अध्याय 196: विष्णुधर्म विद्या जिससे इन्द्र विजयी हुए

अवाप जप्त्वा चेन्द्रत्वं विष्णुधर्माख्यविद्यया ।
सर्वाञ्छत्रून्विनिर्जित्य ताञ्च वक्ष्ये महेश्वर

avāpa japtvā cendratvaṃ viṣṇudharmākhyavidyayā |
sarvāñchatrūnvinirjitya tāñca vakṣye maheśvara

पादयोर्जानुनोरूर्वोरुदरे हृद्यथोरसि ।
मुखे शिरस्यानुपूर्वमोङ्का रादीनि विन्यसेत्

pādayorjānunorūrvorudare hṛdyathorasi |
mukhe śirasyānupūrvamoṅkā rādīni vinyaset

नमो नारायणायेति विपर्यासमथापि च ।
करन्यासं ततः कुर्याद्द्वादक्षरविद्यया

namo nārāyaṇāyeti viparyāsamathāpi ca |
karanyāsaṃ tataḥ kuryāddvādakṣaravidyayā

प्रणवादियकारान्तमङ्गुल्यं गुष्ठपर्वसु ।
न्यसेद्धृदय ओङ्कारं मनुं मूर्ध्नि समस्तकम्

praṇavādiyakārāntamaṅgulyaṃ guṣṭhaparvasu |
nyaseddhṛdaya oṅkāraṃ manuṃ mūrdhni samastakam

ओङ्कारन्तु भ्रुवोर्मध्ये शिकानेत्रादिमूर्धतः ।
ओं विष्णवे इति इमं मन्त्रन्यासमुदीरयेत्

oṅkārantu bhruvormadhye śikānetrādimūrdhataḥ |
oṃ viṣṇave iti imaṃ mantranyāsamudīrayet

आत्मानं परमं ध्यायेच्छेषं यच्छक्तिभिर्युतम् ।
मम रक्षां हरिः कुर्यान्मत्स्यमूर्तिर्जलेऽवतु

ātmānaṃ paramaṃ dhyāyeccheṣaṃ yacchaktibhiryutam |
mama rakṣāṃ hariḥ kuryānmatsyamūrtirjale'vatu

त्रिविक्रमस्तथाकाशे स्थले रक्षतु वामनः ।
अटव्यां नरसिंहस्तु रामो रक्षतु पर्वते

trivikramastathākāśe sthale rakṣatu vāmanaḥ |
aṭavyāṃ narasiṃhastu rāmo rakṣatu parvate

भूमौ रक्षतु वाराहौ व्योम्नि नारायणोऽवतु ।
कर्मबन्धाच्च कपिलो दत्तो रोगाच्च रक्षतु

bhūmau rakṣatu vārāhau vyomni nārāyaṇo'vatu |
karmabandhācca kapilo datto rogācca rakṣatu

हयग्रीवो देवताभ्यः कुमारो मकरध्वजात् ।
नारदोऽन्यार्चनाद्देवः कूर्मो वै नैरृते सदा

hayagrīvo devatābhyaḥ kumāro makaradhvajāt |
nārado'nyārcanāddevaḥ kūrmo vai nairṛte sadā

धन्वन्तीरश्चापथ्याच्च नागः क्रोधवशात्किल ।
यज्ञो रोगात्समस्ताच्च व्यासोऽज्ञानाच्च रक्षतु

dhanvantīraścāpathyācca nāgaḥ krodhavaśātkila |
yajño rogātsamastācca vyāso'jñānācca rakṣatu

बुद्धः पाषण्डसंघातात्कल्की रक्षतु कल्मषात् ।
पायान्मध्यन्दिने विष्णुः प्रातर्नारायणोऽवतु

buddhaḥ pāṣaṇḍasaṃghātātkalkī rakṣatu kalmaṣāt |
pāyānmadhyandine viṣṇuḥ prātarnārāyaṇo'vatu

मधुहा चापराह्ने च सायं रक्षतु माधवः ।
हृषीकेशः प्रदोषेऽव्यात्प्रत्यूषेऽव्याज्जनार्दनः

madhuhā cāparāhne ca sāyaṃ rakṣatu mādhavaḥ |
hṛṣīkeśaḥ pradoṣe'vyātpratyūṣe'vyājjanārdanaḥ

श्रीधरोऽव्यादर्धरात्रे पद्मनाभो निशीथके ।
चक्रकौमोदकीबाणा घ्नन्तु शत्रूंश्च राक्षसान्

śrīdharo'vyādardharātre padmanābho niśīthake |
cakrakaumodakībāṇā ghnantu śatrūṃśca rākṣasān

शङ्खः पद्मं च शत्रुभ्यः शार्ङ्गं वै गरुडस्तथा ।
बुद्धीन्द्रियमनः प्राणान्पान्तु पार्श्वविभूषणः

śaṅkhaḥ padmaṃ ca śatrubhyaḥ śārṅgaṃ vai garuḍastathā |
buddhīndriyamanaḥ prāṇānpāntu pārśvavibhūṣaṇaḥ

शेषः सर्पस्वरूपश्च सदा सर्वत्र पातु माम् ।
विदिक्षु दिक्षु च सदा नारसिंहश्च रक्षतु

śeṣaḥ sarpasvarūpaśca sadā sarvatra pātu mām |
vidikṣu dikṣu ca sadā nārasiṃhaśca rakṣatu

एतद्धारयमाणश्च यं यं पश्यति चक्षुषा ।
स वशी स्याद्विपाप्मा च रोगमुक्तो दिवं व्रजेत्

etaddhārayamāṇaśca yaṃ yaṃ paśyati cakṣuṣā |
sa vaśī syādvipāpmā ca rogamukto divaṃ vrajet