इत्थं भगवतो गोप्यः श्रुत्वा वाचः सुपेशलाः ।
जहुर्विरहजं तापं तदङ्गोपचिताशिषः
itthaṃ bhagavato gopyaḥ śrutvā vācaḥ supeśalāḥ |
jahurvirahajaṃ tāpaṃ tadaṅgopacitāśiṣaḥ
इति श्रीमद्भागवते महापुराणे पारमहंस्यां संहितायां दशमस्कन्धे पूर्वार्धे रासक्रीडावर्णनं नाम त्रयोत्रिंशोऽध्यायः ॥
40 श्लोक · 33 में से 90
रास आरम्भ हुआ। योगेश्वर श्रीकृष्ण ने हर दो गोपियों के बीच अपना एक रूप रखा। आकाश में देवता भर गए, फूल बरसे। गोपियों के बीच वे सोने में जड़े मरकत के समान शोभित हुए, और शुकदेव कहते हैं कि वे उनके साथ वैसे खेले जैसे बालक अपनी परछाईं से खेलता है। परीक्षित ने पूछा, धर्म के रक्षक ने ऐसा क्यों किया? शुकदेव बोले, जो गोपियों, उनके पतियों और सब प्राणियों के भीतर विचरता है वही यह लीला कर रहा था; साधारण जन मन से भी इसका अनुकरण न करे; व्रज के पुरुषों ने पत्नियों को अपने पास ही देखा। वह रात ब्रह्मा की रात जितनी हुई। श्रद्धा से यह लीला सुनने वाला पराभक्ति पाकर हृदय के रोग काम से छूट जाता है।
श्रीशुक उवाच
इत्थं भगवतो गोप्यः श्रुत्वा वाचः सुपेशलाः ।
जहुर्विरहजं तापं तदङ्गोपचिताशिषः
itthaṃ bhagavato gopyaḥ śrutvā vācaḥ supeśalāḥ |
jahurvirahajaṃ tāpaṃ tadaṅgopacitāśiṣaḥ
तत्रारभत गोविन्दो रासक्रीडामनुव्रतैः ।
स्त्रीरत्नैरन्वितः प्रीतैः अन्योन्याबद्धबाहुभिः
tatrārabhata govindo rāsakrīḍāmanuvrataiḥ |
strīratnairanvitaḥ prītaiḥ anyonyābaddhabāhubhiḥ
रासोत्सवः सम्प्रवृत्तो गोपीमण्डलमण्डितः ।
योगेश्वरेण कृष्णेन तासां मध्ये द्वयोर्द्वयोः
rāsotsavaḥ sampravṛtto gopīmaṇḍalamaṇḍitaḥ |
yogeśvareṇa kṛṣṇena tāsāṃ madhye dvayordvayoḥ
प्रविष्टेन गृहीतानां कण्ठे स्वनिकटं स्त्रियः ।
यं मन्येरन् नभस्तावद् विमानशतसङ्कुलम्
praviṣṭena gṛhītānāṃ kaṇṭhe svanikaṭaṃ striyaḥ |
yaṃ manyeran nabhastāvad vimānaśatasaṅkulam
दिवौकसां सदाराणां औत्सुक्यापहृतात्मनाम् ।
ततो दुन्दुभयो नेदुः निपेतुः पुष्पवृष्टयः ।
जगुर्गन्धर्वपतयः सस्त्रीकास्तद् यशोऽमलम्
divaukasāṃ sadārāṇāṃ autsukyāpahṛtātmanām |
tato dundubhayo neduḥ nipetuḥ puṣpavṛṣṭayaḥ |
jagurgandharvapatayaḥ sastrīkāstad yaśo'malam
वलयानां नूपुराणां किङ्किणीनां च योषिताम् ।
सप्रियाणामभूत् शब्दः तुमुलो रासमण्डले
valayānāṃ nūpurāṇāṃ kiṅkiṇīnāṃ ca yoṣitām |
sapriyāṇāmabhūt śabdaḥ tumulo rāsamaṇḍale
तत्रातिशुशुभे ताभिः भगवान् देवकीसुतः ।
मध्ये मणीनां हैमानां महामरकतो यथा
tatrātiśuśubhe tābhiḥ bhagavān devakīsutaḥ |
madhye maṇīnāṃ haimānāṃ mahāmarakato yathā
पादन्यासैर्भुजविधुतिभिः
सस्मितैर्भ्रूविलासैः ।
भज्यन्मध्यैश्चलकुचपटैः
कुण्डलैर्गण्डलोलैः ।
स्विद्यन्मुख्यः कवररसना
ग्रन्थयः कृष्णवध्वो ।
गायन्त्यस्तं तडित इव ता
मेघचक्रे विरेजुः
pādanyāsairbhujavidhutibhiḥ
sasmitairbhrūvilāsaiḥ |
bhajyanmadhyaiścalakucapaṭaiḥ
kuṇḍalairgaṇḍalolaiḥ |
svidyanmukhyaḥ kavararasanā
granthayaḥ kṛṣṇavadhvo |
gāyantyastaṃ taḍita iva tā
meghacakre virejuḥ
उच्चैर्जगुर्नृत्यमाना रक्तकण्ठ्यो रतिप्रियाः ।
कृष्णाभिमर्शमुदिता यद्गीतेनेदमावृतम्
uccairjagurnṛtyamānā raktakaṇṭhyo ratipriyāḥ |
kṛṣṇābhimarśamuditā yadgītenedamāvṛtam
काचित् समं मुकुन्देन स्वरजातीरमिश्रिताः ।
उन्निन्ये पूजिता तेन प्रीयता साधु साध्विति ।
तदेव ध्रुवमुन्निन्ये तस्यै मानं च बह्वदात्
kācit samaṃ mukundena svarajātīramiśritāḥ |
unninye pūjitā tena prīyatā sādhu sādhviti |
tadeva dhruvamunninye tasyai mānaṃ ca bahvadāt
काचिद् रासपरिश्रान्ता पार्श्वस्थस्य गदाभृतः ।
जग्राह बाहुना स्कन्धं श्लथद्वलयमल्लिका
kācid rāsapariśrāntā pārśvasthasya gadābhṛtaḥ |
jagrāha bāhunā skandhaṃ ślathadvalayamallikā
तत्रैकांसगतं बाहुं कृष्णस्योत्पलसौरभम् ।
चन्दनालिप्तमाघ्राय हृष्टरोमा चुचुम्ब ह
tatraikāṃsagataṃ bāhuṃ kṛṣṇasyotpalasaurabham |
candanāliptamāghrāya hṛṣṭaromā cucumba ha
कस्याश्चित् नाट्यविक्षिप्त कुण्डलत्विषमण्डितम् ।
गण्डं गण्डे सन्दधत्याः अदात्ताम्बूलचर्वितम्
kasyāścit nāṭyavikṣipta kuṇḍalatviṣamaṇḍitam |
gaṇḍaṃ gaṇḍe sandadhatyāḥ adāttāmbūlacarvitam
नृत्यती गायती काचित् कूजन् नूपुरमेखला ।
पार्श्वस्थाच्युतहस्ताब्जं श्रान्ताधात् स्तनयोः शिवम्
nṛtyatī gāyatī kācit kūjan nūpuramekhalā |
pārśvasthācyutahastābjaṃ śrāntādhāt stanayoḥ śivam
गोप्यो लब्ध्वाच्युतं कान्तं श्रिय एकान्तवल्लभम् ।
गृहीतकण्ठ्यस्तद्दोर्भ्यां गायन्त्यस्तं विजह्रिरे
gopyo labdhvācyutaṃ kāntaṃ śriya ekāntavallabham |
gṛhītakaṇṭhyastaddorbhyāṃ gāyantyastaṃ vijahrire
कर्णोत्पलालकविटङ्ककपोलघर्म
वक्त्रश्रियो वलयनूपुरघोषवाद्यैः ।
गोप्यः समं भगवता ननृतुः स्वकेश
स्रस्तस्रजो भ्रमरगायकरासगोष्ठ्याम्
karṇotpalālakaviṭaṅkakapolagharma
vaktraśriyo valayanūpuraghoṣavādyaiḥ |
gopyaḥ samaṃ bhagavatā nanṛtuḥ svakeśa
srastasrajo bhramaragāyakarāsagoṣṭhyām
एवं परिष्वङ्गकराभिमर्श
स्निग्धेक्षणोद्दामविलासहासैः ।
रेमे रमेशो व्रजसुन्दरीभिः
यथार्भकः स्वप्रतिबिम्बविभ्रमः
evaṃ pariṣvaṅgakarābhimarśa
snigdhekṣaṇoddāmavilāsahāsaiḥ |
reme rameśo vrajasundarībhiḥ
yathārbhakaḥ svapratibimbavibhramaḥ
तदङ्गसङ्गप्रमुदाकुलेन्द्रियाः
केशान् दूकूलं कुचपट्टिकां वा ।
नाञ्जः प्रतिव्योढुमलं व्रजस्त्रियो
विस्रस्तमालाभरणाः कुरूद्वह
tadaṅgasaṅgapramudākulendriyāḥ
keśān dūkūlaṃ kucapaṭṭikāṃ vā |
nāñjaḥ prativyoḍhumalaṃ vrajastriyo
visrastamālābharaṇāḥ kurūdvaha
कृष्णविक्रीडितं वीक्ष्य मुमुहुः खेचरस्त्रियः ।
कामार्दिताः शशाङ्कश्च सगणो विस्मितोऽभवत्
kṛṣṇavikrīḍitaṃ vīkṣya mumuhuḥ khecarastriyaḥ |
kāmārditāḥ śaśāṅkaśca sagaṇo vismito'bhavat
कृत्वा तावन्तमात्मानं यावतीर्गोपयोषितः ।
रेमे स भगवान् ताभिः आत्मारामोऽपि लीलया
kṛtvā tāvantamātmānaṃ yāvatīrgopayoṣitaḥ |
reme sa bhagavān tābhiḥ ātmārāmo'pi līlayā
तासां अतिविहारेण श्रान्तानां वदनानि सः ।
प्रामृजत् करुणः प्रेम्णा शन्तमेनाङ्ग पाणिना
tāsāṃ ativihāreṇa śrāntānāṃ vadanāni saḥ |
prāmṛjat karuṇaḥ premṇā śantamenāṅga pāṇinā
गोप्यः स्फुरत्पुरटकुण्डलकुन्तलत्विड्
गण्डश्रिया सुधितहासनिरीक्षणेन ।
मानं दधत्य ऋषभस्य जगुः कृतानि
पुण्यानि तत्कररुहस्पर्शप्रमोदाः
gopyaḥ sphuratpuraṭakuṇḍalakuntalatviḍ
gaṇḍaśriyā sudhitahāsanirīkṣaṇena |
mānaṃ dadhatya ṛṣabhasya jaguḥ kṛtāni
puṇyāni tatkararuhasparśapramodāḥ
ताभिर्युतः श्रममपोहितुमङ्गसङ्ग
घृष्टस्रजः स कुचकुङ्कुमरञ्जितायाः ।
गन्धर्वपालिभिरनुद्रुत आविशद् वा
श्रान्तो गजीभिरिभराडिव भिन्नसेतुः
tābhiryutaḥ śramamapohitumaṅgasaṅga
ghṛṣṭasrajaḥ sa kucakuṅkumarañjitāyāḥ |
gandharvapālibhiranudruta āviśad vā
śrānto gajībhiribharāḍiva bhinnasetuḥ
सोऽम्भस्यलं युवतिभिः परिषिच्यमानः
प्रेम्णेक्षितः प्रहसतीभिरितस्ततोऽङ्ग ।
वैमानिकैः कुसुमवर्षिभिरीड्यमानो
रेमे स्वयं स्वरतिरत्र गजेन्द्रलीलः
so'mbhasyalaṃ yuvatibhiḥ pariṣicyamānaḥ
premṇekṣitaḥ prahasatībhiritastato'ṅga |
vaimānikaiḥ kusumavarṣibhirīḍyamāno
reme svayaṃ svaratiratra gajendralīlaḥ
ततश्च कृष्णोपवने जलस्थल
प्रसूनगन्धानिलजुष्टदिक्तटे ।
चचार भृङ्गप्रमदागणावृतो
यथा मदच्युद् द्विरदः करेणुभिः
tataśca kṛṣṇopavane jalasthala
prasūnagandhānilajuṣṭadiktaṭe |
cacāra bhṛṅgapramadāgaṇāvṛto
yathā madacyud dviradaḥ kareṇubhiḥ
एवं शशाङ्कांशुविराजिता निशाः
स सत्यकामोऽनुरताबलागणः ।
सिषेव आत्मन्यवरुद्धसौरतः
सर्वाः शरत्काव्यकथारसाश्रयाः
evaṃ śaśāṅkāṃśuvirājitā niśāḥ
sa satyakāmo'nuratābalāgaṇaḥ |
siṣeva ātmanyavaruddhasaurataḥ
sarvāḥ śaratkāvyakathārasāśrayāḥ
श्रीपरीक्षिदुवाच
संस्थापनाय धर्मस्य प्रशमायेतरस्य च ।
अवतीर्णो हि भगवानंन् अंशेन जगदीश्वरः
saṃsthāpanāya dharmasya praśamāyetarasya ca |
avatīrṇo hi bhagavānaṃn aṃśena jagadīśvaraḥ
स कथं धर्मसेतूनां वक्ता कर्ताभिरक्षिता ।
प्रतीपमाचरद् ब्रह्मन् परदाराभिमर्शनम्
sa kathaṃ dharmasetūnāṃ vaktā kartābhirakṣitā |
pratīpamācarad brahman paradārābhimarśanam
आप्तकामो यदुपतिः कृतवान् वै जुगुप्सितम् ।
किमभिप्राय एतन्नः संशयं छिन्धि सुव्रत
āptakāmo yadupatiḥ kṛtavān vai jugupsitam |
kimabhiprāya etannaḥ saṃśayaṃ chindhi suvrata
श्रीशुक उवाच
धर्मव्यतिक्रमो दृष्ट ईश्वराणां च साहसम् ।
तेजीयसां न दोषाय वह्नेः सर्वभुजो यथा
dharmavyatikramo dṛṣṭa īśvarāṇāṃ ca sāhasam |
tejīyasāṃ na doṣāya vahneḥ sarvabhujo yathā
नैतत्समाचरेज्जातु मनसापि ह्यनीश्वरः ।
विनश्यत्याचरन्मौढ्याद् यथारुद्रोऽब्धिजं विषम्
naitatsamācarejjātu manasāpi hyanīśvaraḥ |
vinaśyatyācaranmauḍhyād yathārudro'bdhijaṃ viṣam
ईश्वराणां वचः सत्यं तथैवाचरितं क्वचित् ।
तेषां यत् स्ववचोयुक्तं बुद्धिमांस्तत् समाचरेत्
īśvarāṇāṃ vacaḥ satyaṃ tathaivācaritaṃ kvacit |
teṣāṃ yat svavacoyuktaṃ buddhimāṃstat samācaret
कुशलाचरितेनैषां इह स्वार्थो न विद्यते ।
विपर्ययेण वानर्थो निरहङ्कारिणां प्रभो
kuśalācaritenaiṣāṃ iha svārtho na vidyate |
viparyayeṇa vānartho nirahaṅkāriṇāṃ prabho
किमुताखिलसत्त्वानां तिर्यङ् मर्त्यदिवौकसाम् ।
ईशितुश्चेशितव्यानां कुशलाकुशलान्वयः
kimutākhilasattvānāṃ tiryaṅ martyadivaukasām |
īśituśceśitavyānāṃ kuśalākuśalānvayaḥ
यत्पादपङ्कजपरागनिषेवतृप्ता
योगप्रभावविधुताखिलकर्मबन्धाः ।
स्वैरं चरन्ति मुनयोऽपि न नह्यमानाः
तस्येच्छयाऽऽत्तवपुषः कुत एव बन्धः
yatpādapaṅkajaparāganiṣevatṛptā
yogaprabhāvavidhutākhilakarmabandhāḥ |
svairaṃ caranti munayo'pi na nahyamānāḥ
tasyecchayā''ttavapuṣaḥ kuta eva bandhaḥ
गोपीनां तत्पतीनां च सर्वेषामेव देहिनाम् ।
योऽन्तश्चरति सोऽध्यक्षः क्रीडनेनेह देहभाक्
gopīnāṃ tatpatīnāṃ ca sarveṣāmeva dehinām |
yo'ntaścarati so'dhyakṣaḥ krīḍaneneha dehabhāk
अनुग्रहाय भूतानां मानुषं देहमास्थितः ।
भजते तादृशीः क्रीड याः श्रुत्वा तत्परो भवेत्
anugrahāya bhūtānāṃ mānuṣaṃ dehamāsthitaḥ |
bhajate tādṛśīḥ krīḍa yāḥ śrutvā tatparo bhavet
नासूयन् खलु कृष्णाय मोहितास्तस्य मायया ।
मन्यमानाः स्वपार्श्वस्थान् स्वान् स्वान् दारान् व्रजौकसः
nāsūyan khalu kṛṣṇāya mohitāstasya māyayā |
manyamānāḥ svapārśvasthān svān svān dārān vrajaukasaḥ
ब्रह्मरात्र उपावृत्ते वासुदेवानुमोदिताः ।
अनिच्छन्त्यो ययुर्गोप्यः स्वगृहान् भगवत्प्रियाः
brahmarātra upāvṛtte vāsudevānumoditāḥ |
anicchantyo yayurgopyaḥ svagṛhān bhagavatpriyāḥ
विक्रीडितं व्रजवधूभिरिदं च विष्णोः
श्रद्धान्वितोऽनुश्रृणुयादथ वर्णयेद्यः ।
भक्तिं परां भगवति प्रतिलभ्य कामं
हृद्रोगमाश्वपहिनोत्यचिरेण धीरः
vikrīḍitaṃ vrajavadhūbhiridaṃ ca viṣṇoḥ
śraddhānvito'nuśrṛṇuyādatha varṇayedyaḥ |
bhaktiṃ parāṃ bhagavati pratilabhya kāmaṃ
hṛdrogamāśvapahinotyacireṇa dhīraḥ
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)