नतोऽस्म्यहं त्वाखिलहेतुहेतुं
नारायणं पूरुषमाद्यमव्ययम् ।
यन्नाभिजातादरविन्दकोषाद्
ब्रह्माऽऽविरासीद् यत एष लोकः
nato'smyahaṃ tvākhilahetuhetuṃ
nārāyaṇaṃ pūruṣamādyamavyayam |
yannābhijātādaravindakoṣād
brahmā''virāsīd yata eṣa lokaḥ
इति श्रीमद्भागवते महापुराणे पारमहंस्यां संहितायां दशमस्कन्धे पूर्वार्धे अक्रूरस्तुतिर्नाम चत्वारिंशोऽध्यायः ॥
30 श्लोक · 40 में से 90
जल में खड़े अक्रूर ने जिन प्रभु के दर्शन किए उनकी स्तुति की। वे आदिपुरुष नारायण को प्रणाम करते हैं, जो सब कारणों के कारण हैं और जिनकी नाभि से ब्रह्मा का कमल निकला। पञ्चभूत, मन और इन्द्रियाँ उन्हीं से उपजे, पर कोई उन्हें नहीं जानता। कोई यज्ञ से, कोई ज्ञान से, कोई शिवरूप में उनकी उपासना करता है, जैसे सब नदियाँ एक सागर में जाती हैं। वे मत्स्य और हयग्रीव से लेकर बुद्ध और कल्कि तक अवतार गिनाते हैं। वे मानते हैं कि मैं और मेरा में, शरीर, घर और पत्नी में फँसा हूँ, जैसे कोई मृगतृष्णा के पीछे दौड़े और सेवार से ढका जल छोड़ दे। कृपा से ही सन्तों का सङ्ग मिलता है। अन्त में वासुदेव और हृषीकेश को नमस्कार कर वे शरण माँगते हैं।
श्रीअक्रूर उवाच
नतोऽस्म्यहं त्वाखिलहेतुहेतुं
नारायणं पूरुषमाद्यमव्ययम् ।
यन्नाभिजातादरविन्दकोषाद्
ब्रह्माऽऽविरासीद् यत एष लोकः
nato'smyahaṃ tvākhilahetuhetuṃ
nārāyaṇaṃ pūruṣamādyamavyayam |
yannābhijātādaravindakoṣād
brahmā''virāsīd yata eṣa lokaḥ
भूस्तोयमग्निः पवनं खमादिः
महानजादिर्मन इन्द्रियाणि ।
सर्वेन्द्रियार्था विबुधाश्च सर्वे
ये हेतवस्ते जगतोऽङ्गभूताः
bhūstoyamagniḥ pavanaṃ khamādiḥ
mahānajādirmana indriyāṇi |
sarvendriyārthā vibudhāśca sarve
ye hetavaste jagato'ṅgabhūtāḥ
नैते स्वरूपं विदुरात्मनस्ते
ह्यजादयोऽनात्मतया गृहीताः ।
अजोऽनुबद्धः स गुणैरजाया
गुणात् परं वेद न ते स्वरूपम्
naite svarūpaṃ vidurātmanaste
hyajādayo'nātmatayā gṛhītāḥ |
ajo'nubaddhaḥ sa guṇairajāyā
guṇāt paraṃ veda na te svarūpam
त्वां योगिनो यजन्त्यद्धा महापुरुषमीश्वरम् ।
साध्यात्मं साधिभूतं च साधिदैवं च साधवः
tvāṃ yogino yajantyaddhā mahāpuruṣamīśvaram |
sādhyātmaṃ sādhibhūtaṃ ca sādhidaivaṃ ca sādhavaḥ
त्रय्या च विद्यया केचित् त्वां वै वैतानिका द्विजाः ।
यजन्ते विततैर्यज्ञैः नानारूपामराख्यया
trayyā ca vidyayā kecit tvāṃ vai vaitānikā dvijāḥ |
yajante vitatairyajñaiḥ nānārūpāmarākhyayā
एके त्वाखिलकर्माणि सन्न्यस्योपशमं गताः ।
ज्ञानिनो ज्ञानयज्ञेन यजन्ति ज्ञानविग्रहम्
eke tvākhilakarmāṇi sannyasyopaśamaṃ gatāḥ |
jñānino jñānayajñena yajanti jñānavigraham
अन्ये च संस्कृतात्मानो विधिनाभिहितेन ते ।
यजन्ति त्वन्मयास्त्वां वै बहुमूर्त्येकमूर्तिकम्
anye ca saṃskṛtātmāno vidhinābhihitena te |
yajanti tvanmayāstvāṃ vai bahumūrtyekamūrtikam
त्वामेवान्ये शिवोक्तेन मार्गेण शिवरूपिणम् ।
बह्वाचार्यविभेदेन भगवन् समुपासते
tvāmevānye śivoktena mārgeṇa śivarūpiṇam |
bahvācāryavibhedena bhagavan samupāsate
सर्व एव यजन्ति त्वां सर्वदेवमयेश्वरम् ।
येऽप्यन्यदेवताभक्ता यद्यप्यन्यधियः प्रभो
sarva eva yajanti tvāṃ sarvadevamayeśvaram |
ye'pyanyadevatābhaktā yadyapyanyadhiyaḥ prabho
यथाद्रिप्रभवा नद्यः पर्जन्यापूरिताः प्रभो ।
विशन्ति सर्वतः सिन्धुं तद्वत्त्वां गतयोऽन्ततः
yathādriprabhavā nadyaḥ parjanyāpūritāḥ prabho |
viśanti sarvataḥ sindhuṃ tadvattvāṃ gatayo'ntataḥ
सत्त्वं रजस्तम इति भवतः प्रकृतेर्गुणाः ।
तेषु हि प्राकृताः प्रोता आब्रह्मस्थावरादयः
sattvaṃ rajastama iti bhavataḥ prakṛterguṇāḥ |
teṣu hi prākṛtāḥ protā ābrahmasthāvarādayaḥ
तुभ्यं नमस्तेऽस्त्वविषक्तदृष्टये
सर्वात्मने सर्वधियां च साक्षिणे ।
गुणप्रवाहोऽयमविद्यया कृतः
प्रवर्तते देवनृतिर्यगात्मसु
tubhyaṃ namaste'stvaviṣaktadṛṣṭaye
sarvātmane sarvadhiyāṃ ca sākṣiṇe |
guṇapravāho'yamavidyayā kṛtaḥ
pravartate devanṛtiryagātmasu
अग्निर्मुखं तेऽवनिरङ्घ्रिरीक्षणं
सूर्यो नभो नाभिरथो दिशः श्रुतिः ।
द्यौः कं सुरेन्द्रास्तव बाहवोऽर्णवाः
कुक्षिर्मरुत् प्राणबलं प्रकल्पितम्
agnirmukhaṃ te'vaniraṅghrirīkṣaṇaṃ
sūryo nabho nābhiratho diśaḥ śrutiḥ |
dyauḥ kaṃ surendrāstava bāhavo'rṇavāḥ
kukṣirmarut prāṇabalaṃ prakalpitam
रोमाणि वृक्षौषधयः शिरोरुहा ।
मेघाः परस्यास्थिनखानि तेऽद्रयः ।
निमेषणं रात्र्यहनी प्रजापतिः
मेढ्रस्तु वृष्टिस्तव वीर्यमिष्यते
romāṇi vṛkṣauṣadhayaḥ śiroruhā |
meghāḥ parasyāsthinakhāni te'drayaḥ |
nimeṣaṇaṃ rātryahanī prajāpatiḥ
meḍhrastu vṛṣṭistava vīryamiṣyate
त्वय्यव्ययात्मन् पुरुषे प्रकल्पिता
लोकाः सपाला बहुजीवसङ्कुलाः ।
यथा जले सञ्जिहते जलौकसो
ऽप्युदुम्बरे वा मशका मनोमये
tvayyavyayātman puruṣe prakalpitā
lokāḥ sapālā bahujīvasaṅkulāḥ |
yathā jale sañjihate jalaukaso
'pyudumbare vā maśakā manomaye
यानि यानीह रूपाणि क्रीडनार्थं बिभर्षि हि ।
तैरामृष्टशुचो लोका मुदा गायन्ति ते यशः
yāni yānīha rūpāṇi krīḍanārthaṃ bibharṣi hi |
tairāmṛṣṭaśuco lokā mudā gāyanti te yaśaḥ
नमः कारणमत्स्याय प्रलयाब्धिचराय च ।
हयशीर्ष्णे नमस्तुभ्यं मधुकैटभमृत्यवे
namaḥ kāraṇamatsyāya pralayābdhicarāya ca |
hayaśīrṣṇe namastubhyaṃ madhukaiṭabhamṛtyave
अकूपाराय बृहते नमो मन्दरधारिणे ।
क्षित्युद्धारविहाराय नमः सूकरमूर्तये
akūpārāya bṛhate namo mandaradhāriṇe |
kṣityuddhāravihārāya namaḥ sūkaramūrtaye
नमस्तेऽद्भुतसिंहाय साधुलोकभयापह ।
वामनाय नमस्तुभ्यं क्रान्तत्रिभुवनाय च
namaste'dbhutasiṃhāya sādhulokabhayāpaha |
vāmanāya namastubhyaṃ krāntatribhuvanāya ca
नमो भृगूणां पतये दृप्तक्षत्रवनच्छिदे ।
नमस्ते रघुवर्याय रावणान्तकराय च
namo bhṛgūṇāṃ pataye dṛptakṣatravanacchide |
namaste raghuvaryāya rāvaṇāntakarāya ca
नमस्ते वासुदेवाय नमः सङ्कर्षणाय च ।
प्रद्युम्नायनिरुद्धाय सात्वतां पतये नमः
namaste vāsudevāya namaḥ saṅkarṣaṇāya ca |
pradyumnāyaniruddhāya sātvatāṃ pataye namaḥ
नमो बुद्धाय शुद्धाय दैत्यदानवमोहिने ।
म्लेच्छप्रायक्षत्रहन्त्रे नमस्ते कल्किरूपिणे
namo buddhāya śuddhāya daityadānavamohine |
mlecchaprāyakṣatrahantre namaste kalkirūpiṇe
भगवन् जीवलोकोऽयं मोहितस्तव मायया ।
अहं ममेत्यसद्ग्राहो भ्राम्यते कर्मवर्त्मसु
bhagavan jīvaloko'yaṃ mohitastava māyayā |
ahaṃ mametyasadgrāho bhrāmyate karmavartmasu
अहं चात्मात्मजागार दारार्थस्वजनादिषु ।
भ्रमामि स्वप्नकल्पेषु मूढः सत्यधिया विभो
ahaṃ cātmātmajāgāra dārārthasvajanādiṣu |
bhramāmi svapnakalpeṣu mūḍhaḥ satyadhiyā vibho
अनित्यानात्मदुःखेषु विपर्ययमतिर्ह्यहम् ।
द्वन्द्वारामस्तमोविष्टो न जाने त्वात्मनः प्रियम्
anityānātmaduḥkheṣu viparyayamatirhyaham |
dvandvārāmastamoviṣṭo na jāne tvātmanaḥ priyam
यथाबुधो जलं हित्वा प्रतिच्छन्नं तदुद्भवैः ।
अभ्येति मृगतृष्णां वै तद्वत्त्वाहं पराङ्मुखः
yathābudho jalaṃ hitvā praticchannaṃ tadudbhavaiḥ |
abhyeti mṛgatṛṣṇāṃ vai tadvattvāhaṃ parāṅmukhaḥ
नोत्सहेऽहं कृपणधीः कामकर्महतं मनः ।
रोद्धुं प्रमाथिभिश्चाक्षैः ह्रियमाणमितस्ततः
notsahe'haṃ kṛpaṇadhīḥ kāmakarmahataṃ manaḥ |
roddhuṃ pramāthibhiścākṣaiḥ hriyamāṇamitastataḥ
सोऽहं तवाङ्घ्र्युपगतोऽस्म्यसतां दुरापं
तच्चाप्यहं भवदनुग्रह ईश मन्ये ।
पुंसो भवेद् यर्हि संसरणापवर्गः
त्वय्यब्जनाभ सदुपासनया मतिः स्यात्
so'haṃ tavāṅghryupagato'smyasatāṃ durāpaṃ
taccāpyahaṃ bhavadanugraha īśa manye |
puṃso bhaved yarhi saṃsaraṇāpavargaḥ
tvayyabjanābha sadupāsanayā matiḥ syāt
नमो विज्ञानमात्राय सर्वप्रत्ययहेतवे ।
पुरुषेशप्रधानाय ब्रह्मणेऽनन्तशक्तये
namo vijñānamātrāya sarvapratyayahetave |
puruṣeśapradhānāya brahmaṇe'nantaśaktaye
नमस्ते वासुदेवाय सर्वभूतक्षयाय च ।
हृषीकेश नमस्तुभ्यं प्रपन्नं पाहि मां प्रभो
namaste vāsudevāya sarvabhūtakṣayāya ca |
hṛṣīkeśa namastubhyaṃ prapannaṃ pāhi māṃ prabho
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)