पलाण्डुजीरके कुष्ठमश्वगन्धाजमोदकम् ।
वचा त्रिकटुकञ्चैव लवणं चूर्णमुत्तमम्
palāṇḍujīrake kuṣṭhamaśvagandhājamodakam |
vacā trikaṭukañcaiva lavaṇaṃ cūrṇamuttamam
इति श्रीगारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे त्रिनवत्यधिकशततमोऽध्यायः ॥
17 श्लोक · 193 में से 241
हरि द्वारा शिव को बताए योग यहाँ समाप्त होते हैं। प्याज़, जीरा, कुष्ठ, अश्वगन्धा, अजमोद, वचा, त्रिकटु और नमक को ब्राह्मी के रस में भावित कर घी और मधु के साथ एक सप्ताह खाने से बुद्धि निर्मल और तीक्ष्ण होती है। गोमूत्र में पीसे सरसों, वचा, हींग, मंजीठ और हल्दी खुजली और कुष्ठ में नस्य, लेप और उबटन के रूप में दिए जाते हैं। लवणों, क्षार और सूरन का चूर्ण गरम जल के साथ अग्नि बढ़ाता और सब शूल मिटाता है। ज्वर और उन्माद के लिए अनेक पशुओं के मल, मांस, रोम या रक्त का धूप बताया गया है। फिर अन्तिम वचन: ये औषधियाँ रोगों को वैसे नष्ट करती हैं जैसे इन्द्र का वज्र वृक्ष को, पर स्मरण, पूजन या स्तुति किए गए भगवान विष्णु स्वयं औषधि हैं।
हरिरुवाच
पलाण्डुजीरके कुष्ठमश्वगन्धाजमोदकम् ।
वचा त्रिकटुकञ्चैव लवणं चूर्णमुत्तमम्
palāṇḍujīrake kuṣṭhamaśvagandhājamodakam |
vacā trikaṭukañcaiva lavaṇaṃ cūrṇamuttamam
ब्राह्मीरसैर्भावितञ्च सर्पिर्मधुसमन्वितम् ।
सप्ताहं भक्षितं कुर्यान्निर्मलाञ्च मतिं पराम्
brāhmīrasairbhāvitañca sarpirmadhusamanvitam |
saptāhaṃ bhakṣitaṃ kuryānnirmalāñca matiṃ parām
सिद्धार्थकं वचा हिङ्गु करञ्जं देवदारु च ।
मञ्जिष्ठा त्रिफला विश्वं शिरीषो रजनीद्वयम्
siddhārthakaṃ vacā hiṅgu karañjaṃ devadāru ca |
mañjiṣṭhā triphalā viśvaṃ śirīṣo rajanīdvayam
प्रियङ्गुनिम्बत्रिक्रटु गोमूत्रेणैव घर्षितम् ।
नसयमालेपनञ्चैव तथा चोद्वर्तनं हितम्
priyaṅgunimbatrikraṭu gomūtreṇaiva gharṣitam |
nasayamālepanañcaiva tathā codvartanaṃ hitam
अपस्मारविषोन्मादशोषालक्ष्मीज्वरापहम् ।
भूतेभ्यश्चभयं हन्ति राजद्वारेषु योजनात्
apasmāraviṣonmādaśoṣālakṣmījvarāpaham |
bhūtebhyaścabhayaṃ hanti rājadvāreṣu yojanāt
निम्बं कुष्ठं हरिद्रे द्वे शिग्रु सर्षपजं तथा ।
देवदारु पटोलञ्च धान्यं तक्रेण घर्षितम्
nimbaṃ kuṣṭhaṃ haridre dve śigru sarṣapajaṃ tathā |
devadāru paṭolañca dhānyaṃ takreṇa gharṣitam
देहं तैलाक्त गात्रं वै नयेदुद्वर्तनेन च ।
पामाः कुष्ठानि नश्येयुः कण्डूं हन्ति च निश्चितम्
dehaṃ tailākta gātraṃ vai nayedudvartanena ca |
pāmāḥ kuṣṭhāni naśyeyuḥ kaṇḍūṃ hanti ca niścitam
सामुद्रं सैन्धवं क्षारो राजिका लवणं विडम् ।
कटुलोहरजश्चैवं त्रिवृत्सूरणकं समम् ।
दधिगोमूत्रपयसा मन्दपावकपाचितम्
sāmudraṃ saindhavaṃ kṣāro rājikā lavaṇaṃ viḍam |
kaṭuloharajaścaivaṃ trivṛtsūraṇakaṃ samam |
dadhigomūtrapayasā mandapāvakapācitam
बलाग्निवर्धकं चूर्णं पिबेदुष्णेन वारिणा ।
जीर्णेऽजीर्णे तु भुञ्जति मांस्यादिघृतमुत्तमम्
balāgnivardhakaṃ cūrṇaṃ pibeduṣṇena vāriṇā |
jīrṇe'jīrṇe tu bhuñjati māṃsyādighṛtamuttamam
नाभिशूलं मूत्रशूलं गुल्मप्लीहभवञ्च यत् ।
सर्वशूलहरं चूर्णं जठरानलदीपनम् ।
परिणामसमुत्थस्य शूलस्य च हितं परम्
nābhiśūlaṃ mūtraśūlaṃ gulmaplīhabhavañca yat |
sarvaśūlaharaṃ cūrṇaṃ jaṭharānaladīpanam |
pariṇāmasamutthasya śūlasya ca hitaṃ param
अभयामलकं द्राक्षा पिप्पली कण्टकारिका ।
शृङ्गी पुनर्नवा शुण्ठी जग्धा कासं निहन्ति वै
abhayāmalakaṃ drākṣā pippalī kaṇṭakārikā |
śṛṅgī punarnavā śuṇṭhī jagdhā kāsaṃ nihanti vai
अभयामलकं द्राक्षा पाठा चैव विभीतकम् ।
शर्कराया समं चैव जग्धं ज्वरहरं भवेत्
abhayāmalakaṃ drākṣā pāṭhā caiva vibhītakam |
śarkarāyā samaṃ caiva jagdhaṃ jvaraharaṃ bhavet
त्रिफला बदरं द्राक्षा पिप्पली च विरेककृत् ।
हरीतकी सोष्णानीरलवणञ्च विरेककृत्
triphalā badaraṃ drākṣā pippalī ca virekakṛt |
harītakī soṣṇānīralavaṇañca virekakṛt
कूर्ममत्स्याश्वमहिषगोशृगालाश्च वानराः ।
विडालबर्हिकाकाश्च वराहोलूककुक्कुटाः
kūrmamatsyāśvamahiṣagośṛgālāśca vānarāḥ |
viḍālabarhikākāśca varāholūkakukkuṭāḥ
हंस एषाञ्च विण्मूत्रं मांसं वा रोम शोणितम् ।
धूपं दद्याज्ज्वरार्तेभ्य उन्मत्तेभ्यश्च शान्तये
haṃsa eṣāñca viṇmūtraṃ māṃsaṃ vā roma śoṇitam |
dhūpaṃ dadyājjvarārtebhya unmattebhyaśca śāntaye
एतान्यौषधजातानि कथितानि उमापते ।
निघ्नन्ति ताश्च रोगांश्च वृक्षमिन्द्राशनिर्यथा
etānyauṣadhajātāni kathitāni umāpate |
nighnanti tāśca rogāṃśca vṛkṣamindrāśaniryathā
औषधंभगवान्विष्णुः संस्मृतो रोगनुद्भवेत् ।
ध्यातोऽर्चितः स्तुतो वापि नात्र कार्या विचारणा
auṣadhaṃbhagavānviṣṇuḥ saṃsmṛto roganudbhavet |
dhyāto'rcitaḥ stuto vāpi nātra kāryā vicāraṇā
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)