डुरः परमांसभुक्
dharmapatnīṃ tyajañchabdavedhī prāṇī bhavetkṣitau |
devaviprasvāpahārī pāṇḍuraḥ paramāṃsabhuk
भक्ष्याभक्ष्यो गण्डमाली महारोगी प्रजायते ।
न्यासापहारी काणः स्यास्त्रीजीवः खञ्जको भवेत्
bhakṣyābhakṣyo gaṇḍamālī mahārogī prajāyate |
nyāsāpahārī kāṇaḥ syāstrījīvaḥ khañjako bhavet
कौमारदारत्यागी च दुर्भगोऽथै कमिष्टभुक् ।
वातगुल्मी विप्रयोषिद्गामी वा जम्बुको भवेत्
kaumāradāratyāgī ca durbhago'thai kamiṣṭabhuk |
vātagulmī viprayoṣidgāmī vā jambuko bhavet
शय्याहर्ता क्षपणकः पतङ्गो वस्त्रहारकः ।
मात्सर्यादपि जात्यन्धो कपाली दीपहारकः
śayyāhartā kṣapaṇakaḥ pataṅgo vastrahārakaḥ |
mātsaryādapi jātyandho kapālī dīpahārakaḥ
कौशिको मित्रहन्ता च क्षयी पित्रादिनिन्दकः ।
स्खलद्वागनृतवादी कूटसाक्षी जलोदरी
kauśiko mitrahantā ca kṣayī pitrādinindakaḥ |
skhaladvāganṛtavādī kūṭasākṣī jalodarī
मशकः सोऽथ चछिन्नोष्ठो विवाहे विघ्नकृद्भवेत् ।
स्याद्वाथ वृषलः सोऽयं चत्वरे वै विण्मूत्रकृत्
maśakaḥ so'tha cachinnoṣṭho vivāhe vighnakṛdbhavet |
syādvātha vṛṣalaḥ so'yaṃ catvare vai viṇmūtrakṛt
मूत्रकृच्छ्री दूषकस्तु कन्यायाः क्लीबतामियात् ।
द्वीपी स्याद्वेदविक्रेता वराहोऽयाज्ययाजकः
mūtrakṛcchrī dūṣakastu kanyāyāḥ klībatāmiyāt |
dvīpī syādvedavikretā varāho'yājyayājakaḥ
यतस्ततोऽश्रन्मार्जारो खद्योतो वहदाहकः ।
कृमिः पर्युषितादः स्यान्मत्सरी भ्रमरो भवेत्
yatastato'śranmārjāro khadyoto vahadāhakaḥ |
kṛmiḥ paryuṣitādaḥ syānmatsarī bhramaro bhavet
अग्न्युत्सादी तु कुष्ठी स्याददत्ताऽदानतो वृषः ।
सर्पो गोहारकोऽन्नस्य हारकः स्यादजीर्णवान्
agnyutsādī tu kuṣṭhī syādadattā'dānato vṛṣaḥ |
sarpo gohārako'nnasya hārakaḥ syādajīrṇavān
जलहारी तु मत्स्यः स्यात्क्षीरहारी बलाकिका ।
अन्नं पर्युषितं विप्रे प्रददत्कुब्जतां व्रजेत्
jalahārī tu matsyaḥ syātkṣīrahārī balākikā |
annaṃ paryuṣitaṃ vipre pradadatkubjatāṃ vrajet
फलानि हरते यस्तु सन्ततिर्म्रियते खग ।
अदत्त्वा भक्ष्यमश्राति ह्यनपत्यो भवेन्नरः
phalāni harate yastu santatirmriyate khaga |
adattvā bhakṣyamaśrāti hyanapatyo bhavennaraḥ
प्रवज्यागमनाद्राजन् भवेन्मरुपिशाचकः ।
चातको जलहर्ता स्याज्जन्मान्धः पुंस्तकं हरन्
pravajyāgamanādrājan bhavenmarupiśācakaḥ |
cātako jalahartā syājjanmāndhaḥ puṃstakaṃ haran
प्रतिश्रुत्य द्विजेभ्योर्ऽथमददज्जम्बुको भवेत् ।
परिवादादिजातीनां लभते काच्छपीं तनुम्
pratiśrutya dvijebhyor'thamadadajjambuko bhavet |
parivādādijātīnāṃ labhate kācchapīṃ tanum
दुर्भगः फलविक्रेता वृकश्च वृषलीपतिः ।
मार्जारोऽग्निं पदा स्पृष्ट्वा रोगवान्परमांसभुक्
durbhagaḥ phalavikretā vṛkaśca vṛṣalīpatiḥ |
mārjāro'gniṃ padā spṛṣṭvā rogavānparamāṃsabhuk
जलप्रस्त्रवणं यस्तु भिन्द्यान्मत्स्यो भवेन्नरः ।
हरेः कथां न शृण्वन्ति ये न साधुजनस्तवम्
jalaprastravaṇaṃ yastu bhindyānmatsyo bhavennaraḥ |
hareḥ kathāṃ na śṛṇvanti ye na sādhujanastavam
तान्नरान्कर्णमूलोऽयं व्याप्नुयान्नेतराञ्जनान् ।
परस्याननसंस्थं यो ग्रासं हरि मन्दधीः
tānnarānkarṇamūlo'yaṃ vyāpnuyānnetarāñjanān |
parasyānanasaṃsthaṃ yo grāsaṃ hari mandadhīḥ
देवोपकरणान्येनं गण्डमालिनमीहते ।
दम्भेनाचरते धर्मं गजचर्मा भवेत्तु सः
devopakaraṇānyenaṃ gaṇḍamālinamīhate |
dambhenācarate dharmaṃ gajacarmā bhavettu saḥ
शिरोऽर्तिप्रमुखा रोगा यान्ति विश्वासघातकम् ।
लिङ्गपीडी शिवस्वं च शिवनिर्माल्यमेव च
śiro'rtipramukhā rogā yānti viśvāsaghātakam |
liṅgapīḍī śivasvaṃ ca śivanirmālyameva ca
स्त्रियोऽप्यनेन मार्गेण हृत्वा दोषमवाप्नुयुः ।
एतेषामेव जन्तूनां भार्यात्वमुपजायते
striyo'pyanena mārgeṇa hṛtvā doṣamavāpnuyuḥ |
eteṣāmeva jantūnāṃ bhāryātvamupajāyate
भोगान्ते नरकस्यैतत्सर्वमित्यवधारय ।
खघ प्रदर्श्यमेतत्तु मयोक्तं ते समासतः ।
द्रव्यप्रकारा हि यथा तथैव प्राणिजातयः
bhogānte narakasyaitatsarvamityavadhāraya |
khagha pradarśyametattu mayoktaṃ te samāsataḥ |
dravyaprakārā hi yathā tathaiva prāṇijātayaḥ
एवं विचित्रैर्निजकर्मभिर्नृणां सुखस्य दुः खस्य च जन्मनामपि ।
वैचित्र्यमुक्तं शुभकर्मतः शुभं तथाशुभाच्चाशुभमीरयन्ति
evaṃ vicitrairnijakarmabhirnṛṇāṃ sukhasya duḥ khasya ca janmanāmapi |
vaicitryamuktaṃ śubhakarmataḥ śubhaṃ tathāśubhāccāśubhamīrayanti
एतत्ते सर्वंमाख्यातं यत्पृष्टोऽहमिह त्वया
etatte sarvaṃmākhyātaṃ yatpṛṣṭo'hamiha tvayā
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)