अध्याय 17: कुबेर को बताई गई सूर्यपूजा

पुनः सूर्य्यार्चनं वक्ष्ये यदुक्तं धनदाय हि ।
अष्टपत्रं लिखेत्पद्मं शुचौ देशे सकर्णिकम्

punaḥ sūryyārcanaṃ vakṣye yaduktaṃ dhanadāya hi |
aṣṭapatraṃ likhetpadmaṃ śucau deśe sakarṇikam

आवाहनीं ततो बद्धा मुद्रामावाहयेद्धरिम् ।
खखोल्कं स्थाप्य मुद्रां तु स्थापयेन्मन्त्ररूपिणीम्

āvāhanīṃ tato baddhā mudrāmāvāhayeddharim |
khakholkaṃ sthāpya mudrāṃ tu sthāpayenmantrarūpiṇīm

आग्नेय्यां दिशि देवस्य हृदयं स्थापयेच्छिव ।
ऐशान्यां तु शिरः स्थाप्यं नैर्ऋत्यां विन्यसेच्छिखाम्

āgneyyāṃ diśi devasya hṛdayaṃ sthāpayecchiva |
aiśānyāṃ tu śiraḥ sthāpyaṃ nairṛtyāṃ vinyasecchikhām

पौरन्दर्य्यां न्यसेद्धर्म्ममेकाग्रस्थितमानसः ।
वायव्यां चैव नेत्रं तु वारुण्यामस्त्रमेव च

paurandaryyāṃ nyaseddharmmamekāgrasthitamānasaḥ |
vāyavyāṃ caiva netraṃ tu vāruṇyāmastrameva ca

ऐशान्यां स्थापयेत्सोमं पौरन्दर्य्यां तु लोहितम् ।
आग्नेय्यां सोमतनयं याम्यां चैव बृहस्पतिम्

aiśānyāṃ sthāpayetsomaṃ paurandaryyāṃ tu lohitam |
āgneyyāṃ somatanayaṃ yāmyāṃ caiva bṛhaspatim

नैर्ऋत्यां दानवगुरुं वारुण्यां तु शनैश्चरम् ।
वायव्यां च तथा केतुं कौबेर्य्यां राहुमेव च

nairṛtyāṃ dānavaguruṃ vāruṇyāṃ tu śanaiścaram |
vāyavyāṃ ca tathā ketuṃ kauberyyāṃ rāhumeva ca

द्वितीयायां तु कक्षायां सूर्य्यान्द्वादश पूजयेत् ।
भगः सूर्य्योऽर्य्यमा चैव मित्रो वै वरुणस्तथा

dvitīyāyāṃ tu kakṣāyāṃ sūryyāndvādaśa pūjayet |
bhagaḥ sūryyo'ryyamā caiva mitro vai varuṇastathā

सविता चैव धाता च विवस्वांश्च महाबलः ।
त्वष्टा पूषा तथा चेन्द्रो द्वादशो विष्णुरुच्यते

savitā caiva dhātā ca vivasvāṃśca mahābalaḥ |
tvaṣṭā pūṣā tathā cendro dvādaśo viṣṇurucyate

पूर्वादावर्चयेद्देवानिन्द्रादीञ्छ्रद्धया नरः ।
जया च विजया चैव जयन्ति चापराजिता ।
शेषश्च वासुकिश्चैव नागानित्यादि पूजयेत्

pūrvādāvarcayeddevānindrādīñchraddhayā naraḥ |
jayā ca vijayā caiva jayanti cāparājitā |
śeṣaśca vāsukiścaiva nāgānityādi pūjayet