तदा देवगणास्सर्वे दानवैश्च पराजिताः ।
दुद्रुवुर्भयभीताश्च शस्त्रास्त्रक्षतविग्रहाः
tadā devagaṇāssarve dānavaiśca parājitāḥ |
dudruvurbhayabhītāśca śastrāstrakṣatavigrahāḥ
इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसहितायां पञ्चमे युद्धखंडे शंखचूडवधे ससैन्यशंखचूडयुद्धवर्णनं नाम सप्तत्रिंशोऽध्यायः ॥
45 verses · 37 of 59
Beaten and wounded, the devas run to Mahadev crying for protection. With a glance of compassion he grants them fearlessness and fills his ganas with fresh strength. At his command Skanda, slayer of Taraka, cuts down a hundred akshauhinis, and Kali severs heads and drinks the danavas' blood, casting elephants and men by the lakh into her mouth. Vrishaparva, Viprachitti and other chiefs fall back before Skanda and Mahamari. Then Shankhachuda himself rides in, shooting a rain of arrows and hurling mountains, serpents and trees; the devas and Nandi flee, and Kartikeya alone stands firm. Each strikes the other down with a shakti, and Kartikeya, remembering the feet of Shiva and Amba, fights on. Kali bears the fallen Virabhadra to Shiva, who revives him, and the battle resumes.
सनत्कुमार उवाच
तदा देवगणास्सर्वे दानवैश्च पराजिताः ।
दुद्रुवुर्भयभीताश्च शस्त्रास्त्रक्षतविग्रहाः
tadā devagaṇāssarve dānavaiśca parājitāḥ |
dudruvurbhayabhītāśca śastrāstrakṣatavigrahāḥ
ते परावृत्य विश्वेशं शंकरं शरणं ययुः ।
त्राहि त्राहीति सर्वेशेत्यू चुर्विह्वलया गिरा
te parāvṛtya viśveśaṃ śaṃkaraṃ śaraṇaṃ yayuḥ |
trāhi trāhīti sarveśetyū curvihvalayā girā
दृष्ट्वा पराजयं तेषां देवादीनां स शंकरः ।
सभयं वचनं श्रुत्वा कोपमुच्चैश्चकार ह
dṛṣṭvā parājayaṃ teṣāṃ devādīnāṃ sa śaṃkaraḥ |
sabhayaṃ vacanaṃ śrutvā kopamuccaiścakāra ha
निरीक्ष्य स कृपादृष्ट्या देवेभ्यश्चाभयं ददौ ।
बलं च स्वगणानां वै वर्द्धयामास तेजसा
nirīkṣya sa kṛpādṛṣṭyā devebhyaścābhayaṃ dadau |
balaṃ ca svagaṇānāṃ vai varddhayāmāsa tejasā
शिवाज्ञप्तस्तदा स्कन्दो दानवानां गणैस्सह ।
युयुधे निर्भयस्संख्ये महावीरो हरात्मजः
śivājñaptastadā skando dānavānāṃ gaṇaissaha |
yuyudhe nirbhayassaṃkhye mahāvīro harātmajaḥ
कृत्वा क्रोधं वीरशब्दं देवो यस्तारकांतकः ।
अक्षौहिणीनां शतकं समरे स जघान ह
kṛtvā krodhaṃ vīraśabdaṃ devo yastārakāṃtakaḥ |
akṣauhiṇīnāṃ śatakaṃ samare sa jaghāna ha
रुधिरं पातयामास काली कमललोचना ।
तेषां शिरांसि संछिद्य बभक्ष सहसा च सा
rudhiraṃ pātayāmāsa kālī kamalalocanā |
teṣāṃ śirāṃsi saṃchidya babhakṣa sahasā ca sā
पपौ रक्तानि तेषां च दानवानां समं ततः ।
युद्धं चकार विविधं सुरदानवभीषणम्
papau raktāni teṣāṃ ca dānavānāṃ samaṃ tataḥ |
yuddhaṃ cakāra vividhaṃ suradānavabhīṣaṇam
शतलक्षं गजेन्द्राणां शतलक्षं नृणां तथा ।
समादायैकहस्तेन मुखे चिक्षेप लीलया
śatalakṣaṃ gajendrāṇāṃ śatalakṣaṃ nṛṇāṃ tathā |
samādāyaikahastena mukhe cikṣepa līlayā
कबंधानां सहस्रं च सन्ननर्त रणे बहु ।
महान् कोलाहलो जातः क्लीबानां च भयंकरः
kabaṃdhānāṃ sahasraṃ ca sannanarta raṇe bahu |
mahān kolāhalo jātaḥ klībānāṃ ca bhayaṃkaraḥ
पुनः स्कंदः प्रकुप्योच्चैः शरवर्षाञ्चकार ह ।
पातयामास क्षयतः कोटिशोऽसुरनायकान्
punaḥ skaṃdaḥ prakupyoccaiḥ śaravarṣāñcakāra ha |
pātayāmāsa kṣayataḥ koṭiśo'suranāyakān
दानवाः शरजालेन स्कन्दस्य क्षतविग्रहाः ।
भीताः प्रदुद्रुवुस्सर्वे शेषा मरणतस्तदा
dānavāḥ śarajālena skandasya kṣatavigrahāḥ |
bhītāḥ pradudruvussarve śeṣā maraṇatastadā
वृषपर्वा विप्रचित्तिर्दंडश्चापि विकंपनः ।
स्कंदेन युयुधुस्सार्द्धं तेन सर्वे क्रमेण च
vṛṣaparvā vipracittirdaṃḍaścāpi vikaṃpanaḥ |
skaṃdena yuyudhussārddhaṃ tena sarve krameṇa ca
महामारी च युयुधे न बभूव पराङ्मुखी ।
बभूवुस्ते क्षतांगाश्च स्कंदशक्तिप्रपीडिताः
mahāmārī ca yuyudhe na babhūva parāṅmukhī |
babhūvuste kṣatāṃgāśca skaṃdaśaktiprapīḍitāḥ
महामारीस्कंदयोश्च विजयोभूत्तदा मुने ।
नेदुर्दुंदुभयस्स्वर्गे पुष्पवृष्टिः पपात ह
mahāmārīskaṃdayośca vijayobhūttadā mune |
nedurduṃdubhayassvarge puṣpavṛṣṭiḥ papāta ha
स्कंदस्य समरं दृष्ट्वा महारौद्रं तमद्भुतम् ।
दानवानां क्षयकरं यथाप्रकृतिकल्पकम्
skaṃdasya samaraṃ dṛṣṭvā mahāraudraṃ tamadbhutam |
dānavānāṃ kṣayakaraṃ yathāprakṛtikalpakam
महामारीकृतं तच्चोपद्रवं क्षयहेतुकम् ।
चुकोपातीव सहसा सनद्धोभूत्स्वयं तदा
mahāmārīkṛtaṃ taccopadravaṃ kṣayahetukam |
cukopātīva sahasā sanaddhobhūtsvayaṃ tadā
वरं विमानमारुह्य नानाशस्त्रास्त्रसंयुतम् ।
अभयं सर्ववीराणां नानारत्नपरिच्छदम्
varaṃ vimānamāruhya nānāśastrāstrasaṃyutam |
abhayaṃ sarvavīrāṇāṃ nānāratnaparicchadam
महावीरैश्शंखचूडो जगाम रथमध्यतः ।
धनुर्विकृष्य कर्णान्तं चकार शरवर्षणम्
mahāvīraiśśaṃkhacūḍo jagāma rathamadhyataḥ |
dhanurvikṛṣya karṇāntaṃ cakāra śaravarṣaṇam
तस्य सा शरवृष्टिश्च दुर्निवार्य्या भयंकरी ।
महाघोरांधकारश्च वधस्थाने बभूव ह
tasya sā śaravṛṣṭiśca durnivāryyā bhayaṃkarī |
mahāghorāṃdhakāraśca vadhasthāne babhūva ha
देवाः प्रदुद्रुवुः सर्वे येऽन्ये नन्दीश्वरादयः ।
एक एव कार्त्तिकेयस्तस्थौ समरमूर्द्धनि
devāḥ pradudruvuḥ sarve ye'nye nandīśvarādayaḥ |
eka eva kārttikeyastasthau samaramūrddhani
पर्वतानां च सर्पाणां नागानां शाखिनां तथा ।
राजा चकार वृष्टिं च दुर्निवार्या भयंकरीम्
parvatānāṃ ca sarpāṇāṃ nāgānāṃ śākhināṃ tathā |
rājā cakāra vṛṣṭiṃ ca durnivāryā bhayaṃkarīm
तद्दृष्ट्या प्रहतः स्कन्दो बभूव शिवनन्दनः ।
नीहारेण च सांद्रेण संवृतौ भास्करौ यथा
taddṛṣṭyā prahataḥ skando babhūva śivanandanaḥ |
nīhāreṇa ca sāṃdreṇa saṃvṛtau bhāskarau yathā
नानाविधां स्वमायां च चकार मयदर्शिताम् ।
तां नाविदन् सुराः केपि गणाश्च मुनिसत्तम
nānāvidhāṃ svamāyāṃ ca cakāra mayadarśitām |
tāṃ nāvidan surāḥ kepi gaṇāśca munisattama
तदैव शङ्खचूडश्च महामायी महाबलः ।
शरेणैकेन दिव्येन धनुश्चिच्छेद तस्य वै
tadaiva śaṅkhacūḍaśca mahāmāyī mahābalaḥ |
śareṇaikena divyena dhanuściccheda tasya vai
बभंज तद्रथं दिव्यं चिच्छेद रथपीडकान् ।
मयूरं जर्जरीभूतं दिव्यास्त्रेण चकार सः
babhaṃja tadrathaṃ divyaṃ ciccheda rathapīḍakān |
mayūraṃ jarjarībhūtaṃ divyāstreṇa cakāra saḥ
शक्तिं चिक्षेप सूर्याभां तस्य वक्षसि घातिनीम् ।
मूर्च्छामवाप सहसा तत्प्रहारेण स क्षणम्
śaktiṃ cikṣepa sūryābhāṃ tasya vakṣasi ghātinīm |
mūrcchāmavāpa sahasā tatprahāreṇa sa kṣaṇam
पुनश्च चेतनां प्राप्य कार्तिकः परवीरहा ।
रत्नेन्द्रसारनिर्माणमारुरोह स्ववाहनम्
punaśca cetanāṃ prāpya kārtikaḥ paravīrahā |
ratnendrasāranirmāṇamāruroha svavāhanam
स्मृत्वा पादौ महेशस्य साम्बिकस्य च षण्मुखः ।
शस्त्रास्त्राणि गृहीत्वैव चकार रणमुल्बणम्
smṛtvā pādau maheśasya sāmbikasya ca ṣaṇmukhaḥ |
śastrāstrāṇi gṛhītvaiva cakāra raṇamulbaṇam
सर्प्पांश्च पर्वतांश्चैव वृक्षांश्च प्रस्तरांस्तथा ।
सर्वांश्चिच्छेद कोपेन दिव्या स्त्रेण शिवात्मजः
sarppāṃśca parvatāṃścaiva vṛkṣāṃśca prastarāṃstathā |
sarvāṃściccheda kopena divyā streṇa śivātmajaḥ
वह्निं निवारयामास पार्जन्येन शरेण ह ।
रथं धनुश्च चिच्छेद शंखचूडस्य लीलया
vahniṃ nivārayāmāsa pārjanyena śareṇa ha |
rathaṃ dhanuśca ciccheda śaṃkhacūḍasya līlayā
सन्नाहं सर्ववाहांश्च किरीटं मुकुटोज्ज्वलम् ।
वीरशब्दं चकारासौ जगर्ज च पुनः पुनः
sannāhaṃ sarvavāhāṃśca kirīṭaṃ mukuṭojjvalam |
vīraśabdaṃ cakārāsau jagarja ca punaḥ punaḥ
चिक्षेप शक्तिं सूर्याभां दानवेन्द्रस्य वक्षसि ॥ ।
तत्प्रहारेण संप्राप मूर्च्छां दीर्घतमेन च
cikṣepa śaktiṃ sūryābhāṃ dānavendrasya vakṣasi || |
tatprahāreṇa saṃprāpa mūrcchāṃ dīrghatamena ca
मुहूर्तमात्रं तत्क्लेशं विनीय स महाबलः ।
चेतनां प्राप्य चोत्तस्थौ जगर्ज हरिवर्च सः
muhūrtamātraṃ tatkleśaṃ vinīya sa mahābalaḥ |
cetanāṃ prāpya cottasthau jagarja harivarca saḥ
शक्त्या जघान तं चापि कार्तिकेयं महाबलम् ।
स पपात महीपृष्ठेऽमोघां कुर्वन्विधिप्रदाम्
śaktyā jaghāna taṃ cāpi kārtikeyaṃ mahābalam |
sa papāta mahīpṛṣṭhe'moghāṃ kurvanvidhipradām
काली गृहीत्वा तं क्रोडे निनाय शिवसन्निधौ ।
ज्ञानेन तं शिवश्चापि जीवयामास लीलया
kālī gṛhītvā taṃ kroḍe nināya śivasannidhau |
jñānena taṃ śivaścāpi jīvayāmāsa līlayā
ददौ बलमनंतं च समुत्तस्थौ प्रतापवान् ।
गमनाय मतिं चक्रे पुनस्तत्र शिवात्मजः
dadau balamanaṃtaṃ ca samuttasthau pratāpavān |
gamanāya matiṃ cakre punastatra śivātmajaḥ
एतस्मिन्नंतरे वीरो वीरभद्रो महाबलः ।
शंखचूडेन युयुधे समरे बलशालिना
etasminnaṃtare vīro vīrabhadro mahābalaḥ |
śaṃkhacūḍena yuyudhe samare balaśālinā
ववर्ष समरेऽस्त्राणि यानियानि च दानवः ।
चिच्छेद लीलया वीरस्तानितानि निजैश्शरैः
vavarṣa samare'strāṇi yāniyāni ca dānavaḥ |
ciccheda līlayā vīrastānitāni nijaiśśaraiḥ
दिव्यान्यस्त्राणि शतशो मुमुचे दानवेश्वरः ।
तानि चिच्छेद तं बाणैर्वीरभद्रः प्रतापवान्
divyānyastrāṇi śataśo mumuce dānaveśvaraḥ |
tāni ciccheda taṃ bāṇairvīrabhadraḥ pratāpavān
अथातीव चुकोपोच्चैश्शंखचूडः प्रतापवान् ।
शक्त्या जघानोरसि तं स चकंपे पपात कौ
athātīva cukopoccaiśśaṃkhacūḍaḥ pratāpavān |
śaktyā jaghānorasi taṃ sa cakaṃpe papāta kau
क्षणेन चेतनां प्राप्य समुत्तस्थौ गणेश्वरः ।
जग्राह च धनुर्भूयो वीरभद्रो गणाग्रणीः
kṣaṇena cetanāṃ prāpya samuttasthau gaṇeśvaraḥ |
jagrāha ca dhanurbhūyo vīrabhadro gaṇāgraṇīḥ
एतस्मिन्नंतरे काली जगाम समरं पुनः ।
भक्षितुं दानवान् स्वांश्च रक्षितुं कार्तिकेच्छया
etasminnaṃtare kālī jagāma samaraṃ punaḥ |
bhakṣituṃ dānavān svāṃśca rakṣituṃ kārtikecchayā
वीरास्तामनुजग्मुश्च ते च नन्दीश्वरादयः ।
सर्वे देवाश्च गंधर्वा यक्षा रक्षांसि पन्नगाः
vīrāstāmanujagmuśca te ca nandīśvarādayaḥ |
sarve devāśca gaṃdharvā yakṣā rakṣāṃsi pannagāḥ
वाद्यभांडाश्च बहुशश्शतशो मधुवाहकाः ।
पुनः समुद्यताश्चासन् वीरा उभयतोऽखिलाः
vādyabhāṃḍāśca bahuśaśśataśo madhuvāhakāḥ |
punaḥ samudyatāścāsan vīrā ubhayato'khilāḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)