अध्याय 16: लक्ष्मी, ब्रह्मा, वायु और भारती के रूप

महालक्ष्म्याः स्वरूपं च अवतारान्खगेश्वर ।
शृणु सम्यङ्महाभाग तज्ज्ञानस्य विनिर्णयम्

mahālakṣmyāḥ svarūpaṃ ca avatārānkhageśvara |
śṛṇu samyaṅmahābhāga tajjñānasya vinirṇayam

ईशादन्यस्य जगतो ह्यात्मो लोचन एव तु ।
विषयीकुरुते तत्स्याज्ज्ञानं लक्ष्म्याः प्रकीर्तितम्

īśādanyasya jagato hyātmo locana eva tu |
viṣayīkurute tatsyājjñānaṃ lakṣmyāḥ prakīrtitam

नित्यावियोगिनी देवी हरिपादैकसंश्रया ।
नित्यमुक्ता नित्यबुद्धा महालक्ष्मीः प्रकीर्तिता

nityāviyoginī devī haripādaikasaṃśrayā |
nityamuktā nityabuddhā mahālakṣmīḥ prakīrtitā

मूलस्य च हरेर्भार्या लक्ष्मीः संप्रकीर्तिता ।
पुंसो हि भार्या प्रकृतिः प्रकृतेश्चाभिमानिनी

mūlasya ca harerbhāryā lakṣmīḥ saṃprakīrtitā |
puṃso hi bhāryā prakṛtiḥ prakṛteścābhimāninī

सृष्टिं कर्तुं गुणान्वीन्द्र पुरुषेण सह प्रभो ।
तमः पानं तथा कर्तुं प्रकृत्याख्या तदाभवत्

sṛṣṭiṃ kartuṃ guṇānvīndra puruṣeṇa saha prabho |
tamaḥ pānaṃ tathā kartuṃ prakṛtyākhyā tadābhavat

वासुदेवस्य भार्या तु माया नाम्नी प्रकीर्तिता ।
संकर्षणस्य भार्या तु जयेति परिकीर्तिता

vāsudevasya bhāryā tu māyā nāmnī prakīrtitā |
saṃkarṣaṇasya bhāryā tu jayeti parikīrtitā

अनिरुद्धस्य भार्या तु शान्ता नाम्नीति कीर्तिता ।
कृतिः प्रद्युम्नभार्यापिं सृष्टिं कर्तुं बभूव ह

aniruddhasya bhāryā tu śāntā nāmnīti kīrtitā |
kṛtiḥ pradyumnabhāryāpiṃ sṛṣṭiṃ kartuṃ babhūva ha

विष्णुपत्नी कीर्तिता च श्रीदेवी सत्त्वमानिनी ।
तमोभिमानिनी दुर्गा कन्यकेति प्रकीर्तिता

viṣṇupatnī kīrtitā ca śrīdevī sattvamāninī |
tamobhimāninī durgā kanyaketi prakīrtitā

कृष्णावतारे कन्येव नन्दपुत्रानुजा हि सा ।
रजोभिमानिभूदेवी भार्या सा सूकरस्य च

kṛṣṇāvatāre kanyeva nandaputrānujā hi sā |
rajobhimānibhūdevī bhāryā sā sūkarasya ca

वेदाभिमानिनी वीन्द्र अन्नपूर्णा प्रकीर्तिता ।
नारायणस्य भार्या तु लक्ष्मीरूपा त्वजा स्मृता

vedābhimāninī vīndra annapūrṇā prakīrtitā |
nārāyaṇasya bhāryā tu lakṣmīrūpā tvajā smṛtā

यज्ञाख्यस्य हरेर्भार्या दक्षिणा संप्रकीर्तिता

yajñākhyasya harerbhāryā dakṣiṇā saṃprakīrtitā

जयन्ती वृषभस्यैव पत्नी संपरिकीर्तिता ।
विदेहपुत्री सीता तु रामभार्या प्रकीर्तिता

jayantī vṛṣabhasyaiva patnī saṃparikīrtitā |
videhaputrī sītā tu rāmabhāryā prakīrtitā

रुक्मिणीसत्यभामा च भार्ये कृष्णस्य कीर्तिते ।
इत्यादिका ह्यनन्ताश्चाप्यावताराः पृथग्विधाः

rukmiṇīsatyabhāmā ca bhārye kṛṣṇasya kīrtite |
ityādikā hyanantāścāpyāvatārāḥ pṛthagvidhāḥ

रमायाः संति विप्रेन्द्र भेदहीनाः परस्परम् ।
अनन्तानन्तगुणकाद्विष्णोर्न्यूनाः प्रकीर्तिताः

ramāyāḥ saṃti viprendra bhedahīnāḥ parasparam |
anantānantaguṇakādviṣṇornyūnāḥ prakīrtitāḥ

अथ ब्रह्मा च वायुश्च श्रियः कोटिगुणाधमौ ।
वक्ष्ये च ब्रह्मणो रूपं शृणु पक्षीन्द्रसत्तम

atha brahmā ca vāyuśca śriyaḥ koṭiguṇādhamau |
vakṣye ca brahmaṇo rūpaṃ śṛṇu pakṣīndrasattama

वासुदेवात्समुत्पन्नो मायायां च खगेश्वर ।
स एव पुरुषोनाम विरिञ्च इति कीर्तितः

vāsudevātsamutpanno māyāyāṃ ca khageśvara |
sa eva puruṣonāma viriñca iti kīrtitaḥ

अनिरुद्धात्तु शान्तायां महत्तत्त्वतनुस्त्वभूत् ।
तदा महान्विरिञ्चेति संज्ञामाप खगेश्वर

aniruddhāttu śāntāyāṃ mahattattvatanustvabhūt |
tadā mahānviriñceti saṃjñāmāpa khageśvara

रजसात्र समुत्पन्नो मायायां वासुदेवतः ।
विधिसंज्ञो विरिञ्चः स ज्ञातव्यः पक्षिसत्तम

rajasātra samutpanno māyāyāṃ vāsudevataḥ |
vidhisaṃjño viriñcaḥ sa jñātavyaḥ pakṣisattama

ब्रह्माण्डान्तः पद्मनाभो यो जातः कमलासनः ।
स चर्तुमुखसंज्ञां चाप्यवाप खगसत्तम

brahmāṇḍāntaḥ padmanābho yo jātaḥ kamalāsanaḥ |
sa cartumukhasaṃjñāṃ cāpyavāpa khagasattama

एवं चत्वारिरूपाणि ब्रह्मणः कीर्तितानि च ।
वायोर्नामानि वक्ष्येहं शृणु पक्षीन्द्रसत्तम

evaṃ catvārirūpāṇi brahmaṇaḥ kīrtitāni ca |
vāyornāmāni vakṣyehaṃ śṛṇu pakṣīndrasattama

संकर्षणाच्च गरुड जयायां यो वभूव ह ।
स वायुः प्रथमो ज्ञेयो प्रधान इति कीर्तितः

saṃkarṣaṇācca garuḍa jayāyāṃ yo vabhūva ha |
sa vāyuḥ prathamo jñeyo pradhāna iti kīrtitaḥ

लोकचेष्टाप्रदत्वात्स सूत्रनाम्नापि कीर्तितः ।
बदरीस्थस्य विष्णोश्च धैर्येण स्तवनाय सः

lokaceṣṭāpradatvātsa sūtranāmnāpi kīrtitaḥ |
badarīsthasya viṣṇośca dhairyeṇa stavanāya saḥ

धृतिरूपं ययौ वायुस्तस्माद्धृतिरिति स्मृतः ।
योग्यानां हरिभक्तानां धृतिरूपेण संस्थितः

dhṛtirūpaṃ yayau vāyustasmāddhṛtiriti smṛtaḥ |
yogyānāṃ haribhaktānāṃ dhṛtirūpeṇa saṃsthitaḥ

यतो हृदि स्थितो वायुस्ततो वै धृतिसंज्ञकः ।
सर्वेषां च हृदि स्थित्वा स्मरते सर्वदा हरिम्

yato hṛdi sthito vāyustato vai dhṛtisaṃjñakaḥ |
sarveṣāṃ ca hṛdi sthitvā smarate sarvadā harim

अतो वायुःस्थितिर्नाम बभूव खगसत्तम ।
अथवा वायुरेवैकः श्वेतद्वीपगतं हरिम्

ato vāyuḥsthitirnāma babhūva khagasattama |
athavā vāyurevaikaḥ śvetadvīpagataṃ harim

सदा स्मरति वै वीन्द्र अतोसौ स्मृतिसंज्ञकः ।
सर्वेषां च हृदिस्थित्वा ज्ञातो विष्णोरुदीरणात्

sadā smarati vai vīndra atosau smṛtisaṃjñakaḥ |
sarveṣāṃ ca hṛdisthitvā jñāto viṣṇorudīraṇāt

अतो मे मुक्तिनामाभूद्वायुरेव न संशयः ।
ज्ञानद्वारेण भक्तानां मुक्तिदो मदनुज्ञया

ato me muktināmābhūdvāyureva na saṃśayaḥ |
jñānadvāreṇa bhaktānāṃ muktido madanujñayā

यतो सौ वायुरेवैको मुक्तिनामा भूवह ।
विष्णौ भक्तिं वर्ध्यति भक्तानां हृदि संस्थितः

yato sau vāyurevaiko muktināmā bhūvaha |
viṣṇau bhaktiṃ vardhyati bhaktānāṃ hṛdi saṃsthitaḥ

अतोसौ विष्णुभक्तश्च कीर्तितो नात्र संशयः ।
एषोसौ सर्वजीवानां चित्तसंज्ञानमेव च

atosau viṣṇubhaktaśca kīrtito nātra saṃśayaḥ |
eṣosau sarvajīvānāṃ cittasaṃjñānameva ca

चित्तरूपो यतो वायुरतश्चित्तमिति स्मृतः ।
प्रभुः प्रभूणां गरुड सोदराणां च सर्वशः

cittarūpo yato vāyurataścittamiti smṛtaḥ |
prabhuḥ prabhūṇāṃ garuḍa sodarāṇāṃ ca sarvaśaḥ

अतस्तु वायुरेवैको महाप्रभुरिति स्मृतः ।
सर्वेषां च हृहि स्थित्वा बलं पश्यति सत्तम

atastu vāyurevaiko mahāprabhuriti smṛtaḥ |
sarveṣāṃ ca hṛhi sthitvā balaṃ paśyati sattama

अतो बलमिति ह्याख्यामवाप विनतासुत ।
सर्वेषां च हृदि स्थित्वा पुत्रपौत्रादिकैर्जनैः

ato balamiti hyākhyāmavāpa vinatāsuta |
sarveṣāṃ ca hṛdi sthitvā putrapautrādikairjanaiḥ

याजनं कुरुते नित्यमतोसौ यष्टृसंज्ञकः ।
अनन्तकल्पमारभ्य वायुपर्यन्तमेव च

yājanaṃ kurute nityamatosau yaṣṭṛsaṃjñakaḥ |
anantakalpamārabhya vāyuparyantameva ca

वक्रत्वं नास्ति योगस्य ऋजुर्योग्य इति स्मृतः ।
योगस्य वक्रता नाम काम्यता हरिपूजने ।
ईशरुद्रादिकानां च काम्येन हरिपूजनम्

vakratvaṃ nāsti yogasya ṛjuryogya iti smṛtaḥ |
yogasya vakratā nāma kāmyatā haripūjane |
īśarudrādikānāṃ ca kāmyena haripūjanam

कस्यचित्त्वथ पक्षीन्द्र ह्यतस्त्वनृजवः स्मृताः

kasyacittvatha pakṣīndra hyatastvanṛjavaḥ smṛtāḥ

ऋष्यादीनां च मध्येपि काम्येन हरिपूजनम् ।
अतो न ऋजवो ज्ञेया मनुष्याणां च का कथा

ṛṣyādīnāṃ ca madhyepi kāmyena haripūjanam |
ato na ṛjavo jñeyā manuṣyāṇāṃ ca kā kathā

यावत्काम्यसपर्यां वै न जहाति नरोत्तमः ।
तथा ऋष्यादयश्चैव मोक्षस्य परिपन्थिनीम्

yāvatkāmyasaparyāṃ vai na jahāti narottamaḥ |
tathā ṛṣyādayaścaiva mokṣasya paripanthinīm

अनादिकालमारभ्य कर्मजन्या च वासना ।
मोक्षाधिकारिणः सर्वे कुर्वते कस्य पूजनम्

anādikālamārabhya karmajanyā ca vāsanā |
mokṣādhikāriṇaḥ sarve kurvate kasya pūjanam

नष्टप्रायं च तत्सर्वं गुरोः संज्ञानबोधकात् ।
प्राप्ययोगं समाचर्य अन्ते मोक्षमवाप्नुयात्

naṣṭaprāyaṃ ca tatsarvaṃ guroḥ saṃjñānabodhakāt |
prāpyayogaṃ samācarya ante mokṣamavāpnuyāt

काम्येन पूजनं विष्णोरैश्वर्यं प्रददाति च ।
ज्ञानं च विपरीतं स्यात्तेन यात्यधरं तमः

kāmyena pūjanaṃ viṣṇoraiśvaryaṃ pradadāti ca |
jñānaṃ ca viparītaṃ syāttena yātyadharaṃ tamaḥ

तदेव विपरीतं चेज्ज्ञानाय परिकीर्तितम् ।
शिलायां विष्णुबुद्धिस्तु विष्णुबुद्धिर्द्विजे तथा

tadeva viparītaṃ cejjñānāya parikīrtitam |
śilāyāṃ viṣṇubuddhistu viṣṇubuddhirdvije tathā

सलिले तीर्थबुद्धिस्तु रोणुकायां तथैव च ।
शिवे सूर्ये षण्मुखे च विष्णुबुद्धिः खगेश्वर

salile tīrthabuddhistu roṇukāyāṃ tathaiva ca |
śive sūrye ṣaṇmukhe ca viṣṇubuddhiḥ khageśvara

इत्याद्यमखिलं ज्ञानं विपरीतमिति स्मृतम् ।
शिलाद्येषु च सर्वेषु ऐक्येनैव विचिन्तनम्

ityādyamakhilaṃ jñānaṃ viparītamiti smṛtam |
śilādyeṣu ca sarveṣu aikyenaiva vicintanam

विष्णुबुद्धिरिति प्रोक्तं न तु तत्रस्थवेदनम् ।
अनाद्यनन्तकालेपि काम्येन हरिपूजनम्

viṣṇubuddhiriti proktaṃ na tu tatrasthavedanam |
anādyanantakālepi kāmyena haripūjanam

यतो नास्ति ततो वायुर्ऋजुर्योग्यः प्रकीर्तितः ।
अन्येषां सर्वदा नास्ति अतो न ऋजवः स्मृताः

yato nāsti tato vāyurṛjuryogyaḥ prakīrtitaḥ |
anyeṣāṃ sarvadā nāsti ato na ṛjavaḥ smṛtāḥ

हरिं दर्शयते वापि अपरोक्षेण सर्वदा ।
मोक्षाधिकारिणां काले अतः प्रज्ञेति कथ्यते

hariṃ darśayate vāpi aparokṣeṇa sarvadā |
mokṣādhikāriṇāṃ kāle ataḥ prajñeti kathyate

परोक्षेणापि सर्वेषां हरिं दर्शयते सदा ।
अतो वायुः सदा वीन्द्र ज्ञानमित्येव कीर्तितः

parokṣeṇāpi sarveṣāṃ hariṃ darśayate sadā |
ato vāyuḥ sadā vīndra jñānamityeva kīrtitaḥ

हिताहितोपदेष्टृत्वाद्भक्तानां हृदये स्थितः ।
ततश्च गुरुसंज्ञां चाप्यवाप स च मारुतः

hitāhitopadeṣṭṛtvādbhaktānāṃ hṛdaye sthitaḥ |
tataśca gurusaṃjñāṃ cāpyavāpa sa ca mārutaḥ

योगिनां हृदये स्थित्वा सध्यायति हरिं परम् ।
पार्थक्येनापि तं ध्यायन्महाध्यातेति स स्मृतः

yogināṃ hṛdaye sthitvā sadhyāyati hariṃ param |
pārthakyenāpi taṃ dhyāyanmahādhyāteti sa smṛtaḥ

यद्योग्यतानुसारेण विजानाति परं हरिम् ।
रुद्रादौ विद्यमानांश्च गुणाञ्जानाति सर्वदा

yadyogyatānusāreṇa vijānāti paraṃ harim |
rudrādau vidyamānāṃśca guṇāñjānāti sarvadā

अतो वै विज्ञनामासौ प्रोक्तो हि खगसत्तम ।
काम्यानां कर्मणां त्यागाद्विराग इति स स्मृतः

ato vai vijñanāmāsau prokto hi khagasattama |
kāmyānāṃ karmaṇāṃ tyāgādvirāga iti sa smṛtaḥ

अथवायोगिनां नित्यं हृदि स्थित्वा स मारुतः ।
वैराग्यं संजनयति विराग इति स स्मृतः

athavāyogināṃ nityaṃ hṛdi sthitvā sa mārutaḥ |
vairāgyaṃ saṃjanayati virāga iti sa smṛtaḥ

देवानां पुण्यपापाभ्यां सुखमेवोत्तरोत्तरम् ।
तत्सुखं तूत्तरेषां च वायुपर्यन्तमेव च

devānāṃ puṇyapāpābhyāṃ sukhamevottarottaram |
tatsukhaṃ tūttareṣāṃ ca vāyuparyantameva ca

देवानां च ऋषीणां च उत्तमानां नृणां तथा ।
सुखांशं जनयेद्वायुर्यतोतः सुखसंज्ञकः

devānāṃ ca ṛṣīṇāṃ ca uttamānāṃ nṛṇāṃ tathā |
sukhāṃśaṃ janayedvāyuryatotaḥ sukhasaṃjñakaḥ

भुनक्ति सर्वदा वीद्रं तत्र मुख्यस्तु मारुतः ।
दुः खशोकादिकं किञ्चिद्देवानां भवति प्रभो

bhunakti sarvadā vīdraṃ tatra mukhyastu mārutaḥ |
duḥ khaśokādikaṃ kiñciddevānāṃ bhavati prabho

तच्चासुरावेशवशादित्यवेहि न संशयः ।
तज्जीवस्य भवेत्किञ्चिद्दैत्यानां क्रमशो भवेत्

taccāsurāveśavaśādityavehi na saṃśayaḥ |
tajjīvasya bhavetkiñciddaityānāṃ kramaśo bhavet

यतः कलिश्चाधिकः स्यादतो दुः खीति स स्मृतः ।
दैत्यानां पुण्यपापाभ्यां दुःखमेवोत्तरोत्तरम्

yataḥ kaliścādhikaḥ syādato duḥ khīti sa smṛtaḥ |
daityānāṃ puṇyapāpābhyāṃ duḥkhamevottarottaram

तद्दुःखमुत्तरेषां च कलिपर्यन्तमेव च ।
भुनक्ति सर्वदा वीन्द्र ततः कलिरिति स्मृतः

tadduḥkhamuttareṣāṃ ca kaliparyantameva ca |
bhunakti sarvadā vīndra tataḥ kaliriti smṛtaḥ

सुखहर्षादिकं किंचिद्दैत्यानां भवति प्रभो ।
देवावेशो भवेत्तस्य नात्र कार्या विचारणा

sukhaharṣādikaṃ kiṃciddaityānāṃ bhavati prabho |
devāveśo bhavettasya nātra kāryā vicāraṇā

देवानां निरयो नास्ति दैत्यानां विनतासुत ।
सुखस्वरूपं तन्नास्ति विषयोत्थमपि द्विज

devānāṃ nirayo nāsti daityānāṃ vinatāsuta |
sukhasvarūpaṃ tannāsti viṣayotthamapi dvija

विषयोत्थं किञ्चिदपि देवावेशादुदीरितम् ।
तमो नास्त्येव देवानां दुःखं नास्ति स्वरूपतः

viṣayotthaṃ kiñcidapi devāveśādudīritam |
tamo nāstyeva devānāṃ duḥkhaṃ nāsti svarūpataḥ

विषयोत्थं महादुःखं देवानां नास्ति सर्वदा ।
दुःखशोकादिकं किं चिदसुरावेशतो भवेत्

viṣayotthaṃ mahāduḥkhaṃ devānāṃ nāsti sarvadā |
duḥkhaśokādikaṃ kiṃ cidasurāveśato bhavet

अतः कलिः सदा दुःखी सुखी वायुस्तु सर्वदा ।
मनुष्याणामृषीणां च सुखं दुःखं खगेश्वर

ataḥ kaliḥ sadā duḥkhī sukhī vāyustu sarvadā |
manuṣyāṇāmṛṣīṇāṃ ca sukhaṃ duḥkhaṃ khageśvara

भवेत्तत्पुण्यपापाभ्यां पुण्यभोगी च मारुतः ।
कष्टभङ्गः कलिलयो नात्र कार्या विचारणा

bhavettatpuṇyapāpābhyāṃ puṇyabhogī ca mārutaḥ |
kaṣṭabhaṅgaḥ kalilayo nātra kāryā vicāraṇā

प्राणादिसुखपर्यन्ता अंशा एकोनविंशतिः ।
प्रविष्टाः संति लोकेषु पृथक्संति खगेश्वर

prāṇādisukhaparyantā aṃśā ekonaviṃśatiḥ |
praviṣṭāḥ saṃti lokeṣu pṛthaksaṃti khageśvara

मारुतरेवतारांश्च शृणु पक्षीन्द्रसत्तम ।
चतुर्दशसु चन्द्रेषु द्वितीयौ यो विरोचनः

mārutarevatārāṃśca śṛṇu pakṣīndrasattama |
caturdaśasu candreṣu dvitīyau yo virocanaḥ

स वायुरिति संप्रोक्त इन्द्रादीनां खगेश्वर ।
हरितत्त्वेषु सर्वेषु स विष्वग्याव्यतेक्षणः

sa vāyuriti saṃprokta indrādīnāṃ khageśvara |
haritattveṣu sarveṣu sa viṣvagyāvyatekṣaṇaḥ

अतो रोचननामासौ मरुदंशः प्रकीर्तितः ।
रामावतारे हनुमान्रामकार्यार्थसाधकः ।
स एव भीमसेनस्तु जातो भूम्यां महाबलः

ato rocananāmāsau marudaṃśaḥ prakīrtitaḥ |
rāmāvatāre hanumānrāmakāryārthasādhakaḥ |
sa eva bhīmasenastu jāto bhūmyāṃ mahābalaḥ

कृष्णावतारे विज्ञेयो मरुदंशः प्रकीर्तितः

kṛṣṇāvatāre vijñeyo marudaṃśaḥ prakīrtitaḥ

मणिमान्नाम दैत्यस्तु संकराख्यो भविष्यति ।
सर्वेषां संकरं यस्तु करिष्यति न संशयः

maṇimānnāma daityastu saṃkarākhyo bhaviṣyati |
sarveṣāṃ saṃkaraṃ yastu kariṣyati na saṃśayaḥ

तेन संकरनामासौ भविष्यति खगेश्वर ।
धर्मान्भागवतान्सर्वान्विनाशयति सर्वथा

tena saṃkaranāmāsau bhaviṣyati khageśvara |
dharmānbhāgavatānsarvānvināśayati sarvathā

तदा भूमौ वासुदेवो भविष्यति न संशयः ।
यज्ञार्थैः सदृशो यस्य नास्ति लोके चतुर्दशे

tadā bhūmau vāsudevo bhaviṣyati na saṃśayaḥ |
yajñārthaiḥ sadṛśo yasya nāsti loke caturdaśe

अतः स प्रज्ञया पूर्णो भविष्यति न संशयः ।
अवतारास्त्रयो वायोर्मतं भागवताभिधम्

ataḥ sa prajñayā pūrṇo bhaviṣyati na saṃśayaḥ |
avatārāstrayo vāyormataṃ bhāgavatābhidham

स्थापनं दुष्टदमनं द्वयमेव प्रयोजनम् ।
नान्यत्प्रयोजनं वायोस्तथा वैरोचनात्मके

sthāpanaṃ duṣṭadamanaṃ dvayameva prayojanam |
nānyatprayojanaṃ vāyostathā vairocanātmake

अवतारत्रये वीन्द्र दुःखं गर्भादिसंभवम् ।
नास्ति नास्त्येव वायोस्तु तथा वैरोचनादिके

avatāratraye vīndra duḥkhaṃ garbhādisaṃbhavam |
nāsti nāstyeva vāyostu tathā vairocanādike

शुक्रशोणितसंबन्धो ह्यवतारचतुष्टये ।
नास्ति नास्त्येव पक्षीन्द्र यतो नास्त्यशुभं ततः

śukraśoṇitasaṃbandho hyavatāracatuṣṭaye |
nāsti nāstyeva pakṣīndra yato nāstyaśubhaṃ tataḥ

पूर्वं गर्भं समाशोष्य समये प्रभवस्य च ।
प्रादुर्भवति देवेशी ह्यवतारचतुष्टये

pūrvaṃ garbhaṃ samāśoṣya samaye prabhavasya ca |
prādurbhavati deveśī hyavatāracatuṣṭaye

त्रयोविंशतिरूपाणां वायोश्चैव खगेश्वर ।
रूपैर्ऋजुस्वरूपैश्च ब्रह्मणः परमेष्ठिनः

trayoviṃśatirūpāṇāṃ vāyoścaiva khageśvara |
rūpairṛjusvarūpaiśca brahmaṇaḥ parameṣṭhinaḥ

सत्यमेव न संदेहो नित्यानन्दसुखादिषु ।
एवमेव विजानीयान्नान्यथा तु कथञ्चन

satyameva na saṃdeho nityānandasukhādiṣu |
evameva vijānīyānnānyathā tu kathañcana

एतस्य श्रवणादेव मोक्षं यान्ति न संशयः ।
तदनन्तरजान्वक्ष्ये शृणु पक्षीन्द्रसत्तम

etasya śravaṇādeva mokṣaṃ yānti na saṃśayaḥ |
tadanantarajānvakṣye śṛṇu pakṣīndrasattama

कृतौ प्रद्युम्नतश्चैव समुत्पन्ने खगेश्वर ।
स्त्रियौ द्वे यमले चैव तयोर्मध्ये तु यद्यिका

kṛtau pradyumnataścaiva samutpanne khageśvara |
striyau dve yamale caiva tayormadhye tu yadyikā

वाणीतिसंज्ञकां वीन्द्र ब्रह्माणीसंज्ञकां विदुः ।
पुरुषाख्यविरिञ्चस्य भार्या सावित्रिका मता ।
चतुर्मुखस्य भार्या तु कीर्तिता सा सरस्वती

vāṇītisaṃjñakāṃ vīndra brahmāṇīsaṃjñakāṃ viduḥ |
puruṣākhyaviriñcasya bhāryā sāvitrikā matā |
caturmukhasya bhāryā tu kīrtitā sā sarasvatī

एवं त्रिरूपं विज्ञेयं वाण्याश्च खगसत्तम ।
वक्ष्येऽवतारान् भारत्याः समाहितमनाः शृणु

evaṃ trirūpaṃ vijñeyaṃ vāṇyāśca khagasattama |
vakṣye'vatārān bhāratyāḥ samāhitamanāḥ śṛṇu

सर्ववेदाभिमानित्वात्सर्ववेदात्मिका स्मृता ।
महाध्यातुश्च वायोस्तु भार्या सा परिकीर्तिता

sarvavedābhimānitvātsarvavedātmikā smṛtā |
mahādhyātuśca vāyostu bhāryā sā parikīrtitā

ज्ञानरूपस्य वायोस्तु भार्या सा परिकीर्तिता ।
सदा सुखस्वरूपत्वाद्भारती तु सुखात्मिका

jñānarūpasya vāyostu bhāryā sā parikīrtitā |
sadā sukhasvarūpatvādbhāratī tu sukhātmikā

सुखस्वरूप वायोस्तु भार्या सा परिकीर्तिता ।
गुरुस्तु वायुरेवोक्तस्तस्मिन् भक्तियुता सती

sukhasvarūpa vāyostu bhāryā sā parikīrtitā |
gurustu vāyurevoktastasmin bhaktiyutā satī

ततस्तु भारती नित्या गुरुभक्तिरिति स्मृता ।
महागुरोर्हि वायोश्च भार्या वै परिकीर्तिता

tatastu bhāratī nityā gurubhaktiriti smṛtā |
mahāgurorhi vāyośca bhāryā vai parikīrtitā

हरौ स्नेहयुतत्वाच्च हरिप्रीतिरिति स्मृता ।
धृतिरूपस्य वायोश्च भार्या सा परिकीर्तिता

harau snehayutatvācca hariprītiriti smṛtā |
dhṛtirūpasya vāyośca bhāryā sā parikīrtitā

सर्वमन्त्राभिमानित्वात्सर्वमन्त्रात्मिका स्मृता ।
महाप्रभोश्च वायोश्च भार्या वै सा प्रकीर्तिता

sarvamantrābhimānitvātsarvamantrātmikā smṛtā |
mahāprabhośca vāyośca bhāryā vai sā prakīrtitā

भुज्यन्ते सर्वभोगास्तु विष्णुप्रीत्यर्थमेव च ।
अतस्तु भारती ज्ञेया भुजिनाम्ना प्रकीर्तिता

bhujyante sarvabhogāstu viṣṇuprītyarthameva ca |
atastu bhāratī jñeyā bhujināmnā prakīrtitā

चित्ररूपस्य वायोस्तु भार्या सा परिकीर्तिता ।
रोचनेन्द्रस्य भार्या च श्रद्धाख्या परिकीर्तिता

citrarūpasya vāyostu bhāryā sā parikīrtitā |
rocanendrasya bhāryā ca śraddhākhyā parikīrtitā

हनुमांश्च तदा जज्ञे त्रेतायां पक्षिसत्तम ।
तदा शिवाख्यविप्राच्च जज्ञे सा भारती स्मृता

hanumāṃśca tadā jajñe tretāyāṃ pakṣisattama |
tadā śivākhyaviprācca jajñe sā bhāratī smṛtā

न केवलं भारती सा शच्याद्यैश्चैव संयुता ।
तस्मिन्संजनिताः सर्वाः प्रापुर्योगं स्वभर्तृभिः

na kevalaṃ bhāratī sā śacyādyaiścaiva saṃyutā |
tasminsaṃjanitāḥ sarvāḥ prāpuryogaṃ svabhartṛbhiḥ

अन्यगेति च विज्ञेया कन्या तन्मतिसंज्ञिका ।
त्रेतान्ते सैव पक्षीन्द्र शच्याद्यैश्चैव संयुता

anyageti ca vijñeyā kanyā tanmatisaṃjñikā |
tretānte saiva pakṣīndra śacyādyaiścaiva saṃyutā

दमयन्त्यनलाज्जाता इन्द्रसेनेति चोच्यते ।
नलं नन्दयते यस्मात्तस्माच्च नलनन्दिनी

damayantyanalājjātā indraseneti cocyate |
nalaṃ nandayate yasmāttasmācca nalanandinī

तत्र स्वभर्तृसंयोगं नैव चाप खगेश्वर ।
तत्रान्यगात्वं विज्ञेयं पुरुषस्थेन वायुना

tatra svabhartṛsaṃyogaṃ naiva cāpa khageśvara |
tatrānyagātvaṃ vijñeyaṃ puruṣasthena vāyunā

किञ्चित्कालं तथा स्थित्वा कन्यैव मृतिमाप सा ।
शच्यादिसंयुता सैव द्रुपदस्य महात्मनः

kiñcitkālaṃ tathā sthitvā kanyaiva mṛtimāpa sā |
śacyādisaṃyutā saiva drupadasya mahātmanaḥ

वेदिमध्यात्समुद्भूता भीमसेनार्थमेव च ।
तत्रान्यगात्वं नास्त्येव योगश्च सह भर्तृभिः

vedimadhyātsamudbhūtā bhīmasenārthameva ca |
tatrānyagātvaṃ nāstyeva yogaśca saha bhartṛbhiḥ

केवला भारती ज्ञेया काशिराजस्य कन्यका ।
काली नाम्ना तु सा ज्ञेया भीमसेनप्रिया सदा

kevalā bhāratī jñeyā kāśirājasya kanyakā |
kālī nāmnā tu sā jñeyā bhīmasenapriyā sadā

वाच्यादिभिः संयुतैव द्रौपदी द्रुपदात्मजा ।
देहं त्यक्त्वाविशिष्टैव कारटीग्रामसंज्ञकै

vācyādibhiḥ saṃyutaiva draupadī drupadātmajā |
dehaṃ tyaktvāviśiṣṭaiva kāraṭīgrāmasaṃjñakai

संकरस्य गृहे वीन्द्र भविष्यति कलौ युगे ।
वायोस्तृतीयरूपार्थं सा कन्यैव मृतिं गता

saṃkarasya gṛhe vīndra bhaviṣyati kalau yuge |
vāyostṛtīyarūpārthaṃ sā kanyaiva mṛtiṃ gatā

इत्याद्या वायुभार्याश्च ब्रह्मभार्याश्च सत्तम ।
स्वभर्तृभ्यां च पक्षीन्द्र गुणैश्चैव शताधमाः

ityādyā vāyubhāryāśca brahmabhāryāśca sattama |
svabhartṛbhyāṃ ca pakṣīndra guṇaiścaiva śatādhamāḥ