आसीद्रंभासुरो नाम दैत्यवंशशिरोमणिः ।
तस्माज्जातो महातेजा महिषो नाम दानवः
āsīdraṃbhāsuro nāma daityavaṃśaśiromaṇiḥ |
tasmājjāto mahātejā mahiṣo nāma dānavaḥ
इति श्रीशिवमहापुराणे पञ्चम्यामुमासंहितायां महिषासुरवधोपाख्याने महालक्ष्म्यवतारवर्णनं नाम षट्चत्वारिंशोऽध्यायः ॥
63 verses · 46 of 51
Mahisha, son of Rambha, defeats the devas and takes Indra's throne. Brahma leads the devas to Shankara and Vishnu. In their anger a great blaze pours from Vishnu, Shambhu and all the devas and gathers into one woman, the slayer of Mahisha: Shambhu's tejas forms her face, Vishnu's her arms, Brahma's her feet. The devas arm her: Shiva gives his trident, Shri Krishna his discus, Varuna his noose, Indra his vajra and bell, Shesha a serpent necklace. Her roar shakes the seas. She slays Chikshura and the other captains, while Mahisha changes from buffalo to lion to swordsman. Drinking, she pins him under her foot, and as he half emerges from his own mouth, she beheads him. The devas sing her praise.
ऋषिरुवाच
आसीद्रंभासुरो नाम दैत्यवंशशिरोमणिः ।
तस्माज्जातो महातेजा महिषो नाम दानवः
āsīdraṃbhāsuro nāma daityavaṃśaśiromaṇiḥ |
tasmājjāto mahātejā mahiṣo nāma dānavaḥ
स संग्रामे सुरान्सर्वान्निर्जित्य दनुजाधिपः ।
चकार राज्यं स्वर्लोके महेन्द्रासनसंस्थितः
sa saṃgrāme surānsarvānnirjitya danujādhipaḥ |
cakāra rājyaṃ svarloke mahendrāsanasaṃsthitaḥ
पराजितास्ततो देवा ब्रह्माणं शरणं ययुः ।
ब्रह्मापि तान्समादाय ययौ यत्र वृषाकपी
parājitāstato devā brahmāṇaṃ śaraṇaṃ yayuḥ |
brahmāpi tānsamādāya yayau yatra vṛṣākapī
तत्र गत्वा सुरास्सर्वे नत्वा शंकरकेशवौ ।
स्ववृत्तं कथायामासुर्यथावदनुपूर्वशः
tatra gatvā surāssarve natvā śaṃkarakeśavau |
svavṛttaṃ kathāyāmāsuryathāvadanupūrvaśaḥ
भगवन्तौ वयं सर्वे महिषेण दुरात्मना ।
उज्जासिताश्च स्वर्लोकान्निर्जित्य समरांगणे
bhagavantau vayaṃ sarve mahiṣeṇa durātmanā |
ujjāsitāśca svarlokānnirjitya samarāṃgaṇe
भ्रमामो मर्त्यलोकेऽस्मिन्न लभेमहि शं क्वचित् ।
कां कां न दुर्दशां नीता देवा इन्द्रपुरोगमाः
bhramāmo martyaloke'sminna labhemahi śaṃ kvacit |
kāṃ kāṃ na durdaśāṃ nītā devā indrapurogamāḥ
सूर्याचन्द्रमसौ पाशी कुबेरो यम एव च ।
इन्द्राग्निवातगन्धर्वा विद्याधरसुचारणाः
sūryācandramasau pāśī kubero yama eva ca |
indrāgnivātagandharvā vidyādharasucāraṇāḥ
एतेषामपरेषां च विधेयं कर्म सोसुरः ।
स्वयं करोति पापात्मा दैत्यपक्ष भयंकर
eteṣāmapareṣāṃ ca vidheyaṃ karma sosuraḥ |
svayaṃ karoti pāpātmā daityapakṣa bhayaṃkara
तस्माच्छरणमापन्नान्देवान्नस्त्रातुमर्हथः ।
वधोपायं च तस्याशु चिन्तयेथां युवां प्रभू
tasmāccharaṇamāpannāndevānnastrātumarhathaḥ |
vadhopāyaṃ ca tasyāśu cintayethāṃ yuvāṃ prabhū
इति देववचः श्रुत्वा दामोदरसतीश्वरौ ।
चक्रतुः परमं कोपं रोषाघूर्णितलोचनौ
iti devavacaḥ śrutvā dāmodarasatīśvarau |
cakratuḥ paramaṃ kopaṃ roṣāghūrṇitalocanau
ततोतिकोपपूर्णस्य विष्णोश्शंभोश्च वक्त्रतः ।
तथान्येषां च देवानां शरीरान्निर्गतं महः
tatotikopapūrṇasya viṣṇośśaṃbhośca vaktrataḥ |
tathānyeṣāṃ ca devānāṃ śarīrānnirgataṃ mahaḥ
अतीव महसः पुंजं ज्वलन्तं दशदिक्षु च ।
अपश्यंस्त्रिदशास्सर्वे दुर्गा ध्यानपरायणाः
atīva mahasaḥ puṃjaṃ jvalantaṃ daśadikṣu ca |
apaśyaṃstridaśāssarve durgā dhyānaparāyaṇāḥ
सर्वदेवशरीरोत्थं तेजस्तदतिभीषणम् ।
संघीभूयाभवन्नारी साक्षान्महिषमर्दिनी
sarvadevaśarīrotthaṃ tejastadatibhīṣaṇam |
saṃghībhūyābhavannārī sākṣānmahiṣamardinī
शंभुतेजस उत्पन्नं मुखमस्याः सुभास्वरम् ।
याम्येन बाला अभवन्वैष्णवेन च बाहवः
śaṃbhutejasa utpannaṃ mukhamasyāḥ subhāsvaram |
yāmyena bālā abhavanvaiṣṇavena ca bāhavaḥ
चन्द्रमस्तेजसा तस्याः स्तनयुग्मं व्यजायत ।
मध्यमे न्द्रेण जंघोरू वारुणेन बभूवतुः
candramastejasā tasyāḥ stanayugmaṃ vyajāyata |
madhyame ndreṇa jaṃghorū vāruṇena babhūvatuḥ
भूतेजसा नितंबोभूद्ब्राह्मेण चरणद्वयम् ।
आर्केण चरणांगुल्यः करांगुल्यश्च वासवात्
bhūtejasā nitaṃbobhūdbrāhmeṇa caraṇadvayam |
ārkeṇa caraṇāṃgulyaḥ karāṃgulyaśca vāsavāt
कुबेरतेजसा नासा रदनाश्च प्रजापतेः ।
पावकीयेन नयनत्रयं सान्ध्येन भ्रूद्वयम्
kuberatejasā nāsā radanāśca prajāpateḥ |
pāvakīyena nayanatrayaṃ sāndhyena bhrūdvayam
आनिलेन श्रवोद्वन्द्वं तथान्येषां स्वरोकसाम् ।
तेजसां संभवः पद्मालया सा परमेश्वरी
ānilena śravodvandvaṃ tathānyeṣāṃ svarokasām |
tejasāṃ saṃbhavaḥ padmālayā sā parameśvarī
ततो निखिलदेवानां तेजोराशिसमुद्भवाम् ।
तामालोक्य सुरास्सर्वे परं हर्षं प्रपेदिरे
tato nikhiladevānāṃ tejorāśisamudbhavām |
tāmālokya surāssarve paraṃ harṣaṃ prapedire
निरायुधां च तां दृष्ट्वा ब्रह्माद्यास्त्रिदिवेश्वराः ।
सायुधान्तां शिवां कर्तुं मनः सन्दधिरे सुराः
nirāyudhāṃ ca tāṃ dṛṣṭvā brahmādyāstridiveśvarāḥ |
sāyudhāntāṃ śivāṃ kartuṃ manaḥ sandadhire surāḥ
ततः शूलं महेशानो महेशान्यै समर्पयत ।
चक्रं च कृष्णो भगवाञ्च्छंखं पाशं च पाशभृत
tataḥ śūlaṃ maheśāno maheśānyai samarpayata |
cakraṃ ca kṛṣṇo bhagavāñcchaṃkhaṃ pāśaṃ ca pāśabhṛta
शक्तिं हुताशनोऽयच्छन्मारुतश्चापमेव च ॥ ॥ ।
बाणपूर्णेषुधी चैव वज्रघण्टे शचीपतिः
śaktiṃ hutāśano'yacchanmārutaścāpameva ca || || |
bāṇapūrṇeṣudhī caiva vajraghaṇṭe śacīpatiḥ
यमो ददौ कालदण्डमक्षमालां प्रजापतिः ।
ब्रह्मा कमण्डलुं प्रादाद्रोमरश्मीन्दिवाकरः
yamo dadau kāladaṇḍamakṣamālāṃ prajāpatiḥ |
brahmā kamaṇḍaluṃ prādādromaraśmīndivākaraḥ
कालः खड्गन्ददौ तस्यै फलकं च समुज्वलम् ।
क्षीराब्धी रुचिरं हारमजरे च तथाम्बरे
kālaḥ khaḍgandadau tasyai phalakaṃ ca samujvalam |
kṣīrābdhī ruciraṃ hāramajare ca tathāmbare
चूडामणिं कुण्डले च कटकानि तथैव च ।
अर्द्धचन्द्रं च केयूरान्नूपुरौ च मनोहरो
cūḍāmaṇiṃ kuṇḍale ca kaṭakāni tathaiva ca |
arddhacandraṃ ca keyūrānnūpurau ca manoharo
ग्रैवेयकमंगुलीषु समस्तास्वंगुलीयकम् ।
विश्वकर्मा च परशुं ददौ तस्यै मनोहरम्
graiveyakamaṃgulīṣu samastāsvaṃgulīyakam |
viśvakarmā ca paraśuṃ dadau tasyai manoharam
अस्त्राण्यनेकानि तथाभेद्यं चैव तनुच्छदम् ।
सुरम्यसरसां मालां पङ्कजं चाम्बुधिर्ददौ
astrāṇyanekāni tathābhedyaṃ caiva tanucchadam |
suramyasarasāṃ mālāṃ paṅkajaṃ cāmbudhirdadau
ददौ सिंहं च हिमवान्रत्नानि विविधानि च ।
सुरया पूरितं पात्रं कुबेरोऽस्यै समर्पयत्
dadau siṃhaṃ ca himavānratnāni vividhāni ca |
surayā pūritaṃ pātraṃ kubero'syai samarpayat
शेषश्च भोगिनां नेता विचित्रर चनाञ्चितम् ।
ददौ तस्यै नागहारं नानास्त्रमणिगुंफितम्
śeṣaśca bhogināṃ netā vicitrara canāñcitam |
dadau tasyai nāgahāraṃ nānāstramaṇiguṃphitam
एतैश्चान्यैस्सुरैर्देवी भूषणैरायुधैस्तथा ।
सत्कृतोच्चैर्ननादासौ साट्टहासं पुनःपुनः
etaiścānyaissurairdevī bhūṣaṇairāyudhaistathā |
satkṛtoccairnanādāsau sāṭṭahāsaṃ punaḥpunaḥ
तस्या भीषणनादेन पूरिता च नभःस्थली ।
प्रतिशब्दो महानासीच्चुक्षुभे भुवनत्रयम्
tasyā bhīṣaṇanādena pūritā ca nabhaḥsthalī |
pratiśabdo mahānāsīccukṣubhe bhuvanatrayam
चेलुः समुद्राश्चत्वारो वसुधा च चचाल ह ।
जयशब्दस्ततो देवैरकारि महिषार्दितैः
celuḥ samudrāścatvāro vasudhā ca cacāla ha |
jayaśabdastato devairakāri mahiṣārditaiḥ
ततोऽम्बिकां परां शक्तिं महालक्ष्मीस्वरूपिणीम् ।
तुष्टुवुस्ते सुरास्सर्वे भक्तिगद्गदया गिरा
tato'mbikāṃ parāṃ śaktiṃ mahālakṣmīsvarūpiṇīm |
tuṣṭuvuste surāssarve bhaktigadgadayā girā
लोकं संक्षुब्धमालोक्य देवतापरिपन्थिनः ।
सन्नद्धसैनिकास्ते च समुत्तस्थुरुदायुधाः
lokaṃ saṃkṣubdhamālokya devatāparipanthinaḥ |
sannaddhasainikāste ca samuttasthurudāyudhāḥ
महिषोऽपि च तं शब्दमभ्यधावद्रुषान्वितः ।
स ददर्श ततो देवीं व्याप्तलोकत्रयां रुचा
mahiṣo'pi ca taṃ śabdamabhyadhāvadruṣānvitaḥ |
sa dadarśa tato devīṃ vyāptalokatrayāṃ rucā
एतस्मिन्नन्तरे तत्र महिषासुरपालिताः ।
समाजग्मुर्महावीराः कोटिशो धृतहेतयः
etasminnantare tatra mahiṣāsurapālitāḥ |
samājagmurmahāvīrāḥ koṭiśo dhṛtahetayaḥ
चिक्षुरश्चामरोदग्रौ करालोद्धतबाष्कलाः ।
ताम्रोग्रास्योग्रवीर्याश्च बिडालोऽन्धक एव च
cikṣuraścāmarodagrau karāloddhatabāṣkalāḥ |
tāmrogrāsyogravīryāśca biḍālo'ndhaka eva ca
दुर्धरो दुर्मुखश्चैव त्रिनेत्रश्च महाहनुः ।
एते चान्ये च बहवः शूरा युद्धविशा रदाः
durdharo durmukhaścaiva trinetraśca mahāhanuḥ |
ete cānye ca bahavaḥ śūrā yuddhaviśā radāḥ
युयुधुः समरे देव्या सह शस्त्रास्त्रपारगाः ।
इत्थं कालो व्यतीयाय युध्यतोर्भीषणस्तयोः
yuyudhuḥ samare devyā saha śastrāstrapāragāḥ |
itthaṃ kālo vyatīyāya yudhyatorbhīṣaṇastayoḥ
अरिवर्गकरक्षिप्ता नानाशस्त्रास्त्रराशयः ।
महामायाप्रभावेण विफला अभवन् क्षणात्
arivargakarakṣiptā nānāśastrāstrarāśayaḥ |
mahāmāyāprabhāveṇa viphalā abhavan kṣaṇāt
ततो जघान सा देवी चिक्षुरप्रमुखानरीन् ।
सगणान्गदया बाणैः शूलशक्तिपरश्वधैः
tato jaghāna sā devī cikṣurapramukhānarīn |
sagaṇāngadayā bāṇaiḥ śūlaśaktiparaśvadhaiḥ
एवं स्वीयेषु सैन्येषु हतेषु महिषासुरः ।
देवीनिःश्वाससंभूतान्भावयामास तान्गणान्
evaṃ svīyeṣu sainyeṣu hateṣu mahiṣāsuraḥ |
devīniḥśvāsasaṃbhūtānbhāvayāmāsa tāngaṇān
अताडयत्सरैः काश्चित्काश्चिच्छृङ्गद्वयेन च ।
लांगूलेन च तुण्डेन भिनत्ति स्म मुहुर्मुहुः
atāḍayatsaraiḥ kāścitkāścicchṛṅgadvayena ca |
lāṃgūlena ca tuṇḍena bhinatti sma muhurmuhuḥ
इत्थं देवीगणा न्हत्वाभ्यधावत्सोऽसुराधिपः ।
सिंहं मारयितुन्देव्यास्ततोऽसौ कुपिताऽभवत्
itthaṃ devīgaṇā nhatvābhyadhāvatso'surādhipaḥ |
siṃhaṃ mārayitundevyāstato'sau kupitā'bhavat
कोपात्सोपि महावीर्यः खुरकुट्टितभूतलः ।
शृङ्गाभ्यां शैलमुत्पाट्य चिक्षेप प्रणनाद च
kopātsopi mahāvīryaḥ khurakuṭṭitabhūtalaḥ |
śṛṅgābhyāṃ śailamutpāṭya cikṣepa praṇanāda ca
वेगेन विष्वग् भ्रमता प्रक्षिप्ता गुरवोऽद्रयः ।
आकाशतो महीमध्ये निपेतुर्नृपसत्तम
vegena viṣvag bhramatā prakṣiptā guravo'drayaḥ |
ākāśato mahīmadhye nipeturnṛpasattama
शृंगभिन्नाः पयोवाहाः खण्डं खण्डमयासिषुः ।
लांगूलेनाहतश्चाब्धिर्विष्वगुद्वेलमस्पदत्
śṛṃgabhinnāḥ payovāhāḥ khaṇḍaṃ khaṇḍamayāsiṣuḥ |
lāṃgūlenāhataścābdhirviṣvagudvelamaspadat
एवं क्रुद्धं समालोक्य महिषासुरमम्बिका ।
विदधे तद्वधोपायं देवानामभयंकरी
evaṃ kruddhaṃ samālokya mahiṣāsuramambikā |
vidadhe tadvadhopāyaṃ devānāmabhayaṃkarī
ततः पाशं समुत्थाय क्षिप्त्वा तस्योपरी श्वरी ।
बबन्ध महिषं सोऽपि रूपन्तत्याज माहिषम्
tataḥ pāśaṃ samutthāya kṣiptvā tasyoparī śvarī |
babandha mahiṣaṃ so'pi rūpantatyāja māhiṣam
ततः सिंहो बभूवाशु मायावी तच्छिरोम्बिका ।
यावद्भिनत्ति तावत्स खङ्गपाणिर्बभूव ह
tataḥ siṃho babhūvāśu māyāvī tacchirombikā |
yāvadbhinatti tāvatsa khaṅgapāṇirbabhūva ha
सचर्म्मासिकरं तं च देवी बाणैरताडयत् ।
ततो गजवपुर्भूत्वा सिंहं चिच्छेद शुण्डया
sacarmmāsikaraṃ taṃ ca devī bāṇairatāḍayat |
tato gajavapurbhūtvā siṃhaṃ ciccheda śuṇḍayā
ततोऽस्य च करं देवी चकर्त स्वमहासिना ।
अधारि च पुना रूपं स्वकीयं तेन रक्षसा
tato'sya ca karaṃ devī cakarta svamahāsinā |
adhāri ca punā rūpaṃ svakīyaṃ tena rakṣasā
तदैव क्षोभयामास त्रैलोक्यं सचराचरम् ।
ततः क्रुद्धा महामाया चण्डिका मानविक्रमा
tadaiva kṣobhayāmāsa trailokyaṃ sacarācaram |
tataḥ kruddhā mahāmāyā caṇḍikā mānavikramā
पपौ पुनःपुनः पानं जहासोद्भ्रान्तलोचना ।
जगर्ज चासुरः सोऽपि बलवीर्यमदो द्धतः
papau punaḥpunaḥ pānaṃ jahāsodbhrāntalocanā |
jagarja cāsuraḥ so'pi balavīryamado ddhataḥ
तस्या उपरि चिक्षेप शैलानुत्पाट्य सोऽसुरः ।
सा च बाणावलीघातैश्चूर्णयामास सत्वरम्
tasyā upari cikṣepa śailānutpāṭya so'suraḥ |
sā ca bāṇāvalīghātaiścūrṇayāmāsa satvaram
वारुणीमद्रसं जातमुखरागाऽऽकुलेन्द्रिया ।
प्रोवाच परमेशानी मेघगंभीरया गिरा
vāruṇīmadrasaṃ jātamukharāgā''kulendriyā |
provāca parameśānī meghagaṃbhīrayā girā
देव्युवाच
रे मूढ रे हतप्रज्ञ व्यर्थ किं कुरुषे हठम् ।
न मदग्रेऽसुराः केपि स्थास्नवो जगतीत्रये
re mūḍha re hataprajña vyartha kiṃ kuruṣe haṭham |
na madagre'surāḥ kepi sthāsnavo jagatītraye
ऋषि रुवाच
एकमाभाष्य कूर्दित्वा देवी सर्वकलामयी ।
पदाक्रम्यासुरं कण्ठे शूलेनोग्रेण साऽभिनत्
ekamābhāṣya kūrditvā devī sarvakalāmayī |
padākramyāsuraṃ kaṇṭhe śūlenogreṇa sā'bhinat
ततस्तच्चरणाक्रान्तस्स स्वकीयमुखात्ततः ।
अर्द्धनिष्क्रान्त एवासीद्देव्या वीर्येण संवृतः
tatastaccaraṇākrāntassa svakīyamukhāttataḥ |
arddhaniṣkrānta evāsīddevyā vīryeṇa saṃvṛtaḥ
अर्द्धनिष्क्रान्त एवासौ युध्यमानो महाधमः ।
महासिना शिरो भित्त्वा न्यपाति धरणीतले
arddhaniṣkrānta evāsau yudhyamāno mahādhamaḥ |
mahāsinā śiro bhittvā nyapāti dharaṇītale
हाहाशब्दं समुच्चार्य्यावाङ्मुखास्तद्गणास्ततः ।
पलायन्त रणाद्भीतास्त्राहित्राहीति वादिनः
hāhāśabdaṃ samuccāryyāvāṅmukhāstadgaṇāstataḥ |
palāyanta raṇādbhītāstrāhitrāhīti vādinaḥ
तुष्टुवुश्च तदा देवीमिन्द्राद्याः सकलाः सुराः ।
गन्धर्वा गीतमुच्चेरुर्ननृतुर्नर्तकीजनाः
tuṣṭuvuśca tadā devīmindrādyāḥ sakalāḥ surāḥ |
gandharvā gītamuccerurnanṛturnartakījanāḥ
एवन्ते कथितो राजन्महालक्ष्म्याः समुद्भवः ।
सरस्वत्यास्तथोत्पत्तिं शृणु सुस्थेन चेतसा
evante kathito rājanmahālakṣmyāḥ samudbhavaḥ |
sarasvatyāstathotpattiṃ śṛṇu susthena cetasā
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)