अध्याय 13: ब्रह्मा ने बछड़े और ग्वालबाल चुराए

साधु पृष्टं महाभाग त्वया भागवतोत्तम ।
यन्नूतनयसीशस्य श्रृण्वन्नपि कथां मुहुः

sādhu pṛṣṭaṃ mahābhāga tvayā bhāgavatottama |
yannūtanayasīśasya śrṛṇvannapi kathāṃ muhuḥ

सतामयं सारभृतां निसर्गो
यदर्थवाणी श्रुतिचेतसामपि ।
प्रतिक्षणं नव्यवदच्युतस्य यत्
स्त्रिया विटानामिव साधु वार्ता

satāmayaṃ sārabhṛtāṃ nisargo
yadarthavāṇī śruticetasāmapi |
pratikṣaṇaṃ navyavadacyutasya yat
striyā viṭānāmiva sādhu vārtā

श्रृणुष्वावहितो राजन् अपि गुह्यं वदामि ते ।
ब्रूयुः स्निग्धस्य शिष्यस्य गुरवो गुह्यमप्युत

śrṛṇuṣvāvahito rājan api guhyaṃ vadāmi te |
brūyuḥ snigdhasya śiṣyasya guravo guhyamapyuta

तथा अघवदनान्मृत्यो रक्षित्वा वत्सपालकान् ।
सरित्पुलिनमानीय भगवान् इदमब्रवीत्

tathā aghavadanānmṛtyo rakṣitvā vatsapālakān |
saritpulinamānīya bhagavān idamabravīt

अहोऽतिरम्यं पुलिनं वयस्याः
स्वकेलिसम्पन् मृदुलाच्छबालुकम् ।
स्फुटत्सरोगन्ध हृतालिपत्रिक
ध्वनिप्रतिध्वानलसद् द्रुमाकुलम्

aho'tiramyaṃ pulinaṃ vayasyāḥ
svakelisampan mṛdulācchabālukam |
sphuṭatsarogandha hṛtālipatrika
dhvanipratidhvānalasad drumākulam

अत्र भोक्तव्यमस्माभिः दिवारूढं क्षुधार्दिताः ।
वत्साः समीपेऽपः पीत्वा चरन्तु शनकैस्तृणम्

atra bhoktavyamasmābhiḥ divārūḍhaṃ kṣudhārditāḥ |
vatsāḥ samīpe'paḥ pītvā carantu śanakaistṛṇam

तथेति पाययित्वार्भा वत्सानारुध्य शाद्वले ।
मुक्त्वा शिक्यानि बुभुजुः समं भगवता मुदा

tatheti pāyayitvārbhā vatsānārudhya śādvale |
muktvā śikyāni bubhujuḥ samaṃ bhagavatā mudā

कृष्णस्य विष्वक् पुरुराजिमण्डलैः
अभ्याननाः फुल्लदृशो व्रजार्भकाः ।
सहोपविष्टा विपिने विरेजुः
छदा यथाम्भोरुहकर्णिकायाः

kṛṣṇasya viṣvak pururājimaṇḍalaiḥ
abhyānanāḥ phulladṛśo vrajārbhakāḥ |
sahopaviṣṭā vipine virejuḥ
chadā yathāmbhoruhakarṇikāyāḥ

केचित् पुष्पैर्दलैः केचित् पल्लवैः अङ्कुरैः फलैः ।
शिग्भिः त्वग्भिः दृषद्भिश्च बुभुजुः कृतभाजनाः

kecit puṣpairdalaiḥ kecit pallavaiḥ aṅkuraiḥ phalaiḥ |
śigbhiḥ tvagbhiḥ dṛṣadbhiśca bubhujuḥ kṛtabhājanāḥ

सर्वे मिथो दर्शयन्तः स्वस्वभोज्यरुचिं पृथक् ।
हसन्तो हासयन्तश्च अभ्यवजह्रुः सहेश्वराः

sarve mitho darśayantaḥ svasvabhojyaruciṃ pṛthak |
hasanto hāsayantaśca abhyavajahruḥ saheśvarāḥ

बिभ्रद् वेणुं जठरपटयोः श्रृङ्गवेत्रे च कक्षे ।
वामे पाणौ मसृणकवलं तत्फलान्यङ्गुलीषु ।
तिष्ठन् मध्ये स्वपरिसुहृदो हासयन् नर्मभिः स्वैः
स्वर्गे लोके मिषति बुभुजे यज्ञभुग् बालकेलिः

bibhrad veṇuṃ jaṭharapaṭayoḥ śrṛṅgavetre ca kakṣe |
vāme pāṇau masṛṇakavalaṃ tatphalānyaṅgulīṣu |
tiṣṭhan madhye svaparisuhṛdo hāsayan narmabhiḥ svaiḥ
svarge loke miṣati bubhuje yajñabhug bālakeliḥ

भारतैवं वत्सपेषु भुञ्जानेष्वच्युतात्मसु ।
वत्सास्त्वन्तर्वने दूरं विविशुस्तृणलोभिताः

bhārataivaṃ vatsapeṣu bhuñjāneṣvacyutātmasu |
vatsāstvantarvane dūraṃ viviśustṛṇalobhitāḥ

तान् दृष्ट्वा भयसंत्रस्न् ऊचे कृष्णोऽस्य भीभयम् ।
मित्राण्याशान्मा विरमत् इहानेष्ये वत्सकानहम्

tān dṛṣṭvā bhayasaṃtrasn ūce kṛṣṇo'sya bhībhayam |
mitrāṇyāśānmā viramat ihāneṣye vatsakānaham

इत्युक्त्वाद्रिदरीकुञ्ज गह्वरेष्वात्मवत्सकान् ।
विचिन्वन् भगवान् कृष्णः सपाणिकवलो ययौ

ityuktvādridarīkuñja gahvareṣvātmavatsakān |
vicinvan bhagavān kṛṣṇaḥ sapāṇikavalo yayau

अम्भोजन्मजनिस्तदन्तरगतो मायार्भकस्येशितुः ।
द्रष्टुं मञ्जु महित्वमन्यदपि तद्वत्सानितो वत्सपान् ।
नीत्वान्यत्र कुरूद्वहान्तरदधात् खेऽवस्थितो यः पुरा ।
दृष्ट्वाघासुरमोक्षणं प्रभवतः प्राप्तः परं विस्मयम्

ambhojanmajanistadantaragato māyārbhakasyeśituḥ |
draṣṭuṃ mañju mahitvamanyadapi tadvatsānito vatsapān |
nītvānyatra kurūdvahāntaradadhāt khe'vasthito yaḥ purā |
dṛṣṭvāghāsuramokṣaṇaṃ prabhavataḥ prāptaḥ paraṃ vismayam

ततो वत्सान् अदृष्ट्वैत्य पुलिनेऽपि च वत्सपान् ।
उभौ अपि वने कृष्णो विचिकाय समन्ततः

tato vatsān adṛṣṭvaitya puline'pi ca vatsapān |
ubhau api vane kṛṣṇo vicikāya samantataḥ

क्वाप्यदृष्ट्वान्तर्विपिने वत्सान् पालांश्च विश्ववित् ।
सर्वं विधिकृतं कृष्णः सहसावजगाम ह

kvāpyadṛṣṭvāntarvipine vatsān pālāṃśca viśvavit |
sarvaṃ vidhikṛtaṃ kṛṣṇaḥ sahasāvajagāma ha

ततः कृष्णो मुदं कर्तुं तन्मातॄणां च कस्य च ।
उभयायितमात्मानं चक्रे विश्वकृदीश्वरः

tataḥ kṛṣṇo mudaṃ kartuṃ tanmātṝṇāṃ ca kasya ca |
ubhayāyitamātmānaṃ cakre viśvakṛdīśvaraḥ

यावद् वत्सपवत्सकाल्पकवपुः
र्यावत् कराङ्घ्र्यादिकं ।
यावद् यष्टिविषाणवेणुदलशिग्
यावद् विभूषाम्बरम् ।
यावत् शीलगुणाभिधाकृतिवयो
यावद् विहारादिकं ।
सर्वं विष्णुमयं गिरोऽङ्गवदजः
सर्वस्वरूपो बभौ

yāvad vatsapavatsakālpakavapuḥ
ryāvat karāṅghryādikaṃ |
yāvad yaṣṭiviṣāṇaveṇudalaśig
yāvad vibhūṣāmbaram |
yāvat śīlaguṇābhidhākṛtivayo
yāvad vihārādikaṃ |
sarvaṃ viṣṇumayaṃ giro'ṅgavadajaḥ
sarvasvarūpo babhau

स्वयमात्मात्मगोवत्सान प्रतिवार्यात्मवत्सपैः ।
क्रीडन् आत्मविहारैश्च सर्वात्मा प्राविशद् व्रजम्

svayamātmātmagovatsāna prativāryātmavatsapaiḥ |
krīḍan ātmavihāraiśca sarvātmā prāviśad vrajam

तत्तद् वत्सान् पृथङ्नीत्वा तत्तद्गोष्ठे निवेश्य सः ।
तत्तद् आत्माभवद् राजन् तत्तत्सद्म प्रविष्टवान्

tattad vatsān pṛthaṅnītvā tattadgoṣṭhe niveśya saḥ |
tattad ātmābhavad rājan tattatsadma praviṣṭavān

तन्मातरो वेणुरवत्वरोत्थिता
उत्थाप्य दोर्भिः परिरभ्य निर्भरम् ।
स्नेहस्नुतस्तन्यपयःसुधासवं
मत्वा परं ब्रह्म सुतानपाययन्

tanmātaro veṇuravatvarotthitā
utthāpya dorbhiḥ parirabhya nirbharam |
snehasnutastanyapayaḥsudhāsavaṃ
matvā paraṃ brahma sutānapāyayan

ततो नृपोन्मर्दनमज्जलेपन
अलङ्कार रक्षा तिलकाशनादिभिः ।
संलालितः स्वाचरितैः प्रहर्षयन्
सायं गतो यामयमेन माधवः

tato nṛponmardanamajjalepana
alaṅkāra rakṣā tilakāśanādibhiḥ |
saṃlālitaḥ svācaritaiḥ praharṣayan
sāyaṃ gato yāmayamena mādhavaḥ

गावस्ततो गोष्ठमुपेत्य सत्वरं
हुङ्कारघोषैः परिहूतसङ्गतान् ।
स्वकान् स्वकान् वत्सतरानपाययन्
मुहुर्लिहन्त्यः स्रवदौधसं पयः

gāvastato goṣṭhamupetya satvaraṃ
huṅkāraghoṣaiḥ parihūtasaṅgatān |
svakān svakān vatsatarānapāyayan
muhurlihantyaḥ sravadaudhasaṃ payaḥ

गोगोपीनां मातृतास्मिन् सर्वा स्नेहर्धिकां विना ।
पुरोवदास्वपि हरेः तोकता मायया विना

gogopīnāṃ mātṛtāsmin sarvā snehardhikāṃ vinā |
purovadāsvapi hareḥ tokatā māyayā vinā

व्रजौकसां स्वतोकेषु स्नेहवल्ल्याब्दमन्वहम् ।
शनैर्निःसीम ववृधे यथा कृष्णे त्वपूर्ववत्

vrajaukasāṃ svatokeṣu snehavallyābdamanvaham |
śanairniḥsīma vavṛdhe yathā kṛṣṇe tvapūrvavat

इत्थं आत्माऽऽत्मनाऽऽत्मानं वत्सपालमिषेण सः ।
पालयन् वत्सपो वर्षं चिक्रीडे वनगोष्ठयोः

itthaṃ ātmā''tmanā''tmānaṃ vatsapālamiṣeṇa saḥ |
pālayan vatsapo varṣaṃ cikrīḍe vanagoṣṭhayoḥ

एकदा चारयन् वत्सान् सरामो वनमाविशत् ।
पञ्चषासु त्रियामासु हायनापूरणीष्वजः

ekadā cārayan vatsān sarāmo vanamāviśat |
pañcaṣāsu triyāmāsu hāyanāpūraṇīṣvajaḥ

ततो विदूराच्चरतो गावो वत्सानुपव्रजम् ।
गोवर्धनाद्रिशिरसि चरन्त्यो ददृशुस्तृणम्

tato vidūrāccarato gāvo vatsānupavrajam |
govardhanādriśirasi carantyo dadṛśustṛṇam

दृष्ट्वाथ तत्स्नेहवशोऽस्मृतात्मा
स गोव्रजोऽत्यात्मप दुर्गमार्गः ।
द्विपात्ककुद्ग्रीव उदास्यपुच्छो
अगाद्धुङ्कृतैरास्रुपया जवेन

dṛṣṭvātha tatsnehavaśo'smṛtātmā
sa govrajo'tyātmapa durgamārgaḥ |
dvipātkakudgrīva udāsyapuccho
agāddhuṅkṛtairāsrupayā javena

समेत्य गावोऽधो वत्सान् वत्सवत्योऽप्यपाययन् ।
गिलन्त्य इव चाङ्गानि लिहन्त्यः स्वौधसं पयः

sametya gāvo'dho vatsān vatsavatyo'pyapāyayan |
gilantya iva cāṅgāni lihantyaḥ svaudhasaṃ payaḥ

गोपाः तद् रोधनायास मौघ्यलज्जोरुमन्युना ।
दुर्गाध्वकृच्छ्रतोऽभ्येत्य गोवत्सैर्ददृशुः सुतान्

gopāḥ tad rodhanāyāsa maughyalajjorumanyunā |
durgādhvakṛcchrato'bhyetya govatsairdadṛśuḥ sutān

तदीक्षणोत्प्रेमरसाप्लुताशया
जातानुरागा गतमन्यवोऽर्भकान् ।
उदुह्य दोर्भिः परिरभ्य मूर्धनि
घ्राणैरवापुः परमां मुदं ते

tadīkṣaṇotpremarasāplutāśayā
jātānurāgā gatamanyavo'rbhakān |
uduhya dorbhiḥ parirabhya mūrdhani
ghrāṇairavāpuḥ paramāṃ mudaṃ te

ततः प्रवयसो गोपाः तोकाश्लेषसुनिर्वृताः ।
कृच्छ्रात् शनैरपगताः तदनुस्मृत्युदश्रवः

tataḥ pravayaso gopāḥ tokāśleṣasunirvṛtāḥ |
kṛcchrāt śanairapagatāḥ tadanusmṛtyudaśravaḥ

व्रजस्य रामः प्रेमर्धेः वीक्ष्यौत्कण्ठ्यमनुक्षणम् ।
मुक्तस्तनेष्वपत्येषु अहेतुविद् अचिन्तयत्

vrajasya rāmaḥ premardheḥ vīkṣyautkaṇṭhyamanukṣaṇam |
muktastaneṣvapatyeṣu ahetuvid acintayat

किमेतद् अद्भुतमिव वासुदेवेऽखिलात्मनि ।
व्रजस्य सात्मनस्तोकेषु अपूर्वं प्रेम वर्धते

kimetad adbhutamiva vāsudeve'khilātmani |
vrajasya sātmanastokeṣu apūrvaṃ prema vardhate

केयं वा कुत आयाता दैवी वा नार्युतासुरी ।
प्रायो मायास्तु मे भर्तुः नान्या मेऽपि विमोहिनी

keyaṃ vā kuta āyātā daivī vā nāryutāsurī |
prāyo māyāstu me bhartuḥ nānyā me'pi vimohinī

इति सञ्चिन्त्य दाशार्हो वत्सान् सवयसानपि ।
सर्वानाचष्ट वैकुण्ठं चक्षुषा वयुनेन सः

iti sañcintya dāśārho vatsān savayasānapi |
sarvānācaṣṭa vaikuṇṭhaṃ cakṣuṣā vayunena saḥ

नैते सुरेशा ऋषयो न चैते
त्वमेव भासीश भिदाश्रयेऽपि ।
सर्वं पृथक्त्वं निगमात् कथं वदे-
त्युक्तेन वृत्तं प्रभुणा बलोऽवैत्

naite sureśā ṛṣayo na caite
tvameva bhāsīśa bhidāśraye'pi |
sarvaṃ pṛthaktvaṃ nigamāt kathaṃ vade-
tyuktena vṛttaṃ prabhuṇā balo'vait

तावदेत्यात्मभूरात्म-मानेन त्रुट्यनेहसा ।
पुरोवदाब्दं क्रीडन्तं ददृशे सकलं हरिम्

tāvadetyātmabhūrātma-mānena truṭyanehasā |
purovadābdaṃ krīḍantaṃ dadṛśe sakalaṃ harim

यावन्तो गोकुले बालाः सवत्साः सर्व एव हि ।
मायाशये शयाना मे नाद्यापि पुनरुत्थिताः

yāvanto gokule bālāḥ savatsāḥ sarva eva hi |
māyāśaye śayānā me nādyāpi punarutthitāḥ

इत एतेऽत्र कुत्रत्या मन्माया मोहितेतरे ।
तावन्त एव तत्राब्दं क्रीडन्तो विष्णुना समम्

ita ete'tra kutratyā manmāyā mohitetare |
tāvanta eva tatrābdaṃ krīḍanto viṣṇunā samam

एवमेतेषु भेदेषु चिरं ध्यात्वा स आत्मभूः ।
सत्याः के कतरे नेति ज्ञातुं नेष्टे कथञ्चन

evameteṣu bhedeṣu ciraṃ dhyātvā sa ātmabhūḥ |
satyāḥ ke katare neti jñātuṃ neṣṭe kathañcana

एवं सम्मोहयन् विष्णुं विमोहं विश्वमोहनम् ।
स्वयैव माययाजोऽपि स्वयमेव विमोहितः

evaṃ sammohayan viṣṇuṃ vimohaṃ viśvamohanam |
svayaiva māyayājo'pi svayameva vimohitaḥ

तम्यां तमोवन्नैहारं खद्योतार्चिरिवाहनि ।
महतीतरमायैश्यं निहन्त्यात्मनि युञ्जतः

tamyāṃ tamovannaihāraṃ khadyotārcirivāhani |
mahatītaramāyaiśyaṃ nihantyātmani yuñjataḥ

तावत्सर्वे वत्सपालाः पश्यतोऽजस्य तत्क्षणात् ।
व्यदृश्यन्त घनश्यामाः पीतकौशेयवाससः

tāvatsarve vatsapālāḥ paśyato'jasya tatkṣaṇāt |
vyadṛśyanta ghanaśyāmāḥ pītakauśeyavāsasaḥ

चतुर्भुजाः शङ्खचक्र गदाराजीवपाणयः ।
किरीटिनः कुण्डलिनो हारिणो वनमालिनः

caturbhujāḥ śaṅkhacakra gadārājīvapāṇayaḥ |
kirīṭinaḥ kuṇḍalino hāriṇo vanamālinaḥ

श्रीवत्साङ्गददोरत्न कम्बुकङ्कणपाणयः ।
नूपुरैः कटकैर्भाताः कटिसूत्राङ्गुलीयकैः

śrīvatsāṅgadadoratna kambukaṅkaṇapāṇayaḥ |
nūpuraiḥ kaṭakairbhātāḥ kaṭisūtrāṅgulīyakaiḥ

आङ्घ्रिमस्तकमापूर्णाः तुलसीनवदामभिः ।
कोमलैः सर्वगात्रेषु भूरिपुण्यवदर्पितैः

āṅghrimastakamāpūrṇāḥ tulasīnavadāmabhiḥ |
komalaiḥ sarvagātreṣu bhūripuṇyavadarpitaiḥ

चन्द्रिकाविशदस्मेरैः सारुणापाङ्गवीक्षितैः ।
स्वकार्थानामिव रजः सत्त्वाभ्यां स्रष्टृपालकाः

candrikāviśadasmeraiḥ sāruṇāpāṅgavīkṣitaiḥ |
svakārthānāmiva rajaḥ sattvābhyāṃ sraṣṭṛpālakāḥ

आत्मादिस्तम्बपर्यन्तैः मूर्तिमद्भिः चराचरैः ।
नृत्यगीताद्यनेकार्हैः पृथक् पृथक् उपासिताः

ātmādistambaparyantaiḥ mūrtimadbhiḥ carācaraiḥ |
nṛtyagītādyanekārhaiḥ pṛthak pṛthak upāsitāḥ

अणिमाद्यैर्महिमभिः अजाद्याभिर्विभूतिभिः ।
चतुर्विंशतिभिस्तत्त्वैः परीता महदादिभिः

aṇimādyairmahimabhiḥ ajādyābhirvibhūtibhiḥ |
caturviṃśatibhistattvaiḥ parītā mahadādibhiḥ

कालस्वभावसंस्कार कामकर्मगुणादिभिः ।
स्वमहिध्वस्तमहिभिः मूर्तिमद्भिः उपासिताः

kālasvabhāvasaṃskāra kāmakarmaguṇādibhiḥ |
svamahidhvastamahibhiḥ mūrtimadbhiḥ upāsitāḥ

सत्यज्ञानानन्तानन्द मात्रैकरसमूर्तयः ।
अस्पृष्टभूरिमाहात्म्या अपि ह्युपनिषद्दृशाम्

satyajñānānantānanda mātraikarasamūrtayaḥ |
aspṛṣṭabhūrimāhātmyā api hyupaniṣaddṛśām

एवं सकृद् ददर्शाजः परब्रह्मात्मनोऽखिलान् ।
यस्य भासा सर्वमिदं विभाति सचराचरम्

evaṃ sakṛd dadarśājaḥ parabrahmātmano'khilān |
yasya bhāsā sarvamidaṃ vibhāti sacarācaram

ततोऽतिकुतुकोद्वृत्त स्तिमितैकादशेन्द्रियः ।
तद्धाम्नाभूदजस्तूष्णीं पूर्देव्यन्तीव पुत्रिका

tato'tikutukodvṛtta stimitaikādaśendriyaḥ |
taddhāmnābhūdajastūṣṇīṃ pūrdevyantīva putrikā

इतीरेशेऽतर्क्ये निजमहिमनि स्वप्रमितिके ।
परत्राजातोऽतन् निरसनमुखब्रह्मकमितौ ।
अनीशेऽपि द्रष्टुं किमिदमिति वा मुह्यति सति
चछादाजो ज्ञात्वा सपदि परमोऽजाजवनिकाम्

itīreśe'tarkye nijamahimani svapramitike |
paratrājāto'tan nirasanamukhabrahmakamitau |
anīśe'pi draṣṭuṃ kimidamiti vā muhyati sati
cachādājo jñātvā sapadi paramo'jājavanikām

ततोऽर्वाक्प्रतिलब्धाक्षः कः परेतवदुत्थितः ।
कृच्छ्राद् उन्मील्य वै दृष्टीः आचष्टेदं सहात्मना

tato'rvākpratilabdhākṣaḥ kaḥ paretavadutthitaḥ |
kṛcchrād unmīlya vai dṛṣṭīḥ ācaṣṭedaṃ sahātmanā

सपद्येवाभितः पश्यन् दिशोऽपश्यत् पुरःस्थितम् ।
वृन्दावनं जनाजीव्य द्रुमाकीर्णं समाप्रियम्

sapadyevābhitaḥ paśyan diśo'paśyat puraḥsthitam |
vṛndāvanaṃ janājīvya drumākīrṇaṃ samāpriyam

यत्र नैसर्गदुर्वैराः सहासन् नृमृगादयः ।
मित्राणीवाजितावास द्रुतरुट्तर्षकादिकम्

yatra naisargadurvairāḥ sahāsan nṛmṛgādayaḥ |
mitrāṇīvājitāvāsa drutaruṭtarṣakādikam

तत्रोद्वहत्पशुपवंशशिशुत्वनाट्यं
ब्रह्माद्वयं परमनन्त-मगाधबोधम् ।
वत्सान् सखीनिव पुरा परितो विचिन्वद्
एकं सपाणिकवलं परमेष्ठ्यचष्ट

tatrodvahatpaśupavaṃśaśiśutvanāṭyaṃ
brahmādvayaṃ paramananta-magādhabodham |
vatsān sakhīniva purā parito vicinvad
ekaṃ sapāṇikavalaṃ parameṣṭhyacaṣṭa

दृष्ट्वा त्वरेण निजधोरणतोऽवतीर्य
पृथ्व्यां वपुः कनकदण्डमिवाभिपात्य ।
स्पृष्ट्वा चतुर्मुकुट कोटिभिरङ्घ्रियुग्मं
नत्वा मुदश्रुसुजलैः अकृताभिषेकम्

dṛṣṭvā tvareṇa nijadhoraṇato'vatīrya
pṛthvyāṃ vapuḥ kanakadaṇḍamivābhipātya |
spṛṣṭvā caturmukuṭa koṭibhiraṅghriyugmaṃ
natvā mudaśrusujalaiḥ akṛtābhiṣekam

उत्थायोत्थाय कृष्णस्य चिरस्य पादयोः पतन् ।
आस्ते महित्वं प्राग्दृष्टं स्मृत्वा स्मृत्वा पुनः पुनः

utthāyotthāya kṛṣṇasya cirasya pādayoḥ patan |
āste mahitvaṃ prāgdṛṣṭaṃ smṛtvā smṛtvā punaḥ punaḥ

शनैरथोत्थाय विमृज्य लोचने
मुकुन्दमुद्वीक्ष्य विनम्रकन्धरः ।
कृताञ्जलिः प्रश्रयवान्समाहितः
सवेपथुर्गद्गदयैलतेलया

śanairathotthāya vimṛjya locane
mukundamudvīkṣya vinamrakandharaḥ |
kṛtāñjaliḥ praśrayavānsamāhitaḥ
savepathurgadgadayailatelayā