एकदा तु मुने तेन यज्ञः प्रारंभितो महान् ।
तत्राहूतास्तदा सर्वे दीक्षितेन सुरर्षयः
ekadā tu mune tena yajñaḥ prāraṃbhito mahān |
tatrāhūtāstadā sarve dīkṣitena surarṣayaḥ
इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीये सतीखंडे यज्ञप्रारंभो नाम सप्तविंशोऽध्यायः ॥
56 verses · 27 of 43
Daksha begins a great yajna at Kanakhala. Agastya, Kashyapa, Atri, Bhrigu, Dadhichi, Vyasa and many sages come with their families, along with the devas and Lokapalas. Brahma comes from Satyaloka and Vishnu from Vaikuntha, all clouded by Shiva's maya, and Tvashta builds them shining halls. Bhrigu and others serve as priests. Daksha does not invite Bhagwan Shiva, calling him a skull-bearer, nor Sati, his own daughter. Dadhichi rises and warns that without Mahadev, whose very name makes rites auspicious, the yajna is no yajna, and urges that Shiva and Sati be fetched. Daksha mocks Shiva as without lineage and lord of ghosts. Dadhichi foretells ruin and leaves, and other devotees of Shiva follow. Daksha calls them well gone, and the rest carry on the rite.
ब्रह्मोवाच
एकदा तु मुने तेन यज्ञः प्रारंभितो महान् ।
तत्राहूतास्तदा सर्वे दीक्षितेन सुरर्षयः
ekadā tu mune tena yajñaḥ prāraṃbhito mahān |
tatrāhūtāstadā sarve dīkṣitena surarṣayaḥ
महर्षयोऽखिलास्तत्र निर्जराश्च समागताः ।
यद्यज्ञकरणार्थं हि शिवमायाविमोहितः
maharṣayo'khilāstatra nirjarāśca samāgatāḥ |
yadyajñakaraṇārthaṃ hi śivamāyāvimohitaḥ
अगस्त्यः कश्यपोत्रिश्च वामदेवस्तथा भृगुः ।
दधीचिर्भगवान् व्यासो भारद्वाजोऽथ गौतमः
agastyaḥ kaśyapotriśca vāmadevastathā bhṛguḥ |
dadhīcirbhagavān vyāso bhāradvājo'tha gautamaḥ
पैलः पराशरो गर्गो भार्गवः ककुपस्सितः ।
सुमंतुत्रिककंकाश्च वैशंपायन एव च
pailaḥ parāśaro gargo bhārgavaḥ kakupassitaḥ |
sumaṃtutrikakaṃkāśca vaiśaṃpāyana eva ca
एते चान्ये च बहवो मुनयो हर्षिता ययु ।
मम पुत्रस्य दक्षस्य सदारास्ससुता मखम्
ete cānye ca bahavo munayo harṣitā yayu |
mama putrasya dakṣasya sadārāssasutā makham
तथा सर्वे सुरगणा लोकपाला महोदयाः ।
तथोपनिर्जरास्सर्वे स्वापकारबलान्विताः
tathā sarve suragaṇā lokapālā mahodayāḥ |
tathopanirjarāssarve svāpakārabalānvitāḥ
सत्यलोकात्समानीतो नुतोहं विश्वकारकः ।
ससुतस्स परीवारो मूर्तवेदापिसंयुतः
satyalokātsamānīto nutohaṃ viśvakārakaḥ |
sasutassa parīvāro mūrtavedāpisaṃyutaḥ
वैकुंठाच्च तथा विष्णुस्संप्रार्थ्य विविधादरात् ।
सपार्षदपरीवारस्समानीतो मखं प्रति
vaikuṃṭhācca tathā viṣṇussaṃprārthya vividhādarāt |
sapārṣadaparīvārassamānīto makhaṃ prati
एवमन्ये समायाता दक्षयज्ञं विमोहिताः ।
सत्कृतास्तेन दक्षेन सर्वे ते हि दुरात्मना
evamanye samāyātā dakṣayajñaṃ vimohitāḥ |
satkṛtāstena dakṣena sarve te hi durātmanā
भवनानि महार्हाणि सुप्रभाणि महांति च ।
त्वष्ट्रा कृतानि दिव्यानि तेभ्यो दत्तानि तेन वै
bhavanāni mahārhāṇi suprabhāṇi mahāṃti ca |
tvaṣṭrā kṛtāni divyāni tebhyo dattāni tena vai
तेषु सर्वेषु धिष्ण्येषु यथायोग्यं च संस्थिताः ।
सन्मानिता अराजंस्ते सकला विष्णुना मया
teṣu sarveṣu dhiṣṇyeṣu yathāyogyaṃ ca saṃsthitāḥ |
sanmānitā arājaṃste sakalā viṣṇunā mayā
वर्त्तमाने महायज्ञे तीर्थे कनखले तदा ।
ऋत्विजश्च कृतास्तेन भृग्वाद्याश्च तपोधनाः
varttamāne mahāyajñe tīrthe kanakhale tadā |
ṛtvijaśca kṛtāstena bhṛgvādyāśca tapodhanāḥ
अधिष्ठाता स्वयं विष्णुस्सह सर्वमरुद्गणैः ।
अहं तत्राऽभवं ब्रह्मा त्रयीविधिनिदर्शकः
adhiṣṭhātā svayaṃ viṣṇussaha sarvamarudgaṇaiḥ |
ahaṃ tatrā'bhavaṃ brahmā trayīvidhinidarśakaḥ
तथैव सर्वदिक्पाला द्वारपालाश्च रक्षकाः ।
सायुधास्सपरीवाराः कुतूहलकरास्सदा
tathaiva sarvadikpālā dvārapālāśca rakṣakāḥ |
sāyudhāssaparīvārāḥ kutūhalakarāssadā
उपतस्थे स्वयं यज्ञस्सुरूपस्तस्य चाध्वरे ।
सर्वे महामुनिश्रेष्ठाः स्वयं वेदधराऽभवन्
upatasthe svayaṃ yajñassurūpastasya cādhvare |
sarve mahāmuniśreṣṭhāḥ svayaṃ vedadharā'bhavan
तनूनपादपि निजं चक्रे रूपं सहस्रशः ।
हविषा ग्रहणायाशु तस्मिन् यज्ञे महोत्सवे
tanūnapādapi nijaṃ cakre rūpaṃ sahasraśaḥ |
haviṣā grahaṇāyāśu tasmin yajñe mahotsave
अष्टाशीतिसहस्राणि जुह्वति सह ऋत्विजः ।
उद्गातारश्चतुषष्टि सहस्राणि सुरर्षयः
aṣṭāśītisahasrāṇi juhvati saha ṛtvijaḥ |
udgātāraścatuṣaṣṭi sahasrāṇi surarṣayaḥ
अध्वर्यवोथ होतारस्तावन्तो नारदादयः ।
सप्तर्षयस्समा गाथाः कुर्वंति स्म पृथक्पृथक्
adhvaryavotha hotārastāvanto nāradādayaḥ |
saptarṣayassamā gāthāḥ kurvaṃti sma pṛthakpṛthak
गंधर्वविद्याधरसिद्धसंघानादित्यसंघान् सगणान् सयज्ञान् ।
संख्यावरान्नागचरान् समस्तान् वव्रे स दक्षो हि महाध्वरे स्वे
gaṃdharvavidyādharasiddhasaṃghānādityasaṃghān sagaṇān sayajñān |
saṃkhyāvarānnāgacarān samastān vavre sa dakṣo hi mahādhvare sve
द्विजर्षिराजर्षिसुरर्षिसंघा नृपास्समित्राः सचिवास्स सैन्याः ।
वसुप्रमुख्या गणदेवताश्च सर्वे वृतास्तेन मखोपवेत्त्राः
dvijarṣirājarṣisurarṣisaṃghā nṛpāssamitrāḥ sacivāssa sainyāḥ |
vasupramukhyā gaṇadevatāśca sarve vṛtāstena makhopavettrāḥ
दीक्षायुक्तस्तदा दक्षः कृतकौतुकमंगलः ।
भार्यया सहितो रेजे कृतस्वस्त्ययनो भृशम्
dīkṣāyuktastadā dakṣaḥ kṛtakautukamaṃgalaḥ |
bhāryayā sahito reje kṛtasvastyayano bhṛśam
तस्मिन् यज्ञे वृतश्शंभुर्न दक्षेण दुरात्मना ।
कपालीति विनिश्चित्य तस्य यज्ञार्हता न हि
tasmin yajñe vṛtaśśaṃbhurna dakṣeṇa durātmanā |
kapālīti viniścitya tasya yajñārhatā na hi
कपालिभार्येति सती दयिता स्वसुतापि च ।
नाहूता यज्ञविषये दक्षेणागुणदर्शिना
kapālibhāryeti satī dayitā svasutāpi ca |
nāhūtā yajñaviṣaye dakṣeṇāguṇadarśinā
एवं प्रवर्तमाने हि दक्षयज्ञे महोत्सवे ।
स्वकार्यलग्नास्तत्रासन् सर्वे तेऽध्वरसंमताः
evaṃ pravartamāne hi dakṣayajñe mahotsave |
svakāryalagnāstatrāsan sarve te'dhvarasaṃmatāḥ
एतस्मिन्नंतरेऽदृष्ट्वा तत्र वै शंकरं प्रभुम् ।
प्रोद्विग्नमानसश्शैवो दधीचो वाक्यमब्रवीत्
etasminnaṃtare'dṛṣṭvā tatra vai śaṃkaraṃ prabhum |
prodvignamānasaśśaivo dadhīco vākyamabravīt
दधीच उवाच
सर्वे शृणुत मद्वाक्यं देवर्षिप्रमुखा मुदा ।
कस्मान्नैवागतश्शंभुरस्मिन् यज्ञे महोत्सवे
sarve śṛṇuta madvākyaṃ devarṣipramukhā mudā |
kasmānnaivāgataśśaṃbhurasmin yajñe mahotsave
एते सुरेशा मुनयो महत्तरास्सलोकपालाश्च समागता हि ।
तथापि यज्ञस्तु न शोभते भृशं पिनाकिना तेन महात्मना विना
ete sureśā munayo mahattarāssalokapālāśca samāgatā hi |
tathāpi yajñastu na śobhate bhṛśaṃ pinākinā tena mahātmanā vinā
येनैव सर्वाण्यपि मंगलानि भवंति शंसन्ति महाविपश्चितः ।
सोऽसौ न दृष्टोऽत्र पुमान् पुराणो वृषध्वजो नीलगलः परेशः
yenaiva sarvāṇyapi maṃgalāni bhavaṃti śaṃsanti mahāvipaścitaḥ |
so'sau na dṛṣṭo'tra pumān purāṇo vṛṣadhvajo nīlagalaḥ pareśaḥ
अमंगलान्येव च मंगलानि भवंति येनाधिगतानि दक्षः ।
त्रिपंचकेनाप्यथ मंगलानि भवंति सद्यः परतः पुराणि
amaṃgalānyeva ca maṃgalāni bhavaṃti yenādhigatāni dakṣaḥ |
tripaṃcakenāpyatha maṃgalāni bhavaṃti sadyaḥ parataḥ purāṇi
तस्मात्त्वयैव कर्तव्यमाह्वानं परमेशितुः ।
त्वरितं ब्रह्मणा वापि विष्णुना प्रभुविष्णुना
tasmāttvayaiva kartavyamāhvānaṃ parameśituḥ |
tvaritaṃ brahmaṇā vāpi viṣṇunā prabhuviṣṇunā
इन्द्रेण लोकपालैश्च द्विजैस्सिद्धैस्सहाधुना ।
सर्वथाऽऽनयनीयोसौ शंकरो यज्ञपूर्त्तये
indreṇa lokapālaiśca dvijaissiddhaissahādhunā |
sarvathā''nayanīyosau śaṃkaro yajñapūrttaye
सर्वैर्भवद्भिर्गंतव्यं यत्र देवो महेश्वरः ।
दाक्षायण्या समं शम्भुमानयध्वं त्वरान्विताः
sarvairbhavadbhirgaṃtavyaṃ yatra devo maheśvaraḥ |
dākṣāyaṇyā samaṃ śambhumānayadhvaṃ tvarānvitāḥ
तेन सर्वं पवित्रं स्याच्छम्भुना परमात्मना ।
अत्रागतेन देवेशास्सांबेन परमात्मना
tena sarvaṃ pavitraṃ syācchambhunā paramātmanā |
atrāgatena deveśāssāṃbena paramātmanā
यस्य स्मृत्या च नामोक्त्या समग्रं सुकृतं भवेत् ।
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन ह्यानेतव्यो वृषध्वजः
yasya smṛtyā ca nāmoktyā samagraṃ sukṛtaṃ bhavet |
tasmātsarvaprayatnena hyānetavyo vṛṣadhvajaḥ
समागते शंकरेऽत्र पावनो हि भवेन्मखः ।
भविष्यत्यन्यथाऽपूर्णः सत्यमेतद्ब्रवीम्यहम्
samāgate śaṃkare'tra pāvano hi bhavenmakhaḥ |
bhaviṣyatyanyathā'pūrṇaḥ satyametadbravīmyaham
ब्रह्मोवाच
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा दक्षो रोषसमन्वितः ।
उवाच त्वरितं मूढः प्रहसन्निव दुष्टधीः
tasya tadvacanaṃ śrutvā dakṣo roṣasamanvitaḥ |
uvāca tvaritaṃ mūḍhaḥ prahasanniva duṣṭadhīḥ
मूलं विष्णुर्देवतानां यत्र धर्मस्सनातनः ।
समानीतो मया सम्यक् किमूनं यज्ञकर्मणि
mūlaṃ viṣṇurdevatānāṃ yatra dharmassanātanaḥ |
samānīto mayā samyak kimūnaṃ yajñakarmaṇi
यस्मिन्वेदाश्च यज्ञाश्च कर्माणि विविधानि च ।
प्रतिष्ठितानि सर्वाणि सोऽसौ विष्णुरिहागतः
yasminvedāśca yajñāśca karmāṇi vividhāni ca |
pratiṣṭhitāni sarvāṇi so'sau viṣṇurihāgataḥ
सत्यलोकात्समायातो ब्रह्मा लोकपितामहः ।
वेदैस्सोपनिषद्भिश्च विविधैरागमैस्सह
satyalokātsamāyāto brahmā lokapitāmahaḥ |
vedaissopaniṣadbhiśca vividhairāgamaissaha
तथा सुरगणैस्साकमागतस्सुरराट् स्वयम् ।
तथा यूयं समायाता ऋषयो वीतकल्मषाः
tathā suragaṇaissākamāgatassurarāṭ svayam |
tathā yūyaṃ samāyātā ṛṣayo vītakalmaṣāḥ
येये यज्ञोचिताश्शांताः पात्रभूतास्समागताः ।
वेदवेदार्थतत्त्वज्ञास्सर्वे यूयं दृढव्रताः
yeye yajñocitāśśāṃtāḥ pātrabhūtāssamāgatāḥ |
vedavedārthatattvajñāssarve yūyaṃ dṛḍhavratāḥ
अत्रैव च किमस्माकं रुद्रेणापि प्रयोजनम् ।
कन्या दत्ता मया विप्र ब्रह्मणा नोदितेन हि
atraiva ca kimasmākaṃ rudreṇāpi prayojanam |
kanyā dattā mayā vipra brahmaṇā noditena hi
हरोऽकुलीनोसौ विप्र पितृमातृविवर्जितः ।
भूतप्रेतपिशाचानां पतिरेको दुरत्ययः
haro'kulīnosau vipra pitṛmātṛvivarjitaḥ |
bhūtapretapiśācānāṃ patireko duratyayaḥ
आत्मसंभावितो मूढ स्तब्धो मौनी समत्सरः ।
कर्मण्यस्मिन्न योग्योसौ नानीतो हि मयाऽधुना
ātmasaṃbhāvito mūḍha stabdho maunī samatsaraḥ |
karmaṇyasminna yogyosau nānīto hi mayā'dhunā
तस्मात्त्वमीदृशं वाक्यं पुनर्वाच्यं न हि क्वचित् ।
सर्वेर्भवद्भिः कर्तव्यो यज्ञो मे सफलो महान्
tasmāttvamīdṛśaṃ vākyaṃ punarvācyaṃ na hi kvacit |
sarverbhavadbhiḥ kartavyo yajño me saphalo mahān
एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य दधीचो वाक्यमब्रवीत् ।
सर्वेषां शृण्वतां देवमुनीनां सारसं युतम्
etacchrutvā vacastasya dadhīco vākyamabravīt |
sarveṣāṃ śṛṇvatāṃ devamunīnāṃ sārasaṃ yutam
दधीच उवाच
अयज्ञोयं महाजातो विना तेन शिवेन हि ।
विनाशोपि विशेषेण ह्यत्र ते हि भविष्यति
ayajñoyaṃ mahājāto vinā tena śivena hi |
vināśopi viśeṣeṇa hyatra te hi bhaviṣyati
एवमुक्त्वा दधीचोसावेक एव विनिर्गतः ।
यज्ञवाटाच्च दक्षस्य त्वरितः स्वाश्रमं ययौ
evamuktvā dadhīcosāveka eva vinirgataḥ |
yajñavāṭācca dakṣasya tvaritaḥ svāśramaṃ yayau
ततोन्ये शांकरा ये च मुख्याश्शिवमतानुगाः ।
निर्ययुस्स्वाश्रमान् सद्यश्शापं दत्त्वा तथैव च
tatonye śāṃkarā ye ca mukhyāśśivamatānugāḥ |
niryayussvāśramān sadyaśśāpaṃ dattvā tathaiva ca
मुनौ विनिर्गते तस्मिन् मखादन्येषु दुष्टधीः ।
शिवद्रोही मुनीन् दक्षः प्रहसन्निदमब्रवीत्
munau vinirgate tasmin makhādanyeṣu duṣṭadhīḥ |
śivadrohī munīn dakṣaḥ prahasannidamabravīt
दक्ष उवाच
गतः शिवप्रियो विप्रो दधीचो नाम नामतः ।
अन्ये तथाविधा ये च गतास्ते मम चाध्वरात्
gataḥ śivapriyo vipro dadhīco nāma nāmataḥ |
anye tathāvidhā ye ca gatāste mama cādhvarāt
एतच्छुभतरं जातं संमतं मे हि सर्वथा ।
सत्यं ब्रवीमि देवेश सुराश्च मुनयस्तथा
etacchubhataraṃ jātaṃ saṃmataṃ me hi sarvathā |
satyaṃ bravīmi deveśa surāśca munayastathā
विनष्टचित्ता मंदाश्च मिथ्यावादरताः खलाः ।
वेदबाह्या दुराचारास्त्याज्यास्ते मखकर्मणि
vinaṣṭacittā maṃdāśca mithyāvādaratāḥ khalāḥ |
vedabāhyā durācārāstyājyāste makhakarmaṇi
वेदवादरता यूयं सर्वे विष्णुपुरोगमाः ।
यज्ञं मे सफलं विप्रास्सुराः कुर्वंतु माऽचिरम्
vedavādaratā yūyaṃ sarve viṣṇupurogamāḥ |
yajñaṃ me saphalaṃ viprāssurāḥ kurvaṃtu mā'ciram
ब्रह्मोवाच
इत्याकर्ण्य वचस्तस्य शिवमायाविमोहिताः ।
यन्मखे देवयजनं चक्रुस्सर्वे सुरर्षयः
ityākarṇya vacastasya śivamāyāvimohitāḥ |
yanmakhe devayajanaṃ cakrussarve surarṣayaḥ
इति तन्मखशापो हि वर्णितो मे मुनीश्वर ।
यज्ञविध्वंसयोगोपि प्रोच्यते शृणु सादरम्
iti tanmakhaśāpo hi varṇito me munīśvara |
yajñavidhvaṃsayogopi procyate śṛṇu sādaram
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)