बलेः पदत्रयं भूमेः कस्माद्धरिरयाचत ।
भूतेश्वरः कृपणवल्लब्धार्थोऽपि बबन्ध तम्
baleḥ padatrayaṃ bhūmeḥ kasmāddharirayācata |
bhūteśvaraḥ kṛpaṇavallabdhārtho'pi babandha tam
इति श्रीमद्भागवते महापुराणे पारमहंस्यां संहितायामष्टमस्कन्धे पञ्चदशोऽध्यायः ॥
37 श्लोक · 15 में से 24
परीक्षित पूछते हैं कि सबके स्वामी ने निर्धन की तरह बलि से तीन पग भूमि क्यों माँगी, और निर्दोष होने पर भी उन्हें क्यों बाँधा। शुकदेव कथा आरम्भ करते हैं। शुक्राचार्य द्वारा जीवित किए गए बलि ने पूरे मन से भृगुवंशियों की सेवा की। उन्होंने उनसे विश्वजित यज्ञ कराया, जिसकी अग्नि से सोने का रथ और दिव्य अस्त्र निकले; प्रह्लाद ने माला और शुक्र ने शंख दिया। विशाल सेना लेकर बलि ने इन्द्र की अमरावती घेर ली। इन्द्र ने बृहस्पति से पूछा कि बलि इतना बलवान कैसे हुआ। गुरु ने कहा कि यह भृगुओं का तेज है, अब केवल प्रभु उसे हरा सकते हैं; देवता स्वर्ग छोड़कर समय की प्रतीक्षा करें। वे वेष बदलकर चले गए। फिर भृगुओं ने बलि से सौ अश्वमेध कराए।
श्रीराजोवाच
बलेः पदत्रयं भूमेः कस्माद्धरिरयाचत ।
भूतेश्वरः कृपणवल्लब्धार्थोऽपि बबन्ध तम्
baleḥ padatrayaṃ bhūmeḥ kasmāddharirayācata |
bhūteśvaraḥ kṛpaṇavallabdhārtho'pi babandha tam
एतद्वेदितुमिच्छामो महत्कौतूहलं हि नः ।
यज्ञेश्वरस्य पूर्णस्य बन्धनं चाप्यनागसः
etadveditumicchāmo mahatkautūhalaṃ hi naḥ |
yajñeśvarasya pūrṇasya bandhanaṃ cāpyanāgasaḥ
श्रीशुक उवाच
पराजितश्रीरसुभिश्च हापितो हीन्द्रेण राजन्भृगुभिः स जीवितः ।
सर्वात्मना तानभजद्भृगून्बलिः शिष्यो महात्मार्थनिवेदनेन
parājitaśrīrasubhiśca hāpito hīndreṇa rājanbhṛgubhiḥ sa jīvitaḥ |
sarvātmanā tānabhajadbhṛgūnbaliḥ śiṣyo mahātmārthanivedanena
तं ब्राह्मणा भृगवः प्रीयमाणा अयाजयन्विश्वजिता त्रिणाकम् ।
जिगीषमाणं विधिनाभिषिच्य महाभिषेकेण महानुभावाः
taṃ brāhmaṇā bhṛgavaḥ prīyamāṇā ayājayanviśvajitā triṇākam |
jigīṣamāṇaṃ vidhinābhiṣicya mahābhiṣekeṇa mahānubhāvāḥ
ततो रथः काञ्चनपट्टनद्धो हयाश्च हर्यश्वतुरङ्गवर्णाः ।
ध्वजश्च सिंहेन विराजमानो हुताशनादास हविर्भिरिष्टात्
tato rathaḥ kāñcanapaṭṭanaddho hayāśca haryaśvaturaṅgavarṇāḥ |
dhvajaśca siṃhena virājamāno hutāśanādāsa havirbhiriṣṭāt
धनुश्च दिव्यं पुरटोपनद्धं तूणावरिक्तौ कवचं च दिव्यम् ।
पितामहस्तस्य ददौ च मालामम्लानपुष्पां जलजं च शुक्रः
dhanuśca divyaṃ puraṭopanaddhaṃ tūṇāvariktau kavacaṃ ca divyam |
pitāmahastasya dadau ca mālāmamlānapuṣpāṃ jalajaṃ ca śukraḥ
एवं स विप्रार्जितयोधनार्थस्तैः कल्पितस्वस्त्ययनोऽथ विप्रान् ।
प्रदक्षिणीकृत्य कृतप्रणामः प्रह्रादमामन्त्र्य नमश्चकार
evaṃ sa viprārjitayodhanārthastaiḥ kalpitasvastyayano'tha viprān |
pradakṣiṇīkṛtya kṛtapraṇāmaḥ prahrādamāmantrya namaścakāra
अथारुह्य रथं दिव्यं भृगुदत्तं महारथः ।
सुस्रग्धरोऽथ सन्नह्य धन्वी खड्गी धृतेषुधिः
athāruhya rathaṃ divyaṃ bhṛgudattaṃ mahārathaḥ |
susragdharo'tha sannahya dhanvī khaḍgī dhṛteṣudhiḥ
हेमाङ्गदलसद्बाहुः स्फुरन्मकरकुण्डलः ।
रराज रथमारूढो धिष्ण्यस्थ इव हव्यवाट्
hemāṅgadalasadbāhuḥ sphuranmakarakuṇḍalaḥ |
rarāja rathamārūḍho dhiṣṇyastha iva havyavāṭ
तुल्यैश्वर्यबलश्रीभिः स्वयूथैर्दैत्ययूथपैः ।
पिबद्भिरिव खं दृग्भिर्दहद्भिः परिधीनिव
tulyaiśvaryabalaśrībhiḥ svayūthairdaityayūthapaiḥ |
pibadbhiriva khaṃ dṛgbhirdahadbhiḥ paridhīniva
वृतो विकर्षन्महतीमासुरीं ध्वजिनीं विभुः ।
ययाविन्द्र पुरीं स्वृद्धां कम्पयन्निव रोदसी
vṛto vikarṣanmahatīmāsurīṃ dhvajinīṃ vibhuḥ |
yayāvindra purīṃ svṛddhāṃ kampayanniva rodasī
रम्यामुपवनोद्यानैः श्रीमद्भिर्नन्दनादिभिः ।
कूजद्विहङ्गमिथुनैर्गायन्मत्तमधुव्रतैः
ramyāmupavanodyānaiḥ śrīmadbhirnandanādibhiḥ |
kūjadvihaṅgamithunairgāyanmattamadhuvrataiḥ
प्रवालफलपुष्पोरु भारशाखामरद्रुमैः ।
हंससारसचक्राह्व कारण्डवकुलाकुलाः ।
नलिन्यो यत्र क्रीडन्ति प्रमदाः सुरसेविताः
pravālaphalapuṣporu bhāraśākhāmaradrumaiḥ |
haṃsasārasacakrāhva kāraṇḍavakulākulāḥ |
nalinyo yatra krīḍanti pramadāḥ surasevitāḥ
आकाशगङ्गया देव्या वृतां परिखभूतया ।
प्राकारेणाग्निवर्णेन साट्टालेनोन्नतेन च
ākāśagaṅgayā devyā vṛtāṃ parikhabhūtayā |
prākāreṇāgnivarṇena sāṭṭālenonnatena ca
रुक्मपट्टकपाटैश्च द्वारैः स्फटिकगोपुरैः ।
जुष्टां विभक्तप्रपथां विश्वकर्मविनिर्मिताम्
rukmapaṭṭakapāṭaiśca dvāraiḥ sphaṭikagopuraiḥ |
juṣṭāṃ vibhaktaprapathāṃ viśvakarmavinirmitām
सभाचत्वररथ्याढ्यां विमानैर्न्यर्बुदैर्युताम् ।
शृङ्गाटकैर्मणिमयैर्वज्रविद्रुमवेदिभिः
sabhācatvararathyāḍhyāṃ vimānairnyarbudairyutām |
śṛṅgāṭakairmaṇimayairvajravidrumavedibhiḥ
यत्र नित्यवयोरूपाः श्यामा विरजवाससः ।
भ्राजन्ते रूपवन्नार्यो ह्यर्चिर्भिरिव वह्नयः
yatra nityavayorūpāḥ śyāmā virajavāsasaḥ |
bhrājante rūpavannāryo hyarcirbhiriva vahnayaḥ
सुरस्त्रीकेशविभ्रष्ट नवसौगन्धिकस्रजाम् ।
यत्रामोदमुपादाय मार्ग आवाति मारुतः
surastrīkeśavibhraṣṭa navasaugandhikasrajām |
yatrāmodamupādāya mārga āvāti mārutaḥ
हेमजालाक्षनिर्गच्छद्धूमेनागुरुगन्धिना ।
पाण्डुरेण प्रतिच्छन्न मार्गे यान्ति सुरप्रियाः
hemajālākṣanirgacchaddhūmenāgurugandhinā |
pāṇḍureṇa praticchanna mārge yānti surapriyāḥ
मुक्तावितानैर्मणिहेमकेतुभिर्नानापताकावलभीभिरावृताम् ।
शिखण्डिपारावतभृङ्गनादितां वैमानिकस्त्रीकलगीतमङ्गलाम्
muktāvitānairmaṇihemaketubhirnānāpatākāvalabhībhirāvṛtām |
śikhaṇḍipārāvatabhṛṅganāditāṃ vaimānikastrīkalagītamaṅgalām
मृदङ्गशङ्खानकदुन्दुभिस्वनैः सतालवीणामुरजेष्टवेणुभिः ।
नृत्यैः सवाद्यैरुपदेवगीतकैर्मनोरमां स्वप्रभया जितप्रभाम्
mṛdaṅgaśaṅkhānakadundubhisvanaiḥ satālavīṇāmurajeṣṭaveṇubhiḥ |
nṛtyaiḥ savādyairupadevagītakairmanoramāṃ svaprabhayā jitaprabhām
यां न व्रजन्त्यधर्मिष्ठाः खला भूतद्रुहः शठाः ।
मानिनः कामिनो लुब्धा एभिर्हीना व्रजन्ति यत्
yāṃ na vrajantyadharmiṣṭhāḥ khalā bhūtadruhaḥ śaṭhāḥ |
māninaḥ kāmino lubdhā ebhirhīnā vrajanti yat
तां देवधानीं स वरूथिनीपतिर्बहिः समन्ताद्रुरुधे पृतन्यया ।
आचार्यदत्तं जलजं महास्वनं दध्मौ प्रयुञ्जन्भयमिन्द्रयोषिताम्
tāṃ devadhānīṃ sa varūthinīpatirbahiḥ samantādrurudhe pṛtanyayā |
ācāryadattaṃ jalajaṃ mahāsvanaṃ dadhmau prayuñjanbhayamindrayoṣitām
मघवांस्तमभिप्रेत्य बलेः परममुद्यमम् ।
सर्वदेवगणोपेतो गुरुमेतदुवाच ह
maghavāṃstamabhipretya baleḥ paramamudyamam |
sarvadevagaṇopeto gurumetaduvāca ha
भगवन्नुद्यमो भूयान्बलेर्नः पूर्ववैरिणः ।
अविषह्यमिमं मन्ये केनासीत्तेजसोर्जितः
bhagavannudyamo bhūyānbalernaḥ pūrvavairiṇaḥ |
aviṣahyamimaṃ manye kenāsīttejasorjitaḥ
नैनं कश्चित्कुतो वापि प्रतिव्योढुमधीश्वरः ।
पिबन्निव मुखेनेदं लिहन्निव दिशो दश ।
दहन्निव दिशो दृग्भिः संवर्ताग्निरिवोत्थितः
nainaṃ kaścitkuto vāpi prativyoḍhumadhīśvaraḥ |
pibanniva mukhenedaṃ lihanniva diśo daśa |
dahanniva diśo dṛgbhiḥ saṃvartāgnirivotthitaḥ
ब्रूहि कारणमेतस्य दुर्धर्षत्वस्य मद्रिपोः ।
ओजः सहो बलं तेजो यत एतत्समुद्यमः
brūhi kāraṇametasya durdharṣatvasya madripoḥ |
ojaḥ saho balaṃ tejo yata etatsamudyamaḥ
श्रीगुरुरुवाच
जानामि मघवञ्छत्रोरुन्नतेरस्य कारणम् ।
शिष्यायोपभृतं तेजो भृगुभिर्ब्रह्मवादिभिः
jānāmi maghavañchatrorunnaterasya kāraṇam |
śiṣyāyopabhṛtaṃ tejo bhṛgubhirbrahmavādibhiḥ
ओजस्विनं बलिं जेतुं न समर्थोऽस्ति कश्चन ।
भवद्विधो भवान्वापि वर्जयित्वेश्वरं हरिम्
ojasvinaṃ baliṃ jetuṃ na samartho'sti kaścana |
bhavadvidho bhavānvāpi varjayitveśvaraṃ harim
विजेष्यति न कोऽप्येनं ब्रह्मतेजःसमेधितम् ।
नास्य शक्तः पुरः स्थातुं कृतान्तस्य यथा जनाः
vijeṣyati na ko'pyenaṃ brahmatejaḥsamedhitam |
nāsya śaktaḥ puraḥ sthātuṃ kṛtāntasya yathā janāḥ
तस्मान्निलयमुत्सृज्य यूयं सर्वे त्रिविष्टपम् ।
यात कालं प्रतीक्षन्तो यतः शत्रोर्विपर्ययः
tasmānnilayamutsṛjya yūyaṃ sarve triviṣṭapam |
yāta kālaṃ pratīkṣanto yataḥ śatrorviparyayaḥ
एष विप्रबलोदर्कः सम्प्रत्यूर्जितविक्रमः ।
तेषामेवापमानेन सानुबन्धो विनङ्क्ष्यति
eṣa viprabalodarkaḥ sampratyūrjitavikramaḥ |
teṣāmevāpamānena sānubandho vinaṅkṣyati
एवं सुमन्त्रितार्थास्ते गुरुणार्थानुदर्शिना ।
हित्वा त्रिविष्टपं जग्मुर्गीर्वाणाः कामरूपिणः
evaṃ sumantritārthāste guruṇārthānudarśinā |
hitvā triviṣṭapaṃ jagmurgīrvāṇāḥ kāmarūpiṇaḥ
देवेष्वथ निलीनेषु बलिर्वैरोचनः पुरीम् ।
देवधानीमधिष्ठाय वशं निन्ये जगत्त्रयम्
deveṣvatha nilīneṣu balirvairocanaḥ purīm |
devadhānīmadhiṣṭhāya vaśaṃ ninye jagattrayam
तं विश्वजयिनं शिष्यं भृगवः शिष्यवत्सलाः ।
शतेन हयमेधानामनुव्रतमयाजयन्
taṃ viśvajayinaṃ śiṣyaṃ bhṛgavaḥ śiṣyavatsalāḥ |
śatena hayamedhānāmanuvratamayājayan
ततस्तदनुभावेन भुवनत्रयविश्रुताम् ।
कीर्तिं दिक्षु वितन्वानः स रेज उडुराडिव
tatastadanubhāvena bhuvanatrayaviśrutām |
kīrtiṃ dikṣu vitanvānaḥ sa reja uḍurāḍiva
बुभुजे च श्रियं स्वृद्धां द्विजदेवोपलम्भिताम् ।
कृतकृत्यमिवात्मानं मन्यमानो महामनाः
bubhuje ca śriyaṃ svṛddhāṃ dvijadevopalambhitām |
kṛtakṛtyamivātmānaṃ manyamāno mahāmanāḥ
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)