पूर्व खण्ड — आचार काण्ड

अध्याय 152: राजयक्ष्मा, क्षय रोगों का राजा

इति श्रीगारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे यक्ष्मनिदाना नाम द्विपञ्चाशदुत्तरशततमोऽध्यायः ॥

27 श्लोक · 152 में से 241

इस अध्याय में क्या होता है

राजयक्ष्मा, क्षय रोगों का राजा

धन्वन्तरि राजयक्ष्मा का वर्णन करते हैं, जिसे क्षय, शोष और रोगराट् भी कहते हैं। यह पहले नक्षत्रों और द्विजों के राजा चन्द्रमा को हुआ, इसलिए यह नाम पड़ा। यह शरीर को क्षीण करता है, औषधि से कठिनता से हटता है। इसके चार कारण हैं: अति साहस, वेगों को रोकना, शुक्र, ओज और स्नेह का क्षय, और भोजन-नियम का त्याग। कुपित वात पित्त और कफ को उभारता है, जो शरीर में फैलकर ऊपर, नीचे और तिरछे पीड़ा देते हैं। पूर्वरूप में भारी जुकाम, ज्वर, स्त्री, मद्य और मांस की लालसा। पूरे रोग के ग्यारह लक्षण हैं: जुकाम, खाँसी, स्वरभेद, अरुचि, पसलियों और कन्धों में पीड़ा, ज्वर, श्वास, रक्त-वमन आदि। जिस रोगी की छहों शक्तियाँ क्षीण हों, उसका उपचार न ले।

धन्वन्तरिरुवाच

152.1

अथातो यक्ष्मरोगस्य निदानं प्रवदाम्यहम् ।
अनेकरोगानुगतो बहुरोगपुरोगमः

athāto yakṣmarogasya nidānaṃ pravadāmyaham |
anekarogānugato bahurogapurogamaḥ

152.2

राजयक्ष्मा क्षयः शोषो रोगराडिति कथ्यते ।
नक्षत्राणां द्विजानाञ्च राज्ञोऽभूद्यदयं पुरा

rājayakṣmā kṣayaḥ śoṣo rogarāḍiti kathyate |
nakṣatrāṇāṃ dvijānāñca rājño'bhūdyadayaṃ purā

152.3

यच्च राजा च यक्ष्मा च राजयक्ष्मा ततो मतः ।
देहौषधक्षयकृतेः क्षयस्तत्सम्भवाच्च सः

yacca rājā ca yakṣmā ca rājayakṣmā tato mataḥ |
dehauṣadhakṣayakṛteḥ kṣayastatsambhavācca saḥ

152.4

रसादिशोषणाच्छोषो रोगराडिति राजवत् ।
साहसं वेगसंरोधः शुक्रौजः स्नेहसंक्षयः

rasādiśoṣaṇācchoṣo rogarāḍiti rājavat |
sāhasaṃ vegasaṃrodhaḥ śukraujaḥ snehasaṃkṣayaḥ

152.5

अन्नपानविधित्यागश्चत्वारस्तस्यहेतवः ।
तैरुदीर्णोऽनिलः पित्तं व्यर्थं चोदीर्य सर्वतः

annapānavidhityāgaścatvārastasyahetavaḥ |
tairudīrṇo'nilaḥ pittaṃ vyarthaṃ codīrya sarvataḥ

152.6

शरिरसन्धिमाविश्य ताः शिराः प्रतिपीडयन् ।
मुखानि स्रोतसां रुद्ध्वा तथैवातिविसृज्य वा

śarirasandhimāviśya tāḥ śirāḥ pratipīḍayan |
mukhāni srotasāṃ ruddhvā tathaivātivisṛjya vā

152.7

मध्यमूर्ध्वमधस्तिर्यगव्यथां सञ्जनयेद्धृदः ।
रूपं भविष्यतस्तस्य प्रतिश्यायो भृशं ज्वरः

madhyamūrdhvamadhastiryagavyathāṃ sañjanayeddhṛdaḥ |
rūpaṃ bhaviṣyatastasya pratiśyāyo bhṛśaṃ jvaraḥ

152.8

प्रसेको मुखमाधुर्यं मार्दवं वह्निदे हयोः ।
लौल्यभावोऽन्नपानादौ शुचावशुचिवीक्षणम्

praseko mukhamādhuryaṃ mārdavaṃ vahnide hayoḥ |
laulyabhāvo'nnapānādau śucāvaśucivīkṣaṇam

152.9

मक्षिकातृणकेशादिपातः प्रायोऽन्नपानयोः ।
हृल्लासश्छर्दिररुचिरस्नातेऽपि बलक्षयः

makṣikātṛṇakeśādipātaḥ prāyo'nnapānayoḥ |
hṛllāsaśchardirarucirasnāte'pi balakṣayaḥ

152.10

पाण्योरुवक्षः पादास्यकुक्ष्यक्ष्णोरतिशुक्लता ।
बाह्वोः प्रतोदो जिह्वायाः काये बैभत्स्यदर्शनम्

pāṇyoruvakṣaḥ pādāsyakukṣyakṣṇoratiśuklatā |
bāhvoḥ pratodo jihvāyāḥ kāye baibhatsyadarśanam

152.11

स्त्रीमद्यमांसप्रियता घृणिता मूर्धगुण्ठनम् ।
नखकेशास्थिवृद्धिश्च स्वप्ने चाभिभवो भवेत्

strīmadyamāṃsapriyatā ghṛṇitā mūrdhaguṇṭhanam |
nakhakeśāsthivṛddhiśca svapne cābhibhavo bhavet

152.12

पतनं कृकलासाहिकपिश्वापदपक्षिभिः ।
केशास्थितुषभस्मादितरौ समधिरोहणम्

patanaṃ kṛkalāsāhikapiśvāpadapakṣibhiḥ |
keśāsthituṣabhasmāditarau samadhirohaṇam

152.13

शून्यानां ग्रामदेशानां दर्शनं शुष्यतोऽम्भसः ।
ज्योतिर्दिवि दवाग्नीनां ज्वलतां च महीरुहाम्

śūnyānāṃ grāmadeśānāṃ darśanaṃ śuṣyato'mbhasaḥ |
jyotirdivi davāgnīnāṃ jvalatāṃ ca mahīruhām

152.14

पीनसश्वासकासं च स्वरमूर्धरुजोऽरुचिः ।
ऊर्ध्वनिः श्वाससंशोषावधश्छर्दिश्च कोष्ठगे

pīnasaśvāsakāsaṃ ca svaramūrdharujo'ruciḥ |
ūrdhvaniḥ śvāsasaṃśoṣāvadhaśchardiśca koṣṭhage

152.15

स्थिते पार्श्वे च रुग्बोधे सन्धिस्थे भवति ज्वरः ।
रूपाण्यैकादशैतानि जायन्ते राजयक्ष्मणः

sthite pārśve ca rugbodhe sandhisthe bhavati jvaraḥ |
rūpāṇyaikādaśaitāni jāyante rājayakṣmaṇaḥ

152.16

तेषामुपद्रवान्विद्यात्कण्ठध्वंसकरी रुजाः ।
जृम्भाङ्गमर्दनिष्ठीववह्निमान्द्यास्यपूतिता

teṣāmupadravānvidyātkaṇṭhadhvaṃsakarī rujāḥ |
jṛmbhāṅgamardaniṣṭhīvavahnimāndyāsyapūtitā

152.17

तत्र वाताच्छिरः पार्श्वशूलनं सांगमर्दनम् ।
कण्ठरोधः स्वरभ्रंशः पित्तात्पादांसपाणिषु

tatra vātācchiraḥ pārśvaśūlanaṃ sāṃgamardanam |
kaṇṭharodhaḥ svarabhraṃśaḥ pittātpādāṃsapāṇiṣu

152.18

दाहोऽतिसारोऽसृक्छर्दिर्मुखगन्धो ज्वरो मदः ।
कफादरोचकच्छर्दिकासा अर्ध्वां गगौरवम्

dāho'tisāro'sṛkchardirmukhagandho jvaro madaḥ |
kaphādarocakacchardikāsā ardhvāṃ gagauravam

152.19

प्रसेकः पीनसः श्वासः स्वरभेदोऽल्पवह्निता ।
दोषैर्मन्दानलत्वेन शोथलेपकफोल्बणैः

prasekaḥ pīnasaḥ śvāsaḥ svarabhedo'lpavahnitā |
doṣairmandānalatvena śothalepakapholbaṇaiḥ

152.20

स्रोतोमुखेषु रुद्धेषु धातुषु स्वल्पकेषु च ।
विदाहो मनसः स्थाने भवन्त्यन्ये ह्युपद्रवाः

srotomukheṣu ruddheṣu dhātuṣu svalpakeṣu ca |
vidāho manasaḥ sthāne bhavantyanye hyupadravāḥ

152.21

पच्यते कोष्ठ एवान्नमम्लयुक्तै रसैर्युतम् ।
प्रायोऽस्य क्षयभागानां नैवान्नं चाङ्गपुष्टये

pacyate koṣṭha evānnamamlayuktai rasairyutam |
prāyo'sya kṣayabhāgānāṃ naivānnaṃ cāṅgapuṣṭaye

152.22

रसो ह्यस्य न रक्ताय मांसाय कुरुते तु तत् ।
उपष्टब्धः समन्ताच्च केवलं वर्तते क्षयी

raso hyasya na raktāya māṃsāya kurute tu tat |
upaṣṭabdhaḥ samantācca kevalaṃ vartate kṣayī

152.23

लिङ्गेष्वल्पेष्वतिक्षीणं व्याधौ षट्करणक्षयम् ।
वर्जयेत्साधयेदेव सर्वेष्वपि ततोऽन्यथा

liṅgeṣvalpeṣvatikṣīṇaṃ vyādhau ṣaṭkaraṇakṣayam |
varjayetsādhayedeva sarveṣvapi tato'nyathā

152.24

दोषैर्व्यस्तैः समस्तैश्च क्षयात्सर्वस्य मेदसः ।
स्वरभेदो भवेत्तस्य क्षामो रूक्षश्चलः स्वरः

doṣairvyastaiḥ samastaiśca kṣayātsarvasya medasaḥ |
svarabhedo bhavettasya kṣāmo rūkṣaścalaḥ svaraḥ

152.25

शुकवर्णाभकण्ठत्वं स्निग्धोष्णोपशमोऽनिलात् ।
पित्तात्तालुगले दाहः शोषो भवति सन्ततम्

śukavarṇābhakaṇṭhatvaṃ snigdhoṣṇopaśamo'nilāt |
pittāttālugale dāhaḥ śoṣo bhavati santatam

152.26

लिम्पन्निव कफैः कण्ठं मुखं घुरघुरायते ।
स्वयं विरुद्धैः सर्वैस्तु सर्वालिङ्गैः क्षयो भवेत्

limpanniva kaphaiḥ kaṇṭhaṃ mukhaṃ ghuraghurāyate |
svayaṃ viruddhaiḥ sarvaistu sarvāliṅgaiḥ kṣayo bhavet

152.27

धूमायतीव चात्यर्थमुदेति श्लेष्मलक्षणम् ।
कृच्छ्रसाध्याः क्षयाश्चात्र सर्वैरल्पञ्च वर्जयेत्

dhūmāyatīva cātyarthamudeti śleṣmalakṣaṇam |
kṛcchrasādhyāḥ kṣayāścātra sarvairalpañca varjayet

पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)