Chapter 1: Tarakasura's three sons win the three cities

श्रुतमस्माभिरानंदप्रदं चरितमुत्तमम् ।
गृहस्थस्यैव शंभोश्च गणस्कंदादिसत्कथम्

śrutamasmābhirānaṃdapradaṃ caritamuttamam |
gṛhasthasyaiva śaṃbhośca gaṇaskaṃdādisatkatham

इदानीं ब्रूहि सुप्रीत्या चरितं वरमुत्तमम् ।
शंकरो हि यथा रुद्रो जघान विहरन्खलान्

idānīṃ brūhi suprītyā caritaṃ varamuttamam |
śaṃkaro hi yathā rudro jaghāna viharankhalān

कथं ददाह भगवान्नगराणि सुरद्विषाम् ।
त्रीण्येकेन च बाणेन युगपत्केन वीर्यवान्

kathaṃ dadāha bhagavānnagarāṇi suradviṣām |
trīṇyekena ca bāṇena yugapatkena vīryavān

एतत्सर्वं समाचक्ष्व चरितं शशिमौलिनः ।
देवर्षिसुखदं शश्वन्मायाविहरतः प्रभोः

etatsarvaṃ samācakṣva caritaṃ śaśimaulinaḥ |
devarṣisukhadaṃ śaśvanmāyāviharataḥ prabhoḥ

एवमेतत्पुरा पृष्टो व्यासेन ऋषिसत्तमः ।
सनत्कुमारं प्रोवाच तदेव कथयाम्यहम्

evametatpurā pṛṣṭo vyāsena ṛṣisattamaḥ |
sanatkumāraṃ provāca tadeva kathayāmyaham

शृणु व्यास महाप्राज्ञ चरितं शशिमौलिनः ।
यथा ददाह त्रिपुरं बाणेनैकेन विश्व हृत्

śṛṇu vyāsa mahāprājña caritaṃ śaśimaulinaḥ |
yathā dadāha tripuraṃ bāṇenaikena viśva hṛt

शिवात्मजेन स्कन्देन निहते तारकासुरे ।
तत्पुत्रास्तु त्रयो दैत्याः पर्यतप्यन्मुनीश्वर

śivātmajena skandena nihate tārakāsure |
tatputrāstu trayo daityāḥ paryatapyanmunīśvara

तारकाख्यस्तु तज्जेष्ठो विद्युन्माली च मध्यमः ।
कमलाक्षः कनीयांश्च सर्वे तुल्यबलास्सदा

tārakākhyastu tajjeṣṭho vidyunmālī ca madhyamaḥ |
kamalākṣaḥ kanīyāṃśca sarve tulyabalāssadā

जितेन्द्रियास्ससन्नद्धास्संयतास्सत्यवादिनः ।
दृढचित्ता महावीरा देवद्रोहिण एव च

jitendriyāssasannaddhāssaṃyatāssatyavādinaḥ |
dṛḍhacittā mahāvīrā devadrohiṇa eva ca

ते तु मेरुगुहां गत्वा तपश्चक्रुर्महाद्भुतम् ।
त्रयस्सर्वान्सुभोगांश्च विहाय सुमनोहरान्

te tu meruguhāṃ gatvā tapaścakrurmahādbhutam |
trayassarvānsubhogāṃśca vihāya sumanoharān

वसंते सर्वकामांश्च गीतवादित्रनिस्स्वनम् ।
विहाय सोत्सवं तेपुस्त्रयस्ते तारकात्मजाः

vasaṃte sarvakāmāṃśca gītavāditranissvanam |
vihāya sotsavaṃ tepustrayaste tārakātmajāḥ

ग्रीष्मे सूर्यप्रभां जित्वा दिक्षु प्रज्वाल्य पावकम् ।
तन्मध्यसंस्थाः सिद्ध्यर्थं जुहुवुर्हव्यमादरात्

grīṣme sūryaprabhāṃ jitvā dikṣu prajvālya pāvakam |
tanmadhyasaṃsthāḥ siddhyarthaṃ juhuvurhavyamādarāt

महाप्रतापपतितास्सर्वेप्यासन् सुमूर्छिताः ।
वर्षासु गतसंत्रासा वृष्टिं मूर्द्धन्यधारयन्

mahāpratāpapatitāssarvepyāsan sumūrchitāḥ |
varṣāsu gatasaṃtrāsā vṛṣṭiṃ mūrddhanyadhārayan

शरत्काले प्रसूतं तु भोजनं तु बुभुक्षिताः ।
रम्यं स्निग्धं स्थिरं हृद्यं फलं मूलमनुत्तमम्

śaratkāle prasūtaṃ tu bhojanaṃ tu bubhukṣitāḥ |
ramyaṃ snigdhaṃ sthiraṃ hṛdyaṃ phalaṃ mūlamanuttamam

संयमात्क्षुत्तृषो जित्वा पानान्युच्चावचान्यपि ।
बुभुक्षितेभ्यो दत्त्वा तु बुभूवुरुपला इव

saṃyamātkṣuttṛṣo jitvā pānānyuccāvacānyapi |
bubhukṣitebhyo dattvā tu bubhūvurupalā iva

संस्थितास्ते महात्मानो निराधाराश्चतुर्दिशम् ।
हेमंते गिरिमाश्रित्य धैर्येण परमेण तु

saṃsthitāste mahātmāno nirādhārāścaturdiśam |
hemaṃte girimāśritya dhairyeṇa parameṇa tu

तुषारदेहसंछन्ना जलक्लिन्नेन वाससा ।
आसाद्य देहं क्षौमेण शिशिरे तोयमध्यगाः

tuṣāradehasaṃchannā jalaklinnena vāsasā |
āsādya dehaṃ kṣaumeṇa śiśire toyamadhyagāḥ

अनिर्विण्णास्ततस्सर्वे क्रमशोऽवर्द्धयंस्तपः ।
तेपुस्त्रयस्ते तत्पुत्रा विधिमुद्दिश्य सत्तमाः

anirviṇṇāstatassarve kramaśo'varddhayaṃstapaḥ |
tepustrayaste tatputrā vidhimuddiśya sattamāḥ

तप उग्रं समास्थाय नियमे परमे स्थिता ।
तपसा कर्षयामासुर्देहान् स्वान् दानवोत्तमाः

tapa ugraṃ samāsthāya niyame parame sthitā |
tapasā karṣayāmāsurdehān svān dānavottamāḥ

वर्षाणां शतकं चैव पदमेकं निधाय च ।
भूमौ स्थित्वा परं तत्र तेपुस्ते बलवत्तराः

varṣāṇāṃ śatakaṃ caiva padamekaṃ nidhāya ca |
bhūmau sthitvā paraṃ tatra tepuste balavattarāḥ

ते सहस्रं तु वर्षाणां वातभक्षास्सुदारुणाः ।
तपस्तेपुर्दुरात्मानः परं तापमुपागताः

te sahasraṃ tu varṣāṇāṃ vātabhakṣāssudāruṇāḥ |
tapastepurdurātmānaḥ paraṃ tāpamupāgatāḥ

वर्षाणां तु सहस्रं वै मस्तकेनास्थितास्तथा ।
वर्षाणां तु शतेनैव ऊर्द्ध्वबाहव आसिताः

varṣāṇāṃ tu sahasraṃ vai mastakenāsthitāstathā |
varṣāṇāṃ tu śatenaiva ūrddhvabāhava āsitāḥ

एवं दुःखं परं प्राप्ता दुराग्रहपरा इमे ।
ईदृक्ते संस्थिता दैत्या दिवारात्रमतंद्रिता

evaṃ duḥkhaṃ paraṃ prāptā durāgrahaparā ime |
īdṛkte saṃsthitā daityā divārātramataṃdritā

एवं तेषां गतः कालो महान् सुतपतां मुने ।
ब्रह्मात्मनां तारकाणां धर्मेणेति मतिर्मम

evaṃ teṣāṃ gataḥ kālo mahān sutapatāṃ mune |
brahmātmanāṃ tārakāṇāṃ dharmeṇeti matirmama

प्रादुरासीत्ततो ब्रह्मा सुरासुरगुरुर्महान् ।
संतुष्टस्तपसा तेषां वरं दातुं महायशाः

prādurāsīttato brahmā surāsuragururmahān |
saṃtuṣṭastapasā teṣāṃ varaṃ dātuṃ mahāyaśāḥ

मुनिदेवासुरैस्सार्द्धं सांत्वपूर्वमिदं वचः ।
ततस्तानब्रवीत्सर्वान् सर्वभूतपितामहः

munidevāsuraissārddhaṃ sāṃtvapūrvamidaṃ vacaḥ |
tatastānabravītsarvān sarvabhūtapitāmahaḥ

प्रसन्नोऽस्मि महादैत्या युष्माकं तपसा मुने ।
सर्वं दास्यामि युष्मभ्यं वरं ब्रूत यदीप्सितम्

prasanno'smi mahādaityā yuṣmākaṃ tapasā mune |
sarvaṃ dāsyāmi yuṣmabhyaṃ varaṃ brūta yadīpsitam

किमर्थं सुतपस्तप्तं कथयध्वं सुरद्विषां ।
सर्वेषां तपसो दाता सर्वकर्तास्मि सर्वदा

kimarthaṃ sutapastaptaṃ kathayadhvaṃ suradviṣāṃ |
sarveṣāṃ tapaso dātā sarvakartāsmi sarvadā

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा शनैस्ते स्वात्मनो गतम् ।
ऊचुः प्रांजलयस्सर्वे प्रणिपत्य पितामहम्

tasya tadvacanaṃ śrutvā śanaiste svātmano gatam |
ūcuḥ prāṃjalayassarve praṇipatya pitāmaham

यदि प्रसन्नो देवेश यदि देयो वरस्त्वया ।
अवध्यत्वं च सर्वेषां सर्वभूतेषु देहिनः

yadi prasanno deveśa yadi deyo varastvayā |
avadhyatvaṃ ca sarveṣāṃ sarvabhūteṣu dehinaḥ

स्थिरान् कुरु जगन्नाथ पांतु नः परिपंथिनः ।
जरारोगादयस्सर्वे नास्मान्मृत्युरगात् क्वचित्

sthirān kuru jagannātha pāṃtu naḥ paripaṃthinaḥ |
jarārogādayassarve nāsmānmṛtyuragāt kvacit

अजराश्चामरास्सर्वे भवाम इति नो मतम् ।
समृत्यवः करिष्यामस्सर्वानन्यांस्त्रिलोकके

ajarāścāmarāssarve bhavāma iti no matam |
samṛtyavaḥ kariṣyāmassarvānanyāṃstrilokake

लक्ष्म्या किं तद्विपुलया किं कार्यं हि पुरोत्तमैः ।
अन्यैश्च विपुलैर्भोगैस्स्थानैश्वर्येण वा पुनः

lakṣmyā kiṃ tadvipulayā kiṃ kāryaṃ hi purottamaiḥ |
anyaiśca vipulairbhogaissthānaiśvaryeṇa vā punaḥ

यत्रैव मृत्युना ग्रस्तो नियतं पंचभिर्दिनैः ।
व्यर्थं तस्याखिलं ब्रह्मन् निश्चितं न इतीव हि

yatraiva mṛtyunā grasto niyataṃ paṃcabhirdinaiḥ |
vyarthaṃ tasyākhilaṃ brahman niścitaṃ na itīva hi

इति श्रुत्वा वचस्तेषां दैत्यानां च तपस्विनाम् ।
प्रत्युवाच शिवं स्मृत्वा स्वप्रभुं गिरिशं विधिः

iti śrutvā vacasteṣāṃ daityānāṃ ca tapasvinām |
pratyuvāca śivaṃ smṛtvā svaprabhuṃ giriśaṃ vidhiḥ

नास्ति सर्वामरत्वं च निवर्तध्वमतोऽसुराः ।
अन्यं वरं वृणीध्वं वै यादृशो वो हि रोचते

nāsti sarvāmaratvaṃ ca nivartadhvamato'surāḥ |
anyaṃ varaṃ vṛṇīdhvaṃ vai yādṛśo vo hi rocate

जातो जनिष्यते नूनं जंतुः कोप्यसुराः क्वचित् ।
अजरश्चामरो लोके न भविष्यति भूतले

jāto janiṣyate nūnaṃ jaṃtuḥ kopyasurāḥ kvacit |
ajaraścāmaro loke na bhaviṣyati bhūtale

ऋते तु खंडपरशोः कालकालाद्धरेस्तथा ।
तौ धर्माधर्मपरमावव्यक्तौ व्यक्तरूपिणौ

ṛte tu khaṃḍaparaśoḥ kālakālāddharestathā |
tau dharmādharmaparamāvavyaktau vyaktarūpiṇau

संपीडनाय जगतो यदि स क्रियते तपः ।
सफलं तद्गतं वेद्यं तस्मात्सुविहितं तपः

saṃpīḍanāya jagato yadi sa kriyate tapaḥ |
saphalaṃ tadgataṃ vedyaṃ tasmātsuvihitaṃ tapaḥ

तद्विचार्य स्वयं बुद्ध्या न शक्यं यत्सुरासुरैः ।
दुर्लभं वा सुदुस्साध्यं मृत्युं वंचयतानघाः

tadvicārya svayaṃ buddhyā na śakyaṃ yatsurāsuraiḥ |
durlabhaṃ vā sudussādhyaṃ mṛtyuṃ vaṃcayatānaghāḥ

तत्किंचिन्मरणे हेतुं वृणीध्वं सत्त्वमाश्रिताः ।
येन मृत्युर्नैव वृतो रक्षतस्तत्पृथक् पृथक्

tatkiṃcinmaraṇe hetuṃ vṛṇīdhvaṃ sattvamāśritāḥ |
yena mṛtyurnaiva vṛto rakṣatastatpṛthak pṛthak

एतद्विधिवचः श्रुत्वा मुहूर्त्तं ध्यानमास्थिताः ।
प्रोचुस्ते चिंतयित्वाथ सर्वलोकपितामहम्

etadvidhivacaḥ śrutvā muhūrttaṃ dhyānamāsthitāḥ |
procuste ciṃtayitvātha sarvalokapitāmaham

भगवन्नास्ति नो वेश्म पराक्रमवतामपि ।
अधृष्याः शात्रवानां तु यन्न वत्स्यामहे सुखम्

bhagavannāsti no veśma parākramavatāmapi |
adhṛṣyāḥ śātravānāṃ tu yanna vatsyāmahe sukham

पुराणि त्रीणि नो देहि निर्मायात्यद्भुतानि हि ।
सर्वसंपत्समृद्धान्य प्रधृष्याणि दिवौकसाम्

purāṇi trīṇi no dehi nirmāyātyadbhutāni hi |
sarvasaṃpatsamṛddhānya pradhṛṣyāṇi divaukasām

वयं पुराणि त्रीण्येव समास्थाय महीमिमाम् ।
चरिष्यामो हि लोकेश त्वत्प्रसादाज्जगद्गुरो

vayaṃ purāṇi trīṇyeva samāsthāya mahīmimām |
cariṣyāmo hi lokeśa tvatprasādājjagadguro

तारकाक्षस्ततः प्राह यदभेद्यं सुरैरपि ।
करोति विश्वकर्मा तन्मम हेममयं पुरम्

tārakākṣastataḥ prāha yadabhedyaṃ surairapi |
karoti viśvakarmā tanmama hemamayaṃ puram

ययाचे कमलाक्षस्तु राजतं सुमहत्पुरम् ।
विद्युन्माली च संहृष्टो वज्रायसमयं महत्

yayāce kamalākṣastu rājataṃ sumahatpuram |
vidyunmālī ca saṃhṛṣṭo vajrāyasamayaṃ mahat

पुरेष्वेतेषु भो ब्रह्मन्नेकस्थानस्थितेषु च ।
मध्याह्नाभिजिते काले शीतांशौ पुष्प संस्थिते

pureṣveteṣu bho brahmannekasthānasthiteṣu ca |
madhyāhnābhijite kāle śītāṃśau puṣpa saṃsthite

उपर्युपर्यदृष्टेषु व्योम्नि लीलाभ्रसंस्थिते ।
वर्षत्सु कालमेघेषु पुष्करावर्तनामसु

uparyuparyadṛṣṭeṣu vyomni līlābhrasaṃsthite |
varṣatsu kālamegheṣu puṣkarāvartanāmasu

तथा वर्षसहस्राते समेष्यामः परस्परम् ।
एकीभावं गमिष्यंति पुराण्येतानि नान्यथा

tathā varṣasahasrāte sameṣyāmaḥ parasparam |
ekībhāvaṃ gamiṣyaṃti purāṇyetāni nānyathā

सर्वदेवमयो देवस्सर्वेषां मे कुहेलया ।
असंभवे रथे तिष्ठन् सर्वोपस्करणान्विते

sarvadevamayo devassarveṣāṃ me kuhelayā |
asaṃbhave rathe tiṣṭhan sarvopaskaraṇānvite

असंभाव्यैककांडेन भिनत्तु नगराणि नः ।
निर्वैरः कृत्तिवासास्तु योस्माकमिति नित्यशः

asaṃbhāvyaikakāṃḍena bhinattu nagarāṇi naḥ |
nirvairaḥ kṛttivāsāstu yosmākamiti nityaśaḥ

वंद्यः पूज्योभिवाद्यश्च सोस्माकं निर्दहेत्कथम् ।
इति चेतसि संधाय तादृशो भुवि दुर्लभः

vaṃdyaḥ pūjyobhivādyaśca sosmākaṃ nirdahetkatham |
iti cetasi saṃdhāya tādṛśo bhuvi durlabhaḥ

एतच्छ्रुत्वा वचस्तेषां ब्रह्मा लोकपितामहः ।
एवमस्तीति तान् प्राह सृष्टिकर्ता स्मरञ्शिवम्

etacchrutvā vacasteṣāṃ brahmā lokapitāmahaḥ |
evamastīti tān prāha sṛṣṭikartā smarañśivam

आज्ञां ददौ मयस्यापि कुत्र त्वं नगरत्रयम् ।
कांचनं राजतं चैव आयसं चेति भो मय

ājñāṃ dadau mayasyāpi kutra tvaṃ nagaratrayam |
kāṃcanaṃ rājataṃ caiva āyasaṃ ceti bho maya

इत्यादिश्य मयं ब्रह्मा प्रत्यक्षं प्राविशद्दिवम् ।
तेषां तारकपुत्राणां पश्यतां निजधाम हि

ityādiśya mayaṃ brahmā pratyakṣaṃ prāviśaddivam |
teṣāṃ tārakaputrāṇāṃ paśyatāṃ nijadhāma hi

ततो मयश्च तपसा चक्रे धीरः पुराण्यथ ।
कांचनं तारकाक्षस्य कमलाक्षस्य राजतम्

tato mayaśca tapasā cakre dhīraḥ purāṇyatha |
kāṃcanaṃ tārakākṣasya kamalākṣasya rājatam

विद्युन्माल्यायसं चैव त्रिविधं दुर्गमुत्तमम् ।
स्वर्गे व्योम्नि च भूमौ च क्रमाज्ज्ञेयानि तानि वै

vidyunmālyāyasaṃ caiva trividhaṃ durgamuttamam |
svarge vyomni ca bhūmau ca kramājjñeyāni tāni vai

दत्वा तेभ्यो सुरेभ्यश्च पुराणि त्रीणि वै मयः ।
प्रविवेश स्वयं तत्र हितकामपरायणः

datvā tebhyo surebhyaśca purāṇi trīṇi vai mayaḥ |
praviveśa svayaṃ tatra hitakāmaparāyaṇaḥ

एवं पुत्रत्रयं प्राप्य प्रविष्टास्तारकात्मजाः ।
बुभुजुस्सकलान्भोगान्महाबलपराक्रमाः

evaṃ putratrayaṃ prāpya praviṣṭāstārakātmajāḥ |
bubhujussakalānbhogānmahābalaparākramāḥ

कल्पद्रुमैश्च संकीर्णं गजवाजिसमाकुलम् ।
नानाप्रासादसंकीर्णं मणिजालसमा वृतम्

kalpadrumaiśca saṃkīrṇaṃ gajavājisamākulam |
nānāprāsādasaṃkīrṇaṃ maṇijālasamā vṛtam

सूर्यमण्डलसंकाशैर्विमानैस्सर्वतोमुखैः ।
पद्मरागमयैश्चैव शोभितं चन्द्रसन्निभैः

sūryamaṇḍalasaṃkāśairvimānaissarvatomukhaiḥ |
padmarāgamayaiścaiva śobhitaṃ candrasannibhaiḥ

प्रासादैर्गोपुरैर्दिव्यैः कैलासशिखरोपमैः ।
दिव्यस्त्रीजनसंकीर्णैर्गंधर्वैस्सिद्धचारणैः

prāsādairgopurairdivyaiḥ kailāsaśikharopamaiḥ |
divyastrījanasaṃkīrṇairgaṃdharvaissiddhacāraṇaiḥ

रुद्रालयैः प्रतिगृहमग्निहोत्रैः प्रतिष्ठितैः ।
द्विजोत्तमैश्शास्त्र ज्ञैश्शिवभक्तिरतैस्सदा

rudrālayaiḥ pratigṛhamagnihotraiḥ pratiṣṭhitaiḥ |
dvijottamaiśśāstra jñaiśśivabhaktirataissadā

वापीकूपतडागैश्च दीर्घिकाभिस्सुशोभितम् ।
उद्यानवनवृक्षैश्च स्वर्गच्युत गुणोत्तमैः

vāpīkūpataḍāgaiśca dīrghikābhissuśobhitam |
udyānavanavṛkṣaiśca svargacyuta guṇottamaiḥ

नदीनदसरिन्मुख्यपुष्करैः शोभितं सदा ।
सर्वकामफलाद्यैश्चानेकैर्वृक्षैर्मनोहरम्

nadīnadasarinmukhyapuṣkaraiḥ śobhitaṃ sadā |
sarvakāmaphalādyaiścānekairvṛkṣairmanoharam

मत्तमातंगयूथैश्च तुरंगैश्च सुशोभनैः ।
रथैश्च विविधाकारैश्शिबिकाभिरलंकृतम्

mattamātaṃgayūthaiśca turaṃgaiśca suśobhanaiḥ |
rathaiśca vividhākāraiśśibikābhiralaṃkṛtam

समयादिशिकैश्चैव क्रीडास्थानैः पृथक्पृथक् ।
वेदाध्ययनशालाभिर्विविधाभिः पृथक्पृथक्

samayādiśikaiścaiva krīḍāsthānaiḥ pṛthakpṛthak |
vedādhyayanaśālābhirvividhābhiḥ pṛthakpṛthak

अदृष्टं मनसा वाचा पापान्वितनरैस्सदा ।
महात्मभिश्शुभाचारैः पुण्यवद्भिः प्रवीक्ष्यते

adṛṣṭaṃ manasā vācā pāpānvitanaraissadā |
mahātmabhiśśubhācāraiḥ puṇyavadbhiḥ pravīkṣyate

पतिव्रताभिः सर्वत्र पावितं स्थलमुत्तमम् ।
पतिसेवनशीलाभिर्विमुखाभिः कुधर्मतः

pativratābhiḥ sarvatra pāvitaṃ sthalamuttamam |
patisevanaśīlābhirvimukhābhiḥ kudharmataḥ

दैत्यशूरैर्महाभागैस्सदारैस्ससुतैर्द्विजैः ।
श्रौतस्मार्तार्थतत्त्वज्ञैस्स्वधर्मनिरतैर्युतम्

daityaśūrairmahābhāgaissadāraissasutairdvijaiḥ |
śrautasmārtārthatattvajñaissvadharmaniratairyutam

व्यूढोरस्कैर्वृषस्कंधैस्सामयुद्धधरैस्सदा ।
प्रशांतैः कुपितैश्चैव कुब्जैर्वामनकैस्तथा

vyūḍhoraskairvṛṣaskaṃdhaissāmayuddhadharaissadā |
praśāṃtaiḥ kupitaiścaiva kubjairvāmanakaistathā

नीलोत्पलदलप्रख्यैर्नीलकुंचितमूर्द्धजैः ।
मयेन रक्षितैस्सर्वैश्शिक्षितैर्युद्धलालसैः

nīlotpaladalaprakhyairnīlakuṃcitamūrddhajaiḥ |
mayena rakṣitaissarvaiśśikṣitairyuddhalālasaiḥ

वरसमररतैर्युतं समंतादजशिवपूजनया विशुद्धवीर्यैः ।
रविमरुतमहेन्द्रसंनिकाशैस्सुरमथनैस्सुदृढैस्सुसेवितं यत्

varasamararatairyutaṃ samaṃtādajaśivapūjanayā viśuddhavīryaiḥ |
ravimarutamahendrasaṃnikāśaissuramathanaissudṛḍhaissusevitaṃ yat

शास्त्रवेदपुराणेषु येये धर्माः प्रकीर्तिताः ।
शिवप्रियास्सदा देवास्ते धर्मास्तत्र सर्वतः

śāstravedapurāṇeṣu yeye dharmāḥ prakīrtitāḥ |
śivapriyāssadā devāste dharmāstatra sarvataḥ

एवं लब्धवरास्ते तु दैतेयास्तारकात्मजाः ।
शैवं मयमुपाश्रित्य निवसंति स्म तत्र ह

evaṃ labdhavarāste tu daiteyāstārakātmajāḥ |
śaivaṃ mayamupāśritya nivasaṃti sma tatra ha

सर्वं त्रैलोक्यमुत्सार्य प्रविश्य नगराणि ते ।
कुर्वंति स्म महद्राज्यं शिवमार्गरतास्सदा

sarvaṃ trailokyamutsārya praviśya nagarāṇi te |
kurvaṃti sma mahadrājyaṃ śivamārgaratāssadā

ततो महान् गतः कालो वसतां पुण्यकर्मणाम् ।
यथासुखं यथाजोषं सद्राज्यं कुर्वतां मुने

tato mahān gataḥ kālo vasatāṃ puṇyakarmaṇām |
yathāsukhaṃ yathājoṣaṃ sadrājyaṃ kurvatāṃ mune