Chapter 16: Maitreya asks about Prahlada's trials

कथितो भवता वंशो मानवानां महामुने ।
काणञ्चास्य जगतो विष्णुरेव सनातनः

kathito bhavatā vaṃśo mānavānāṃ mahāmune |
kāṇañcāsya jagato viṣṇureva sanātanaḥ

यच्चैतदू भगवानाह प्रह्लादं दैत्यसत्तमम् ।
ददाह नाग्निर्नस्त्रैश्व क्षण्णस्तत्याज जीवितम्

yaccaitadū bhagavānāha prahlādaṃ daityasattamam |
dadāha nāgnirnastraiśva kṣaṇṇastatyāja jīvitam

जगाम वसुधा क्षोभं प्रह्लादे सलिले स्थिते ।
बन्धबद्ध विचलति विक्षिप्ताङू गैः समाहता

jagāma vasudhā kṣobhaṃ prahlāde salile sthite |
bandhabaddha vicalati vikṣiptāṅū gaiḥ samāhatā

शैलैराक्रान्तदेहोऽपि न ममार च यः पुरा ।
त्वयैवातीव माहात्म्यां कथितं यस्य धीमतः

śailairākrāntadeho'pi na mamāra ca yaḥ purā |
tvayaivātīva māhātmyāṃ kathitaṃ yasya dhīmataḥ

तस्य प्रभावमतुलं विष्णोर्भक्तिमतो मुने ।
श्वोतुमिच्छामि यस्योतच्चरितं दीप्ततेजसः

tasya prabhāvamatulaṃ viṣṇorbhaktimato mune |
śvotumicchāmi yasyotaccaritaṃ dīptatejasaḥ

किं निमित्तमसौ शस्त्रैर्विक्षतो दितिजैर्मुने ।
किममर्थञ्चाब्धिसलिले निक्षिप्ते धर्म्मतत्परः

kiṃ nimittamasau śastrairvikṣato ditijairmune |
kimamarthañcābdhisalile nikṣipte dharmmatatparaḥ

आक्रान्तः पर्व्वतैः कस्मात् कस्मादृष्टो महोरगैः ।
क्षिप्तः किमद्रिशिखरात् किं वा पावकसञ्चये

ākrāntaḥ parvvataiḥ kasmāt kasmādṛṣṭo mahoragaiḥ |
kṣiptaḥ kimadriśikharāt kiṃ vā pāvakasañcaye

दिग्दन्तिनां दन्तबूमिं स च कस्मान्नरूपितः ।
संशोषकोऽनिलश्चास्य प्रयुक्तः किं मुहासुरैः

digdantināṃ dantabūmiṃ sa ca kasmānnarūpitaḥ |
saṃśoṣako'nilaścāsya prayuktaḥ kiṃ muhāsuraiḥ

कृत्याञ्च दैत्यगुरवो युयुजुस्तत्र किं मुने ।
शम्बरश्चापि मायानां सहस्त्रं कि प्रयुक्तवान्

kṛtyāñca daityaguravo yuyujustatra kiṃ mune |
śambaraścāpi māyānāṃ sahastraṃ ki prayuktavān

हालाहलं विषमहो दैत्यसूदैर्महात्मनः ।
कस्माद् दत्त विनाशाय यद जीर्णा तेन धीमता

hālāhalaṃ viṣamaho daityasūdairmahātmanaḥ |
kasmād datta vināśāya yada jīrṇā tena dhīmatā

एतत् सर्व्वं महाभाग प्रह्लादस्य महात्मनः ।
चरितं श्वोतुमिच्छामि महामाहात्म्यसूचकम्

etat sarvvaṃ mahābhāga prahlādasya mahātmanaḥ |
caritaṃ śvotumicchāmi mahāmāhātmyasūcakam

न हि कौतूहलं तत्र यदू दैत्यैर्न हतो हि सः ।
अनन्यमनसो विष्णौ कः शक्नोति निपातने

na hi kautūhalaṃ tatra yadū daityairna hato hi saḥ |
ananyamanaso viṣṇau kaḥ śaknoti nipātane

तस्मिन धर्म्मपरे नित्यं केशावरधानोद्य.ते ।
स्ववंशप्रभवैर्दैत्येः कर्त्तु द्रषोऽतिदुष्करः

tasmina dharmmapare nityaṃ keśāvaradhānodya.te |
svavaṃśaprabhavairdaityeḥ karttu draṣo'tiduṣkaraḥ

दर्म्मात्मनि महाभागे विष्णुभक्ते विमत्सरे ।
दैतेयैः प्रह्टतं यस्मात् तन्ममाख्यातुमर्हसि

darmmātmani mahābhāge viṣṇubhakte vimatsare |
daiteyaiḥ prahṭataṃ yasmāt tanmamākhyātumarhasi

प्रहरन्ति महात्मानो विपक्षा अपि नेदृशे ।
गुणौः समन्विते साचधौ किं पुनयः खपक्षजः

praharanti mahātmāno vipakṣā api nedṛśe |
guṇauḥ samanvite sācadhau kiṃ punayaḥ khapakṣajaḥ

तदेतत् कथ्यतां सर्व्व विस्तरान्मुनिसत्तम ।
दैत्येश्वरस्य चरितं श्वोतुमिच्छाम्यशेषतः

tadetat kathyatāṃ sarvva vistarānmunisattama |
daityeśvarasya caritaṃ śvotumicchāmyaśeṣataḥ