ततो मेना पुरस्सा वै सुता भूत्वा महाद्युतिः ।
चकार रोदनं तत्र लौकिकीं गतिमाश्रिता
tato menā purassā vai sutā bhūtvā mahādyutiḥ |
cakāra rodanaṃ tatra laukikīṃ gatimāśritā
इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां तृतीये पार्वतीखण्डे पार्वतीबाल्यलीलावर्णनंनाम सप्तमो ऽध्यायः ॥
25 verses · 7 of 55
Born as Mena's daughter, Devi cries like any newborn, and her radiance dims the night lamps around the birth bed. The women of the palace gather in joy and a servant runs to tell Himavan, who comes with his purohita and brahmanas and gazes at the child, dark as a blue lotus. Music, dancing and gifts fill the city; the jatakarma is done and alms are given at the gate. On an auspicious hour Himavan names her Kali. Her kin call her Parvati, and because her mother said "U ma", forbidding her tapas, she becomes known as Uma. She grows like the moon's crescent, plays with balls and dolls on the sandbanks of the Ganga, and when taught by her guru, the learning of her former birth returns to her.
ब्रह्मोवाच
ततो मेना पुरस्सा वै सुता भूत्वा महाद्युतिः ।
चकार रोदनं तत्र लौकिकीं गतिमाश्रिता
tato menā purassā vai sutā bhūtvā mahādyutiḥ |
cakāra rodanaṃ tatra laukikīṃ gatimāśritā
अरिष्टशय्यां परितस्सद्विसारिसुतेजसा ।
निशीथदीपा विहतत्विष आसन्नरं मुने
ariṣṭaśayyāṃ paritassadvisārisutejasā |
niśīthadīpā vihatatviṣa āsannaraṃ mune
श्रुत्वा तद्रोदनं रम्यं गृहस्थास्सर्वयोषितः ।
जहृषुस्सम्भ्रमात्तत्रागताः प्रीतिपुरस्सराः
śrutvā tadrodanaṃ ramyaṃ gṛhasthāssarvayoṣitaḥ |
jahṛṣussambhramāttatrāgatāḥ prītipurassarāḥ
तच्छुद्धान्तचरः शीघ्रं शशंस भूभृते तदा ।
पार्वतीजन्म सुखदं देवकार्यकरं शुभम्
tacchuddhāntacaraḥ śīghraṃ śaśaṃsa bhūbhṛte tadā |
pārvatījanma sukhadaṃ devakāryakaraṃ śubham
तच्छुद्धान्तचरायाशु पुत्रीजन्म सुशंसते ।
सितातपत्रं नादेयमासीत्तस्य महीभृतः
tacchuddhāntacarāyāśu putrījanma suśaṃsate |
sitātapatraṃ nādeyamāsīttasya mahībhṛtaḥ
गतस्तत्र गिरिः प्रीत्या सपुरोहितसद्विजः ।
ददर्श तनयां तान्तु शोभमानां सुभाससा
gatastatra giriḥ prītyā sapurohitasadvijaḥ |
dadarśa tanayāṃ tāntu śobhamānāṃ subhāsasā
नीलोत्पलदल श्यामां सुद्युतिं सुमनोरमाम् ।
दृष्ट्वा च तादृशीं कन्यां मुमोदाति गिरीश्वरः
nīlotpaladala śyāmāṃ sudyutiṃ sumanoramām |
dṛṣṭvā ca tādṛśīṃ kanyāṃ mumodāti girīśvaraḥ
सर्वे च मुमुदुस्तत्र पौराश्च पुरुषाः स्त्रियः ।
तदोत्सवो महानासीन्नेदुर्वाद्यानि भूरिशः
sarve ca mumudustatra paurāśca puruṣāḥ striyaḥ |
tadotsavo mahānāsīnnedurvādyāni bhūriśaḥ
बभूव मंगलं गानं ननृतुर्वारयोषितः ।
दानं ददौ द्विजातिभ्यो जातकर्मविधाय च
babhūva maṃgalaṃ gānaṃ nanṛturvārayoṣitaḥ |
dānaṃ dadau dvijātibhyo jātakarmavidhāya ca
अथ द्वारं समागत्य चकार सुमहोत्सवम् ।
हिमाचलः प्रसन्नात्मा भिक्षुभ्यो द्रविणन्ददौ
atha dvāraṃ samāgatya cakāra sumahotsavam |
himācalaḥ prasannātmā bhikṣubhyo draviṇandadau
अथो मुहूर्त्ते सुमते हिमवान्मुनिभिः सह ।
नामाऽकरोत्सुतायास्तु कालीत्यादि सुखप्रदम्
atho muhūrtte sumate himavānmunibhiḥ saha |
nāmā'karotsutāyāstu kālītyādi sukhapradam
दानं ददौ तदा प्रीत्या द्विजेभ्यो बहु सादरम् ।
उत्सवं कारयामास विविधं गानपूर्व्वकम्
dānaṃ dadau tadā prītyā dvijebhyo bahu sādaram |
utsavaṃ kārayāmāsa vividhaṃ gānapūrvvakam
इत्थं कृत्वोत्सवं भूरि कालीं पश्यन्मुहुर्मुहुः ।
लेभे मुदं सपत्नीको बहुपुत्रोऽपि भूधरः
itthaṃ kṛtvotsavaṃ bhūri kālīṃ paśyanmuhurmuhuḥ |
lebhe mudaṃ sapatnīko bahuputro'pi bhūdharaḥ
तत्र सा ववृधे देवी गिरिराजगृहे शिवा ।
गंगेव वर्षासमये शरदीवाथ चन्द्रिका
tatra sā vavṛdhe devī girirājagṛhe śivā |
gaṃgeva varṣāsamaye śaradīvātha candrikā
एवं सा कालिका देवी चार्वङ्गी चारुदर्शना ।
दध्रे चानुदिनं रम्यां चन्द्रबिम्बकलामिव
evaṃ sā kālikā devī cārvaṅgī cārudarśanā |
dadhre cānudinaṃ ramyāṃ candrabimbakalāmiva
कुलोचितेन नाम्ना तां पार्वतीत्याजुहावहा ।
बन्धुप्रियां बन्धुजनः सौशील्यगुणसंयुताम्
kulocitena nāmnā tāṃ pārvatītyājuhāvahā |
bandhupriyāṃ bandhujanaḥ sauśīlyaguṇasaṃyutām
उमेति मात्रा तपसे निषिद्धा कालिका च सा ।
पश्चादुमाख्यां सुमुखी जगाम भुवने मुने
umeti mātrā tapase niṣiddhā kālikā ca sā |
paścādumākhyāṃ sumukhī jagāma bhuvane mune
दृष्टिः पुत्रवतोऽप्यद्रेस्तस्मिंस्तृप्तिं जगाम न ।
अपत्ये पार्वतीत्याख्ये सर्वसौभाग्य संयुते
dṛṣṭiḥ putravato'pyadrestasmiṃstṛptiṃ jagāma na |
apatye pārvatītyākhye sarvasaubhāgya saṃyute
मधोरनन्तपुष्पस्य चूते हि भ्रमरावलिः ।
विशेषसंगा भवति सहकारे मुनीश्वर
madhoranantapuṣpasya cūte hi bhramarāvaliḥ |
viśeṣasaṃgā bhavati sahakāre munīśvara
पूतो विभूषितश्चापि स बभूव तया गिरिः ।
संस्कारवत्येव गिरा मनीषीव हिमालयः
pūto vibhūṣitaścāpi sa babhūva tayā giriḥ |
saṃskāravatyeva girā manīṣīva himālayaḥ
प्रभामहत्या शिखयेव दीपो भुवनस्य च ।
त्रिमार्गयेव सन्मार्गस्तद्वद्गिरिजया गिरिः
prabhāmahatyā śikhayeva dīpo bhuvanasya ca |
trimārgayeva sanmārgastadvadgirijayā giriḥ
कन्दुकैः कृत्रिमैः पुत्रैस्सखीमध्यगता च सा ।
गंगासैकतवेदीभिर्बाल्ये रेमे मुहुर्मुहुः
kandukaiḥ kṛtrimaiḥ putraissakhīmadhyagatā ca sā |
gaṃgāsaikatavedībhirbālye reme muhurmuhuḥ
अथ देवी शिवा सा चोपदेशसमये मुने ।
पपाठ विद्यात्सुप्रीत्या यतचित्ता च सद्गुरोः
atha devī śivā sā copadeśasamaye mune |
papāṭha vidyātsuprītyā yatacittā ca sadguroḥ
प्राक्तना जन्मविद्यास्तां शरदीव प्रपेदिरे ।
हंसालिस्स्वर्णदी नक्तमात्मभासो महौषधिम्
prāktanā janmavidyāstāṃ śaradīva prapedire |
haṃsālissvarṇadī naktamātmabhāso mahauṣadhim
इत्थं सुवर्णिता लीला शिवायाः काचिदेव हि ।
अन्यलीलाम्प्रवक्ष्येऽहं शृणु त्वं प्रेमतो मुने
itthaṃ suvarṇitā līlā śivāyāḥ kācideva hi |
anyalīlāmpravakṣye'haṃ śṛṇu tvaṃ premato mune
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)