अस्तिः प्राप्तिश्च कंसस्य महिष्यौ भरतर्षभ ।
मृते भर्तरि दुःखार्ते ईयतुः स्म पितुर्गृहान्
astiḥ prāptiśca kaṃsasya mahiṣyau bharatarṣabha |
mṛte bhartari duḥkhārte īyatuḥ sma piturgṛhān
इति श्रीमद्भागवते महापुराणे पारमहंस्यां संहितायां दशमस्कन्धे उत्तरार्धे दुर्गनिवेशनं नाम पञ्चाशत्तमोऽध्यायः ॥
57 श्लोक · 50 में से 90
कंस की विधवाएँ अस्ति और प्राप्ति अपने पिता मगधराज जरासन्ध के पास गईं, जिसने क्रोध में तेईस अक्षौहिणी सेना से मथुरा घेर ली। श्रीकृष्ण ने विचारा कि मैं पृथ्वी का भार उतारने आया हूँ, जरासन्ध को छोड़ना ठीक है ताकि वह और सेनाएँ लाए। आकाश से दिव्य शस्त्रों से भरे दो रथ उतरे। दोनों भाइयों ने सारी सेना नष्ट कर दी; बलराम ने जरासन्ध को पकड़ा, पर श्रीकृष्ण ने उसे छुड़वा दिया। सत्रह बार वह लौटा और हारा। अठारहवीं बार की तैयारी में ही कालयवन ने तीन करोड़ योद्धाओं से मथुरा घेर ली। श्रीकृष्ण ने विश्वकर्मा से समुद्र के भीतर दुर्ग नगर द्वारका बनवाया; देवताओं ने सुधर्मा सभा दी। योगबल से वे प्रजा को वहाँ ले गए और फिर बिना शस्त्र मथुरा से बाहर निकले।
श्रीशुक उवाच
अस्तिः प्राप्तिश्च कंसस्य महिष्यौ भरतर्षभ ।
मृते भर्तरि दुःखार्ते ईयतुः स्म पितुर्गृहान्
astiḥ prāptiśca kaṃsasya mahiṣyau bharatarṣabha |
mṛte bhartari duḥkhārte īyatuḥ sma piturgṛhān
पित्रे मगधराजाय जरासन्धाय दुःखिते ।
वेदयां चक्रतुः सर्वमात्मवैधव्यकारणम्
pitre magadharājāya jarāsandhāya duḥkhite |
vedayāṃ cakratuḥ sarvamātmavaidhavyakāraṇam
स तदप्रियमाकर्ण्य शोकामर्षयुतो नृप ।
अयादवीं महीं कर्तुं चक्रे परममुद्यमम्
sa tadapriyamākarṇya śokāmarṣayuto nṛpa |
ayādavīṃ mahīṃ kartuṃ cakre paramamudyamam
अक्षौहिणीभिर्विंशत्या तिसृभिश्चापि संवृतः ।
यदुराजधानीं मथुरां न्यरुधत्सर्वतो दिशम्
akṣauhiṇībhirviṃśatyā tisṛbhiścāpi saṃvṛtaḥ |
yadurājadhānīṃ mathurāṃ nyarudhatsarvato diśam
निरीक्ष्य तद्बलं कृष्ण उद्वेलमिव सागरम् ।
स्वपुरं तेन संरुद्धं स्वजनं च भयाकुलम्
nirīkṣya tadbalaṃ kṛṣṇa udvelamiva sāgaram |
svapuraṃ tena saṃruddhaṃ svajanaṃ ca bhayākulam
चिन्तयामास भगवान्हरिः कारणमानुषः ।
तद्देशकालानुगुणं स्वावतारप्रयोजनम्
cintayāmāsa bhagavānhariḥ kāraṇamānuṣaḥ |
taddeśakālānuguṇaṃ svāvatāraprayojanam
हनिष्यामि बलं ह्येतद्भुवि भारं समाहितम् ।
मागधेन समानीतं वश्यानां सर्वभूभुजाम्
haniṣyāmi balaṃ hyetadbhuvi bhāraṃ samāhitam |
māgadhena samānītaṃ vaśyānāṃ sarvabhūbhujām
अक्षौहिणीभिः सङ्ख्यातं भटाश्वरथकुञ्जरैः ।
मागधस्तु न हन्तव्यो भूयः कर्ता बलोद्यमम्
akṣauhiṇībhiḥ saṅkhyātaṃ bhaṭāśvarathakuñjaraiḥ |
māgadhastu na hantavyo bhūyaḥ kartā balodyamam
एतदर्थोऽवतारोऽयं भूभारहरणाय मे ।
संरक्षणाय साधूनां कृतोऽन्येषां वधाय च
etadartho'vatāro'yaṃ bhūbhāraharaṇāya me |
saṃrakṣaṇāya sādhūnāṃ kṛto'nyeṣāṃ vadhāya ca
अन्योऽपि धर्मरक्षायै देहः संभ्रियते मया ।
विरामायाप्यधर्मस्य काले प्रभवतः क्वचित्
anyo'pi dharmarakṣāyai dehaḥ saṃbhriyate mayā |
virāmāyāpyadharmasya kāle prabhavataḥ kvacit
एवं ध्यायति गोविन्द आकाशात्सूर्यवर्चसौ ।
रथावुपस्थितौ सद्यः ससूतौ सपरिच्छदौ
evaṃ dhyāyati govinda ākāśātsūryavarcasau |
rathāvupasthitau sadyaḥ sasūtau saparicchadau
आयुधानि च दिव्यानि पुराणानि यदृच्छया ।
दृष्ट्वा तानि हृषीकेशः सङ्कर्षणमथाब्रवीत्
āyudhāni ca divyāni purāṇāni yadṛcchayā |
dṛṣṭvā tāni hṛṣīkeśaḥ saṅkarṣaṇamathābravīt
पश्यार्य व्यसनं प्राप्तं यदूनां त्वावतां प्रभो ।
एष ते रथ आयातो दयितान्यायुधानि च
paśyārya vyasanaṃ prāptaṃ yadūnāṃ tvāvatāṃ prabho |
eṣa te ratha āyāto dayitānyāyudhāni ca
एतदर्थं हि नौ जन्म साधूनामीश शर्मकृत् ।
त्रयोविंशत्यनीकाख्यं भूमेर्भारमपाकुरु
etadarthaṃ hi nau janma sādhūnāmīśa śarmakṛt |
trayoviṃśatyanīkākhyaṃ bhūmerbhāramapākuru
एवं सम्मन्त्र्य दाशार्हौ दंशितौ रथिनौ पुरात् ।
निर्जग्मतुः स्वायुधाढ्य बलेनाल्पीयसा वृतौ
evaṃ sammantrya dāśārhau daṃśitau rathinau purāt |
nirjagmatuḥ svāyudhāḍhya balenālpīyasā vṛtau
शङ्खं दध्मौ विनिर्गत्य हरिर्दारुकसारथिः ।
ततोऽभूत्परसैन्यानां हृदि वित्रासवेपथुः
śaṅkhaṃ dadhmau vinirgatya harirdārukasārathiḥ |
tato'bhūtparasainyānāṃ hṛdi vitrāsavepathuḥ
तावाह मागधो वीक्ष्य हे कृष्ण पुरुषाधम ।
न त्वया योद्धुमिच्छामि बालेनैकेन लज्जया ।
गुप्तेन हि त्वया मन्द न योत्स्ये याहि बन्धुहन्
tāvāha māgadho vīkṣya he kṛṣṇa puruṣādhama |
na tvayā yoddhumicchāmi bālenaikena lajjayā |
guptena hi tvayā manda na yotsye yāhi bandhuhan
तव राम यदि श्रद्धा युध्यस्व धैर्यमुद्वह ।
हित्वा वा मच्छरैश्छिन्नं देहं स्वर्याहि मां जहि
tava rāma yadi śraddhā yudhyasva dhairyamudvaha |
hitvā vā maccharaiśchinnaṃ dehaṃ svaryāhi māṃ jahi
श्रीभगवानुवाच
न वै शूरा विकत्थन्ते दर्शयन्त्येव पौरुषम् ।
न गृह्णीमो वचो राजन्नातुरस्य मुमूर्षतः
na vai śūrā vikatthante darśayantyeva pauruṣam |
na gṛhṇīmo vaco rājannāturasya mumūrṣataḥ
श्रीशुक उवाच
जरासुतस्तावभिसृत्य माधवौ महाबलौघेन बलीयसाऽऽवृणोत् ।
ससैन्ययानध्वजवाजिसारथी सूर्यानलौ वायुरिवाभ्ररेणुभिः
jarāsutastāvabhisṛtya mādhavau mahābalaughena balīyasā''vṛṇot |
sasainyayānadhvajavājisārathī sūryānalau vāyurivābhrareṇubhiḥ
सुपर्णतालध्वजचिह्नितौ रथाव् ।
अलक्षयन्त्यो हरिरामयोर्मृधे ।
स्त्रियः पुराट्टालकहर्म्यगोपुरं ।
समाश्रिताः सम्मुमुहुः शुचार्दितः
suparṇatāladhvajacihnitau rathāv |
alakṣayantyo harirāmayormṛdhe |
striyaḥ purāṭṭālakaharmyagopuraṃ |
samāśritāḥ sammumuhuḥ śucārditaḥ
हरिः परानीकपयोमुचां मुहुः शिलीमुखात्युल्बणवर्षपीडितम् ।
स्वसैन्यमालोक्य सुरासुरार्चितं व्यस्फूर्जयच्छार्ङ्गशरासनोत्तमम्
hariḥ parānīkapayomucāṃ muhuḥ śilīmukhātyulbaṇavarṣapīḍitam |
svasainyamālokya surāsurārcitaṃ vyasphūrjayacchārṅgaśarāsanottamam
गृह्णन्निशङ्गादथ सन्दधच्छरान् ।
विकृष्य मुञ्चन्शितबाणपूगान् ।
निघ्नन्रथान्कुञ्जरवाजिपत्तीन् ।
निरन्तरं यद्वदलातचक्रम्
gṛhṇanniśaṅgādatha sandadhaccharān |
vikṛṣya muñcanśitabāṇapūgān |
nighnanrathānkuñjaravājipattīn |
nirantaraṃ yadvadalātacakram
निर्भिन्नकुम्भाः करिणो निपेतुरनेकशोऽश्वाः शरवृक्णकन्धराः ।
रथा हताश्वध्वजसूतनायकाः पदायतश्छिन्नभुजोरुकन्धराः
nirbhinnakumbhāḥ kariṇo nipeturanekaśo'śvāḥ śaravṛkṇakandharāḥ |
rathā hatāśvadhvajasūtanāyakāḥ padāyataśchinnabhujorukandharāḥ
सञ्छिद्यमानद्विपदेभवाजिनामङ्गप्रसूताः शतशोऽसृगापगाः ।
भुजाहयः पूरुषशीर्षकच्छपा हतद्विपद्वीपहय ग्रहाकुलाः
sañchidyamānadvipadebhavājināmaṅgaprasūtāḥ śataśo'sṛgāpagāḥ |
bhujāhayaḥ pūruṣaśīrṣakacchapā hatadvipadvīpahaya grahākulāḥ
करोरुमीना नरकेशशैवला धनुस्तरङ्गायुधगुल्मसङ्कुलाः ।
अच्छूरिकावर्तभयानका महा मणिप्रवेकाभरणाश्मशर्कराः
karorumīnā narakeśaśaivalā dhanustaraṅgāyudhagulmasaṅkulāḥ |
acchūrikāvartabhayānakā mahā maṇipravekābharaṇāśmaśarkarāḥ
प्रवर्तिता भीरुभयावहा मृधे मनस्विनां हर्षकरीः परस्परम् ।
विनिघ्नतारीन्मुषलेन दुर्मदान्सङ्कर्षणेनापरीमेयतेजसा
pravartitā bhīrubhayāvahā mṛdhe manasvināṃ harṣakarīḥ parasparam |
vinighnatārīnmuṣalena durmadānsaṅkarṣaṇenāparīmeyatejasā
बलं तदङ्गार्णवदुर्गभैरवं दुरन्तपारं मगधेन्द्र पालितम् ।
क्षयं प्रणीतं वसुदेवपुत्रयोर्विक्रीडितं तज्जगदीशयोः परम्
balaṃ tadaṅgārṇavadurgabhairavaṃ durantapāraṃ magadhendra pālitam |
kṣayaṃ praṇītaṃ vasudevaputrayorvikrīḍitaṃ tajjagadīśayoḥ param
स्थित्युद्भवान्तं भुवनत्रयस्य यः ।
समीहितेऽनन्तगुणः स्वलीलया ।
न तस्य चित्रं परपक्षनिग्रहस् ।
तथापि मर्त्यानुविधस्य वर्ण्यते
sthityudbhavāntaṃ bhuvanatrayasya yaḥ |
samīhite'nantaguṇaḥ svalīlayā |
na tasya citraṃ parapakṣanigrahas |
tathāpi martyānuvidhasya varṇyate
जग्राह विरथं रामो जरासन्धं महाबलम् ।
हतानीकावशिष्टासुं सिंहः सिंहमिवौजसा
jagrāha virathaṃ rāmo jarāsandhaṃ mahābalam |
hatānīkāvaśiṣṭāsuṃ siṃhaḥ siṃhamivaujasā
बध्यमानं हतारातिं पाशैर्वारुणमानुषैः ।
वारयामास गोविन्दस्तेन कार्यचिकीर्षया
badhyamānaṃ hatārātiṃ pāśairvāruṇamānuṣaiḥ |
vārayāmāsa govindastena kāryacikīrṣayā
सा मुक्तो लोकनाथाभ्यां व्रीडितो वीरसम्मतः ।
तपसे कृतसङ्कल्पो वारितः पथि राजभिः
sā mukto lokanāthābhyāṃ vrīḍito vīrasammataḥ |
tapase kṛtasaṅkalpo vāritaḥ pathi rājabhiḥ
वाक्यैः पवित्रार्थपदैर्नयनैः प्राकृतैरपि ।
स्वकर्मबन्धप्राप्तोऽयं यदुभिस्ते पराभवः
vākyaiḥ pavitrārthapadairnayanaiḥ prākṛtairapi |
svakarmabandhaprāpto'yaṃ yadubhiste parābhavaḥ
हतेषु सर्वानीकेषु नृपो बार्हद्रथस्तदा ।
उपेक्षितो भगवता मगधान्दुर्मना ययौ
hateṣu sarvānīkeṣu nṛpo bārhadrathastadā |
upekṣito bhagavatā magadhāndurmanā yayau
मुकुन्दोऽप्यक्षतबलो निस्तीर्णारिबलार्णवः ।
विकीर्यमाणः कुसुमैस्त्रीदशैरनुमोदितः
mukundo'pyakṣatabalo nistīrṇāribalārṇavaḥ |
vikīryamāṇaḥ kusumaistrīdaśairanumoditaḥ
माथुरैरुपसङ्गम्य विज्वरैर्मुदितात्मभिः ।
उपगीयमानविजयः सूतमागधबन्दिभिः
māthurairupasaṅgamya vijvarairmuditātmabhiḥ |
upagīyamānavijayaḥ sūtamāgadhabandibhiḥ
शङ्खदुन्दुभयो नेदुर्भेरीतूर्याण्यनेकशः ।
वीणावेणुमृदङ्गानि पुरं प्रविशति प्रभौ
śaṅkhadundubhayo nedurbherītūryāṇyanekaśaḥ |
vīṇāveṇumṛdaṅgāni puraṃ praviśati prabhau
सिक्तमार्गां हृष्टजनां पताकाभिरभ्यलङ्कृताम् ।
निर्घुष्टां ब्रह्मघोषेण कौतुकाबद्धतोरणाम्
siktamārgāṃ hṛṣṭajanāṃ patākābhirabhyalaṅkṛtām |
nirghuṣṭāṃ brahmaghoṣeṇa kautukābaddhatoraṇām
निचीयमानो नारीभिर्माल्यदध्यक्षताङ्कुरैः ।
निरीक्ष्यमाणः सस्नेहं प्रीत्युत्कलितलोचनैः
nicīyamāno nārībhirmālyadadhyakṣatāṅkuraiḥ |
nirīkṣyamāṇaḥ sasnehaṃ prītyutkalitalocanaiḥ
आयोधनगतं वित्तमनन्तं वीरभूषणम् ।
यदुराजाय तत्सर्वमाहृतं प्रादिशत्प्रभुः
āyodhanagataṃ vittamanantaṃ vīrabhūṣaṇam |
yadurājāya tatsarvamāhṛtaṃ prādiśatprabhuḥ
एवं सप्तदशकृत्वस्तावत्यक्षौहिणीबलः ।
युयुधे मागधो राजा यदुभिः कृष्णपालितैः
evaṃ saptadaśakṛtvastāvatyakṣauhiṇībalaḥ |
yuyudhe māgadho rājā yadubhiḥ kṛṣṇapālitaiḥ
अक्षिण्वंस्तद्बलं सर्वं वृष्णयः कृष्णतेजसा ।
हतेषु स्वेष्वनीकेषु त्यक्तोऽगादरिभिर्नृपः
akṣiṇvaṃstadbalaṃ sarvaṃ vṛṣṇayaḥ kṛṣṇatejasā |
hateṣu sveṣvanīkeṣu tyakto'gādaribhirnṛpaḥ
अष्टादशम सङ्ग्राम आगामिनि तदन्तरा ।
नारदप्रेषितो वीरो यवनः प्रत्यदृश्यत
aṣṭādaśama saṅgrāma āgāmini tadantarā |
nāradapreṣito vīro yavanaḥ pratyadṛśyata
रुरोध मथुरामेत्य तिसृभिर्म्लेच्छकोटिभिः ।
नृलोके चाप्रतिद्वन्द्वो वृष्णीन्श्रुत्वात्मसम्मितान्
rurodha mathurāmetya tisṛbhirmlecchakoṭibhiḥ |
nṛloke cāpratidvandvo vṛṣṇīnśrutvātmasammitān
तं दृष्ट्वाचिन्तयत्कृष्णः सङ्कर्षण सहायवान् ।
अहो यदूनां वृजिनं प्राप्तं ह्युभयतो महत्
taṃ dṛṣṭvācintayatkṛṣṇaḥ saṅkarṣaṇa sahāyavān |
aho yadūnāṃ vṛjinaṃ prāptaṃ hyubhayato mahat
यवनोऽयं निरुन्धेऽस्मानद्य तावन्महाबलः ।
मागधोऽप्यद्य वा श्वो वा परश्वो वागमिष्यति
yavano'yaṃ nirundhe'smānadya tāvanmahābalaḥ |
māgadho'pyadya vā śvo vā paraśvo vāgamiṣyati
आवयोः युध्यतोरस्य यद्यागन्ता जरासुतः ।
बन्धून्हनिष्यत्यथ वा नेष्यते स्वपुरं बली
āvayoḥ yudhyatorasya yadyāgantā jarāsutaḥ |
bandhūnhaniṣyatyatha vā neṣyate svapuraṃ balī
तस्मादद्य विधास्यामो दुर्गं द्विपददुर्गमम् ।
तत्र ज्ञातीन्समाधाय यवनं घातयामहे
tasmādadya vidhāsyāmo durgaṃ dvipadadurgamam |
tatra jñātīnsamādhāya yavanaṃ ghātayāmahe
इति सम्मन्त्र्य भगवान्दुर्गं द्वादशयोजनम् ।
अन्तःसमुद्रे नगरं कृत्स्नाद्भुतमचीकरत्
iti sammantrya bhagavāndurgaṃ dvādaśayojanam |
antaḥsamudre nagaraṃ kṛtsnādbhutamacīkarat
दृश्यते यत्र हि त्वाष्ट्रं विज्ञानं शिल्पनैपुणम् ।
रथ्याचत्वरवीथीभिर्यथावास्तु विनिर्मितम्
dṛśyate yatra hi tvāṣṭraṃ vijñānaṃ śilpanaipuṇam |
rathyācatvaravīthībhiryathāvāstu vinirmitam
सुरद्रुमलतोद्यान विचित्रोपवनान्वितम् ।
हेमशृङ्गैर्दिविस्पृग्भिः स्फटिकाट्टालगोपुरैः
suradrumalatodyāna vicitropavanānvitam |
hemaśṛṅgairdivispṛgbhiḥ sphaṭikāṭṭālagopuraiḥ
राजतारकुटैः कोष्ठैर्हेमकुम्भैरलङ्कृतैः ।
रत्नकूतैर्गृहैर्हेमैर्महामारकतस्थलैः
rājatārakuṭaiḥ koṣṭhairhemakumbhairalaṅkṛtaiḥ |
ratnakūtairgṛhairhemairmahāmārakatasthalaiḥ
वास्तोष्पतीनां च गृहैर्वल्लभीभिश्च निर्मितम् ।
चातुर्वर्ण्यजनाकीर्णं यदुदेवगृहोल्लसत्
vāstoṣpatīnāṃ ca gṛhairvallabhībhiśca nirmitam |
cāturvarṇyajanākīrṇaṃ yadudevagṛhollasat
सुधर्मां पारिजातं च महेन्द्रः प्राहिणोद्धरेः ।
यत्र चावस्थितो मर्त्यो मर्त्यधर्मैर्न युज्यते
sudharmāṃ pārijātaṃ ca mahendraḥ prāhiṇoddhareḥ |
yatra cāvasthito martyo martyadharmairna yujyate
श्यामैकवर्णान्वरुणो हयान्शुक्लान्मनोजवान् ।
अष्टौ निधिपतिः कोशान्लोकपालो निजोदयान्
śyāmaikavarṇānvaruṇo hayānśuklānmanojavān |
aṣṭau nidhipatiḥ kośānlokapālo nijodayān
यद्यद्भगवता दत्तमाधिपत्यं स्वसिद्धये ।
सर्वं प्रत्यर्पयामासुर्हरौ भूमिगते नृप
yadyadbhagavatā dattamādhipatyaṃ svasiddhaye |
sarvaṃ pratyarpayāmāsurharau bhūmigate nṛpa
तत्र योगप्रभावेन नीत्वा सर्वजनं हरिः ।
प्रजापालेन रामेण कृष्णः समनुमन्त्रितः ।
निर्जगाम पुरद्वारात्पद्ममाली निरायुधः
tatra yogaprabhāvena nītvā sarvajanaṃ hariḥ |
prajāpālena rāmeṇa kṛṣṇaḥ samanumantritaḥ |
nirjagāma puradvārātpadmamālī nirāyudhaḥ
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)