प्रोवाच मेनामामन्त्र्य यात्रामस्याश्च कारय
provāca menāmāmantrya yātrāmasyāśca kāraya
इति श्रीशिवमहापुराणे ब्रह्मनारदसंवादे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां तृतीये पार्वतीखण्डे शिवकैलासगमनवर्णनं नाम पञ्चपञ्चाशत्तमोऽध्यायः ॥
38 verses · 55 of 55
Shiva asks Mena to send Parvati off. Mena calls her daughter, holds her again and again and weeps aloud; Parvati weeps too, and the women faint with grief. Himavan comes with his sons, clasps her to his chest and cries, 'Where are you going?' Parvati bows to her parents and guru, the brahmins announce the lagna for departure, and she is seated in a palanquin. Himavan and his sons go with her to where Shiva waits with the devas. Then Shiva asks whether she remembers her former birth, and she says she remembers all. Shiva feasts the devas; they praise Him and depart, and He and Parvati dwell joyfully on Kailasa. Hearing this katha, Brahma says, grants Shivaloka.
ब्रह्मोवाच
प्रोवाच मेनामामन्त्र्य यात्रामस्याश्च कारय
provāca menāmāmantrya yātrāmasyāśca kāraya
तथास्त्विति च सम्प्रोच्य प्रेमवश्या बभूव सा ।
धृतिन्धृत्वाहूय कालीं विश्लेषविरहा कुला
tathāstviti ca samprocya premavaśyā babhūva sā |
dhṛtindhṛtvāhūya kālīṃ viśleṣavirahā kulā
अत्युच्चै रोदनं चक्रे संश्लिष्य च पुनः पुनः ।
पार्वत्यपि रुरोदोच्चैरुच्चरन्ती कृपावचः
atyuccai rodanaṃ cakre saṃśliṣya ca punaḥ punaḥ |
pārvatyapi rurodoccairuccarantī kṛpāvacaḥ
शैलप्रिया शिवा चापि मूर्च्छामाप शुचार्दिता ।
मूर्च्छाम्प्रापुर्देवपत्न्यः पार्वत्या रोदनेन च
śailapriyā śivā cāpi mūrcchāmāpa śucārditā |
mūrcchāmprāpurdevapatnyaḥ pārvatyā rodanena ca
सर्वाश्च रुरुदुर्नार्य्यस्सर्वमासीदचेतनम् ।
स्वयं रुरोद योगीशो गच्छन्कोन्य परः प्रभुः
sarvāśca rurudurnāryyassarvamāsīdacetanam |
svayaṃ ruroda yogīśo gacchankonya paraḥ prabhuḥ
एतस्मिन्नन्तरे शीघ्रमाजगाम हिमालयः ।
ससर्वतनयस्तत्र सचिवैश्च द्विजैः परैः
etasminnantare śīghramājagāma himālayaḥ |
sasarvatanayastatra sacivaiśca dvijaiḥ paraiḥ
स्वयं रुरोद मोहेन वत्सां कृत्वा स्ववक्षसि ।
क्व यासीत्येवमुच्चार्य शून्यं कृत्वा मुहुर्मुहुः
svayaṃ ruroda mohena vatsāṃ kṛtvā svavakṣasi |
kva yāsītyevamuccārya śūnyaṃ kṛtvā muhurmuhuḥ
ततः पुरोहितो विप्रैरध्यात्मविद्यया सुखम् ।
सर्वान्प्रबोधयामास कृपया ज्ञानवत्तरः
tataḥ purohito viprairadhyātmavidyayā sukham |
sarvānprabodhayāmāsa kṛpayā jñānavattaraḥ
ननाम पार्वती भक्त्या मातरम्पितरं गुरुम् ।
महामाया भवाचाराद्रुरोदोच्चैर्मुहुर्मुहुः
nanāma pārvatī bhaktyā mātarampitaraṃ gurum |
mahāmāyā bhavācārādrurodoccairmuhurmuhuḥ
पार्वत्या रोदनेनैव रुरुदुस्सर्वयोषितः ।
नितरां जननी मेना यामयो भ्रातरस्तथा
pārvatyā rodanenaiva rurudussarvayoṣitaḥ |
nitarāṃ jananī menā yāmayo bhrātarastathā
पुनः पुनः शिवामाता यामयोऽन्याश्च योषितः ।
भ्रातरो जनकः प्रेम्णा रुरुदुर्बद्धसौहृदाः
punaḥ punaḥ śivāmātā yāmayo'nyāśca yoṣitaḥ |
bhrātaro janakaḥ premṇā rurudurbaddhasauhṛdāḥ
तदा विप्राः समागत्य बोधयामासुरादरात् ।
लग्नन्निवेदयामासुर्यात्रायास्सुखदम्परम्
tadā viprāḥ samāgatya bodhayāmāsurādarāt |
lagnannivedayāmāsuryātrāyāssukhadamparam
ततो हिमालयो मेनां धृत्वा धैर्य्यम्विवेकतः ।
शिबिकामानयामास शिवारोहणहेतवे
tato himālayo menāṃ dhṛtvā dhairyyamvivekataḥ |
śibikāmānayāmāsa śivārohaṇahetave
शिवामारोहयामासुस्तत्र विप्राङ्गनाश्च ताम् ।
आशिषम्प्रददुस्सर्वाः पिता माता द्विजास्तथा
śivāmārohayāmāsustatra viprāṅganāśca tām |
āśiṣampradadussarvāḥ pitā mātā dvijāstathā
महाराज्ञ्युपचाराँश्च ददौ मेना गिरिस्तथा ।
नानाद्रव्यसमूहं च परेषान्दुर्लभं शुभम्
mahārājñyupacārām̐śca dadau menā giristathā |
nānādravyasamūhaṃ ca pareṣāndurlabhaṃ śubham
शिवा नत्वा गुरून्सर्वाञ् जनकं जननीन्तथा ।
द्विजान्पुरोहितं यामीस्त्रीस्तथान्या ययौ मुने
śivā natvā gurūnsarvāñ janakaṃ jananīntathā |
dvijānpurohitaṃ yāmīstrīstathānyā yayau mune
हिमाचलोऽपि ससुतोऽगच्छत्स्नेहवशी बुधः ।
प्राप्तस्तत्र प्रभुर्यत्र सामरः प्रीतिमावहन्
himācalo'pi sasuto'gacchatsnehavaśī budhaḥ |
prāptastatra prabhuryatra sāmaraḥ prītimāvahan
प्रीत्याभिरेभिरे सर्वे महोत्सवपुर स्सरम् ।
प्रभुम्प्रणेमुस्ते भक्त्या प्रशंसन्तोऽविशन्पुरीम्
prītyābhirebhire sarve mahotsavapura ssaram |
prabhumpraṇemuste bhaktyā praśaṃsanto'viśanpurīm
जातिस्मरां स्मारयामि नित्यं स्मरसि चेद्वद ।
लीलया त्वाञ्च देवेशि सदा प्राणप्रिया मम
jātismarāṃ smārayāmi nityaṃ smarasi cedvada |
līlayā tvāñca deveśi sadā prāṇapriyā mama
इत्याकर्ण्य महेशस्य स्वनाथस्याथ पार्वती ।
शङ्करस्य प्रिया नित्यं सस्मितोवाच सा सती
ityākarṇya maheśasya svanāthasyātha pārvatī |
śaṅkarasya priyā nityaṃ sasmitovāca sā satī
पार्वत्युवाच
सर्वं स्मरामि प्राणेश मौनी भूतो भवेति च ।
प्रस्तावोचितमद्याशु कार्यं कुरु नमोऽस्तु ते
sarvaṃ smarāmi prāṇeśa maunī bhūto bhaveti ca |
prastāvocitamadyāśu kāryaṃ kuru namo'stu te
ब्रह्मोवाच
इत्याकर्ण्य प्रियावाक्यं सुधाधाराशतोपमम् ।
मुमुदेऽतीव विश्वेशो लौकिकाचारतत्परः
ityākarṇya priyāvākyaṃ sudhādhārāśatopamam |
mumude'tīva viśveśo laukikācāratatparaḥ
शिवः सम्भृतसम्भारो नानावस्तुमनोहरम् ।
भोजयामास देवश्च नारायणपुरोगमान्
śivaḥ sambhṛtasambhāro nānāvastumanoharam |
bhojayāmāsa devaśca nārāyaṇapurogamān
तथान्यान्निखिलान्प्रीत्या स्वविवाहसमागतान् ।
भोजयामास सुरसमन्नम्बहुविधम्प्रभुः
tathānyānnikhilānprītyā svavivāhasamāgatān |
bhojayāmāsa surasamannambahuvidhamprabhuḥ
ततो भुक्त्वा च ते देवा नानारत्न विभूषिताः ।
सस्त्रीकास्सगणास्सर्वे प्रणेमुश्चंद्रशेखरम्
tato bhuktvā ca te devā nānāratna vibhūṣitāḥ |
sastrīkāssagaṇāssarve praṇemuścaṃdraśekharam
संस्तुत्य वाग्भिरिष्टाभिः परिक्रम्य मुदान्विताः ।
प्रशंसन्तो विवाहञ्च स्वधामानि ययुस्ततः
saṃstutya vāgbhiriṣṭābhiḥ parikramya mudānvitāḥ |
praśaṃsanto vivāhañca svadhāmāni yayustataḥ
नारायणं मुने मां च प्रणनाम शिवस्स्वयम् ।
लौकिकाचारमाश्रित्य यथा विष्णुश्च कश्यपम्
nārāyaṇaṃ mune māṃ ca praṇanāma śivassvayam |
laukikācāramāśritya yathā viṣṇuśca kaśyapam
मयाश्लिष्याशिषन्दत्त्वा शिवस्य पुनरग्रतः ।
मत्वा वै तं परं ब्रह्म चक्रे च स्तुतिरुत्तमा
mayāśliṣyāśiṣandattvā śivasya punaragrataḥ |
matvā vai taṃ paraṃ brahma cakre ca stutiruttamā
तमामन्त्र्य मया विष्णुस्साञ्जलिश्शिवयोर्मुदा ।
प्रशंसंस्तद्विवाहञ्च जगाम स्वालयम्परम्
tamāmantrya mayā viṣṇussāñjaliśśivayormudā |
praśaṃsaṃstadvivāhañca jagāma svālayamparam
शिवोऽपि स्वगिरौ तस्थौ पार्वत्या विहरन्मुदा ।
सर्वे गणास्सुखं प्रापुरतीव स्वभजञ्छिवौ
śivo'pi svagirau tasthau pārvatyā viharanmudā |
sarve gaṇāssukhaṃ prāpuratīva svabhajañchivau
इत्येवङ्क थितस्तात शिवोद्वाहस्सुमंगलः ।
शोकघ्नो हर्षजनक आयुष्यो धनवर्द्धनः
ityevaṅka thitastāta śivodvāhassumaṃgalaḥ |
śokaghno harṣajanaka āyuṣyo dhanavarddhanaḥ
य इमं शृणुयान्नित्यं शुचिस्तद्गतमानसः ।
श्रावयेद्वाथ नियमाच्छिवलोकमवाप्नुयात्
ya imaṃ śṛṇuyānnityaṃ śucistadgatamānasaḥ |
śrāvayedvātha niyamācchivalokamavāpnuyāt
इदमाख्यानमाख्यातमद्भुतं मंगलायनम् ।
सर्वविघ्नप्रशमनं सर्वव्याधिविनाशनम्
idamākhyānamākhyātamadbhutaṃ maṃgalāyanam |
sarvavighnapraśamanaṃ sarvavyādhivināśanam
यशस्यं स्वर्ग्यमायुष्यं पुत्रपौत्रकरम्परम् ।
सर्वकामप्रदं चेह भुक्तिदं मुक्तिदं सदा
yaśasyaṃ svargyamāyuṣyaṃ putrapautrakaramparam |
sarvakāmapradaṃ ceha bhuktidaṃ muktidaṃ sadā
अपमृत्युप्रशमनं महाशान्तिकरं शुभम् ।
सर्वदुस्स्वप्नप्रशमनं बुद्धिप्रज्ञादिसाधनम्
apamṛtyupraśamanaṃ mahāśāntikaraṃ śubham |
sarvadussvapnapraśamanaṃ buddhiprajñādisādhanam
शिवोत्सवेषु सर्वेषु पठितव्यम्प्रयत्नतः ।
शुभेप्सुभिर्जनैः प्रीत्या शिवसन्तोषकारणम्
śivotsaveṣu sarveṣu paṭhitavyamprayatnataḥ |
śubhepsubhirjanaiḥ prītyā śivasantoṣakāraṇam
पठेत्प्रतिष्ठाकाले तु देवादीनां विशेषतः ।
शिवस्य सर्वकार्यस्य प्रारम्भे च सुप्रीतितः
paṭhetpratiṣṭhākāle tu devādīnāṃ viśeṣataḥ |
śivasya sarvakāryasya prārambhe ca suprītitaḥ
शृणुयाद्वा शुचिर्भूत्वा चरितं शिवयोश्शिवम् ।
सिध्यन्ति सर्वकार्याणि सत्यं सत्यं न संशयः
śṛṇuyādvā śucirbhūtvā caritaṃ śivayośśivam |
sidhyanti sarvakāryāṇi satyaṃ satyaṃ na saṃśayaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)