सर्गादिपंचकृत्यस्य लक्षणं ब्रूहि नौ प्रभो ।
(शिव उवाच)
मत्कृत्यबोधनं गुह्यं कृपया प्रब्रवीमि वाम्
sargādipaṃcakṛtyasya lakṣaṇaṃ brūhi nau prabho |
(śiva uvāca)
matkṛtyabodhanaṃ guhyaṃ kṛpayā prabravīmi vām
इति श्रीशिवमहापुराणे विद्येश्वरसंहितायां दशमोऽध्यायः ॥
39 verses · 10 of 25
Creation, preservation, dissolution, concealment and grace are his eternal work. For these he has five faces. Brahma and Vishnu won creation and preservation by tapas; Rudra and Mahesha hold the other two, but grace is his alone. Their pride came from forgetting him, so he gives them Omkara, the first sound to come from his mouth: A from the northern face, U from the western, M from the southern, bindu from the eastern, nada from the central. From it come the Panchakshara, the Gayatri, the Vedas and crores of mantras. With Amba beside him, he places his hand on their heads and initiates them. They praise him as both formless and with form, and he vanishes.
ब्रह्मविष्णू ऊचतुः
सर्गादिपंचकृत्यस्य लक्षणं ब्रूहि नौ प्रभो ।
(शिव उवाच)
मत्कृत्यबोधनं गुह्यं कृपया प्रब्रवीमि वाम्
sargādipaṃcakṛtyasya lakṣaṇaṃ brūhi nau prabho |
(śiva uvāca)
matkṛtyabodhanaṃ guhyaṃ kṛpayā prabravīmi vām
सृष्टिः स्थितिश्च संहारस्तिरोभावोऽप्यनुग्रहः ।
पंचैव मे जगत्कृत्यं नित्यसिद्धमजाच्युतौ
sṛṣṭiḥ sthitiśca saṃhārastirobhāvo'pyanugrahaḥ |
paṃcaiva me jagatkṛtyaṃ nityasiddhamajācyutau
सर्गः संसारसंरंभस्तत्प्रतिष्ठा स्थितिर्मता ।
संहारो मर्दनं तस्य तिरोभावस्तदुत्क्रमः
sargaḥ saṃsārasaṃraṃbhastatpratiṣṭhā sthitirmatā |
saṃhāro mardanaṃ tasya tirobhāvastadutkramaḥ
तन्मोक्षोऽनुग्रहस्तन्मे कृत्यमेवं हि पंचकम् ।
कृत्यमेतद्वहत्यन्यस्तूष्णीं गोपुरबिंबवत्
tanmokṣo'nugrahastanme kṛtyamevaṃ hi paṃcakam |
kṛtyametadvahatyanyastūṣṇīṃ gopurabiṃbavat
सर्गादि यच्चतुष्कृत्यं संसारपरिजृंभणम् ।
पंचमं मुक्तिहेतुर्वै नित्यं मयि च सुस्थिरम्
sargādi yaccatuṣkṛtyaṃ saṃsāraparijṛṃbhaṇam |
paṃcamaṃ muktiheturvai nityaṃ mayi ca susthiram
तदिदं पंचभूतेषु दृश्यते मामकैर्जनैः ।
सृष्टिर्भूमौ स्थितिस्तोये संहारः पावके तथा
tadidaṃ paṃcabhūteṣu dṛśyate māmakairjanaiḥ |
sṛṣṭirbhūmau sthitistoye saṃhāraḥ pāvake tathā
तिरोभावोऽनिले तद्वदनुग्रह इहाम्बरे ।
सृज्यते धरया सर्वमद्भिः सर्वं प्रवर्द्धते
tirobhāvo'nile tadvadanugraha ihāmbare |
sṛjyate dharayā sarvamadbhiḥ sarvaṃ pravarddhate
अर्द्यते तेजसा सर्वं वायुना चापनीयते ।
व्योम्नानुगृह्यते सर्वं ज्ञेयमेवं हि सूरिभिः
ardyate tejasā sarvaṃ vāyunā cāpanīyate |
vyomnānugṛhyate sarvaṃ jñeyamevaṃ hi sūribhiḥ
पंचकृत्यमिदं वोढुं ममास्ति मुखपंचकम् ।
चतुर्दिक्षु चतुर्वक्त्रं तन्मध्ये पंचमं मुखम्
paṃcakṛtyamidaṃ voḍhuṃ mamāsti mukhapaṃcakam |
caturdikṣu caturvaktraṃ tanmadhye paṃcamaṃ mukham
युवाभ्यां तपसा लब्धमेतत्कृत्यद्वयं सुतौ ।
सृष्टिस्थित्यभिधं भाग्यं मत्तः प्रीतादतिप्रियम्
yuvābhyāṃ tapasā labdhametatkṛtyadvayaṃ sutau |
sṛṣṭisthityabhidhaṃ bhāgyaṃ mattaḥ prītādatipriyam
तथा रुद्र महेशाभ्यामन्यत्कृत्यद्वयं परम् ।
अनुग्रहाख्यं केनापि लब्धुं नैव हि शक्यते
tathā rudra maheśābhyāmanyatkṛtyadvayaṃ param |
anugrahākhyaṃ kenāpi labdhuṃ naiva hi śakyate
तत्सर्वं पौर्विकं कर्म युवाभ्यां कालविस्मृतम् ।
न तद्रुद्र महेशाभ्यां विस्मृतं कर्म तादृशम्
tatsarvaṃ paurvikaṃ karma yuvābhyāṃ kālavismṛtam |
na tadrudra maheśābhyāṃ vismṛtaṃ karma tādṛśam
रूपे वेशे च कृत्ये च वाहने चासने तथा ।
आयुधादौ च मत्साम्यमस्माभिस्तत्कृते कृतम्
rūpe veśe ca kṛtye ca vāhane cāsane tathā |
āyudhādau ca matsāmyamasmābhistatkṛte kṛtam
मद्ध्यानविरहाद्वत्सौ मौढ्यं वामेवमागतम् ।
मज्ज्ञाने सति नैवं स्यान्मानं रूपे महेशवत्
maddhyānavirahādvatsau mauḍhyaṃ vāmevamāgatam |
majjñāne sati naivaṃ syānmānaṃ rūpe maheśavat
तस्मान्मज्ज्ञानसिद्ध्यर्थं मंत्रमॐकारनामकम् ।
इतः परं प्रजपतं मामकं मानभंजनम्
tasmānmajjñānasiddhyarthaṃ maṃtramaoṃkāranāmakam |
itaḥ paraṃ prajapataṃ māmakaṃ mānabhaṃjanam
उपादिशं निजं मंत्रमॐकारमुरुमंगलम् ।
ॐकारो मन्मुखाज्जज्ञे प्रथमं मत्प्रबोधकः
upādiśaṃ nijaṃ maṃtramaoṃkāramurumaṃgalam |
oṃkāro manmukhājjajñe prathamaṃ matprabodhakaḥ
वाचकोऽयमहं वाच्यो मंत्रोऽयं हि मदात्मकः ।
तदनुस्मरणं नित्यं ममानुस्मरणं भवेत्
vācako'yamahaṃ vācyo maṃtro'yaṃ hi madātmakaḥ |
tadanusmaraṇaṃ nityaṃ mamānusmaraṇaṃ bhavet
अकार उत्तरात्पूर्वमुकारः पश्चिमाननात् ।
मकारो दक्षिणमुखाद्बिंदुः प्राण्मुखतस्तथा
akāra uttarātpūrvamukāraḥ paścimānanāt |
makāro dakṣiṇamukhādbiṃduḥ prāṇmukhatastathā
नादो मध्यमुखादेवं पंचधाऽसौ विजृंभितः ।
एकीभूतः पुनस्तद्वदोमित्येकाक्षरो भवेत्
nādo madhyamukhādevaṃ paṃcadhā'sau vijṛṃbhitaḥ |
ekībhūtaḥ punastadvadomityekākṣaro bhavet
नामरूपात्मकं सर्वं वेदभूतकुलद्वयम् ।
व्याप्तमेतेन मंत्रेण शिवशक्त्योश्च बोधकः
nāmarūpātmakaṃ sarvaṃ vedabhūtakuladvayam |
vyāptametena maṃtreṇa śivaśaktyośca bodhakaḥ
अस्मात्पंचाक्षरं जज्ञे बोधकं सकलस्यतत् ।
आकारादिक्रमेणैव नकारादियथाक्रमम्
asmātpaṃcākṣaraṃ jajñe bodhakaṃ sakalasyatat |
ākārādikrameṇaiva nakārādiyathākramam
अस्मात्पंचाक्षराज्जाता मातृकाः पंचभेदतः ।
तस्माच्छिरश्चतुर्वक्त्रात्त्रिपाद्गाय त्रिरेव हि
asmātpaṃcākṣarājjātā mātṛkāḥ paṃcabhedataḥ |
tasmācchiraścaturvaktrāttripādgāya trireva hi
वेदः सर्वस्ततो जज्ञे ततो वै मंत्रकोटयः ।
तत्तन्मंत्रेण तत्सिद्धिः सर्वसिद्धिरितो भवेत्
vedaḥ sarvastato jajñe tato vai maṃtrakoṭayaḥ |
tattanmaṃtreṇa tatsiddhiḥ sarvasiddhirito bhavet
अनेन मंत्रकंदेन भोगो मोक्षश्च सिद्ध्यति ।
सकला मंत्रराजानः साक्षाद्भोगप्रदाः शुभाः
anena maṃtrakaṃdena bhogo mokṣaśca siddhyati |
sakalā maṃtrarājānaḥ sākṣādbhogapradāḥ śubhāḥ
नंदिकेश्वर उवाच
पुनस्तयोस्तत्र तिरः पटं गुरुः प्रकल्प्य मंत्रं च समादिशत्परम् ।
निधाय तच्छीर्ष्णि करांबुजं शनैरुदण्मुखं संस्थितयोः सहांबिकः
punastayostatra tiraḥ paṭaṃ guruḥ prakalpya maṃtraṃ ca samādiśatparam |
nidhāya tacchīrṣṇi karāṃbujaṃ śanairudaṇmukhaṃ saṃsthitayoḥ sahāṃbikaḥ
त्रिरुच्चार्याग्रहीन्मंत्रं यंत्रतंत्रोक्तिपूर्वकम् ।
शिष्यौ च तौ दक्षिणायामात्मानं च समर्पयत्
triruccāryāgrahīnmaṃtraṃ yaṃtrataṃtroktipūrvakam |
śiṣyau ca tau dakṣiṇāyāmātmānaṃ ca samarpayat
प्रबद्धहस्तौ किल तौ तदंतिके तमेव देवं जगतुर्जगद्गुरुम्
prabaddhahastau kila tau tadaṃtike tameva devaṃ jagaturjagadgurum
ब्रह्माच्युतावूचतुः
नमो निष्कलरूपाय नमो निष्कलतेजसे ।
नमः सकलनाथाय नमस्ते सकलात्मने
namo niṣkalarūpāya namo niṣkalatejase |
namaḥ sakalanāthāya namaste sakalātmane
नमः प्रणववाच्याय नमः प्रणवलिंगिने ।
नमः सृष्ट्यादिकर्त्रे च नमः पंचमुखायते
namaḥ praṇavavācyāya namaḥ praṇavaliṃgine |
namaḥ sṛṣṭyādikartre ca namaḥ paṃcamukhāyate
पंचब्रह्मस्वरूपाय पंच कृत्यायते नमः ।
आत्मने ब्रह्मणे तुभ्यमनंतगुणशक्तये
paṃcabrahmasvarūpāya paṃca kṛtyāyate namaḥ |
ātmane brahmaṇe tubhyamanaṃtaguṇaśaktaye
सकलाकलरूपाय शंभवे गुरवे नमः ।
इति स्तुत्वा गुरुं पद्यैर्ब्रह्मा विष्णुश्च नेमतुः
sakalākalarūpāya śaṃbhave gurave namaḥ |
iti stutvā guruṃ padyairbrahmā viṣṇuśca nematuḥ
ईश्वर उवाच
वत्सकौ सर्वतत्त्वं च कथितं दर्शितं च वाम् ।
जपतं प्रणवं मंत्रं देवीदिष्टं मदात्मकम्
vatsakau sarvatattvaṃ ca kathitaṃ darśitaṃ ca vām |
japataṃ praṇavaṃ maṃtraṃ devīdiṣṭaṃ madātmakam
ज्ञानं च सुस्थिरं भाग्यं सर्वं भवति शाश्वतम् ।
आद्रा र्यां च चतुर्दश्यां तज्जाप्यं त्वक्षयं भवेत्
jñānaṃ ca susthiraṃ bhāgyaṃ sarvaṃ bhavati śāśvatam |
ādrā ryāṃ ca caturdaśyāṃ tajjāpyaṃ tvakṣayaṃ bhavet
सूर्यगत्या महाद्रा र्या मेकं कोटिगुणं भवेत् ।
मृगशीर्षांतिमो भागः पुनर्वस्वादिमस्तथा
sūryagatyā mahādrā ryā mekaṃ koṭiguṇaṃ bhavet |
mṛgaśīrṣāṃtimo bhāgaḥ punarvasvādimastathā
आद्रा र्स मः सदा ज्ञेयः पूजाहोमादितर्पणे ।
दर्शनं तु प्रभाते च प्रातःसंगवकालयोः
ādrā rsa maḥ sadā jñeyaḥ pūjāhomāditarpaṇe |
darśanaṃ tu prabhāte ca prātaḥsaṃgavakālayoḥ
चतुर्दशी तथा ग्राह्या निशीथव्यापिनी भवेत् ।
प्रदोषव्यापिनी चैव परयुक्ता प्रशस्यते
caturdaśī tathā grāhyā niśīthavyāpinī bhavet |
pradoṣavyāpinī caiva parayuktā praśasyate
लिंगं बेरं च मेतुल्यं यजतां लिंगमुत्तमम् ।
तस्माल्लिंगं परं पूज्यं बेरादपि मुमुक्षुभिः
liṃgaṃ beraṃ ca metulyaṃ yajatāṃ liṃgamuttamam |
tasmālliṃgaṃ paraṃ pūjyaṃ berādapi mumukṣubhiḥ
लिंगमॐकारमंत्रेण बेरं पंचाक्षरेण तु ।
स्वयमेव हि सद्द्रव्यैः प्रतिष्ठाप्यं परैरपि
liṃgamaoṃkāramaṃtreṇa beraṃ paṃcākṣareṇa tu |
svayameva hi saddravyaiḥ pratiṣṭhāpyaṃ parairapi
पूजयेदुपचारैश्च मत्पदं सुलभं भवेत् ।
इति शास्य तथा शिष्यौ तत्रैवांऽतर्हितः शिवः
pūjayedupacāraiśca matpadaṃ sulabhaṃ bhavet |
iti śāsya tathā śiṣyau tatraivāṃ'tarhitaḥ śivaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)