नियत्यधस्तात्प्रकृतेरुपरिस्थः पुमानिति ।
पूर्वत्र भवता प्रोक्तमिदानीं कथमन्यथा
niyatyadhastātprakṛteruparisthaḥ pumāniti |
pūrvatra bhavatā proktamidānīṃ kathamanyathā
इति श्रीशिवमहापुराणे षष्ठ्यां कैलाससंहितायां शिवाद्वैतज्ञानकथनादि सृष्टिकथनं नाम सप्तदशोऽध्यायः ॥
49 verses · 17 of 23
Vamadeva asks how the Purusha stands both below niyati and above prakriti. Skanda calls this the Advaita Shaiva teaching, which allows no duality: Shiva himself, by his own will, seems contracted and becomes the Purusha. He lists the tattvas from prakriti down to the elements and settles whether the elements come from the kalas or the tanmatras. Sun, stars, gods, mountains, rivers and seas all rest in this, and the world of male and female is Shiva and Shakti. The disciple who meditates "I am Sadashiva" becomes a guru, Shiva himself. Skanda says he would strike off the head of anyone who holds otherwise. He praises Vamadeva, whose ash once freed a great pishacha, and bids him spread Shiva's way.
वामदेव उवाच
नियत्यधस्तात्प्रकृतेरुपरिस्थः पुमानिति ।
पूर्वत्र भवता प्रोक्तमिदानीं कथमन्यथा
niyatyadhastātprakṛteruparisthaḥ pumāniti |
pūrvatra bhavatā proktamidānīṃ kathamanyathā
मायया संकुचद्रूपस्तदधस्तादिति प्रभो ।
इति मे संशयं नाथ छेत्तुमर्हसि तत्त्वतः
māyayā saṃkucadrūpastadadhastāditi prabho |
iti me saṃśayaṃ nātha chettumarhasi tattvataḥ
श्रीसुबह्मण्य उवाच
अद्वैतशैववादोऽयं द्वैतन्न सहते क्वचित् ।
द्वैतं च नश्वरं ब्रह्माद्वैतम्परमनश्वरम्
advaitaśaivavādo'yaṃ dvaitanna sahate kvacit |
dvaitaṃ ca naśvaraṃ brahmādvaitamparamanaśvaram
सर्वज्ञस्सर्वकर्ता च शिवस्सर्वेश्वरोऽगुणः ।
त्रिदेवजनको ब्रह्मा सच्चिदानन्दविग्रहः
sarvajñassarvakartā ca śivassarveśvaro'guṇaḥ |
tridevajanako brahmā saccidānandavigrahaḥ
स एव शंकरो देवस्स्वेच्छया च स्वमायया ।
संकुचद्रूप इव सन्पुरुषस्संबभूव ह
sa eva śaṃkaro devassvecchayā ca svamāyayā |
saṃkucadrūpa iva sanpuruṣassaṃbabhūva ha
कलादि पञ्चकेनैव भोक्तृत्वेन प्रकल्पितः ।
प्रकृतिस्थः पुमानेष भुङ्क्ते प्रकृतिजान्गुणान्
kalādi pañcakenaiva bhoktṛtvena prakalpitaḥ |
prakṛtisthaḥ pumāneṣa bhuṅkte prakṛtijānguṇān
इति स्थानद्वयान्तस्थः पुरुषो न विरोधकः ।
संकुचन्निजरूपाणां ज्ञानादीनां समष्टिमान्
iti sthānadvayāntasthaḥ puruṣo na virodhakaḥ |
saṃkucannijarūpāṇāṃ jñānādīnāṃ samaṣṭimān
सत्त्वादिगुणसाध्यं च बुध्यादित्रितयात्मकम् ।
चित्तम्प्रकृतितत्त्वं तदासीत्सत्त्वादिकारणात्
sattvādiguṇasādhyaṃ ca budhyāditritayātmakam |
cittamprakṛtitattvaṃ tadāsītsattvādikāraṇāt
सात्त्विकादिविभेदेन गुणाः प्रकृतिसम्भवाः ।
गुणेभ्यो बुद्धिरुत्पन्ना वस्तुनिश्चयकारिणी
sāttvikādivibhedena guṇāḥ prakṛtisambhavāḥ |
guṇebhyo buddhirutpannā vastuniścayakāriṇī
ततो महानहङ्कारस्ततो बुद्धीन्द्रियाणि च ।
जातानि मनसो रूपं स्यात्संकल्पविकल्पकम्
tato mahānahaṅkārastato buddhīndriyāṇi ca |
jātāni manaso rūpaṃ syātsaṃkalpavikalpakam
बुद्धीन्द्रियाणि श्रोत्रं त्वक् चक्षुर्जिह्वा च नासिका ।
शब्दः स्पर्शश्च रूपं च रसो गन्धश्च गोचरः
buddhīndriyāṇi śrotraṃ tvak cakṣurjihvā ca nāsikā |
śabdaḥ sparśaśca rūpaṃ ca raso gandhaśca gocaraḥ
बुद्धीन्द्रियाणां कथितः श्रोत्रादिक्रमतस्ततः ।
वैकारिकादहंकारात्तन्मात्राण्यभवन्क्रमात्
buddhīndriyāṇāṃ kathitaḥ śrotrādikramatastataḥ |
vaikārikādahaṃkārāttanmātrāṇyabhavankramāt
तानि प्रोक्तानि सूक्ष्माणि मुनिभि स्तत्त्वदर्शिभिः ।
कर्मेन्द्रियाणि ज्ञेयानि स्वकार्य्यसहितानि च
tāni proktāni sūkṣmāṇi munibhi stattvadarśibhiḥ |
karmendriyāṇi jñeyāni svakāryyasahitāni ca
विप्रर्षे वाक्करौ पादौ पायूपस्थौ च तत्क्रियाः ।
वचनादानगमनविसर्ग्गानन्दसंज्ञिताः
viprarṣe vākkarau pādau pāyūpasthau ca tatkriyāḥ |
vacanādānagamanavisarggānandasaṃjñitāḥ
भूतादिकादहंकारात्तन्मात्राण्यभवन्क्रमात् ।
तानि सूक्ष्माणि रूपाणी शब्दादीनामिति स्थितिः
bhūtādikādahaṃkārāttanmātrāṇyabhavankramāt |
tāni sūkṣmāṇi rūpāṇī śabdādīnāmiti sthitiḥ
तेभ्यश्चाकाशवाय्वग्निजलभूमिजनिः क्रमात् ।
विज्ञेया मुनिशार्दूल पञ्चभूतमितीष्यते
tebhyaścākāśavāyvagnijalabhūmijaniḥ kramāt |
vijñeyā muniśārdūla pañcabhūtamitīṣyate
अवकाशप्रदानं च वाहकत्वञ्च पावनम् ।
संरम्भो धारणन्तेषां व्यापाराः परिकीर्तिताः
avakāśapradānaṃ ca vāhakatvañca pāvanam |
saṃrambho dhāraṇanteṣāṃ vyāpārāḥ parikīrtitāḥ
वामदेव उवाच
भूतसृष्टिः पुरा प्रोक्ता कलादिभ्यः कथम्पुनः ।
अन्यथा प्रोच्यते स्कन्द संदेहोऽत्र महान्मम
bhūtasṛṣṭiḥ purā proktā kalādibhyaḥ kathampunaḥ |
anyathā procyate skanda saṃdeho'tra mahānmama
आत्मतत्त्वमकारस्स्याद्विद्या स्यादुस्ततः परम् ।
शिवतत्त्वम्मकारस्स्याद्वामदेवेति चिंत्यताम्
ātmatattvamakārassyādvidyā syādustataḥ param |
śivatattvammakārassyādvāmadeveti ciṃtyatām
बिन्दुनादौ तु विज्ञेयौ सर्वतत्त्वार्थकावुभौ ।
तत्रत्या देवतायाश्च ता मुने शृणु साम्प्रतम्
bindunādau tu vijñeyau sarvatattvārthakāvubhau |
tatratyā devatāyāśca tā mune śṛṇu sāmpratam
ब्रह्मा विष्णुश्च रुद्रश्च महेश्वरसदाशिवौ ।
ते हि साक्षाच्छिवस्यैव मूर्तयः श्रुतिविश्रुताः
brahmā viṣṇuśca rudraśca maheśvarasadāśivau |
te hi sākṣācchivasyaiva mūrtayaḥ śrutiviśrutāḥ
इत्युक्तम्भवता पूर्वमिदानीमुच्यतेऽन्यथा ।
तन्मात्रेभ्यो भवन्तीति सन्देहोऽत्र महान्मम
ityuktambhavatā pūrvamidānīmucyate'nyathā |
tanmātrebhyo bhavantīti sandeho'tra mahānmama
कृत्वा तत्करुणां स्कन्द संशयं छेत्तुमर्हसि ।
इत्याकर्ण्य मुनेर्वाक्यं कुमारः प्रत्यभाषत
kṛtvā tatkaruṇāṃ skanda saṃśayaṃ chettumarhasi |
ityākarṇya munervākyaṃ kumāraḥ pratyabhāṣata
श्रीसुब्रह्मण्य उवाच
तस्माद्वेति समारभ्य भूतसृष्टिक्रमे मुने ।
ताञ्छृणुष्व महाप्राज्ञ सावधानतया द रात्
tasmādveti samārabhya bhūtasṛṣṭikrame mune |
tāñchṛṇuṣva mahāprājña sāvadhānatayā da rāt
जातानि पञ्च भूतानि कलाभ्य इति निश्चितम् ।
स्थूलप्रपञ्चरूपाणि तानि भूतपतेर्वपुः
jātāni pañca bhūtāni kalābhya iti niścitam |
sthūlaprapañcarūpāṇi tāni bhūtapatervapuḥ
शिवतत्त्वादि पृथ्व्यन्तं तत्त्वानामुदयक्रमे ।
तन्मात्रेभ्यो भवन्तीति वक्तव्यानि क्रमान्मुने
śivatattvādi pṛthvyantaṃ tattvānāmudayakrame |
tanmātrebhyo bhavantīti vaktavyāni kramānmune
तन्मात्राणां कलानामप्यैक्यं स्याद्भूतकारणम् ।
अविरुद्धत्व मेवात्र विद्धि ब्रह्माविदांवर
tanmātrāṇāṃ kalānāmapyaikyaṃ syādbhūtakāraṇam |
aviruddhatva mevātra viddhi brahmāvidāṃvara
स्थूलसूक्ष्मात्मके विश्वे चन्द्रसूर्य्यादयो ग्रहाः ।
सनक्षत्राश्च संजातास्तथान्ये ज्योतिषां गणाः
sthūlasūkṣmātmake viśve candrasūryyādayo grahāḥ |
sanakṣatrāśca saṃjātāstathānye jyotiṣāṃ gaṇāḥ
ब्रह्मविष्णुमहेशादिदेवता भूतजातयः ।
इन्द्रादयोऽपि दिक्पाला देवाश्च पितरोऽसुराः
brahmaviṣṇumaheśādidevatā bhūtajātayaḥ |
indrādayo'pi dikpālā devāśca pitaro'surāḥ
राक्षसा मानुषाश्चान्ये जंगमत्वविभागिनः ।
पशवः पक्षिणः कीटाः पन्नगादि प्रभेदिनः
rākṣasā mānuṣāścānye jaṃgamatvavibhāginaḥ |
paśavaḥ pakṣiṇaḥ kīṭāḥ pannagādi prabhedinaḥ
तरुगुल्मलतौषध्यः पर्वताश्चाष्ट विश्रुताः ।
गंगाद्यास्सरितस्सप्त सागराश्च महर्द्धयः
tarugulmalatauṣadhyaḥ parvatāścāṣṭa viśrutāḥ |
gaṃgādyāssaritassapta sāgarāśca maharddhayaḥ
यत्किंचिद्वस्तुजातन्तत्सर्वमत्र प्रतिष्ठितम् ।
विचारणीयं सद्बुध्या न बहिर्मुनिसत्तम
yatkiṃcidvastujātantatsarvamatra pratiṣṭhitam |
vicāraṇīyaṃ sadbudhyā na bahirmunisattama
स्त्रीपुंरूपमिदं विश्वं शिवशक्त्यात्मकं बुधैः ।
भवादृशैरुपास्यं स्याच्छिवज्ञानविशारदैः
strīpuṃrūpamidaṃ viśvaṃ śivaśaktyātmakaṃ budhaiḥ |
bhavādṛśairupāsyaṃ syācchivajñānaviśāradaiḥ
सर्वं ब्रह्मेत्युपासीत सर्वं वै रुद्र इत्यपि ।
श्रुतिराह मुने तस्मात्प्रपञ्चात्मा सदाशिवः
sarvaṃ brahmetyupāsīta sarvaṃ vai rudra ityapi |
śrutirāha mune tasmātprapañcātmā sadāśivaḥ
अष्टत्रिंशत्कलान्याससामर्थ्याद्वैतभावना ।
सदाशिवोऽहमेवेति भावि तात्मा गुरुः शिवः
aṣṭatriṃśatkalānyāsasāmarthyādvaitabhāvanā |
sadāśivo'hameveti bhāvi tātmā guruḥ śivaḥ
एवं विचारी सच्छिष्यो गुरुस्स्यात्स शिवस्स्वयम् ।
प्रपञ्चदेवतायंत्रमंत्रात्मा न हि संशयः
evaṃ vicārī sacchiṣyo gurussyātsa śivassvayam |
prapañcadevatāyaṃtramaṃtrātmā na hi saṃśayaḥ
आचार्य्य रूपया विप्र संछिन्नाखिलबन्धनः ।
शिशुः शिवपदासक्तो गुर्वात्मा भवति धुवम्
ācāryya rūpayā vipra saṃchinnākhilabandhanaḥ |
śiśuḥ śivapadāsakto gurvātmā bhavati dhuvam
यदस्ति वस्तु तत्सर्वं गुण प्राधान्ययोगतः ।
समस्तं व्यस्तमपि च प्रणवार्थम्प्रचक्षते
yadasti vastu tatsarvaṃ guṇa prādhānyayogataḥ |
samastaṃ vyastamapi ca praṇavārthampracakṣate
रागादिदोषरहितं वेदसारः शिवो दिशः ।
तुभ्यम्मे कथितम्प्रीत्याऽद्वैतज्ञानं शिवप्रियम्
rāgādidoṣarahitaṃ vedasāraḥ śivo diśaḥ |
tubhyamme kathitamprītyā'dvaitajñānaṃ śivapriyam
यो ह्यन्यथैतन्मनुते मद्वचो मदगर्वितः ।
देवो वा मानवस्सिद्धो गन्धर्वो मनुजोऽपि वा
yo hyanyathaitanmanute madvaco madagarvitaḥ |
devo vā mānavassiddho gandharvo manujo'pi vā
दुरात्मनस्तस्य शिरश्छिंद्यां समतयाद्ध्रुवम् ।
सच्छक्त्या रिपुकालाग्निकल्पया न हि संशयः
durātmanastasya śiraśchiṃdyāṃ samatayāddhruvam |
sacchaktyā ripukālāgnikalpayā na hi saṃśayaḥ
भवानेव मुने साक्षाच्छिवाद्वैतविदांवरः ।
शिवज्ञानोपदेशे हि शिवाचारप्रदर्शकः
bhavāneva mune sākṣācchivādvaitavidāṃvaraḥ |
śivajñānopadeśe hi śivācārapradarśakaḥ
यद्देहभस्मसम्पर्कात्संछिन्नाघव्रजोऽशुचिः ।
महापिशाचः सम्प्राप्य त्वत्कृपातस्सतां गतिम्
yaddehabhasmasamparkātsaṃchinnāghavrajo'śuciḥ |
mahāpiśācaḥ samprāpya tvatkṛpātassatāṃ gatim
शिवयोगीति संख्यातत्रिलोक विभवो भवान् ।
भवत्कटाक्षसम्पर्कात्पशु पशुपतिर्भवेत्
śivayogīti saṃkhyātatriloka vibhavo bhavān |
bhavatkaṭākṣasamparkātpaśu paśupatirbhavet
तव तस्य मयि प्रेक्षा लोकाशिक्षार्थमादरात् ।
लोकोपकारकरणे विचरन्तीह साधवः
tava tasya mayi prekṣā lokāśikṣārthamādarāt |
lokopakārakaraṇe vicarantīha sādhavaḥ
इदं रहस्यम्परमं प्रतिष्ठितमतस्त्वयि ।
त्वमपि श्रद्धया भक्त्या प्रणवेष्वेव सादरम्
idaṃ rahasyamparamaṃ pratiṣṭhitamatastvayi |
tvamapi śraddhayā bhaktyā praṇaveṣveva sādaram
उपविश्य च तान्सर्वान्संयोज्य परमेश्वरे ।
शिवाचारं ग्राहयस्व भूतिरुद्राक्षमिश्रितम्
upaviśya ca tānsarvānsaṃyojya parameśvare |
śivācāraṃ grāhayasva bhūtirudrākṣamiśritam
त्वं शिवो हि शिवाचारी सम्प्राप्ताद्वैतभावतः ।
विचरँलोकरक्षायै सुखमक्षयमाप्नुहि
tvaṃ śivo hi śivācārī samprāptādvaitabhāvataḥ |
vicaram̐lokarakṣāyai sukhamakṣayamāpnuhi
सूत उवाच
श्रुत्वेदमद्भुतमतं हि षडाननोक्तं वेदान्तनिष्ठितमृषिस्तु विनम्रमूर्त्तिः ।
भूत्वा प्रणम्य बहुशो भुवि दण्डवत्तत्पादारविन्दविहरन्मधुपत्वमाप
śrutvedamadbhutamataṃ hi ṣaḍānanoktaṃ vedāntaniṣṭhitamṛṣistu vinamramūrttiḥ |
bhūtvā praṇamya bahuśo bhuvi daṇḍavattatpādāravindaviharanmadhupatvamāpa
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)