ब्रह्मदण्डीवचाकुष्ठं प्रियङ्गर्नागकेशरम् ।
दद्यात्ताम्बूलसंयुक्तं स्त्रीणां मन्त्रेण तद्वशम् ।
ओं नारायण्यै स्वाहा
brahmadaṇḍīvacākuṣṭhaṃ priyaṅgarnāgakeśaram |
dadyāttāmbūlasaṃyuktaṃ strīṇāṃ mantreṇa tadvaśam |
oṃ nārāyaṇyai svāhā
इति श्रीगारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे ह्यष्टसप्तत्यधिकशततमोऽध्यायः ॥
28 श्लोक · 178 में से 241
हरि शिव को वशीकरण के प्रयोग बताते हैं, जिनसे दूसरे को अपने वश में करने की बात कही गई है। ओं हरिः हरिः स्वाहा मन्त्र के साथ पान में दी गई ब्रह्मदण्डी, वचा, कुष्ठ और नागकेसर, किसी के सिर पर डाले गए चूर्ण, ऐसी जड़ जिसे घर के द्वार पर रखने से कलह होता है इनमें हैं। स्त्री के शरीर के वे स्थान भी गिनाए गए हैं, अँगूठे से सिर तक, जहाँ शुक्ल और कृष्ण पक्ष में चन्द्रकला का वास कहा गया है। अन्तिम श्लोक गर्भ के विषय में हैं: सन्तान चाहने वाली स्त्री को दूध के साथ बिजौरे के बीज, या घी के साथ बिजौरे के बीज और एरण्ड की जड़ दी जाती है, और ऋतुकाल के लिए अन्य योग।
हरिरुवाच
ब्रह्मदण्डीवचाकुष्ठं प्रियङ्गर्नागकेशरम् ।
दद्यात्ताम्बूलसंयुक्तं स्त्रीणां मन्त्रेण तद्वशम् ।
ओं नारायण्यै स्वाहा
brahmadaṇḍīvacākuṣṭhaṃ priyaṅgarnāgakeśaram |
dadyāttāmbūlasaṃyuktaṃ strīṇāṃ mantreṇa tadvaśam |
oṃ nārāyaṇyai svāhā
ताम्बूलं यस्य दीयेत स वशी स्यात्सुमन्त्रतः ।
ओं हरिः हरिः स्वाहा
tāmbūlaṃ yasya dīyeta sa vaśī syātsumantrataḥ |
oṃ hariḥ hariḥ svāhā
गोदन्तं हरितालञ्च संयुक्तं काकजिह्वया ।
चूर्णोकृत्य यस्य शिरे दीयते स वशी भवेत् ।
श्वेतसर्षपनिर्माल्यं यद्गृहे तद्विनाशकृत्
godantaṃ haritālañca saṃyuktaṃ kākajihvayā |
cūrṇokṛtya yasya śire dīyate sa vaśī bhavet |
śvetasarṣapanirmālyaṃ yadgṛhe tadvināśakṛt
वैभी तकं शाखोटकं मूलं पत्रेण संयुतम् ।
स्थाप्यते यद्गृहद्वारे तत्र वै कलहो भवेत्
vaibhī takaṃ śākhoṭakaṃ mūlaṃ patreṇa saṃyutam |
sthāpyate yadgṛhadvāre tatra vai kalaho bhavet
खञ्जरीटस्य मांसं तु मधुना सह पेषयेत् ।
ऋतुकालेयोनिलेपात्पुरुषो दासतामियात्
khañjarīṭasya māṃsaṃ tu madhunā saha peṣayet |
ṛtukāleyonilepātpuruṣo dāsatāmiyāt
अगुरुं गुग्गुलुं चैव नीलोत्पलसमन्वितम् ।
गुडेन धूपयित्वा तु राजद्वारे प्रियो भवेत्
aguruṃ gugguluṃ caiva nīlotpalasamanvitam |
guḍena dhūpayitvā tu rājadvāre priyo bhavet
श्वेताप राजितामूलं पिष्टं रोचनया युतम् ।
यं पश्येत्तिलकेनैव वशी कर्यान्नृपालये
śvetāpa rājitāmūlaṃ piṣṭaṃ rocanayā yutam |
yaṃ paśyettilakenaiva vaśī karyānnṛpālaye
काकजङ्घा वचा कुष्ठं निम्बपत्रं सुकुङ्कुमम् ।
आत्मरक्तसमायुक्तं वशी भवति मानवः
kākajaṅghā vacā kuṣṭhaṃ nimbapatraṃ sukuṅkumam |
ātmaraktasamāyuktaṃ vaśī bhavati mānavaḥ
आरण्यस्य बिडालस्य गृहित्वा रुधिरं शुभम् ।
करञ्जतैले तद्भाव्यं रुद्राग्नौ कज्जलं ततः ।
पातयेत्पद्मपत्रेण हादृश्यः स्यात्तदञ्जनात्
āraṇyasya biḍālasya gṛhitvā rudhiraṃ śubham |
karañjataile tadbhāvyaṃ rudrāgnau kajjalaṃ tataḥ |
pātayetpadmapatreṇa hādṛśyaḥ syāttadañjanāt
ओं नमः खड्गवज्रपाणये महायक्षसेनापतये स्वाहा ।
ओं रुद्रं ह्रां ह्रीं वरशक्ता त्वरिताविद्या ।
ओं मातरः स्तम्भयस्वाहा ।
सहस्रं परिजप्यात्तु विद्येयं चौरवारिणी ।
महासुगन्धिकामूलं शुक्रं स्तम्भेत्कटौ स्थितम्
oṃ namaḥ khaḍgavajrapāṇaye mahāyakṣasenāpataye svāhā |
oṃ rudraṃ hrāṃ hrīṃ varaśaktā tvaritāvidyā |
oṃ mātaraḥ stambhayasvāhā |
sahasraṃ parijapyāttu vidyeyaṃ cauravāriṇī |
mahāsugandhikāmūlaṃ śukraṃ stambhetkaṭau sthitam
ओं नमः सर्वसत्त्वेभ्यो नमः सिद्धिं कुरु कुरु स्वाहा ।
सप्ताभिमन्त्रितं कृत्वा करवीरस्य पुष्पकम् ।
स्त्रीणामग्रे भ्रामयच्च क्षणाद्वै सा वशे भवेत्
oṃ namaḥ sarvasattvebhyo namaḥ siddhiṃ kuru kuru svāhā |
saptābhimantritaṃ kṛtvā karavīrasya puṣpakam |
strīṇāmagre bhrāmayacca kṣaṇādvai sā vaśe bhavet
ब्रह्मदण्डीं वचां पत्रं मधुना सह पेषयेत् ।
अङ्गलेपाच्च वनिता नान्यं भर्तारमिच्छति
brahmadaṇḍīṃ vacāṃ patraṃ madhunā saha peṣayet |
aṅgalepācca vanitā nānyaṃ bhartāramicchati
ब्रह्मदण्डीशिखा वक्त्रे क्षिप्ता शुक्रस्य स्तम्भनम् ।
मूलं जयन्त्या वक्त्रस्थं व्यवहारे जयप्रदम्
brahmadaṇḍīśikhā vaktre kṣiptā śukrasya stambhanam |
mūlaṃ jayantyā vaktrasthaṃ vyavahāre jayapradam
भृङ्गराजस्य मूलं तु पिष्टं शुक्रेण संयुतम् ।
अक्षिणी चाञ्जयित्वा तु वशी कर्यान्नरं किल
bhṛṅgarājasya mūlaṃ tu piṣṭaṃ śukreṇa saṃyutam |
akṣiṇī cāñjayitvā tu vaśī karyānnaraṃ kila
अपराजिताशिखान्तु नीलोत्पलसमन्विताम् ।
ताम्बूलेन प्र
दद्याच्च वशीकरणमुत्तमम्
aparājitāśikhāntu nīlotpalasamanvitām |
tāmbūlena pra
dadyācca vaśīkaraṇamuttamam
अङ्गुष्ठे च पदे गुल्फे जानौ च जघने तथा ।
नाभौ वक्षसि कुक्षौ च कक्षे कण्ठे कपोलके
aṅguṣṭhe ca pade gulphe jānau ca jaghane tathā |
nābhau vakṣasi kukṣau ca kakṣe kaṇṭhe kapolake
ओष्ठे नेत्रे ललाटे च मूर्ध्नि चन्द्रकलाः स्थिताः ।
स्त्रीणां पक्षे सिते कृष्णे ऊर्ध्वाधः संस्थिता नृणाम्
oṣṭhe netre lalāṭe ca mūrdhni candrakalāḥ sthitāḥ |
strīṇāṃ pakṣe site kṛṣṇe ūrdhvādhaḥ saṃsthitā nṛṇām
वामाङ्गे दक्षिणाङ्गे च क्रमाद्रुद्र द्रवादिकृत् ।
चतुः षष्टि कलाः प्रोक्ताः कामशास्त्रे वशीकराः ।
आलिङ्गनाद्या नारीणां कमारीणां वशीकराः
vāmāṅge dakṣiṇāṅge ca kramādrudra dravādikṛt |
catuḥ ṣaṣṭi kalāḥ proktāḥ kāmaśāstre vaśīkarāḥ |
āliṅganādyā nārīṇāṃ kamārīṇāṃ vaśīkarāḥ
रोचनागन्धुपुष्पाणि निम्बपुष्पं प्रियङ्गवः ।
कुङ्कमं चन्दनञ्चैव तिलकेन जगद्वशेत्
rocanāgandhupuṣpāṇi nimbapuṣpaṃ priyaṅgavaḥ |
kuṅkamaṃ candanañcaiva tilakena jagadvaśet
ओं ह्रीं गौरि देवि सौभाग्यं पुत्रवशादि देहि मे ।
ओं ह्रीं लक्ष्मि देवि सौभाग्यं सर्वं त्रैलोक्यमोहनम्
oṃ hrīṃ gauri devi saubhāgyaṃ putravaśādi dehi me |
oṃ hrīṃ lakṣmi devi saubhāgyaṃ sarvaṃ trailokyamohanam
सगन्धस्य हरिद्रायाः कुङ्कमानां च लेपतः ।
वशयेद्रुद्र धूपश्च तथापुष्पसुगन्धयोः
sagandhasya haridrāyāḥ kuṅkamānāṃ ca lepataḥ |
vaśayedrudra dhūpaśca tathāpuṣpasugandhayoḥ
दुरालभा वचा कुष्ठं कुङ्कुमञ्च शतावरी ।
तिलतैलेन संयुक्तं योनिलेपाद्वशी नरः
durālabhā vacā kuṣṭhaṃ kuṅkumañca śatāvarī |
tilatailena saṃyuktaṃ yonilepādvaśī naraḥ
निम्बकाष्ठस्य धूमेन धूपयित्वा भगं वधूः ।
सुभगास्यात्साति रुद्र पतिर्दासो भविष्यति
nimbakāṣṭhasya dhūmena dhūpayitvā bhagaṃ vadhūḥ |
subhagāsyātsāti rudra patirdāso bhaviṣyati
माहिषं नवनीतञ्च कष्टञ्च मधुयष्टिका ।
सौभाग्यं भगलेपात्स्यात्पतिर्दासो भवेत्तथा
māhiṣaṃ navanītañca kaṣṭañca madhuyaṣṭikā |
saubhāgyaṃ bhagalepātsyātpatirdāso bhavettathā
मधुयष्टिश्च गोक्षीरं तथा च कण्टकारिका ।
एतानि समभागानि पिबेदुष्णेन वारिणा ।
चतुर्भागावशेषेण गर्भसम्भवमुत्तमम्
madhuyaṣṭiśca gokṣīraṃ tathā ca kaṇṭakārikā |
etāni samabhāgāni pibeduṣṇena vāriṇā |
caturbhāgāvaśeṣeṇa garbhasambhavamuttamam
मातुलुङ्गस्य बीजानि क्षीरेण सह भावयेत् ।
तत्पीत्वा लभते गर्भं नात्र कार्या विचारणा
mātuluṅgasya bījāni kṣīreṇa saha bhāvayet |
tatpītvā labhate garbhaṃ nātra kāryā vicāraṇā
मातुलुङ्गस्य बीजानि मूलान्येरण्डकस्य च ।
घृतेन सह संयोज्य पाययेत्पुत्रकाक्षिणी
mātuluṅgasya bījāni mūlānyeraṇḍakasya ca |
ghṛtena saha saṃyojya pāyayetputrakākṣiṇī
पश्वगन्धा मृत दुग्ध क्वथितं मुत्रकारकम् ।
पलाशस्य तु बीजानि क्षौद्रेण सह पेषयेत् ।
रजस्वला तु पीत्वा स्यात्मुष्पगर्भविवर्जिता
paśvagandhā mṛta dugdha kvathitaṃ mutrakārakam |
palāśasya tu bījāni kṣaudreṇa saha peṣayet |
rajasvalā tu pītvā syātmuṣpagarbhavivarjitā
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)