अनोः सभानरश्चक्षुः परोक्षश्च त्रयः सुताः ।
सभानरात् कालनरः सृञ्जयः तत्सुतस्ततः
anoḥ sabhānaraścakṣuḥ parokṣaśca trayaḥ sutāḥ |
sabhānarāt kālanaraḥ sṛñjayaḥ tatsutastataḥ
इति श्रीमद्भागवते महापुराणे पारमहंस्यां संहितायां नवमस्कन्धे त्रयोविंशोऽध्यायः ॥
39 श्लोक · 23 में से 24
अनु के वंश में शिबि, रोमपाद और कर्ण आते हैं: रोमपाद ने अपनी पुत्री शान्ता हरिणी-पुत्र ऋष्यशृंग को दी, जिन्हें अकाल में वेश्याएँ लाई थीं और जिनके यज्ञ से दशरथ को पुत्र मिले; और अधिरथ ने गंगा में बहती पेटी में कुन्ती द्वारा छोड़ा शिशु पाया और उसे कर्ण के रूप में पाला। द्रुह्यु का वंश प्रचेताओं तक जाता है; तुर्वसु का पूरु में मिल जाता है। फिर शुकदेव यदु के वंश की महिमा कहते हैं, जिसमें स्वयं भगवान जन्मे। हैहय से वह कार्तवीर्य अर्जुन तक पहुँचता है, जिन्होंने पचासी हज़ार वर्ष सातों द्वीपों पर राज किया, और वृष्णि तक। शैब्या से डरने वाले निःसन्तान ज्यामघ एक राजकुमारी जीत लाए और उसे पुत्रवधू बताया; शैब्या ने विदर्भ को जन्म दिया, जिसने उसी से विवाह किया।
श्रीशुक उवाच
अनोः सभानरश्चक्षुः परोक्षश्च त्रयः सुताः ।
सभानरात् कालनरः सृञ्जयः तत्सुतस्ततः
anoḥ sabhānaraścakṣuḥ parokṣaśca trayaḥ sutāḥ |
sabhānarāt kālanaraḥ sṛñjayaḥ tatsutastataḥ
जनमेजयः तस्य पुत्रो महाशालो महामनाः ।
उशीनरः तितिक्षुश्च महामनस आत्मजौ
janamejayaḥ tasya putro mahāśālo mahāmanāḥ |
uśīnaraḥ titikṣuśca mahāmanasa ātmajau
शिबिर्वनः शमिर्दक्षः चत्वार् उशीनरात्मजाः ।
वृषादर्भः सुधीरश्च मद्रः केकय आत्मवान्
śibirvanaḥ śamirdakṣaḥ catvār uśīnarātmajāḥ |
vṛṣādarbhaḥ sudhīraśca madraḥ kekaya ātmavān
शिबेश्चत्वार एवासन् तितिक्षोश्च रुशद्रथः ।
ततो होमोऽथ सुतपा बलिः सुतपसोऽभवत्
śibeścatvāra evāsan titikṣośca ruśadrathaḥ |
tato homo'tha sutapā baliḥ sutapaso'bhavat
अंगवंगकलिंगाद्याः सुह्मपुण्ड्रान्ध्रसंज्ञिताः ।
जज्ञिरे दीर्घतमसो बलेः क्षेत्रे महीक्षितः
aṃgavaṃgakaliṃgādyāḥ suhmapuṇḍrāndhrasaṃjñitāḥ |
jajñire dīrghatamaso baleḥ kṣetre mahīkṣitaḥ
चक्रुः स्वनाम्ना विषयान् षडिमान् प्राच्यकांश्च ते ।
खनपानोऽङ्गतो जज्ञे तस्माद् दिविरथस्ततः
cakruḥ svanāmnā viṣayān ṣaḍimān prācyakāṃśca te |
khanapāno'ṅgato jajñe tasmād divirathastataḥ
सुतो धर्मरथो यस्य जज्ञे चित्ररथोऽप्रजाः ।
रोमपाद इति ख्यातः तस्मै दशरथः सखा
suto dharmaratho yasya jajñe citraratho'prajāḥ |
romapāda iti khyātaḥ tasmai daśarathaḥ sakhā
शान्तां स्वकन्यां प्रायच्छद् ऋष्यशृङ्ग उवाह याम् ।
देवेऽवर्षति यं रामा आनिन्युर्हरिणीसुतम्
śāntāṃ svakanyāṃ prāyacchad ṛṣyaśṛṅga uvāha yām |
deve'varṣati yaṃ rāmā āninyurhariṇīsutam
नाट्यसंगीतवादित्रैः विभ्रमालिंंगनार्हणैः ।
स तु राज्ञोऽनपत्यस्य निरूप्येष्टिं मरुत्वतः
nāṭyasaṃgītavāditraiḥ vibhramāliṃṃganārhaṇaiḥ |
sa tu rājño'napatyasya nirūpyeṣṭiṃ marutvataḥ
प्रजामदाद् दशरथो येन लेभेऽप्रजाः प्रजाः ।
चतुरंगो रोमपादात् पृथुलाक्षस्तु तत्सुतः
prajāmadād daśaratho yena lebhe'prajāḥ prajāḥ |
caturaṃgo romapādāt pṛthulākṣastu tatsutaḥ
बृहद्रथो बृहत्कर्मा बृहद्भानुश्च तत्सुताः ।
आद्याद् बृहन्मनास्तस्मात् जयद्रथ उदाहृतः
bṛhadratho bṛhatkarmā bṛhadbhānuśca tatsutāḥ |
ādyād bṛhanmanāstasmāt jayadratha udāhṛtaḥ
विजयस्तस्य संभूत्यां ततो धृतिरजायत ।
ततो धृतव्रतस्तस्य सत्कर्माधिरथस्ततः
vijayastasya saṃbhūtyāṃ tato dhṛtirajāyata |
tato dhṛtavratastasya satkarmādhirathastataḥ
योऽसौ गंगातटे क्रीडन् मञ्जूषान्तर्गतं शिशुम् ।
कुन्त्यापविद्धं कानीनं अनपत्योऽकरोत्सुतम्
yo'sau gaṃgātaṭe krīḍan mañjūṣāntargataṃ śiśum |
kuntyāpaviddhaṃ kānīnaṃ anapatyo'karotsutam
वृषसेनः सुतस्तस्य कर्णस्य जगतीपते ।
द्रुह्योश्च तनयो बभ्रुः सेतुः तस्यात्मजस्ततः
vṛṣasenaḥ sutastasya karṇasya jagatīpate |
druhyośca tanayo babhruḥ setuḥ tasyātmajastataḥ
आरब्धस्तस्य गान्धारः तस्य धर्मस्ततो धृतः ।
धृतस्य दुर्मदस्तस्मात् प्रचेताः प्राचेतसः शतम्
ārabdhastasya gāndhāraḥ tasya dharmastato dhṛtaḥ |
dhṛtasya durmadastasmāt pracetāḥ prācetasaḥ śatam
म्लेच्छाधिपतयोऽभूवन् उदीचीं दिशमाश्रिताः ।
तुर्वसोश्च सुतो वह्निः वह्नेर्भर्गोऽथ भानुमान्
mlecchādhipatayo'bhūvan udīcīṃ diśamāśritāḥ |
turvasośca suto vahniḥ vahnerbhargo'tha bhānumān
त्रिभानुस्तत्सुतोऽस्यापि करन्धम उदारधीः ।
मरुतस्तत्सुतोऽपुत्रः पुत्रं पौरवमन्वभूत्
tribhānustatsuto'syāpi karandhama udāradhīḥ |
marutastatsuto'putraḥ putraṃ pauravamanvabhūt
दुष्मन्तः स पुनर्भेजे स्व वंशं राज्यकामुकः ।
ययातेर्ज्येष्ठपुत्रस्य यदोर्वंशं नरर्षभ
duṣmantaḥ sa punarbheje sva vaṃśaṃ rājyakāmukaḥ |
yayāterjyeṣṭhaputrasya yadorvaṃśaṃ nararṣabha
वर्णयामि महापुण्यं सर्वपापहरं नृणाम् ।
यदोर्वंशं नरः श्रुत्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते
varṇayāmi mahāpuṇyaṃ sarvapāpaharaṃ nṛṇām |
yadorvaṃśaṃ naraḥ śrutvā sarvapāpaiḥ pramucyate
यत्रावतीर्णो भगवान् परमात्मा नराकृतिः ।
यदोः सहस्रजित्क्रोष्टा नलो रिपुरिति श्रुताः
yatrāvatīrṇo bhagavān paramātmā narākṛtiḥ |
yadoḥ sahasrajitkroṣṭā nalo ripuriti śrutāḥ
चत्वारः सूनवस्तत्र शतजित् प्रथमात्मजः ।
महाहयो रेणुहयो हैहयश्चेति तत्सुताः
catvāraḥ sūnavastatra śatajit prathamātmajaḥ |
mahāhayo reṇuhayo haihayaśceti tatsutāḥ
धर्मस्तु हैहयसुतो नेत्रः कुन्तेः पिता ततः ।
सोहञ्जिरभवत् कुन्तेः महिष्मान् भद्रसेनकः
dharmastu haihayasuto netraḥ kunteḥ pitā tataḥ |
sohañjirabhavat kunteḥ mahiṣmān bhadrasenakaḥ
दुर्मदो भद्रसेनस्य धनकः कृतवीर्यसूः ।
कृताग्निः कृतवर्मा च कृतौजा धनकात्मजाः
durmado bhadrasenasya dhanakaḥ kṛtavīryasūḥ |
kṛtāgniḥ kṛtavarmā ca kṛtaujā dhanakātmajāḥ
अर्जुनः कृतवीर्यस्य सप्तद्वीपेश्वरोऽभवत् ।
दत्तात्रेयात् हरेरंशात् प्राप्तयोगमहागुणः
arjunaḥ kṛtavīryasya saptadvīpeśvaro'bhavat |
dattātreyāt hareraṃśāt prāptayogamahāguṇaḥ
न नूनं कार्तवीर्यस्य गतिं यास्यन्ति पार्थिवाः ।
यज्ञदानतपोयोग श्रुतवीर्यदयादिभिः
na nūnaṃ kārtavīryasya gatiṃ yāsyanti pārthivāḥ |
yajñadānatapoyoga śrutavīryadayādibhiḥ
पञ्चाशीति सहस्राणि ह्यव्याहतबलः समाः ।
अनष्टवित्तस्मरणो बुभुजेऽक्षय्यषड्वसु
pañcāśīti sahasrāṇi hyavyāhatabalaḥ samāḥ |
anaṣṭavittasmaraṇo bubhuje'kṣayyaṣaḍvasu
तस्य पुत्रसहस्रेषु पञ्चैवोर्वरिता मृधे ।
जयध्वजः शूरसेनो वृषभो मधुरूर्जितः
tasya putrasahasreṣu pañcaivorvaritā mṛdhe |
jayadhvajaḥ śūraseno vṛṣabho madhurūrjitaḥ
जयध्वजात् तालजंघ तस्य पुत्रशतं त्वभूत् ।
क्षत्रं यत् तालजंघाख्यं और्वतेजोपसंहृतम्
jayadhvajāt tālajaṃgha tasya putraśataṃ tvabhūt |
kṣatraṃ yat tālajaṃghākhyaṃ aurvatejopasaṃhṛtam
तेषां ज्येष्ठो वीतिहोत्रो वृष्णिः पुत्रो मधोः स्मृतः ।
तस्य पुत्रशतं त्वासीत् वृष्णिज्येष्ठं यतः कुलम्
teṣāṃ jyeṣṭho vītihotro vṛṣṇiḥ putro madhoḥ smṛtaḥ |
tasya putraśataṃ tvāsīt vṛṣṇijyeṣṭhaṃ yataḥ kulam
माधवा वृष्णयो राजन् यादवाश्चेति संज्ञिताः ।
यदुपुत्रस्य च क्रोष्टोः पुत्रो वृजिनवांस्ततः
mādhavā vṛṣṇayo rājan yādavāśceti saṃjñitāḥ |
yaduputrasya ca kroṣṭoḥ putro vṛjinavāṃstataḥ
स्वाहितोऽतो रुशेकुर्वै तस्य चित्ररथस्ततः ।
शशबिन्दुर्महायोगी महाभागो महानभूत्
svāhito'to ruśekurvai tasya citrarathastataḥ |
śaśabindurmahāyogī mahābhāgo mahānabhūt
चतुर्दशमहारत्नः चक्रवर्ति अपराजितः ।
तस्य पत्नीसहस्राणां दशानां सुमहायशाः
caturdaśamahāratnaḥ cakravarti aparājitaḥ |
tasya patnīsahasrāṇāṃ daśānāṃ sumahāyaśāḥ
दशलक्षसहस्राणि पुत्राणां तास्वजीजनत् ।
तेषां तु षट्प्रधानानां पृथुश्रवस आत्मजः
daśalakṣasahasrāṇi putrāṇāṃ tāsvajījanat |
teṣāṃ tu ṣaṭpradhānānāṃ pṛthuśravasa ātmajaḥ
धर्मो नामोशना तस्य हयमेधशतस्य याट् ।
तत्सुतो रुचकस्तस्य पञ्चासन्नात्मजाः श्रृणु
dharmo nāmośanā tasya hayamedhaśatasya yāṭ |
tatsuto rucakastasya pañcāsannātmajāḥ śrṛṇu
पुरुजित् रुक्म रुक्मेषु पृथु ज्यामघ संज्ञिताः ।
ज्यामघस्त्वप्रजोऽप्यन्यां भार्यां शैब्यापतिर्भयात्
purujit rukma rukmeṣu pṛthu jyāmagha saṃjñitāḥ |
jyāmaghastvaprajo'pyanyāṃ bhāryāṃ śaibyāpatirbhayāt
नाविन्दत् शत्रुभवनाद् भोज्यां कन्यामहारषीत् ।
रथस्थां तां निरीक्ष्याह शैब्या पतिममर्षिता
nāvindat śatrubhavanād bhojyāṃ kanyāmahāraṣīt |
rathasthāṃ tāṃ nirīkṣyāha śaibyā patimamarṣitā
केयं कुहक मत्स्थानं रथमारोपितेति वै ।
स्नुषा तवेत्यभिहिते स्मयन्ती पतिमब्रवीत्
keyaṃ kuhaka matsthānaṃ rathamāropiteti vai |
snuṣā tavetyabhihite smayantī patimabravīt
अहं बन्ध्यासपत्नी च स्नुषा मे युज्यते कथम् ।
जनयिष्यसि यं राज्ञि तस्येयमुपयुज्यते
ahaṃ bandhyāsapatnī ca snuṣā me yujyate katham |
janayiṣyasi yaṃ rājñi tasyeyamupayujyate
अन्वमोदन्त तद्विश्वे देवाः पितर एव च ।
शैब्या गर्भं अधात्काले कुमारं सुषुवे शुभम् ।
स विदर्भ इति प्रोक्त उपयेमे स्नुषां सतीम्
anvamodanta tadviśve devāḥ pitara eva ca |
śaibyā garbhaṃ adhātkāle kumāraṃ suṣuve śubham |
sa vidarbha iti prokta upayeme snuṣāṃ satīm
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)