अध्याय 100: विनायक बाधा की शान्ति विधि

विनायकोपसृष्टस्य लक्षणानि निबोधत ।
स्वप्नेऽवगाहतेऽत्यर्थं जलं मुण्डांश्च पश्यति

vināyakopasṛṣṭasya lakṣaṇāni nibodhata |
svapne'vagāhate'tyarthaṃ jalaṃ muṇḍāṃśca paśyati

विमना विफलारम्भः संसदित्यनिमित्ततः ।
राजा राज्यं कुमारी च पतिं पुत्रं च गुर्विणी

vimanā viphalārambhaḥ saṃsadityanimittataḥ |
rājā rājyaṃ kumārī ca patiṃ putraṃ ca gurviṇī

नाप्नुयात्स्नापनं तस्य पुण्येऽह्निविधिपूर्वकम् ।
गौरसर्षपकल्केन साज्येनोत्सारितस्य तु

nāpnuyātsnāpanaṃ tasya puṇye'hnividhipūrvakam |
gaurasarṣapakalkena sājyenotsāritasya tu

सर्वौषधैः सर्वगन्धैर्विलिप्तशिरसस्तथा ।
भद्रासनोपविष्टस्य स्वस्ति वाच्यं द्विजाञ्छुभान्

sarvauṣadhaiḥ sarvagandhairviliptaśirasastathā |
bhadrāsanopaviṣṭasya svasti vācyaṃ dvijāñchubhān

मृत्तिकां रोचनां गन्धान् गुग्गुलुं चाप्सु निः क्षिपेत् ।
या आहृता एकवर्णैश्चतुर्भिः कलशैर्ह्रदात्

mṛttikāṃ rocanāṃ gandhān gugguluṃ cāpsu niḥ kṣipet |
yā āhṛtā ekavarṇaiścaturbhiḥ kalaśairhradāt

चर्मण्यानुडुहे रक्ते स्थाप्यं भद्रासने तथा ।
सहस्त्राक्षं शतधारमृषिभिः पावनं स्मृतम्

carmaṇyānuḍuhe rakte sthāpyaṃ bhadrāsane tathā |
sahastrākṣaṃ śatadhāramṛṣibhiḥ pāvanaṃ smṛtam

तेन त्वामभिषिञ्चामि पावमान्यः पुनन्तु ते ।
भगं तु वरुणो राजा भगं सूर्य्यो बृहस्पतिः

tena tvāmabhiṣiñcāmi pāvamānyaḥ punantu te |
bhagaṃ tu varuṇo rājā bhagaṃ sūryyo bṛhaspatiḥ

भगमिन्द्रश्च वायुश्च भगं सप्तर्षयो ददुः ।
यत्ते केशेषु दौर्भाग्यं सीमन्ते यच्च मूर्द्धनि

bhagamindraśca vāyuśca bhagaṃ saptarṣayo daduḥ |
yatte keśeṣu daurbhāgyaṃ sīmante yacca mūrddhani

ललाटे कर्णयोरक्ष्णोरापस्तद्घ्नुंतु ते सदा ।
स्नातस्य सार्षपं तैलं स्नुवेणौदुम्बरेण तु

lalāṭe karṇayorakṣṇorāpastadghnuṃtu te sadā |
snātasya sārṣapaṃ tailaṃ snuveṇaudumbareṇa tu

जुहुयान्मूर्द्धनि कुशान्सव्येन परिगृह्य च ।
मितश्चसमितश्चैव तथा शालकटङ्कटौ

juhuyānmūrddhani kuśānsavyena parigṛhya ca |
mitaścasamitaścaiva tathā śālakaṭaṅkaṭau

कुष्माण्डो राजपुत्रश्च अन्ते स्वाहासमन्वितैः ।
दद्याच्चतुष्पथे भूमौ कुशानास्तीर्य्य सर्वशः

kuṣmāṇḍo rājaputraśca ante svāhāsamanvitaiḥ |
dadyāccatuṣpathe bhūmau kuśānāstīryya sarvaśaḥ

कृताकृतांस्तण्डुलांश्च पललौदनमेव च ।
पुष्पं चित्रं सुगन्धं च सुरां च त्रिविधामपि

kṛtākṛtāṃstaṇḍulāṃśca palalaudanameva ca |
puṣpaṃ citraṃ sugandhaṃ ca surāṃ ca trividhāmapi

मूलकं पूरिकापूपं तथैवौण्डेरकस्रजः ।
दधि पायसमन्नं च गुडपिष्टं समोदकम्

mūlakaṃ pūrikāpūpaṃ tathaivauṇḍerakasrajaḥ |
dadhi pāyasamannaṃ ca guḍapiṣṭaṃ samodakam

एतान्सर्वानुपाहृत्य भूमौ कृत्वा ततः शिरः ।
अम्बिकामुपतिष्ठेच्च दद्यादर्घ्यं कृताञ्जलिः

etānsarvānupāhṛtya bhūmau kṛtvā tataḥ śiraḥ |
ambikāmupatiṣṭhecca dadyādarghyaṃ kṛtāñjaliḥ

दूर्वासर्षपपुष्पैश्च पुत्रजन्मभिरन्ततः ।
कृतस्वस्त्ययनं चैव प्रार्थयेदम्बिकां सतीम्

dūrvāsarṣapapuṣpaiśca putrajanmabhirantataḥ |
kṛtasvastyayanaṃ caiva prārthayedambikāṃ satīm

रूपं देहि यशोदेहि भाग्यं भगवति देहि मे ।
पुत्रान्देहि श्रियं देहि सर्वान्कामांश्च देहि मे

rūpaṃ dehi yaśodehi bhāgyaṃ bhagavati dehi me |
putrāndehi śriyaṃ dehi sarvānkāmāṃśca dehi me

ब्राह्मणान् भोजयेत्पश्चाच्छुक्लवस्त्रानुलेपनैः ।
वस्त्रयुग्मंगुरोर्दद्यासंपूज्य च ग्रहांस्तथा ।
श्रेयः कर्मफलं विन्द्यात्सूर्यार्चनरतस्तथा

brāhmaṇān bhojayetpaścācchuklavastrānulepanaiḥ |
vastrayugmaṃgurordadyāsaṃpūjya ca grahāṃstathā |
śreyaḥ karmaphalaṃ vindyātsūryārcanaratastathā