तपस्यभिरतान् सोऽथ मायामोहो महासुरान् ।
मैत्रेय ददृशे गत्वा नर्मदातीरसंश्रितान्
tapasyabhiratān so'tha māyāmoho mahāsurān |
maitreya dadṛśe gatvā narmadātīrasaṃśritān
इति श्रीविष्णुमहापुराणे तृतीयांशे अष्टादशोऽध्यायः ॥
105 verses · 18 of 18
Mayamoha came to the Daityas at tapas on the Narmada. Naked and shaven, with peacock feathers, he taught that this is dharma and also not dharma, and they left the Veda; the text calls them Arhatas. In red robes he then taught that all is consciousness, mocking sacrifice and shraddha. Stripped of svadharma, their armour, the Daityas fell to the devas. King Shatadhanu spoke with such a heretic out of courtesy and was born a dog, while his queen Shaibya, who had only looked at the sun, followed him on the pyre and was born remembering. Through births as jackal, wolf, vulture, crow and peacock she reminded him, until, bathed at Janaka's ashvamedha, he was reborn Janaka's son, wed her again, and both won the imperishable worlds.
श्रीपराशर उवाच
तपस्यभिरतान् सोऽथ मायामोहो महासुरान् ।
मैत्रेय ददृशे गत्वा नर्मदातीरसंश्रितान्
tapasyabhiratān so'tha māyāmoho mahāsurān |
maitreya dadṛśe gatvā narmadātīrasaṃśritān
ततो दिगम्बरो मुण्डो बर्हिपिच्छधरो द्विज ।
मायामोहोऽसुरान् श्लक्ष्णमिदं वचनमब्रवीत्
tato digambaro muṇḍo barhipicchadharo dvija |
māyāmoho'surān ślakṣṇamidaṃ vacanamabravīt
हे दैत्यपतयो ब्रूत यदर्थं तप्यते तपः ।
ऐहिकं वाथ पारत्र्यं तपसः फलमिच्छथ
he daityapatayo brūta yadarthaṃ tapyate tapaḥ |
aihikaṃ vātha pāratryaṃ tapasaḥ phalamicchatha
असुरा ऊचुः
पारत्र्यफललाभाय तपश्वर्या महामते ।
अस्माभिरियमारब्धा किं वा तेऽत्र विवक्षितम्
pāratryaphalalābhāya tapaśvaryā mahāmate |
asmābhiriyamārabdhā kiṃ vā te'tra vivakṣitam
मायामोह उवाच
कुरुध्वं मम वाक्यानि यदि मुक्तिमभीप्सथ ।
अर्हध्वमेनं धर्मञ्च मुक्तिद्वारमसंवृतम्
kurudhvaṃ mama vākyāni yadi muktimabhīpsatha |
arhadhvamenaṃ dharmañca muktidvāramasaṃvṛtam
धर्मो विमुक्तेरर्होऽयं नैतस्मादपरो वरः ।
अत्रैव संस्थिताः स्वर्गं विमुक्तिं वा गमिष्यथ
dharmo vimukterarho'yaṃ naitasmādaparo varaḥ |
atraiva saṃsthitāḥ svargaṃ vimuktiṃ vā gamiṣyatha
अर्हध्वं धर्ममेतञ्च सर्वे यूयं महाबलाः
arhadhvaṃ dharmametañca sarve yūyaṃ mahābalāḥ
श्रीपराशर उवाच
एवं प्रकारैर्बहुभिर्युक्तिदर्शनचर्चितैः ।
मायामोहन ते दैत्या वेदमार्गादपाकृताः
evaṃ prakārairbahubhiryuktidarśanacarcitaiḥ |
māyāmohana te daityā vedamārgādapākṛtāḥ
धर्मायैतदधर्माय सदेतन्न सदित्यपि ।
विमुक्तये त्विदं नैतद् विमुक्तिं सम्प्रयच्छति
dharmāyaitadadharmāya sadetanna sadityapi |
vimuktaye tvidaṃ naitad vimuktiṃ samprayacchati
परमार्थोऽयमत्यर्थं परमार्थो न चाप्ययम् ।
कार्यमेतदकार्यञ्च नैतदेवं स्पुटं त्विदम्
paramārtho'yamatyarthaṃ paramārtho na cāpyayam |
kāryametadakāryañca naitadevaṃ spuṭaṃ tvidam
दिग्वाससामयं धर्मो धर्मोऽयं बहुवाससाम्
digvāsasāmayaṃ dharmo dharmo'yaṃ bahuvāsasām
इत्यनैकान्तवादञ्च मायामोहेन नैकधा ।
तेन दर्शयता दैत्याः स्वधर्मं त्याजिता द्विज
ityanaikāntavādañca māyāmohena naikadhā |
tena darśayatā daityāḥ svadharmaṃ tyājitā dvija
अर्हतैतं महाधर्मं मायामोहेन ते यतः ।
प्रोक्तास्तमाश्रिता धर्ममार्हतास्तेन तेऽभवन्
arhataitaṃ mahādharmaṃ māyāmohena te yataḥ |
proktāstamāśritā dharmamārhatāstena te'bhavan
त्रयीधर्मसमुत्सर्गं मायामोहेन तेऽसुराः ।
कारितास्तन्मया ह्मासंस्ततोऽन्ये तत्प्रचोदिताः
trayīdharmasamutsargaṃ māyāmohena te'surāḥ |
kāritāstanmayā hmāsaṃstato'nye tatpracoditāḥ
तैरप्यन्ये परे तैश्च तैरप्यन्ये परे च तैः ।
अल्पैरहोभिः सन्तयक्ता तैर्दैत्यैः प्रायशस्त्रयी
tairapyanye pare taiśca tairapyanye pare ca taiḥ |
alpairahobhiḥ santayaktā tairdaityaiḥ prāyaśastrayī
पुनश्च रक्ताम्बरधृङ् मायामोहो जितेन्द्रियः ।
अन्यानाहासुरान् गत्वा मृद्वल्पमधुराक्षरम्
punaśca raktāmbaradhṛṅ māyāmoho jitendriyaḥ |
anyānāhāsurān gatvā mṛdvalpamadhurākṣaram
स्वर्गार्थं यदि वो वाञ्छा निर्वाणार्थमथासुराः ।
तदलं पशुघातादिदुष्टधर्मैर्निबोधत
svargārthaṃ yadi vo vāñchā nirvāṇārthamathāsurāḥ |
tadalaṃ paśughātādiduṣṭadharmairnibodhata
विज्ञानमयमेवैतदशेषमवगच्छत ।
बुध्यध्वं मे वचः सम्यग् बुधैरेवमिहोदितम्
vijñānamayamevaitadaśeṣamavagacchata |
budhyadhvaṃ me vacaḥ samyag budhairevamihoditam
जगदेतदनाधारं भ्रान्तिज्ञानार्थतत्परम् ।
रागादिदुष्टमत्यर्थं भ्राम्यते भवसङ्कटे
jagadetadanādhāraṃ bhrāntijñānārthatatparam |
rāgādiduṣṭamatyarthaṃ bhrāmyate bhavasaṅkaṭe
एवं बुध्यत बुध्यध्वं बुध्यतैवमितीरयन् ।
मायामोहः स दैतेयान् धर्ममत्याजयन्निजम्
evaṃ budhyata budhyadhvaṃ budhyataivamitīrayan |
māyāmohaḥ sa daiteyān dharmamatyājayannijam
नानाप्रकारवचनं स तेषां युक्तियोजितम् ।
तथा तथा च त्रयीधर्मं तत्यजुस्ते यथा यथा
nānāprakāravacanaṃ sa teṣāṃ yuktiyojitam |
tathā tathā ca trayīdharmaṃ tatyajuste yathā yathā
तेऽप्यन्येषां तथैवोचुरन्यैरन्ये तथोदिताः ।
मैभेय तत्यजुर्धर्मं वेदस्मृत्युदितं परम्
te'pyanyeṣāṃ tathaivocuranyairanye tathoditāḥ |
maibheya tatyajurdharmaṃ vedasmṛtyuditaṃ param
अन्यानप्यन्यपाषण्डप्रकारैर्बहुभिर्द्विज ।
दैतेयान् मोहयामास मायामोहोऽतिमोहकृत्
anyānapyanyapāṣaṇḍaprakārairbahubhirdvija |
daiteyān mohayāmāsa māyāmoho'timohakṛt
स्वल्पेनैव हि कालेन मायामोहेन तेऽसुराः ।
मोहितास्तत्यजुः सर्वां त्रयीमार्गाश्रितां कथाम्
svalpenaiva hi kālena māyāmohena te'surāḥ |
mohitāstatyajuḥ sarvāṃ trayīmārgāśritāṃ kathām
केचिद्विनिन्दां वेदानां देवानामपरे द्विज ।
यज्ञकर्मकलापस्य तथान्ये च द्विजन्मनाम्
kecidvinindāṃ vedānāṃ devānāmapare dvija |
yajñakarmakalāpasya tathānye ca dvijanmanām
नैतद्युक्तिसहं वाक्यं हिंसा धर्माय नेष्यते ।
हवींष्यनलदग्धानि फलायेत्यर्भकोदितम
naitadyuktisahaṃ vākyaṃ hiṃsā dharmāya neṣyate |
havīṃṣyanaladagdhāni phalāyetyarbhakoditama
यज्ञैरनेकैर्देवत्वमवाप्येन्द्रेण भुज्यते ।
शम्यादि यदि चेत्काष्ठं तद्वरं पत्रभुक् पशु
yajñairanekairdevatvamavāpyendreṇa bhujyate |
śamyādi yadi cetkāṣṭhaṃ tadvaraṃ patrabhuk paśu
निहतस्य पशोर्यज्ञे स्वर्गप्रात्पिर्यदीष्यते ।
स्वपिता यजमानेन किन्नु तस्मान्न हन्यते
nihatasya paśoryajñe svargaprātpiryadīṣyate |
svapitā yajamānena kinnu tasmānna hanyate
तृत्पये जायते पुंसो भुक्तमन्येन चेत्ततः ।
कुर्याच्छ्राद्धं श्रमायान्नं न वहेयुः प्रवासिनः
tṛtpaye jāyate puṃso bhuktamanyena cettataḥ |
kuryācchrāddhaṃ śramāyānnaṃ na vaheyuḥ pravāsinaḥ
जनश्रद्धेयमित्येतदवगम्य ततोऽत्र वः ।
उपेक्षा श्रेयसे वाक्यं रोचतां यन्मयेरितम्
janaśraddheyamityetadavagamya tato'tra vaḥ |
upekṣā śreyase vākyaṃ rocatāṃ yanmayeritam
न ह्माप्तवादा नभसो निपतन्ति महासुराः ।
युक्तिमद् वचनं ग्राह्यं मयान्यैश्च भवद्विधैः
na hmāptavādā nabhaso nipatanti mahāsurāḥ |
yuktimad vacanaṃ grāhyaṃ mayānyaiśca bhavadvidhaiḥ
मायामोहेन ते दैत्याः प्रकारैर्बहुभिस्तथा ।
व्युत्थापिता यथा नैषां त्रयीं कश्विदरोचयत्
māyāmohena te daityāḥ prakārairbahubhistathā |
vyutthāpitā yathā naiṣāṃ trayīṃ kaśvidarocayat
इत्थमुन्मार्गयातेषु तेषु दैत्येषु तेऽमराः ।
उद्योगं परमं कृत्वा युद्धाय समुपस्थिताः
itthamunmārgayāteṣu teṣu daityeṣu te'marāḥ |
udyogaṃ paramaṃ kṛtvā yuddhāya samupasthitāḥ
ततो देवासुरं युद्धं पुनरेवाभवद् द्विज ।
हताश्च तेऽसुरा देवैः सन्मार्गपरिपन्थिनः
tato devāsuraṃ yuddhaṃ punarevābhavad dvija |
hatāśca te'surā devaiḥ sanmārgaparipanthinaḥ
स्वधर्मकवचं तेषामभूदू यत्प्रथमं द्विज ।
तेन रक्षाभवत् पूर्वं नेशुर्नष्टे च तत्र ते
svadharmakavacaṃ teṣāmabhūdū yatprathamaṃ dvija |
tena rakṣābhavat pūrvaṃ neśurnaṣṭe ca tatra te
ततो मैत्रेय तन्मार्गवर्त्तिनो येऽभवञ्जनाः ।
नग्नास्ते तैर्यतस्त्यक्तं त्रयीसंवरणां वृथा
tato maitreya tanmārgavarttino ye'bhavañjanāḥ |
nagnāste tairyatastyaktaṃ trayīsaṃvaraṇāṃ vṛthā
ब्रह्मचारी गृहस्थश्च वानप्रस्थस्तथाश्रमी ।
परिव्राड् वा चतुर्थोऽत्र पञ्चमो नोपपद्यते
brahmacārī gṛhasthaśca vānaprasthastathāśramī |
parivrāḍ vā caturtho'tra pañcamo nopapadyate
यस्तु सन्त्यज्य गार्हस्थ्यं वानप्रस्थो न जायते ।
परिव्राट् चापि मैत्रेय स नग्नः पापकृन्नरः
yastu santyajya gārhasthyaṃ vānaprastho na jāyate |
parivrāṭ cāpi maitreya sa nagnaḥ pāpakṛnnaraḥ
नित्यानां कर्मणां विप्र तस्य हानिरहर्निशम् ।
अकुर्वन् विहितं कर्म शक्तः पतति तद्दिने
nityānāṃ karmaṇāṃ vipra tasya hāniraharniśam |
akurvan vihitaṃ karma śaktaḥ patati taddine
प्रायश्वित्तेन महता शुद्धिमाप्रोत्यनापदि ।
पक्षं नित्यक्रियाहानेः कर्त्ता मैत्रेय मानवः
prāyaśvittena mahatā śuddhimāprotyanāpadi |
pakṣaṃ nityakriyāhāneḥ karttā maitreya mānavaḥ
संवत्सरं क्रियाहानिर्यस्य पुंसोऽभिजायते ।
तस्यावलोकनात् सूर्यो निरीक्ष्यः साधुभिः सदा
saṃvatsaraṃ kriyāhāniryasya puṃso'bhijāyate |
tasyāvalokanāt sūryo nirīkṣyaḥ sādhubhiḥ sadā
स्पृष्टे स्त्रानं सचैलस्य शुद्धेर्हेतुर्महामते ।
पुंसो भवति तस्योक्ता न शुद्धिः पापकर्मणः
spṛṣṭe strānaṃ sacailasya śuddherheturmahāmate |
puṃso bhavati tasyoktā na śuddhiḥ pāpakarmaṇaḥ
देवर्षिपितृभूतानि यस्य निः श्वस्य वेश्मनि ।
प्रयान्त्यनर्चितान्यत्र लोके तस्मान्न पापकृत्
devarṣipitṛbhūtāni yasya niḥ śvasya veśmani |
prayāntyanarcitānyatra loke tasmānna pāpakṛt
सम्भाषणानुप्रश्नादि सहास्यां चैव कुर्वतः ।
जायते तुल्यता तस्य तेनैव द्विज वत्सरात्
sambhāṣaṇānupraśnādi sahāsyāṃ caiva kurvataḥ |
jāyate tulyatā tasya tenaiva dvija vatsarāt
देवादिनिः श्वासहतं शरीरं यस्य वेश्म च ।
न तेन सङ्करं कुर्याद् गृहासनपरिच्छदैः
devādiniḥ śvāsahataṃ śarīraṃ yasya veśma ca |
na tena saṅkaraṃ kuryād gṛhāsanaparicchadaiḥ
अथ भुङ्क्ते गृहे तस्य करोत्यास्मां तथासने ।
शेते चाप्येकशयने स सद्यस्तत्समो भवेत्
atha bhuṅkte gṛhe tasya karotyāsmāṃ tathāsane |
śete cāpyekaśayane sa sadyastatsamo bhavet
देवतापितृभूतानि तथानभ्यर्च्य योऽतिथीन् ।
भुङ्क्ते स पातकं भुङ्क्ते निष्कृतिस्तस्य नेष्यते
devatāpitṛbhūtāni tathānabhyarcya yo'tithīn |
bhuṅkte sa pātakaṃ bhuṅkte niṣkṛtistasya neṣyate
ब्राह्मणाद्यास्तु ये वर्णाः स्वधर्मादन्यतोमुखाः ।
यान्ति ते नग्नसंज्ञां तु हीनकर्मस्ववस्थिताः
brāhmaṇādyāstu ye varṇāḥ svadharmādanyatomukhāḥ |
yānti te nagnasaṃjñāṃ tu hīnakarmasvavasthitāḥ
चतुर्णां यत्र वर्णानां मैत्रेयात्यन्तसङ्करः ।
तत्रास्या साधुवृत्तीनामुपघाताय जायते
caturṇāṃ yatra varṇānāṃ maitreyātyantasaṅkaraḥ |
tatrāsyā sādhuvṛttīnāmupaghātāya jāyate
अनभ्यर्च्य ऋषीन् देवान् पितॄन् भूतातिथींस्तथा ।
यो भुङ्क्ते तस्य सँल्लापात् पतन्ति नरके नराः
anabhyarcya ṛṣīn devān pitṝn bhūtātithīṃstathā |
yo bhuṅkte tasya sam̐llāpāt patanti narake narāḥ
तस्मादेतान्नरो नग्नांस्त्रयीसन्त्यागदूषितान् ।
सर्वदा वर्जयेत् प्राज्ञ आलापस्पर्शनादिषु
tasmādetānnaro nagnāṃstrayīsantyāgadūṣitān |
sarvadā varjayet prājña ālāpasparśanādiṣu
श्रद्धावद्भिः कृतं यत्नाद्देवान् पितृपितामहान् ।
न प्रीणयति तच्छ्राद्धं यद्योभिरवलोकितम्
śraddhāvadbhiḥ kṛtaṃ yatnāddevān pitṛpitāmahān |
na prīṇayati tacchrāddhaṃ yadyobhiravalokitam
श्रूयते च पुरा ख्यातो राजा शतधनुर्भुवि ।
पत्नी च शैव्या तस्याभूदतिधर्मपरायणा
śrūyate ca purā khyāto rājā śatadhanurbhuvi |
patnī ca śaivyā tasyābhūdatidharmaparāyaṇā
पतिव्रता महाभागा सत्यशौचदयान्विता ।
सर्वलक्षणसम्पन्ना विनयेन नयेन च
pativratā mahābhāgā satyaśaucadayānvitā |
sarvalakṣaṇasampannā vinayena nayena ca
स तु राजा तया सार्द्धं देवदेवं जनार्दनम् ।
आराधयामास विभुं परमेण समाधिना
sa tu rājā tayā sārddhaṃ devadevaṃ janārdanam |
ārādhayāmāsa vibhuṃ parameṇa samādhinā
होमैर्जपैस्तथा दानैरुपवासैश्च भक्तितः ।
पूजाभिश्चानुदिवसं तन्मना नान्यमानसः
homairjapaistathā dānairupavāsaiśca bhaktitaḥ |
pūjābhiścānudivasaṃ tanmanā nānyamānasaḥ
एकदा तु समं स्नातौ तौ तु भार्यापती जले ।
भगीरथ्याः समुत्तीर्णौ कार्त्तिक्यां समुपोषितौ ।
पाषण्डिनमपश्येतामायान्तं सम्मुखं द्विज
ekadā tu samaṃ snātau tau tu bhāryāpatī jale |
bhagīrathyāḥ samuttīrṇau kārttikyāṃ samupoṣitau |
pāṣaṇḍinamapaśyetāmāyāntaṃ sammukhaṃ dvija
चापाचार्यस्य तस्यासौ सखा राज्ञो महात्मनः ।
अतस्तद्गौरवात्तेन सखाभावमथाकरोत्
cāpācāryasya tasyāsau sakhā rājño mahātmanaḥ |
atastadgauravāttena sakhābhāvamathākarot
न तु सा वाग्यता देवी तस्य पत्नी पतिव्रता ।
उपोषितास्मीति रविं तस्मिन् दृष्टे ददर्श च
na tu sā vāgyatā devī tasya patnī pativratā |
upoṣitāsmīti raviṃ tasmin dṛṣṭe dadarśa ca
समागम्य यथान्यायं दम्पती तौ यथाविधि ।
विष्णोः पूजादिकं सर्वं कृतवन्तौ द्विजोत्तम
samāgamya yathānyāyaṃ dampatī tau yathāvidhi |
viṣṇoḥ pūjādikaṃ sarvaṃ kṛtavantau dvijottama
कालेन गच्छता राजा ममारासौ सपत्नजित् ।
अन्वारुरोह तं देवी चितास्थं भूपतिं पतिम्
kālena gacchatā rājā mamārāsau sapatnajit |
anvāruroha taṃ devī citāsthaṃ bhūpatiṃ patim
स तु तेनापचारेण श्वा जज्ञे वसुधाधिपः ।
उपोषितेन पाषण्जसंल्लापी यत्कृतोऽभवत्
sa tu tenāpacāreṇa śvā jajñe vasudhādhipaḥ |
upoṣitena pāṣaṇjasaṃllāpī yatkṛto'bhavat
सा तु जातिस्मरा जज्ञे काशीराजसुता शुभा ।
सर्वविज्ञानमम्पूर्णा सर्वलक्षणपूजिता
sā tu jātismarā jajñe kāśīrājasutā śubhā |
sarvavijñānamampūrṇā sarvalakṣaṇapūjitā
तां पिता दातुकामोऽभूद् वराय विनिवारितः ।
तयैव तन्व्या विरतो विवाहारम्भतो नृपः
tāṃ pitā dātukāmo'bhūd varāya vinivāritaḥ |
tayaiva tanvyā virato vivāhārambhato nṛpaḥ
ततः सा दिव्यया दृष्ट्या दृष्ट्वा श्वानं निजं पतिम् ।
विदिशाख्यं पुरं गत्वा तदवस्थं ददर्श तम्
tataḥ sā divyayā dṛṣṭyā dṛṣṭvā śvānaṃ nijaṃ patim |
vidiśākhyaṃ puraṃ gatvā tadavasthaṃ dadarśa tam
तं दृष्ट्वैव महाभागं श्वभूतं तु पतिं तथा ।
ददौ तस्मै वराहारं सत्कारप्रवणं शुभा
taṃ dṛṣṭvaiva mahābhāgaṃ śvabhūtaṃ tu patiṃ tathā |
dadau tasmai varāhāraṃ satkārapravaṇaṃ śubhā
भुञ्जन् दत्तं तया सोऽन्नमतिमृष्टमभीप्सितम् ।
स्वजातिललितं कुर्वन् बहु चाटु चकार वै
bhuñjan dattaṃ tayā so'nnamatimṛṣṭamabhīpsitam |
svajātilalitaṃ kurvan bahu cāṭu cakāra vai
अतीव व्रीडिता बाला कुर्वता चाटु तेन सा ।
प्रणामपूर्वमाहेदं दयितं तं कुयोनिजम्
atīva vrīḍitā bālā kurvatā cāṭu tena sā |
praṇāmapūrvamāhedaṃ dayitaṃ taṃ kuyonijam
स्मर्यतां तन्महाराज दाक्षिण्यललितं त्वया ।
येन श्वयोनिमापन्नो मम चाटुकरो भवान्
smaryatāṃ tanmahārāja dākṣiṇyalalitaṃ tvayā |
yena śvayonimāpanno mama cāṭukaro bhavān
पाषण्डिनं समाभाष्य तीर्थस्नानादनन्तरम् ।
प्राप्तोऽसि कुत्सितां योनिं किं न स्मरसि तत्प्रभो
pāṣaṇḍinaṃ samābhāṣya tīrthasnānādanantaram |
prāpto'si kutsitāṃ yoniṃ kiṃ na smarasi tatprabho
तयैवं स्मारिते तस्मिन् पूर्वजातिकृते तदा ।
दध्यौ चिरमथावाप निर्वेदमतिदुर्लभम्
tayaivaṃ smārite tasmin pūrvajātikṛte tadā |
dadhyau ciramathāvāpa nirvedamatidurlabham
निर्विण्णचित्तस्स ततो निर्गम्य नगराद्बहिः ।
मरुप्रपतनं कृत्वा शार्गालीं योनिमागतः
nirviṇṇacittassa tato nirgamya nagarādbahiḥ |
maruprapatanaṃ kṛtvā śārgālīṃ yonimāgataḥ
सापि द्वितीये सम्प्राप्ते वीक्ष्य दित्येन चक्षुषा ।
ज्ञात्वा शृगालं तं द्रष्टुं ययौ कोलाहलं गिरिम्
sāpi dvitīye samprāpte vīkṣya dityena cakṣuṣā |
jñātvā śṛgālaṃ taṃ draṣṭuṃ yayau kolāhalaṃ girim
तत्रापि दृष्ट्वा तं प्राह शार्गालीं योनिमागतम् ।
भर्त्तारमपि चार्वङ्गी तनया पृथिवीक्षितः
tatrāpi dṛṣṭvā taṃ prāha śārgālīṃ yonimāgatam |
bharttāramapi cārvaṅgī tanayā pṛthivīkṣitaḥ
अपि स्मरसि राजेन्द्र श्वयोनिस्थस्य यन्मया ।
प्रोक्तं ते पूर्वचरितं पाषण्डालापसंश्रयम्
api smarasi rājendra śvayonisthasya yanmayā |
proktaṃ te pūrvacaritaṃ pāṣaṇḍālāpasaṃśrayam
पुनस्तयोक्तं स ज्ञात्वा सत्यं सत्यवतां वरः ।
कालेन स निराहारस्तत्याज स्वं कलेवरम्
punastayoktaṃ sa jñātvā satyaṃ satyavatāṃ varaḥ |
kālena sa nirāhārastatyāja svaṃ kalevaram
भूयस्ततो वृको जज्ञे गत्वा तं निर्जने वने ।
स्मारयामास भर्त्तारं पूर्ववृत्तमनिन्दिता
bhūyastato vṛko jajñe gatvā taṃ nirjane vane |
smārayāmāsa bharttāraṃ pūrvavṛttamaninditā
न त्वं वृको महभाग राजा शतधनुर्भवान् ।
श्वा भूत्वा त्वं शृगालोऽभूर्वृकत्वं साम्प्रतं गतः
na tvaṃ vṛko mahabhāga rājā śatadhanurbhavān |
śvā bhūtvā tvaṃ śṛgālo'bhūrvṛkatvaṃ sāmprataṃ gataḥ
स्मारितेन यदा त्यक्तस्तेनात्मा गृध्रतां गतः ।
अपापा सा पुनश्चैनं बोधयामास भाविनी
smāritena yadā tyaktastenātmā gṛdhratāṃ gataḥ |
apāpā sā punaścainaṃ bodhayāmāsa bhāvinī
नरेन्द्र स्मर्यतामात्मा ह्मलं ते गृध्रचेष्टया ।
पाषण्डालापजातोऽयं दोषो यद्गृध्रतां गतः
narendra smaryatāmātmā hmalaṃ te gṛdhraceṣṭayā |
pāṣaṇḍālāpajāto'yaṃ doṣo yadgṛdhratāṃ gataḥ
ततः काकत्वमापन्नं समनन्तरजन्मति ।
उवाच तन्वी भर्त्तारमुपलभ्यात्मयोगतः
tataḥ kākatvamāpannaṃ samanantarajanmati |
uvāca tanvī bharttāramupalabhyātmayogataḥ
अशेषभूभृतः पूर्वं वश्या यस्मै बलिं ददुः ।
स त्वं काकत्वमापन्नो जातोऽद्य बलिभुक् प्रभो
aśeṣabhūbhṛtaḥ pūrvaṃ vaśyā yasmai baliṃ daduḥ |
sa tvaṃ kākatvamāpanno jāto'dya balibhuk prabho
एवमेव च काकत्वे स्मारितस्य पुरातनम् ।
तत्याज भूपतिः प्राणान् मयूरत्वमवाप च
evameva ca kākatve smāritasya purātanam |
tatyāja bhūpatiḥ prāṇān mayūratvamavāpa ca
मयूरत्वे ततस्सा वै चकारानुगतिं शुभा ।
दत्तैः प्रतिक्षणां भोज्यैर्बाला तज्जातिभोजनेः
mayūratve tatassā vai cakārānugatiṃ śubhā |
dattaiḥ pratikṣaṇāṃ bhojyairbālā tajjātibhojaneḥ
ततस्तु जनको राजा वाजिमेधं महाक्रतुम् ।
चकार तस्यावभृथे स्नापयामास तं तदा
tatastu janako rājā vājimedhaṃ mahākratum |
cakāra tasyāvabhṛthe snāpayāmāsa taṃ tadā
सस्नौ स्वयं च तन्वङ्गी स्मारयामास चापि तम् ।
यथासौ श्वशृगालादियोनिं जग्राह पार्थिवः
sasnau svayaṃ ca tanvaṅgī smārayāmāsa cāpi tam |
yathāsau śvaśṛgālādiyoniṃ jagrāha pārthivaḥ
स्मृतजन्मक्रमः सोऽथ तत्याज स्वकलेवरम् ।
जज्ञे स जनकस्यैव पुत्रोऽसौ सुमहात्मनः
smṛtajanmakramaḥ so'tha tatyāja svakalevaram |
jajñe sa janakasyaiva putro'sau sumahātmanaḥ
ततः सा पितरं तन्वी विवहार्थमचोदयत् ।
स चापि कारयामास तस्या राजा स्वयंवरम्
tataḥ sā pitaraṃ tanvī vivahārthamacodayat |
sa cāpi kārayāmāsa tasyā rājā svayaṃvaram
स्वयंवरे कृते सा तं सम्प्राप्तं पतिमात्मनः ।
वपरयामास भूयोऽपि भर्त्तृभावेन भामिनी
svayaṃvare kṛte sā taṃ samprāptaṃ patimātmanaḥ |
vaparayāmāsa bhūyo'pi bharttṛbhāvena bhāminī
बुभुजे च तया सार्द्धं सम्भोगान्नृपनन्दनः ।
पितर्युपरते राज्यं विदेहेषु चकार सः
bubhuje ca tayā sārddhaṃ sambhogānnṛpanandanaḥ |
pitaryuparate rājyaṃ videheṣu cakāra saḥ
इयाज यज्ञान् सुबहून् ददौ दानानि चार्थिनाम् ।
पुत्रानुत्पादयामास युयुधे च सहारिभिः
iyāja yajñān subahūn dadau dānāni cārthinām |
putrānutpādayāmāsa yuyudhe ca sahāribhiḥ
राज्यं भुक्त्वा यथान्यायं पालयित्वा वसुन्धराम् ।
तत्याज स प्रियान् प्राणान् संग्रामे धर्मतो नृपः
rājyaṃ bhuktvā yathānyāyaṃ pālayitvā vasundharām |
tatyāja sa priyān prāṇān saṃgrāme dharmato nṛpaḥ
ततश्चितास्थं तं भूयो भर्त्तारं सा शुभेक्षणा ।
अन्वारुरोह विधिवद् यथापूर्वं मुदान्विता
tataścitāsthaṃ taṃ bhūyo bharttāraṃ sā śubhekṣaṇā |
anvāruroha vidhivad yathāpūrvaṃ mudānvitā
ततोऽवाप तया सार्द्धं राजपुत्र्या स पार्थिवः ।
ऐन्द्रानतीत्य वै लोकाँल्लोकान् प्राप तदाक्षयान्
tato'vāpa tayā sārddhaṃ rājaputryā sa pārthivaḥ |
aindrānatītya vai lokām̐llokān prāpa tadākṣayān
स्वर्गाक्षयत्वमतुलं दाम्पत्यमतिदुर्लभम् ।
प्राप्तं पुण्यफलं प्राप्य संशुद्धिं तां द्विजोत्तम
svargākṣayatvamatulaṃ dāmpatyamatidurlabham |
prāptaṃ puṇyaphalaṃ prāpya saṃśuddhiṃ tāṃ dvijottama
एष पाषण्डसम्भाषाद्दोषः प्रोक्तो मया द्विज ।
तथाऽश्वमेधावभृथस्नानमाहात्म्यमेव च
eṣa pāṣaṇḍasambhāṣāddoṣaḥ prokto mayā dvija |
tathā'śvamedhāvabhṛthasnānamāhātmyameva ca
तस्मात् पाषण्डिभिः पापैरालापस्पर्शनं त्यजेत् ।
विशेषतः क्रियाकाले यज्ञादौ चापि दीक्षितः
tasmāt pāṣaṇḍibhiḥ pāpairālāpasparśanaṃ tyajet |
viśeṣataḥ kriyākāle yajñādau cāpi dīkṣitaḥ
क्रियाहानिर्गृहे यस्य मासमेकं प्रजायते ।
तस्यावलोकनात् सूर्यं पश्येत मतिमान् नरः
kriyāhānirgṛhe yasya māsamekaṃ prajāyate |
tasyāvalokanāt sūryaṃ paśyeta matimān naraḥ
किं पुनर्यैस्तु सन्त्यक्ता त्रयी सर्वात्मना द्विज ।
पाषण्डभोजिभिः पापैर्वेदवादविरोधिभिः
kiṃ punaryaistu santyaktā trayī sarvātmanā dvija |
pāṣaṇḍabhojibhiḥ pāpairvedavādavirodhibhiḥ
सहालापस्तु संसर्गः सहास्या चातिपापिनी ।
पाषण्डिभिर्दुराचारैस्तस्मात्तान् परिवर्जयेत्
sahālāpastu saṃsargaḥ sahāsyā cātipāpinī |
pāṣaṇḍibhirdurācāraistasmāttān parivarjayet
पाषण्डिनो विकर्मस्थान् वैडालव्रतिकाञ्छठान् ।
हैतुकान् वकवृत्तींश्च वाङ्मात्रेणापि नार्चयेत्
pāṣaṇḍino vikarmasthān vaiḍālavratikāñchaṭhān |
haitukān vakavṛttīṃśca vāṅmātreṇāpi nārcayet
दूरतस्तैस्तु सम्पर्कः त्याज्यश्चाप्यतिपापिभिः ।
पाषण्डिभिर्दुराचारैस्तस्मात्तान् परिवर्जयेत्
dūratastaistu samparkaḥ tyājyaścāpyatipāpibhiḥ |
pāṣaṇḍibhirdurācāraistasmāttān parivarjayet
एते नग्नास्तवाख्याता दृष्ट्या श्राद्धोपघातकाः ।
येषां सम्भाषणात् पुंसां दिनपुण्यं प्रणश्यति
ete nagnāstavākhyātā dṛṣṭyā śrāddhopaghātakāḥ |
yeṣāṃ sambhāṣaṇāt puṃsāṃ dinapuṇyaṃ praṇaśyati
एते पाषणिडनः पापा न ह्येतानालपेद् बुधः ।
पुण्यं नश्यति सम्भाषादेतेषां तद्दिनोद्भवम्
ete pāṣaṇiḍanaḥ pāpā na hyetānālaped budhaḥ |
puṇyaṃ naśyati sambhāṣādeteṣāṃ taddinodbhavam
पुंसां जटाधरणमौण्ड्यवतां वृथैव
मोघाशिनामखिलशौचनिराकृतानाम् ।
तोयप्रदानपितृपिण्डबहिष्कृतानां
सम्भाषणादपि नरा नरकं प्रयान्ति
puṃsāṃ jaṭādharaṇamauṇḍyavatāṃ vṛthaiva
moghāśināmakhilaśaucanirākṛtānām |
toyapradānapitṛpiṇḍabahiṣkṛtānāṃ
sambhāṣaṇādapi narā narakaṃ prayānti
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)